เทพบุตร ทวงแค้น / เทพศึกมังกรหวนคืน - บทที่ 470 ซือหม่าเฉินลงมืออีกแล้ว

“เฮ้อ”

ผู้อาวุโสเห็นซือหม่าเฉินสภาพนี้ จึงถอนหายใจทีหนึ่ง เขารู้ว่าการที่พ่อของซือหม่าเฉิน ตายอยู่ที่เมืองฉางซาน กระทบต่อจิตใจของซือหม่าเฉินอย่างรุนแรง จนทุกวันนี้ก็ยังไม่สามารถถอนตัวออกมาได้

แล้วตอนนี้ในตระกูลก็มอบภารกิจนี้ให้อีก

ภารกิจนี้บอกว่าไปช่วยเหลือหนานเยว่ ถล่มเมืองฉางซาน

แต่ว่าเมืองฉางซานมันถล่มง่ายขนาดนั้นจริงๆหรอ ถึงแม้จะถล่มได้ง่าย แล้วจะปลอดภัยจริงหรอ ในความรุ่งโรจน์อันยิ่งใหญ่นี้ ก็มีความอันตรายอย่างใหญ่หลวงซ่อนอยู่ ยังไงซะเทพสงครามท่านนั้นก็อยู่ที่นั่น

เทพสงครามอยู่ที่นั่น เมืองฉางซานก็ถือเป็นพื้นที่อันตราย

ดังนั้นเมื่อมีภารกิจนี้ลงมา ผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงในตระกูลพวกนั้น ต่างก็เลือกที่จะไม่รับหน้าที่ ความอันตรายมากเกินไป จึงได้โยนลงมาให้กับซือหม่าเฉิน ภารกิจนี้ซือหม่าเฉินจำเป็นต้องรับไว้

ยังไงซะพ่อของซือหม่าเฉินก็ตายอยู่ที่เมืองฉางซาน ถ้าหากไม่รับ อย่างนั้นก็ดูจะไม่สมกับเป็นซือหม่าเฉิน จะต้องมีปัญหาแน่นอน

ส่วนผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงพวกนั้น ต่างก็อยู่ในเมืองรอบด้าน พวกเขากำลังรอ พวกเราให้เมืองถล่ม จากนั้นพวกเขาค่อยโจมตีเข้าไป แล้วค่อยแย่งผลงานมาในตอนที่ได้รับชัยชนะมาแล้ว

ส่วนคุณงามความดีของซือหม่าเฉิน คุณงามความดีเหอะ ซือหม่าเฉินแบกรับความผิดมาทำหน้าที่ จะเอาคุณงานความดีอะไร

ถ้าหากภารกิจครั้งนี้ล้มเหลวอีก

อย่างนั้นซือหม่าเฉินก็จบเห่แน่นอน

ภายใต้แรงกดดันของผู้สืบทอดพวกนั้น ทั้งชีวิตนี้ของซือหม่าเฉิน ไม่มีความหวังที่จะได้ขึ้นเป็นผู้สืบทอดของตระกูลซือหม่าอีกแล้ว ไม่มีวันพลิกผันได้อีก

แต่ว่า พวกเขาไม่รู้ว่าซือหม่าเฉินในตอนนี้ไม่ใช่ซือหม่าเฉินคนก่อนแล้ว

ภารกิจ?

ถล่มเมือง?

เหอะฟาง

ภารกิจทำไม่สำเร็จแน่นอนอยู่แล้ว เมืองฉางซานไม่มีทางถล่มได้แน่นอน แล้วเขาหลังจากนี้ คงจะต้องถูกถีบส่งไปยังตำหนักเย็นแน่นอน

ไม่มีวันพลิกผันได้อีก

แต่ว่า เขาขอร้องให้เทพสงครามช่วยเหลือเขาเรื่องหนึ่ง นั่นก็คือฆ่า ฆ่าผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงของตระกูลซือหม่าที่อยู่ในแต่ละเมืองพวกนั้น ถ้าหากฆ่าทิ้งจนหมดแล้ว อย่างนั้นเขาจะต้องได้รับความสำคัญใหม่แน่นอน

