เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 546 แผนใช้ความหล่อเข้าหลอกล่อ?

“เอาตัวไป”

เติ้งหลินเฟิงให้คนเอาตัวไป จากนั้นก็พูดกับติงป่าวซานว่า “บ่าย3วันนี้ ตระกูลเติ้งเราจะเข้าโจมตีตระกูลสวี ครั้งนี้เป็นกำลังหลักของจริง หวังว่าตระกูลติงของคุณจะไม่รอช้า”

“ไม่หรอกครับ ผมมีความแค้นกับตระกูลสวีอยู่มาก”

ติงป่าวซานกล่าว

ตระกูลสวีกำลังช่วยเหลือฉินเทียน อย่างนั้นก็เป็นศัตรูตัวฉกาจของเขาด้วย

“ดี”

ติงป่าวซานตอบกลับไป

จากนั้น เติ้งหลินเฟิงก็พาคนกลับไป

ส่วนติงป่าวซานก็ไปเตรียมตัว เพื่อที่จะใช้กองกำลังของตระกูลติงไปโจมตีตระกูลสวี ทำให้ตระกูลสวีเกิดวิกฤติ จากนั้นก็บีบให้ฉินเทียนคนที่ทำให้ลูกชายเขาพิการโผล่หัวออกมา

และองครักษ์หมาป่าที่อยู่บริเวณนี้ ก็เอาข่าวนี้กลับไป

“ตระกูลเติ้งลงมือแล้วงั้นหรือ？”

ฉินเฟิงอึ้งไป นี่ก็อยู่ในการคาดการของเขา ตระกูลเติ้งเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของเปียนไห่ ตอนที่เขานั่งเครื่องบินมา แล้วมีคนคิดจะลักพาตัวสวี่ซวนซวน ก็คือนักฆ่าพวกนั้นนั่นเอง

ครั้งก่อนที่มาขวางทางสวี่ซวนซวน ก็คือนักฆ่าพวกนั้น

ล้วนเป็นคนของตระกูลเติ้ง

ครั้งนี้ ก็ยังเป็นตระกูลเติ้งอีก

“ตระกูลเติ้ง ถูกโจ้วเหวินหัวเรียกตัวมา แถมยังแย่งคนไปเองอีก มันหมายความว่า ตระกูลเติ้งมีความสัมพันธ์กับโจ้วเหวินหัว ไม่สิ พูดไปตรงๆ เลยก็คือ ตระกูลเติ้งมีความสัมพันธ์กับตระกูลซือหม่า ตระกูลเติ้งเป็นคนของตระกูลซือหม่า และตระกูลติงก็เป็นคนของตระกูลซือหม่า สองตระกูลนี้ดูเหมือนจะไม่ถูกกัน แต่จริงๆ แล้วก็แค่เพื่อปกปิดร่องรอยของตระกูลซือหม่าเท่านั้นแหละ”

ในที่สุดฉินเฟิงก็เข้าใจขึ้นมาได้

ว่าทำไมในตระกูลสวีถึงไม่มีคนของตระกูลซือหม่าเลย ตระกูลสวีก็อยู่ภายใต้อำนาจของตระกูลซือหม่า แต่ก็เป็นแค่เหยื่อที่ถูกโยนออกมาเท่านั้น ตระกูลเติ้งถึงจะเป็นรากฐานที่แท้จริงของตระกูลซือหม่า

ที่ไม่ถูกกัน ก็แสดงออกมาให้คนอื่นเห็นเท่านั้น

ถ้ามีคนสืบเรื่องตระกูลซือหม่าขึ้นมา ก็จะเริ่มสืบจากตระกูลสวี แต่ตระกูลสวีไม่มีอะไรให้สืบเลย ตระกูลซือหม่าไม่ได้มอบหมายอะไรให้ทำเลย แถมยังจะละเลยตระกูลเติ้งด้วยซ้ำ

อย่างไรเสีย ใครจะอยากหาเรื่องใส่ตัว ให้คนในตระกูลจัดการก็พอ

ฝีมือการหลบซ่อนตัวสูงส่งเหมือนกัน

อย่างไรเสีย ถ้าครั้งนี้ตระกูลติงไม่ได้จับตัวโจ้วหล้างไว้ล่ะก็ คงจะยังไม่ถูกเปิดโปงออกมา ครั้งนี้เป็นเรื่องบังเอิญจริงๆ ถ้าคนอื่นถูกจับไปล่ะก็ โจ้วเหวินหัวก็จะไม่ลงมือ

เพราะถึงอย่างไร เขาก็มีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ

นิสัยเย็นชามาก

แต่โจ้วหล้างไม่เหมือนกัน เขาเป็นน้องชายของโจ้วเหวินหัว

อีกอย่าง โชคดีที่ตระกูลติงจับตัวไป ถ้าคนอื่นจับไปล่ะก็ อาศัยกำลังของโจ้วเหวินหัวก็สามารถช่วยออกมาได้ แต่ตระกูลติงไม่เหมือนกัน ตระกูลติงเป็นหนึ่งในสามตระกูลใหญ่ของเปี่ยนไห่ มีอิทธิพลกว้างใหญ่ อีกทั้งยังอยู่ในความโมโห ไม่ไว้หน้าโจ้วเหวินหัวแม้แต่น้อย

