เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 493 เงามืด “ฉัน…ฉัน…ฉัน…”
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่ฉินเฟิงเดินออกไป เขาก็โบกมือ องครักษ์หมาป่าคนหนึ่งก็เดินขึ้นมา
“จับตาดูเซ่ปี้อานไว้”
“ครับ”
องครักษ์หมาป่ารับคำสั่ง
เซ่ปี้อานคิดไม่ถึงว่าฉินเฟิงจะส่งองครักษ์หมาป่ามาดูแลเขาโดยเฉพาะ ถ้าเขารู้ เขาคงจะร้องไห้ออกมา องครักษ์หมาป่ากำลังจับตามองเขาอยู่ เขาจะซ่อนตัวอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
เซ่ปี้อานมีคุณงามความดี จะยอมให้องครักษ์หมาป่ามาคอยจับตาดูเขาได้อย่างไร
นี่ก็เพราะว่าฉินเฟิงหวังดีกับต่อเซ่ปี้อาน ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่เด็กอีกแล้ว เตร็ดเตร่ต่อไปจะได้อะไรขึ้นมา ยิ่งไปกว่านั้น ต้วนเชี่ยนเชี่ยนยังนิสัยดี หน้าตาสวยน่ารัก มาจากครอบครัวที่ดี
ให้เจ้าหมอนี่เกาะเมียกินได้อย่างเต็มที่
“ราชาเกาะเมียกินหมายเลขหนึ่งของต้าหัว?”
ทันใดนั้น ฉินเฟิงก็พบว่าหากเซ่ปี้อานอยากจะเกาะเมียกินจริงๆ เขาคนนี้อาจจะเป็นราชาเกาะเมียกินหมายเลขหนึ่งของต้าหัว แต่เขาก็ยังมีความหยิ่งทรนงของตัวเองอยู่บ้าง
แน่นอนว่าเขาก็มีความสามารถ
ก็ไม่ถึงกับว่าอยู่ที่ไหนก็สามารถทำมาหากินได้รุ่งเรืองทุกที่
“ผมจะให้คุณสนุกอีกสักสองสามวันแล้วกัน”
ฉินเฟิงส่ายหน้า ออกจากสถานที่แห่งนี้ไป
อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้รีบออกจากเมืองเหล่าวา แต่เดินวนไปวนมาจนมาถึงริมแม่น้ำ ที่นี่มีชายชราคนหนึ่งกำลังออกกำลังกาย ยังมีคนที่ฝึกไทเก็กอยู่ด้วย ฉินเฟิงเดินเข้าไปหาคุณปู่คนหนึ่งและถามว่า “ใต้เท้าเงามืด คุณถูกเผยตัวแล้ว”
คุณปู่ผู้นั้นลุกขึ้นยืนขึ้นทันทีและวิ่งหนีไป
ใช่แล้ว
หนีไป
เขาไม่เคยคิดที่จะประมือกับบุคคลนี้ ใครๆ ก็รู้ว่าเขาน่ากลัวแค่ไหน
แต่ฉินเฟิงพูดช้าๆ ว่า “เงามืด คุณคิดว่าคุณจะหนีไปได้หรือ? หยุดแล้วบอกข้อมูลของสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ของคุณให้ผมฟัง ผมจะปล่อยคุณไป ฉินเฟิงทำได้ไม่เคยพลาด”
เงามืดคนนั้นร่างกายชะงักงันไปในทันใด
ไม่วิ่งอีก
เพราะเขารู้สึกว่าความอาฆาตได้ล็อกเป้าเขาไว้ ไม่สามารถวิ่งหนีได้
“เอ่อ…ท่านเทพสงคราม มีอะไรจะบอก!”
เงามืดค่อยๆ หันกลับมาแล้วยิ้ม
แต่ก็นึกสาปแช่งอยู่ในใจว่า เขาจะถูกสืบพบได้อย่างไร’?
