เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 586 ตู้ต้วนเทียน

บทที่586 ตู้ต้วนเทียน

ไม่นาน พวกเขาก็มาถึงบ้านของตระกูลตู้
อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ทุกคนลงจากรถ พวกเขาก็ขมวดคิ้วทันที เพราะที่ประตูบ้านของตระกูลตู้ มีคนนอนคว่ำอยู่ทั่วทุกที่ ดูจากการแต่งตัว น่าจะเป็นรปภ. และในหน้าประตูใหญ่ มีร่องรอยของการโจมตี
“ดูเหมือนว่า ปัญหาจะไม่เล็กเลย”
ฉินเฟิงกวาดมอง แล้วพาพวกเขาเข้าไป
ในขณะนี้ ภายในตระกูลตู้ ตู้ต้วนเทียนและผู้นำตระกูลตู้ตู้เทียนเหิน และสมาชิกตระกูลตู้ที่เหลืออยู่บางส่วนถูกล้อมไว้ที่ประตู ทุกคนได้รับบาดเจ็บ โดยเฉพาะตู้เทียนเหิน ตรงหน้าอก มีเลือดเป็นหย่อมๆ ดูเหมือนจะเพิ่งอาเจียนออกมา
ดูสาหัสมาก
“ตู้เทียนเหิน พวกคุณซ่อนตัวเก่งจริงๆ ตระกูลตู้ของเราใช้เวลามากในการตามหาตระกูลของพวกคุณมานาน คิดไม่ถึงว่าพวกคุณจะซ่อนตัวอยู่ในเจียงเฉิง เมืองเล็กๆแห่งนี้”
มีผู้คนมากมายรอบตัวพวกเขา ในนั้นคือชายวัยกลางคนที่มีจมูกเหยี่ยว ดวงตาคู่หนึ่งเต็มไปด้วยความดุร้าย แหวนหยกที่สวมไว้เฉพาะที่นิ้วหัวแม่มือขนาดใหญ่อยู่ที่มือ และบนตัวของเขาก็เย่อหยิ่งเล็กน้อย
คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็เช่นเดียวกัน
มีความเย่อหยิ่งที่ดูเหมือนจะอยู่เหนือกว่าคนอื่น และพวกเขามองดูตู้ต้วนเทียนและคนอื่นๆด้วยสายตาที่ล้อเลียน
“ตู้เล่อทุกสิ่งต้องทำถึงขนาดนั้นไหม? มันไม่ใช่ความผิดของเราสำหรับเหตุการณ์ในตอนนั้น เรายอมออกจากตระกูลและเปลี่ยนชื่อของเราโดยไม่ระบุตัวตน แต่คุณยังคงไล่ตามพวกเขาไม่หยุด พวกคุณรังแกคนอื่นมากไปหรือเปล่า?”
ตู้เทียนเหินจับหน้าอกของเขาและพูดขึ้นอย่างหอบ
เขาได้รับบาดเจ็บ
เดิมทีต้องการปกป้องตู้ต้วนเทียนและคนอื่นๆ แต่คิดไม่ถึงว่า杜乐จะมา เขาไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา อีกฝ่ายคือตระกูลตู้ในมณฑลปา นั่นคือผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆของตระกูลเดิมของพวกเขา
“รังแกเกินไปแล้ว เหอะๆ รังแกเกินไป แล้วไง ฮ่าฮ่า ตู้เทียนเหิน คุณยังมาหาเหตุผลกับเรา ช่างไร้เดียงสาจริงๆ ผมขอบอกความจริงนะ สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้นเป็นความผิดของคุณชายของเราจริงๆ ฆ่าคนสำคัญของอีกฝ่าย แล้วโยนโทษให้ลูกชายของคุณ เพราะยังไงแล้ว ลูกชายของคุณ ลูกชายที่ไม่ใช่สายเลือดตรงของตระกูล รับโทษแทนเจ้านายของตนเอง มันควรจะเป็นเกียรติของลูกชายคุณ รู้ไหม?”
