เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 503 ฉินเฟิง “ฉันเย็นชาขนาดนี้ เธอจะต้องเกลียดฉันอย่างแน่นอน!”

แต่แล้ว สิ่งที่ทำให้สวี่ซวนซวนรู้สึกสิ้นหวังมากก็คือ ตลอดเวลาบนเครื่องบิน ฉินเฟิงไม่ถอดหมวกออกเลย เอาแต่นอนอยู่แบบนี้

เธออยากจะคุยกับฉินเฟิงมากจริงๆ

แต่ว่า ไม่มีโอกาสเลย

เธอเองก็ไม่กล้าพูดขึ้นมาเอง

ทำได้เพียงแค่นั่งก้มหัวอยู่ตรงนั้น มือจับปลายเสื้อเล่น คอยแอบมองฉินเฟิง รอฉินเฟิงตื่นขึ้นมา

ในเวลานี้ กัปตันบนเครื่องบินยังไม่ตาย กำลังขับเครื่องบินไปยังเมืองเปียนไห่แล้ว ถึงแม้จะเกิดสถานการณ์ฉุกเฉินขึ้น แต่ว่าในครั้งนี้ คนส่วนมากก็ยังปลอดภัยไม่เป็นอะไร

ไม่นาน

เครื่องบินใกล้จะลงจอดแล้ว

ฉินเฟิงเอาหมวกออก ทำให้สวี่ซวนซวนที่คอยแอบมองเขาอยู่ตลอดรู้สึกดีใจ แต่ภายนอกก็ยังทำตัวเรียบร้อยนิ่งเงียบอยู่ “ใกล้จะถึงแล้ว….”

ยังพูดไม่ทันจบ

ก็ถูกฉินเฟิงถามว่า “ครั้งนี้ ถือว่าฉันช่วยเธอไว้ใช่มั้ย”

“อ๊ะ…ใช่…ใช่ค่ะ”

สวี่ซวนซวนพยักหน้ารัวๆ แล้วยังพูดเรื่องตอบแทนบุญคุณ เลี้ยงข้าวอะไรพวกนี้อีกด้วย รีบพูดสิ ถ้าหากนายพูดว่าให้ใช้ร่างกายมาตอบแทนบุญคุณ ฉันก็สามารถตอบตกลงได้ รีบพูดสิ

เธอรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมา

ไม่ว่ายังไง ก็ได้มีวิธีการให้เข้าใกล้แล้ว

แต่ว่า ฉินเฟิงพูดแค่ว่า “อีกเดี๋ยว ตำรวจจะต้องมาหาตัวฉันแน่นอน แต่ว่าฉันไม่อยากวุ่นวายกับพวกเขา ดังนั้น เธอจัดการซะ โอเค?”

“อ๊ะ…โอเค…โอเคค่ะ”

สวี่ซวนซวนอึ้งไป ในใจบ้าคลั่ง นายพูดเรื่องให้ฉันเลี้ยงข้าวนายอะไรพวกนั้นไม่ได้งั้นหรอ คุยกันสักหน่อย ให้ฉันขอบคุณนายสักหน่อยสิ บ้าจริง

ฉันอยากจะอยู่กับนายนานสักหน่อยนะ

แต่ว่า ภายนอก เธอก็ยังพยักหน้าอย่างอ่อนโยน

จากนั้น เครื่องบินลงจอด ฉินเฟิงก็หยิบเอาสัมภาระจากไปแล้ว

ที่ด้านนอก มีตำรวจอยู่ ต้องการตรวจสอบทีละคน แต่ว่า ฉินเฟิงจะไป ใครจะขวางทางได้

เดิมทียังอยากจะหาวีรบุรุษคนนั้นสักหน่อย

แต่ว่า เพียงคำพูดเดียวของสวี่ซวนซวน ก็ไม่ได้สืบหาต่อแล้ว

ส่วนสวี่ซวนซวนเองก็กลับไปยังบ้านตระกูลสวี่ อยู่ในอ้อมกอดของคุณพ่อสวี่เทียนโย่ว ร้องไห้ ออดอ้อนพูดว่า “พ่อคะ ครั้งนี้ลูกสาวเกือบตายไปแล้ว…”

เธอบอกเรื่องนี้ทั้งหมด เล่าออกมาให้ฟัง

ทำเอาสวี่เทียนโย่วตกใจจนเหงื่อแตกไปทั่วตัว เช็ดเหงื่อทิ้ง แล้วพูดว่า “ครั้งนี้ น่าตกใจมากจริงๆ ฉันก็คิดว่าบอดี้การ์ดที่หาไว้ให้ลูกเก่งมากพอแล้ว แต่ยังไงก็คาดไม่ถึงว่านักฆ่าที่อีกฝ่ายหามา ก็เก่งไม่เบาเลย ครั้งนี้ เป็นเพราะเขาคนนั้น….เขาเป็นใครนะ?”