เขาคือเงามืด หนึ่งใน 12 ผู้คุมกฎของสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ในเมืองฉางซานวันนั้น เดิมทีเขาคิดวางแผนฆ่าเย่เซียว แต่ต่อมาก็ไม่ได้ทำ แต่ในภายหลังท่ามกลางความงดงันสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ถูกกองกำลังอันยิ่งใหญ่ในเมืองฉางซานไล่ล่าอย่างบ้าคลั่ง
สุดท้ายก็เหลือเพียงไม่กี่คน
ต่อมาพวกเขาได้พบกับผู้หญิงคนหนึ่งในสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ ผู้หญิงที่เหมือนปีศาจร้าย
ทำให้พวกเขาเหมือนถูกปกคลุมไปด้วยแมลง
กัดกินพวกเขาทีละนิด
สุดท้ายก็เหลือเขาคนเดียวที่หนีรอดมาได้ แต่ก็คิดไม่ถึงว่าเขาเป็นคนเดียวที่หนีมา แต่ยังถูกเทพสงครามต้าหัวตามหาจนเจอ รู้สึกสิ้นหวัง
“กลัวอะไร ตอนนั้นผมก็ไม่ได้ฆ่าคุณ ตอนนี้ก็ไม่มีทางฆ่า”
ฉินเฟิงตบไหล่เขาแล้วพูดขึ้น
แน่นอนเขาจะไม่พูดว่าเขาล็อคเป้าเขาไว้ด้วย ‘พลังงาน’ ทุกคนมีพลังงานของตัวเอง ซึ่งเป็นตัวแทนของกลิ่นอายของตัวเอง คนทั่วไปจะไม่รู้สึกถึงมัน แต่เมื่อไปถึงระดับที่ฉินเฟิงอยู่ ก็สามารถทำได้
เขาจดจำชี่ของเงามืดได้
ดังนั้นเมื่อเดินเตร็ดเตร่รอบเมืองนี้ก็จะพบ
“ผมต้องการให้คุณช่วยผมจัดการเรื่องหนึ่ง ทางตะวันออกเฉียงใต้มีคนคนหนึ่งอยู่บนต้นไม้ใช้กล้องส่องทางไกลมองพวกเราอยู่ เป็นคนของสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ของคุณ แต่ไม่ใช่คนของคุณ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังจับตามองคุณอยุ่ ดังนั้น ผมต้องการให้คุณฆ่าเขา ฆ่าแล้ว ผมจะทำให้คุณมาเป็นผู้ใต้บัญชาของผม” ฉินเฟิงพูดเบาๆ
“เป็นไปไม่ได้ ผมจะไม่มีวันทรยศ”
เงามืดส่ายหัว
การทรยศต่อสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นเป็นไปไม่ได้ เขาศรัทธาในสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์
“จริงเหรอ งั้นช่างมันเถอะ”
ไม่แปลกใจที่ฉินเฟิงจะได้รับคำตอบเช่นนี้ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรและจากไปแบบนี้
“แค่นี้น่ะเหรอ ไม่ฆ่าผมจริงเหรอ?”
เงามืดตกตะลึง
มาหาเขาจนพบ แต่กลับไม่ฆ่าเขาจริงๆ
จริงจังหรือเปล่า?
เขาไม่เข้าใจว่าฉินเฟิงกำลังคิดอะไรอยู่ แต่หลังจากนั้นไม่นาน สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป เขารู้แล้ว พลันขยับร่างกายทันที ไม่นานก็มาปรากฏตัวในตำแหน่งที่ฉินเฟิงพูด
มีอยู่คนหนึ่งจริงๆ
พวกเขามาจากสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์
“นายปราบปรามเงามืด คุณจะฆ่าผมปิดปากเหรอ?”
คนจากสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์มองเงามืดเช่นนี้
“ไม่”
เงามืดส่ายหน้า “ผมมาที่นี่เพื่ออธิบายให้คุณฟัง ผมไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ กับฉินเฟิง เขามาหาผมครั้งนี้เพราะต้องการให้ผมสร้างความขัดแย้งกับสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์”
“จริงเหรอ?”
นักฆ่ามองเงามืดอย่างระแวดระวัง
“แน่นอน”
เงามืดพยักหน้า
แต่ในวินาทีต่อมา ร่างของนักฆ่าก็แว่บหายไป เริ่มวิ่งหนี ส่วนเงามืดกลับตกตะลึง ก่อนจะเริ่มไล่ตามไป นักฆ่ากำลังสงสัยเขา กำลังสงสัยเขาจริงๆ
“เงามืด คุณจะทรยศต่อสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จริงหรือ?”
นักฆ่าคนนั้นพูดอย่างโกรธเคือง
“ผมเปล่านะ”
เงามืดกล่าว
“งั้นคุณก็ไม่ต้องไล่ตามแล้ว ปล่อยผมนะ” นักฆ่าคนนั้นกล่าว
ปล่อยคุณไป?