“ใครจะไปรู้ พวกคุณกลับวิ่งหนี หนีไปก็แล้ว ยังกล้าซ่อนตัว ทำให้เราต้องใช้ความพยายามอย่างมาก อีกฝ่ายไม่ถือสาเรื่องที่เกิดขึ้นในตอนนั้นแล้ว แต่คุณชายของเรายังถือสา กล้าดียังไงถึงกล้าวิ่งหนี ไอ้กลุ่มสารเลว กล้าวิ่งหนี คุณชายโกรธมาก เขาบอกแล้ว เขาต้องการให้ผมพาตู้ต้วนเทียนกลับไป ลอกผิวหนังออกและดึงเส้นเอ็นออก”
สายตาของ杜乐ดูน่ากลัว สัมผัสแหวนหยกขนาดใหญ่ที่มือของเขาและหัวเราะ
สิ่งที่เกิดขึ้นในตอนนั้น ไม่ใช่ความผิดของเชื้อสายของตู้เทียนเหิน
สิ่งเดียวที่ผิดคือเชื้อสายของพวกเขามีลูกหลานไม่เยอะ
ไม่มีคนใหญ่คนโตอะไร ดังนั้นพวกเขาจึงรับโทษแทนนาย
น่าเสียดายที่คนกลุ่มนี้หนีไป
ปล่อยให้พวกเขาตามล่าจนถึงตอนนี้
“ตู่ต้วนเทียน
วันนี้ผมจะกำจัดพวกคุณที่นี่”
ตู้เทียนเหิน ตามผมไปดีๆซะ บางทีคุณชายอาจจะให้พวกคุณตายอย่างศพสวย ไม่เช่นนั้น หื้มๆ…ๆ…ๆ…
วันนี้ผมจะกำจัดพวกคุณที่นี่”
杜乐แตะแหวหยกของเขาและหัวเราะอย่างชั่วร้าย
“ตู้เล่อเชื้อสายของเราตอนนี้ได้มีคนใหญ่คนโตหนุนหลังแล้ว
และคนใหญ่คนโตนั้นไม่ใช่คนที่พวกคุณจะยั่วยุได้ แม้ว่าตระกูลตู้ในมณฑลปามา ก็สู้เขาไม่ไหวหรอก
ถ้าไม่อยากตาย ก็รีบออกไปซะ ”
ตู้เทียนเหินจับหน้าอกของเขาและพ่นเลือดออกมา
“ฮ่าฮ่าๆ ยังจะคนใหญ่คนโต ดูสภาพของคุณสิ หายใจเข้าออกสองครั้งก็อาจตายแล้ว แค่เชื้อสายเล็กๆของคุณเนี่ยนะ จะสามารถพึ่งพาคนใหญ่คนโตไหนได้
ตระกูลตู้แห่งมณฑลปาก็สู้ไม่ไหว พูดเก่งจริงๆ ว่าแต่ คนใหญ่คนโตที่คุณพูดถึง อยู่ที่ไหนเหรอ ดึงออกมาให้ผมดูหน่อยซิ ถ้ามี
ผมจะคุกเข่าลงต่อหน้าพวกคุณเลย”
杜乐หัวเราะ เต็มไปด้วยการเยาะเย้ย
แต่ตู้ต้วนเทียนและตู้เทียนเหินยิ้มอย่างขมขื่น เพราะพวกเขารู้จักฉินเฟิง แต่พวกเขาไม่ทันไปหาฉินเฟิง เพราะพวกเขากลัวที่จะรบกวนเวลาการได้อยู่กับครอบครัวของฉินเฟิง
และตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว
อย่างไรก็ตาม จู่ๆก็มีเสียงดังมาจากข้างนอกว่า “คนใหญ่คนโต อยู่นี่ไง”
ในทันที ทุกคนมองไปข้างนอก
ตามด้วยโหวเมิ่งหยาวและโหวเฟย เดินเข้ามาอย่างโอ้อวด
และเห็นฉินเฟิงเดินเข้ามาจากด้านนอก
“คุณ คนใหญ่คนโตเหรอ? ฮ่าฮ่า ตลกจริงๆ”
杜乐เหลือบไปที่ฉินเฟิง และเขาจับท้องและหัวเราะเสียงดัง เพราะเขาก็เป็นคนมีหน้ามีตา
คนใหญ่คนโตในต้าหัว ไม่มีใครที่เขาไม่รู้จัก หากไม่รู้จักก็ต้องเคยเห็นในรูปถ่าย
โดยพื้นฐานแล้ว
อย่างไรก็ตาม คนๆนี้ เขาไม่รู้จักเลย
ยังเป็นคนใหญ่คนโต
ตลกจริงๆ
“ไอ้หนุ่ม คุณนี่มันปลอมตัวเก่งจริงๆ บอกมาเถอะว่าคุณเป็นคนใหญ่คนโตแบบไหน
ที่สามารถทำให้ตระกูลตู้ในมณฑลปาก็สู้ไม่ได้
มา บอกมาเร็ว ผมอยากรู้เหมือนกันว่าคุณเป็นคนใหญ่คนโตแบบไหน ”
杜乐มองดูด้วยท่าทางเย้ยหยัน และแหวนหยกในมือของเขาถูกสัมผัสจนแวววาว
เขาตั้งหน้าตั้งตารอดูว่าคนๆนี้จะเป็นคนใหญ่คนโตขนาดไหน
ผู้นำนักเลงบางกลุ่มในเจียงเฉิง?
