เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 571 กลับบ้าน (1)
“ฉินเทียน ถ้าคุณฆ่าพ่อของฉันจริงๆ งั้นฉันก็จะฆ่าตัวตาย”
สวี่ซวนซวนตะโกนออกมาทันที และดึงมีดเล็กๆ ออกมา เอามาจี้คอของตัวเอง มีดนี้เธอเอาไว้ใช้ป้องกันตัว แต่ว่าตอนนี้ เธอใช้มัน มีดก็ค่อยๆ เจาะลึกลงไป และมีเลือดไหลลงมา
“คิดว่าฉันไม่กล้าเหรอ?”
ฉินเฟิงบีบแรงขึ้น
ใบหน้าของสวี่เทียนโย่วซีด และหายใจไม่ออก
แต่คราวนี้สวี่ซวนซวนไม่ได้พูดอะไรอีก และยังคงใช้กำลังลงที่มีด เลือดไหลออกมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ และใบหน้าของสวี่ซวนซวนก็ซีดลง
ทั้งสองคนต่างก็ใช้แรงมากขึ้น
ในที่สุด
เสียงดังปึก
ฉินเฟิงโยนร่างของสวี่เทียนโย่ว ลงบนพื้น แล้วเดินจากไป แต่ในขณะเดียวกันก็มีเสียงตามมา “ผู้นำตระกูลสวี่ สวี่เทียนโย่วเป็นสมาชิกของตระกูลซือหม่า และเขาต้องตาย แต่เพราะว่าผู้หญิงคนนี้ให้ความร่วมมือกับทหาร และวางแผนจนสังหารตระกูลซือหม่าได้สำเร็จ ถึงเป็นการไถ่โทษ แต่แม้ว่าโทษตายสามารถละเว้นได้ แต่ก็ยังคงต้องลงโทษอยู่ดี สวี่เทียนโย่วเข้าคุกของนักโทษสังหาร เขาได้สร้างผลงานภายในสามปี ฉะนั้นก็จะถูกปล่อยตัว แต่ทรัพย์สินของตระกูลสวี่จะต้องให้รัฐบาล!”
นี่คือการตัดสินใจของฉินเฟิง
ใช่
ตามที่สวี่เทียนโย่วเดา ฉินเฟิงกำลังแสดงความเมตตา
ตระกูลสวี่ ต้องโดนฆ่า
ตอนนี้ลงโทษแค่หัวขโมย
“ขอบคุณเทพสงคราม”
หลังจากที่สวี่เทียนโย่วโล่งใจ เขาดึงสวี่ซวนซวนให้คุกเข่าขอบคุณฉินเฟิง พวกเขารู้ว่า ฉินเฟิงแสดงความเมตตาจริงๆ อย่างน้อยสวี่ซวนซวนรอดชีวิต และสวี่เทียนโย่วยังคงมีโอกาสรอด
อย่างไรก็ตาม เพราะสวี่ซวนซวนเสียเลือดเยอะ ก็เลยล้มลงไปในอ้อมแขนของสวี่เทียนโย่ว เธอยังคงมองดูข้างหลังของฉินเฟิง และพูดว่า “คุณพูดถูก เราไม่มีวันได้เป็นคู่กันจริงๆ”
ความคิดสุดท้ายถูก ตัดขาดโดยสมบูรณ์
ไม่มีพรหมลิขิต หลังจากนี่ คงยากที่จะได้พบกันอีก
ในวันเดียวกันนั้น ตระกูลเติ้งไม่ได้โชคดีเหมือนตระกูลสวี่ ตระกูลของพวกเขาซึ่งอาศัยอยู่กับตระกูลซือหม่า นั้นเป็นโทษใหญ่ ในแง่ของคำสั่งทางกฎหมาย ถูกประหารชีวิตพร้อมกับโจ้วเหวินหัวและคนอื่นๆ
อย่างไรก็ตาม มีเพียงคนเดียวที่ยังเหลืออยู่ในตระกูลเติ้ง เติ้งเยว่หัว
เพราะว่า เธอไม่รู้เรื่องอะไรเลยจริงๆ
เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมเธอถึงรอดหรือเกิดอะไรขึ้น ในท้ายที่สุด สวี่ซวนซวนได้ไปดูแลเธอ และได้บอกเธอทุกอย่าง
เธอไม่อยากแก้แค้น