“หนู…หนูลืมถามชื่อเขาค่ะ”

สวี่ซวนซวนเพิ่งนึกขึ้นได้ในตอนนี้ ตอนนั้นฉินเฟิงจากไปเร็วมาก เธอลืมถามชื่อของเขา

อ๊า！

ทำไมถึงได้ลืมละ

“คนใจดีคนนี้ พวกเราต้องขอบคุณอย่างดีสักหน่อย เป็นเพราะเขา ไม่อย่างนั้นลูกสาวที่รักของฉัน ก็คงจะไม่รอดแล้ว ลูกมีช่องทางติดต่อของเขาหรือเปล่า?”

สวี่เทียนโย่วถาม

“ชื่อหนูยังลืมถาม ยิ่งไม่ต้องพูดถึงช่องทางติดต่อเลยค่ะ ใช่สิ พ่อคะ พ่อคิดว่าคนใจดีคนนี้ทำงานอะไรคะ น่าจะมีตัวตนเป็นยังไง พ่อคิดว่าลูกสาวของพ่อเหมาะสมกับเขามั้ยคะ?”

สวี่ซวนซวนมองสวี่เทียนโย่วด้วยใบหน้าคาดหวัง

“ฐานะตัวตน?”

สวี่เทียนโย่วนึกคิด “จากการตัดสินของลูกในก่อนหน้านี้ ที่จริงฉันก็พอรู้บ้างแล้ว คนนี้น่าจะนักฆ่าเร่ร่อน แต่ว่า ฟังลูกพูดอย่างนี้แล้ว สามารถขวางกระสุนไว้ได้ นับว่าเก่งมากๆแล้ว ส่วนเรื่องเหมาะสมมั้ย ซวนซวน ลูกถามเรื่องนี้ทำไม นักฆ่าเร่ร่อนคนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่จะสามารถตามจีบได้ง่ายนะ ในเมืองเปียนไห่ มีคุณชายที่หล่อเหลามากมาย ไม่จำเป็นต้องเลือกเขา”

“คุณชายพวกนั้น เหอะๆ”

สวี่ซวนซวนหัวเราะเยาะคำหนึ่ง “คุณชายพวกนั้น ท่องเที่ยวดื่มเล่นอยู่ตลอด ภายนอกพ่อเห็นเขาเรียบร้อยอ่อนโยน แต่ลับหลังแล้ว ไม่รู้ว่ามีแฟนตั้งกี่คน แล้วสายตาที่มองหนู ก็คือสายตาที่อยากจะขึ้นเตียงกับหนู ลูกสาวไม่เอาหรอก อีกอย่างนะคะพ่อ พ่อยินดีให้หนูแต่งงานกับคนแบบนี้หรอคะ?”

“คือว่า…..”

สวี่เทียนโย่วมีความลังเล

“ใช่สิ พ่อคะ บ้านเรามีเงิน เป็นตระกูลใหญ่ที่ไม่เป็นสองรองใครในเมืองเปียนไห่ แต่ว่าอย่าได้ลืมไป พวกเราเป็นผู้แข็งแกร่งที่แท้จริงที่มีอยู่น้อยนิด บอดี้การ์ดพวกนั้นในตอนนี้ ล้วนจ้างมาทั้งนั้น ในเวลาที่มีอันตรายจริงๆ พึ่งพไม่ได้เลยค่ะ ถ้าหากว่าคนๆนั้น เป็นลูกเขยของพ่อ พ่อก็จะมีความรู้สึกปลอดภัยเพิ่มมากขึ้นเยอะเลยใช่มั้ยคะ”

สวี่ซวนซวนเองก็พูดเก่ง เมื่อพูดออกมา ก็ทำให้สวี่เทียนโย่วพยักหน้ารัวๆ “ที่พูดมา ก็เหมือนจะถูก”

“แบบนี้ก็ใช่แล้วไงคะ”

“แต่ว่า ลูกไม่รู้แม้แต่ชื่อของเขา แม้แต่ช่องทางการติดต่อของเขาก็ไม่มี”

คำพูดของสวี่เทียนโย่วกระทบจิตใจอย่างตรงจุด

ทันใดนั้น ทำเอาสวี่ซวนซวนก้มหน้าเศร้าใจขึ้นมาทันที กัดริมฝีปากและพูดว่า “โอ๊ย ทำไมตอนนั้นหนูถึงไม่ขอช่องทางการติดต่อมานะ ที่จริงในตอนลงจากเครื่องบิน หนูคิดอยากจะตามเขาไป แต่ว่าเขาจากไปเร็วมาก หนูหาไม่เจอเลย พ่อคะ พ่อช่วยหนูนะ นะคะ”