หรือเป็นเศรษฐีร้อยล้าน?
ในมุมมองของเขา
จากนั้นก็หัวเราะเยาะอย่างหนักที่กล้าพูดถึงคนใหญ่คนโตต่อหน้าตระกูลตู้แห่งมณฑลปาของพวกเขา
คนใหญ่คนโตในเจียงเฉิง ก็จะประมาณนี้ ดังนั้นเขาจึงรอคอยอย่างใจจดใจจ่อให้ฉินเฟิงพูด
จนกระทั่ง ฉินเฟิงหยิบป้ายออกมา
“อันนี้ พอไหม?”
杜乐ก้าวไปข้างหน้าเพื่อดูและอ่านตัวอักษรในนั้น”เทพ… เทพสงคราม…
ฮ่าฮ่า นี่เป็นใบรับรองประเภทใด คุณเป็นคนใหญ่คนโตอะไรในต้าหัวของผม
… เดี๋ยวก่อน.. . เทพสงคราม!”
杜乐ยังคงหัวเราะออกมาดังๆ แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็นึกถึงอะไรบางอย่าง!
เทพสงคราม!
นี่คือป้ายคำสั่งของเทพสงครามหรือไม่?
“ไม่…เป็นไปไม่ได้…ของปลอมแน่นอน!”
รูม่านตาของ杜乐หดตัว ดวงตาของเขาเบิกกว้าง เป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน เทพสงครามจะมาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร เขาจะปรากฏในเจียงเฉิงเมืองเล็กๆนี้ได้อย่างไร เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน
“เป็นไปไม่ได้?”
ฉินเฟิงเอามือไขว้หลังและยิ้ม และในวินาทีต่อมา 杜乐และคนอื่นๆก็พบว่าโลกดูเหมือนจะเปลี่ยนไป ดูเหมือนว่าพวกเขาจะอยู่ในสนามรบที่อาจตายได้ทุกเมื่อ และพวกเขาทั้งหมดถูกห้อมล้อมไปด้วยทหาร ทหารที่มีสายตาดุร้าย
จากนั้น หอกก็แทงออกมา
ทันใดนั้น 杜乐อาเจียนเป็นเลือดอย่างรุนแรง จากนั้นมองไปที่หอกในท้องของเขา และเจาะเข้าไปในท้องโดยตรง 杜乐ตกใจมาก “ทำไม… เป็นแบบนี้ได้อย่างไร… เป็นไปได้อย่างไร… เป็นความจริง… อ๊าก…”
จากนั้น หอกอีกเล่มก็แทงทะลุเขา!
อีกเล่ม!
สองเล่ม!
สี่เล่ม!
ห้าเล่ม!
หกเล่ม!
หอกหลายเล่ม แทงตรงไปตามร่างกายของเขา ทำให้ร่างกายของเขาดูเหมือนถูกฉีกเป็นชิ้นๆ
มันเหมือนรอยร้าวและเจ็บปวดมาก เขาอยากจะคำราม แต่ก็คำรามไม่ได้ ความเจ็บปวดกระทบจิตวิญญาณของเขาโดยตรง
ลูกน้องเขาก็เหมือนกัน!
อย่างไรก็ตาม ในสายตาของคนนอก พวกเขาแค่กำลังบีบคอของตนเอง แล้วก็หายใจไม่ออก และพวกเขาต้องการจะบีบคอตนเองจนตาย
ในเวลานี้ ฉินเฟิงมองไปที่ตู้เทียนเหินอีกครั้ง
ตู้เทียนเหินส่ายหัว เขารู้ว่าฉินเฟิงกำลังถามเขาว่าจะให้ฆ่าหรือไม่ และเขาก็เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาคนเก่าของฉินเฟิง