ผู้โดดเด่นในรุ่นของผู้เยาว์มีเยอะมาก แต่ถ้าหากถูกเทพสงครามฆ่าทิ้งจนหมด เหลือเพียงแค่เขา

ไม่ว่าเขาจะทำอะไรผิด ก็จะต้องถูกเรียกตัวกลับมาแน่นอน

แม้กระทั่งให้สืบทอดเป็นผู้นำตระกูล

อีกอย่างเขาก็ยังบอกตัวตนสถานะ ตำแหน่งที่อยู่ และจุดอ่อนของคนพวกนั้นให้แล้ว แล้วยังมีลูกน้องที่เขาแอบส่งไปที่ข้างกายของคนพวกนั้น คนพวกนั้นก็จะต้องส่งแอบลูกน้องมาอยู่ข้างกายซือหม่าเฉินเช่นกัน

แต่ว่า หลังจากเรื่องครั้งก่อน คนข้างกายของซือหม่าเฉินก็ตายกันไปจนหมดแล้ว

บรรพบุรุษของตระกูลพวกเขาล้วนตายกันหมดแล้ว

“ฉินเฟิง ฉันไม่มีทางปล่อยนายไว้แน่ ไม่มีทางปล่อยนายไว้แน่นอน”

แน่นอน ว่าบนใบหน้าภายนอก ซือหม่าเฉินก็ยังดวงตาแดงก่ำ เต็มไปด้วยความเกลียด และคำรามอยู่ในหอบรรพบุรุษ ให้ผู้อาวุโสท่านนั้นได้ยิน และคนนอกด้านเองก็ได้ยิน

“เฮ้อ”

ผู้อาวุโสถอนหายใจทีหนึ่งแล้วก็จากไป

ความเจ็บปวดที่สูญเสียพ่อ

เจ็บปวดเป็นอย่างมาก เขาจึงไม่อยู่รบกวนเขาที่นี่แล้ว

ส่วนคนรอบข้าง อยู่ที่นี่กันไม่น้อย ต่างก็ได้ยินจนหมด แต่ในแววตาไม่ใช่ความเศร้าโศก แต่เป็นความยินดี เพราะว่าสายเลือดของซือหม่าเฉินถูกฆ่าทิ้งไปจนเกือบหมดแล้ว อย่างนั้นสายเลือดของพวกเขา ก็จะสามารถผงาดขึ้นได้แล้ว

และทรัพยากรที่แบ่งปันก็จะมากยิ่งขึ้น

ส่วนผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงพวกนั้นต่างก็โล่งใจ

สายเลือดของซือหม่าเฉินแข็งแกร่งเกินไป ถึงขั้นที่เหยียบย่ำกดดันสายเลือดหลัก แต่ว่าตอนนี้ ถูกกำจัดไปแล้วครึ่งหนึ่ง บรรพบุรุษต่างก็ตายกันหมดแล้ว สิ่งนี้กลับทำให้พวกเขารู้สึกโล่งใจ รู้สึกยินดีมีความสุขต่อความทุกข์ของผู้อื่น

แต่ว่า ซือหม่าเฉินร้องไห้ไปด้วย และเดินไปยังมุมที่คนอื่นมองไม่เห็นไปด้วย จากนั้นล้วงโทรศัพท์ออกมา แล้วใส่ซิมใหม่เข้าไป โทรหาเบอร์หนึ่ง “ตระกูลซือหม่ามีความเคลื่อนไหว….”

ขณะเดียวกัน

เมืองฉางซาน

ในคฤหาสน์ของท่านชี ท่านชีวางสาย มองไปที่ผู้คนรอบข้าง ที่รอบข้าง มีอายี และก็มีอิ่นหนิงหยู่ และมีซือหม่าเทียนฮุ่ย ไม่มีเพียงฉินเฟิงคนเดียวเท่านั้น

ฉินเฟิงไม่อยู่ที่นี่

“ลูกชายของฉันโทรมาใช่มั้ย เขาจะมาที่เมืองฉางซานแล้ว?”