ตระกูลที่จัดการกับตระกูลติงได้ มีเพียงตระกูลสวี ตระกูลเติ้ง และพวกต่งเซิง

แต่ว่า ตระกูลสวีงั้นหรือ？

เหอะ

โจ้วเหวินหัวให้ตระกูลนี้ไป จะต้องทำให้ติงป่าวซานโมโหมากกว่าเดิมแน่ๆ อย่างไรเสียตอนนี้ตระกูลติงก็มีความแค้นกับตระกูลสวี พอถึงตอนนี้ก็ยังไม่ยอมปลย่อตัวแน่ ส่วนต่งเซิง เขายังไม่มีสิทธิ์ไปเชิญตัวมา

อย่างไรเสียตระกูลต่งก็เป็นตระกูลใหญ่เทียบเท่าตระกูลซือหม่า และต่งเซิงก็เป็นถึงท่านชายของตระกูลต่ง

ความสูงส่งของฐานะนั้น เขาไม่อยากจะไปคาดคิด

ดังนั้น มีเพียงตระกูลเติ้งเท่านั้น อย่างน้อยตอนนี้ตระกูลเติ้งกับตระกูลติงก็เป็นพันธมิตรกัน ติงป่าวซานจะไม่โมโหขนาดนั้น พอยอมรับกันได้ นี่เป็นวิธีเดียวที่จะช่วยน้องชายเขาออกมาได้

ถ้าใช้วิธีอื่นล่ะก็ ก็อาจจะไม่ทันการแล้ว

ดังนั้น โจ้วเหวินหัวรู้ว่าครั้งนี้มีความอันตรายสูงมาก แต่ก็ไม่มีทางเลือกแล้ว ไม่มีวิธีอื่นแล้วจริงๆ มีเพียงให้ตระกูลเติ้งเข้าไปคุยเท่านั้น เขากำลังพนัน ว่าจะไม่มีคนจับจ้องเขาอยู่

ใช้ตระกูลเติ้งแค่ครั้งนี้ครั้งเดียว ไม่มีใครพบเห็นเขาได้

แต่ว่า บังเอ้ญฉินเฟิงกำลังมองทุกอย่างอยู่ข้างหลังเขา

“รายงาน พวกเราสืบได้ว่า ทรัพย์สินของลูกน้องใต้อำนาจของตระกูลติงและตระกูลเติ้งกำลังเคลื่อนไหว พวกลูกน้องก็เคลื่อนไหวแล้วเหมือนกัน เหมือนกำลังจะทำการใหญ่อะไรสักอย่าง” องครักษ์หมาป่าคนหนึ่งเข้ามารายงาน

“ดูเหมือนว่า จะร่วมมือกันโจมตีตระกูลสวี”

ฉินเฟิงบ่นพึมพำ แต่ว่าจากนั้น สายตาก็สาดออกมาเป็นประกายอย่างหัวเราะเยาะว่า “แต่ว่า ตระกูลเติ้งกับตระกูลสวีเป็นพวกเดียวกัน จะสู้กันได้อย่างไร ก่อนหน้านี้ก็แค่แสดงออกมาให้คนนอกเห็นเท่านั้น ส่วนครั้งนี้ ตระกูลติงคงจะจบสิ้น โจ้วเหวินหัวไม่ใช่คนที่ใจใหญ่ ซ้อมน้องชายเขาไปเสียอย่างนั้น เขาไม่มีทางปล่อยไปแน่นอน แต่ว่า ตระกูลติงจะจบสิ้นไปแบบนี้ไม่ได้เด็ดขาด”

โจ้วเหวินหัวจะลอบทำร้ายตระกูลติงในการร่วมมือกันครั้งนี้

โดยไม่มีอะไรต้องสงสัย

ตระกูลเติ้งไม่มีทางที่จะสู้กับตระกูลสวีแน่นอน อย่างนั้นก็จะหันหัวกลับไปโจมตีตระกูลติงเท่านั้น พอจัดการกวาดล้างตระกูลติงได้แล้ว ตระกูลเติ้งกับตระกูลสวีค่อยสู้กัน เรื่องแบบนี้เห็นบ่อยในวงการธุรกิจ

จากนั้น ไม่แน่ว่าตระกูลซือหม่าอาจจะอุปถัมภ์ตระกูลไหนออกมาอีก

เพื่อใช้เป็นการปกปิดตนเอง

แต่ว่า ตระกูลติงจะจบสิ้นไม่ได้

นี่เป็นส่วนสำคัญที่เขาจะใช้ดึงดูดกำลังของตระกูลซือหม่าออกมา

ติ๊ง

มีข้อความเข้ามาอีก เป็นของสวี่ซวนซวน

“อยู่ดีๆ พ่อฉันก็บอกว่า ตระกูลเติ้งกับตระกูลติงร่วมมือกันแล้ว ครั้งนี้ก็กำลังรวบรวมกำลังพลมาจัดการกับตระกูลสวีแล้ว คุณก็อย่าเพิ่งกลับมาตระกูลสวีก็แล้วกันนะ ตอนนี้ตระกูลสวีอันตรายมาก อ่อแล้วก็ เรื่องงานเลี้ยงคืนนี้ ประธานโจ้วบอกพวกเราแล้วว่า ที่เปียนไห่มีการเปลี่ยนแปลง จะต้องเลื่อออกไปหลายวัน พวกเราคงจะต้องเลื่อนไปหลายวันแล้วล่ะ ถึงจะไปได้”