อย่างแรกคือเธอไม่มีกำลังขนาดนั้น อย่างที่สองเธอรู้ ว่าเป็นความผิดตระกูลของเธอ
ยอมรับ
แต่เธอก็เข้าใจด้วยว่า ทำไมในวันนั้น เธอถอดเสื้อผ้าออกแล้ว แต่ฉินเทียนก็ได้จากไป
วันรุ่งขึ้น เวลาสิบโมงเช้า ฉินเฟิงนั่งอยู่บนเครื่องบิน มองดูตั๋วเครื่องบินในมือ จากเปียนไห่ไปยังเมืองเจียงเฉิง แล้วยิ้มออกมา “กลับบ้าน ในที่สุดก็ถึงบ้านสักที กั่วกั่ว ที่รัก ผมกลับมาแล้ว แต่ว่า ผมกลับไปแล้ว ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง ที่ผมยังไม่ลืม ยังมีคนที่ยังไม่ได้กลับบ้าน ยังอยู่ข้างนอกเล่นอย่างมีความสุข มันเป็นได้อย่างไร”
ฉินเฟิงมองดูทิวทัศน์นอกหน้าต่าง พร้อมด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายที่มุมปากของเขา
คุณคิดว่า ฉันไปแล้วเหรอ
อันที่จริง ฉันส่งคนมาติดตามคุณแล้ว
เมืองเหล่าวา
ย่านพักฟื้นน้ำพุร้อน
นี่คือแหล่งน้ำพุร้อนชั้นสูง ที่ใช้สำหรับการพักฟื้นโดยเฉพาะ อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนจะไม่เป็นทางการ ในบ่อน้ำพุร้อนที่หนึ่ง มีผู้ชายคนหนึ่งนอนสบายอยู่ในนั้น ล้อมรอบด้วยผู้หญิงสวยและหกคน กำลังนวดให้เขาอยู่
แตกต่างจากที่ฉินเฟิงเห็นครั้งล่าสุด
ครั้งนี้ เป็นแบบมีคลาส
อีกอย่าง มีลูกสาวของตระกูลที่ร่ำรวยที่สุด แชมป์ในหมู่นางแบบ หลานสาวของข้าราชการระดับสูง และแม้กระทั่งภรรยาจากครอบครัวอื่น ๆ ในเมืองเหล่าวา ผู้หญิงที่อยู่ระดับบนสุดมาเกือบจะครบแล้ว
อีกอย่างคือเซ่ปี้อาน ชื่อสำหรับผู้ชายที่เจ้าชู้ ไม่ใช่ทุกคนที่จะตั้งได้
ผู้ชายคนนี้ถูกพ่อของผู้หญิงพวกนั้นจำนวนมากไล่ล่าและฆ่า เพราะเขาคบผู้หญิงจำนวนมากเกินไปในต้าหัว สุดท้ายก็ถูกบังคับให้หนีจากต้าหัว พูดตามตรง สันดานแก้ยาก
คราวนี้ เขาถูกเปิดเผยออกมาหมดแล้ว
“ปี้อาน มาดื่มหน่อยสิ ไวน์บ๊วยเขียวที่ฉันชง อร่อยมาก”
“ปี้อานฉันใช้แรงเยอะไปไหมคะ มันทำให้คุณเจ็บหรือเปล่าคะ”
“ปี้อานฉันชอบคุณจังเลย”
ผู้หญิงพวกนี้ ล้อมรอบอยู่บนตัวของเซ่ปี้อานทำให้เซ่ปี้อาน ภูมิใจในชีวิตของเขา และใบหน้าของเขาก็แดงก่ำ เพราะดื่มเหล้า “นี่แหละ ชีวิตของเหล่าทวยเทพ ฉันไม่กลับหรอก”
แต่ว่า เวลานี้ ประตูได้เปิดออก
“ใคร?”
คราวนี้ เซ่ปี้อานรู้สึกไม่สบายใจเล็กน้อย สิ่งที่เขาพูด ไม่ว่ายังไงเขาก็ยังเป็นลูกเขยของเศรษฐีอันดับหนึ่ง แต่เขาเพียงเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นว่าเป็นผู้หญิง เขานึกว่ามาหาเขาเอง ดังนั้นเขาจึงเอื้อมมือออกไป และตบเบาๆ ข้างๆเขา “มานี่ ตรงนี้ ยังมีอีกที่หนึ่ง”
“เซ่ปี้อาน ดูสิ ฉันคือใคร?”