ปล่อยให้คุณกลับไปบอกตัวเองเหรอ?
ถึงตอนนั้น ไม่ว่าจะแก้ต่างยังไงก็ฟังไม่ขึ้น
ชั่วขณะหนึ่ง ความอาฆาตฉายผ่านแววตาของเงามืด ถ้าไม่ทำก็อย่าเข้าไปยุ่ง ถ้าจะทำก็ต้องทำให้ดี ฆ่าคนคนนี้ซะ ถ้าอย่างนั้นแผนการของเทพสงครามต้าหัวก็จะไร้ประโยชน์ อำนาจหลัก ต้องคว้ามาไว้ในมือ
เขาคว้ากริชในตัวออกมา
เขากำลังจะฆ่าคนคนนี้
ถึงตอนนั้น จะยัดของกลางให้กับเทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัว เพราะถึงอย่างไร เมืองเหล่าวาก็เป็นดินแดนของเทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัว
“เป็นไปตามคาด คุณเป็นคนทรยศจริงๆ”
นักฆ่าคนนั้นหันกลับมาพูด
แน่นอน
คุณกำลังสงสัยผมจริงๆ
คราวนี้เจตนาฆ่าในดวงตาของเงามืดก็ยิ่งรุนแรงขึ้น เขาจำเป็นต้องฆ่านักฆ่าคนนี้ มิฉะนั้นสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จะสงสัยเขาถ้าเขากลับไป
นักฆ่าคนนั้นต้องการหลบหนี
แต่เขาจะหนีจากเงามืดได้อย่างไร เงามืดเป็นหนึ่งใน 12 ผู้คุมกฎ ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ถูกเงามืดไล่ตามทัน กริชสั้นถูกเสียบเข้าไปในหน้าอกของเขา
“ตายซะ!”
เงามืดกล่าวอย่างเย็นชา
“เงามืด คุณมีฐานะเป็นหนึ่งใน 12 ผู้คุมกฎ ในเมื่อคุณทรยศต่อสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ คุณ…คุณ…สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จะลงโทษคุณ…สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จะลงโทษคุณ…สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์จะลงโทษคุณ…”
นักฆ่าคนนั้นล้มลงกับพื้น พร้อมกับกริชที่หน้าอกของเขา หายใจรวยริน
“ลงโทษ? จะลงโทษผมยังไง? ใครจะไปรู้ คุณถูกผมฆ่า ไม่ใช่ ผมไม่ได้เป็นคนฆ่า ที่นี่คือเมืองเหล่าวา ตอนนี้เป็นดินแดนของเทพสงครามหมายเลขหนึ่งของต้าหัว เทพสงครามต้าหัวฆ่าคุณเอง เข้าใจไหม?”
เงามืดเผยรอยยิ้มเยาะเย้ย
ผมไม่ได้ฆ่าคุณ
ฉินเฟิงเป็นคนฆ่า ไม่เกี่ยวกับผม
อย่างไรก็ตาม นักฆ่าคนนั้นสุดท้ายได้พูดออกมาว่า “ไม่มีประโยชน์ ภารกิจดูแลคุณในครั้งนี้ ไม่ได้มีแค่ผมคนเดียว อีกคนเกรงว่าจะหนีไปอยู่ในที่ปลอดภัยแล้ว…เงามืด…คุณจะถูกจ้าวศักดิ์สิทธิ์ฆ่า…คุณทรยศเขาแล้ว…”
“ยังมีอีกคน?”
เงามืดกัดฟันและอยากจะถามอีก แต่ก็พบว่านักฆ่าตายแล้ว เขารีบกลับไปสถานที่เดิม พบว่ามีร่องรอยของใครบางคนอยู่ในบริเวณใกล้ๆ
คนที่คอยจับตาดูเขา มีสองคน
แต่ตอนนี้เขาฆ่าไปแล้วหนึ่งคน หนีไปหนึ่งคน
“ฉินเฟิง ทำไมคุณบอกผมแค่คนเดียว ตอนนี้ผมไม่อาจชะล้างมลทินให้ตัวเองได้จริงๆ” เงามืดแผดเสียงลั่น
เขากลายเป็นคนทรยศต่อสำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่อาจอธิบายได้
ตอนนี้มันกลายเป็นเรื่องจริงแล้ว
MMP
กฎของผม
เขากลับไปที่สำนักวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้อีกแล้ว