ฉินเฟิงอ่านข้อความ แล้วก็พูดในใจ เลื่อนออกไปก็ปกติ ไม่เลื่อนสิแปลก

ไม่ต้องพูดถึงว่าตัวของโจ้วเหวินหัวเองก็อยู่ในแผนการนี้ด้วย ในฐานะที่เป็นคนบงการ แค่พวกสมาชิกของตึกเทียนฮัว ส่วนใหญ่ก็ขึ้นกับสามตระกูลใหญ่ ดังนั้นพอสามตระกูลใหญ่สู้กัน พวกเขาจะมีใจมางานเลี้ยงได้อย่างไร

ดังนั้น เลื่อนออกไปหลายวัน ก็เป็นเรื่องปกติ

“ไปสืบมาหน่อย ว่าตอนนี้พวกลูกหลานของตระกูลเติ้ง เคลื่อนไหวข้างนอกบ้างไหม?”

ฉินเฟิงสั่งการ

“ครับ”

องครักษ์หมาป่าก็ออกไป

ไม่นาน องครักษ์หมาป่าคนหนึ่งก็กลับเข้ามา ในมือก็ถือเอกสารไว้ พูดว่า “หลานสาวรุ่นที่สามของตระกูลเติ้ง ชื่อเติ้งเยว่หัว ตอนนี้กำลังเมาอยู่ที่บาร์ เหมือนว่าจะอกหักครับ”

“อกหักงั้นหรือ？”

ฉินเฟิงขมวดคิ้ว ตอนนี้สิ่งที่เขาไม่อยากฟังมากที่สุด ก็คือเรื่องผู้หญิง ก็เลยถามไปว่า “มีคนอื่นอีกไหม?”

“ไม่มีแล้วครับ ช่วงนี้ตระกูลเติ้งลงมือกับตระกูลติงบ่อยครั้ง ตระกูลติงเองก็ลงมือกับตระกูลเติ้งเหมือนกัน พวกลูกหลานทั้งหลายในตระกูลก็พากันหลบซ่อนตัวไปหมด ไม่กล้าออกมา มีเพียงเติ้งเยว่หัวคนเดียวที่ออกมา”

องครักษ์หมาป่ารายงานไป

“มีคนเดียวเนี่ยน่ะหรือ？”

ฉินเฟิงปวดหัว ก็เลยหันไปมองฉีหยุนที่ยืนตัวใหญ่กล้ามบึกอยู่ข้างๆ “ฉีหยุน คุณใช้แผนเอาความหล่อไปหลอกล่อได้ไหม?”

“อะไรคือแผนเอาความหล่อไปหลอกล่อครับ? กระทืบผู้ชายหล่อคนหนึ่งงั้นหรือครับ?”

ฉีหยุนก็อวดกล้ามของตัวเอง

ทันใดนั้น ฉินเฟิงก็เอามือกุมขมับ จากนั้นก็มองไปยังองครักษ์หมาป่าคนหนึ่ง แต่ว่าองครักษ์หมาป่าคนนั้นก็รีบรายงานว่า “นายพลครับ ลูกผมโตแล้วครับ อีกอย่างผมก็หน้าตาไม่หล่อ ไม่มีสิทธิ์เป็นหนุ่มหล่อครับ”

เขารู้ว่าฉินเฟิงจะให้เขาไปทำอะไร

ไม่ได้หรอก ผมมีลูกมีเมียแล้ว

ฉินเฟิงก็หมดคำพูด ผมก็มีลูกมีเมียแล้วเหมือนกัน ทำไมจะต้องให้ผมไปทำเรื่องจีบสาวอยู่เรื่อยเลย จากนั้นก็ถามองครักษ์หมาป่าไปหลายคน แต่ก็ไม่มีใครเหมาะสมเลย เพราะคนพวกนี้ล้วนผ่านศึกผ่านสงครามกันทั้งนั้น

ถ้าให้พวกเขาไปฆ่าศัตรู ไปปกป้องบ้านเมือง ต่างก็พากันขานชื่อเสนอตัวเอง

แต่พอให้ไปจีบสาว ผู้ชายพวกนี้กลับอิดออดเหมือนผู้หญิงเสียอย่างนั้น ไม่มีใครกล้า และไม่มีใครหล่อเหลาเหมาะสมที่จะไปจีบเติ้งเยว่หัวเลย

ดูเหมือนว่าจะมีเพียงคนเดียว

หรือว่า นี่จะเป็นบทลงโทษของคนหล่อ?