สวี่ซวนซวนกอดแขนของสวี่เทียนโย่วและออดอ้อน

สุดท้าย อ้อนจนสวี่เทียนโย่วทนไม่ไหว พยักหน้ารัวๆ “โอเคๆๆ”

“ขอบคุณค่ะคุณพ่อ”

สวี่ซวนซวนยิ้ม

หลังจากนั้น หลังจากที่สวี่ซวนซวนจากไปแล้ว สีหน้าของสวี่เทียนโย่วก็เปลี่ยนไป ไม่ได้เป็นสีหน้าโอบอ้อมอารีอย่างเมื่อกี้อีก แต่กลายเป็นสีหน้าเจ้าเล่ห์ โบกมือพูดว่า “พ่อบ้าน”

“ครับ”

ที่ด้านหลัง มีผู้อาวุโสคนหนึ่งเดินเข้ามา

“ให้คนไปสืบมาว่าเจ้านั่นเป็นใครกันแน่ มีที่มาที่ไปยังไงบ้าง? กล้ามาหว่านเสน่ห์ลูกสาวฉัน ถ้าหากว่าไม่ได้ตั้งใจก็ยังดี แต่ว่าจงใจวางกับดักให้ลูกสาวฉัน เหอะ ฉันจะให้มันได้รู้ดีแน่นอน”

“ครับ”

พ่อบ้านจากไป

วินาทีนี้ ถึงจะเป็นตัวตนที่แท้จริงของสวี่เทียนโย่ว

…….

บนท้องถนน

“หัวหน้าครับ ทำไมคุณต้องช่วยผู้หญิงคนนั้นด้วย ไม่มีความเกี่ยวข้องอะไรกับพวกเราหรอกใช่มั้ยครับ?” ระหว่างทาง ฉีหยุนถาม

“ไม่มีความเกี่ยวข้องก็ช่วยสักหน่อยไม่ได้หรือไง?”

ฉินเฟิงถามกลับ

“ไม่ ไม่ใช่ครับ ผมหมายถึง ผู้หญิงคนนั้น มีอะไรพิเศษรึเปล่าครับ?”

ฉีหยุนรู้ตัวว่าพูดจาผิดไป จึงได้รีบแก้ไขคำพูด

คนทั่วไปพบเจอคนมีปัญหา สามารถช่วยได้ก็ช่วย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเขาที่เป็นทหาร อาชีพของตัวเองก็เป็นการปกป้องประชาชนอยู่แล้ว

“ผู้หญิงคนนั้นพิเศษอยู่สักหน่อย คุณหนูของตระกูลสวี่ ตระกูลสวี่เป็นเจ้าของบริษัทใหญ่หลายแห่งที่ไม่เป็นรองใครในเมืองเปียนไห่ และตามข่าวสารที่ซือหม่าเฉินให้แจ้งกลับมาให้พวกเรา ตระกูลสวี่เป็นรองลงมาจากตระกูลซือหม่า ตามรอยตระกูลสวี่ ก็จะสามารถหาสถานที่ซ่อนในเมืองเปียนไห่ของตระกูลซือหม่าเจอ”

ฉินเฟิงอธิบายให้ฉีหยุนฟัง

ตระกูลซือหม่ามาที่เมืองเปียนไห่ แต่ซือหม่เฉินและคนอื่นๆกลับถูกส่งไปยังสถานที่อื่น เพื่อทำภารกิจ ส่วนทางบริษัทหลังด้านนี้ ไม่ได้บอกให้กับคนอื่นรู้ ซือหม่าเฉินเองก็รู้เพียงแค่ว่าตอนนี้ตระกูลซือหม่าอยู่ในเมืองเปียนไห่เท่านั้น”

ส่วนอยู่ที่ไหนของเมืองเปียนไห่ สิ่งนี้ก็ไม่รู้แล้ว

เมืองเปียนไห่เองก็เป็นเมืองใหญ่ กว้างใหญ่มากกว่าเมืองเหล่าวาเป็นสิบเท่า อยู่ที่แห่งนี้ จะทำให้ฉินเฟิงไม่สามารถรับรู้ได้ง่าย ทำได้แค่สืบหา แต่ตอนนี้กลับมีเบาะแสจากทางตระกูลสวี่

“งั้นหัวหน้าครับ ตอนนี้คุณคิดอยากจะใช้แผนความหล่อ? และใช้สวี่ซวนซวนสืบหาตระกูลซือหม่าหรอครับ?”

ฉีหยุนพูดคาดเดา

“แกนี่มัน ฉันยังไม่ตกต่ำขนาดนั้น ที่จะใช้ประโยชน์ผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่เห็นหรือไง ก่อนหน้านี้ฉันเย็นชากับเธอมากขนาดนั้น ความรู้สึกดีเล็กน้อยที่เธอมีให้ฉัน ตอนนี้น่าจะหายวับไปหมดแล้ว พวกเราต้องคิดหาวิธีอื่น”