เสียงเย็นชาผ่านเข้ามาในหูของเซ่ปี้อาน และเสียงนี้ทำให้เซ่ปี้อาน สะดุ้งตื่นทันที ที่เห็นคนตรงหน้าเขา
“ต้วนเชี่ยนเชี่ยน…ฉัน…”
ทันใดนั้น เซ่ปี้อานก็ตกตะลึง เธอมาที่นี่ได้อย่างไร
“พวกเธอรีบไป ผู้หญิงคนนี้จะฆ่าคนแล้ว”
เซ่ปี้อานไม่ได้หนีในทันที แต่ผลักไปทางผู้หญิงเหล่านั้น แม้ว่าเขาจะเจ้าชู้ แต่เขาก็ให้ความสำคัญกับความสัมพันธ์อย่างมาก หลังจากไล่ผู้หญิงพวกนั้นออกไป เขาก็มองดูต้วนเชี่ยนเชี่ยนพร้อมด้วยใบหน้าตลก
“เชี่ยนเชี่ยน คุณทำไมเหรอ?”
ครั้งนี้ เซ่ปี้อานไม่ได้เล่นมุกออกมาอีก เพราะเขารู้แล้ว
“ฉันมาทำไม นายบอกสิ ฉันมาทำไม วันนั้น พ่อของฉันไปที่เมืองฉางซานเพื่อสู้รบ จากนั้น แล้วคุณก็หนีตอนที่ฉันไม่ได้ระวังเมื่อฉันไม่สนใจ ตั้งแต่นั้นมาฉันก็พบที่สนิท เพื่อนคุณ เยว่ อีกอย่าง ฉันหานายมาเกือบทั้งเดือน อยู่ไหนก็หาไม่เจอ ฉันเสียใจมาก ฉันนึกว่านายเจอเรื่องอันตรายเข้า ก็เลยไม่ได้ติดต่อฉัน ฉันโทรหาเทพสงคราม และถามประมาณสิบครั้งต่อวัน โทรจนเทพสงครามถึงขั้นบล็อกฉัน ฮือฮือฮือ…”
“นายไม่รู้เหรอ ฉันคิดว่าคุณตายไปแล้ว ถ้าเทพสงครามไม่บอกฉันว่า อยู่ที่นี้ ฉันก็ยังหานายไม่เจอ ฉันเป็นห่วงนายขนาดนี้ แต่ว่า นายอยู่ที่นี้ แช่น้ำร้อน แถมยังมีผู้หญิงอีกหลายคนแช่เป็นเพื่อนด้วย ในใจนายยังมีฉันอยู่ไหม”
“ฉันตามหานายมาตั้งหลายวัน ….ฮือฮือ….”
คราวนี้ ต้วนเชี่ยนเชี่ยนไม่ได้โวยวาย แต่กลับเริ่มร้องไห้ เธอร้องไห้หนักมากจน เซ่ปี้อานที่อยากหนีก็ไม่กล้าหนีเลย
เขาไม่กลัวผู้หญิงไล่ฆ่า แต่เขากลัวผู้หญิงร้องไห้
เขาไม่สามารถเห็นผู้หญิงร้องไห้ได้
แน่นอนว่า คนส่วนใหญ่ไม่รู้เรื่องนี้
ทันที เซ่ปี้อานปลอบต้วนเชี่ยนเชี่ยน “ความผิดของผมเอง ความผิดของผมเอง ทำให้คุณต้องเป็นห่วง… ไม่ต้องร้องไห้แล้ว… ”
“งั้นนายก็อยาก…จากไปอีก…”
“อัน…นี้….”
“ฮือฮือฮือ….”
“คือว่า……”
“ฮือฮือฮือ….”
“โอเค ผมสัญญา”
ในที่สุด เซ่ปี้อานก็ไม่มีทางเลือก เมื่อมองดูต้วนเชี่ยนเชี่ยนที่น้ำตาคลอเบ้า เขาใจอ่อน เขาเป็นห่วง ก็เลยตอบตกลงไป แต่เขาไม่รู้ ที่เขาตกลง จะอยู่ไปถึงชีวิตที่เหลือของเขาหรือเปล่า
ข้างนอก มีผู้ชายคนหนึ่งชื่อต้วนหยุนฉาง ที่ถือดาบ และมองดู
ถ้าเซ่ปี้อานไม่สัญญากับลูกสาวของเขาอีก เขาก็จะฆ่า