ซือหม่าเทียนฮุ่ยนั่งอยู่บนโซฟา สีหน้าเคร่งขรึมเป็นที่สุด

เขาถูกตีสลบแล้วจับมัดตัวมา

ก่อนหน้านี้ยังจะเป็นจะตายคิดว่าตัวเองห้ามเป็นภาระของลูกชายตัวเอง ตระกูลเก่าแก่พวกนี้ สำหรับเรื่องการสืบทอดของตระกูลได้ให้ความสำคัญเป็นอย่างมาก แต่ต่อมาเขาก็คิดได้แล้ว

หันหลังกลับไปไม่ได้แล้ว

ถึงแม้เขาจะฆ่าตัวตาย แล้วยังไง ซือหม่าเฉินตอบตกลงเทพสงครามแล้วว่าจะเป็นสายลับของเขา

สิ่งนี้ไม่ยอมรับไม่ได้

ถึงแม้ตระกูลซือหม่าจะไม่ฆ่าซือหม่าเฉิน แต่ซือหม่าเฉินก็จะต้องถูกกักขังไปทั้งชีวิต ทั้งชีวิตนี้ก็จบเห่แน่นอน

ดังนั้นหลังจากที่เขาสงบสติอารมณ์แล้วจึงยอมรับชะตากรรม

แล้วอยู่ที่นี่อย่างสงบ

แต่ว่า สีหน้าก็ยังดูแย่มากอยู่ดี เพราะว่าถ้าหากเริ่มทำการหักหลังแล้ว อย่างนั้นก็แสดงว่า ถึงแม้จะตายไป ก็ไม่สามารถฝังศพที่สุสานบรรพบุรุษ สำหรับคนอย่างซือหม่าเทียนฮุ่ยแล้ว ยอมรับไม่ค่อยได้

แต่เพื่อลูกชายของเขา เขาก็ยอมแบกรับมัน

“ใช่ ซือหม่าเฉินส่งข่าวมา บอกว่าศัตรูได้มีการจัดตั้งกองม้าพิชิตฟ้า หลังจากที่โจมตีเมืองฉางซานแล้ว ก็จะโจมตีเข้าสู่ภายในเมืองของต้าหัว และเริ่มการเข่นฆ่าโดยใช้วิธีการนำกำลังทรัพย์ต่างๆจากสงครามมาช่วยสู้รบ”

สีหน้าของท่านชีเองก็เคร่งขรึมเป็นอย่างมาก มือที่ถือโทรศัพท์ไว้ก็กำแน่นขึ้นมา

“หนานเยว่ พวกมันกล้าได้ยังไง！”

ท่านชีกัดฟันแน่นอย่างโมโห

นำกำลังทรัพย์ต่างๆจากสงครามมาช่วยสู้รบ！

อย่างนี้ก็แสดงว่า เพียงแค่เป็นเมืองที่กองม้าพิชิตฟ้ากองทัพนี้ผ่าน ก็จะไม่มีเมืองไหนรอดชีวิต ผ่านเมืองหนึ่ง ก็สังหารหมู่เมืองหนึ่ง ทั้งต้าหัวก็จะต้องได้รับผลกระทบอย่างสาหัส

“หนานเยว่สารเลวเกินไปแล้ว พวกมันกล้าลงมือกับพวกชาวบ้านคนธรรมดาได้ยังไงกัน”

อายีเองก็กัดฟันพูด

ตระกูลเซี่ยแห่งซีโจวของพวกเขามาช่วยเหลือ แต่ไม่ว่ายังไงก็คาดไม่ถึงว่าหนานเยว่จะโหดเหี้ยมขนาดนี้ เข่นฆ่ากันอย่างหนักหน่วง ทั้งสองประเทศทำสงคราม โดยปกติแล้วจะเป็นการเปรียบเทียบกำลังทหาร แต่หากว่าลามไปถึงประชาชน แบบนี้ถือว่าสารเลวมากเกินไปแล้ว

หากกองม้าพิชิตฟ้าเดินทางผ่าน จะต้องมีจุดจบที่เป็นโศกนาฏกรรมอย่างแน่นอน

“สังหารหมู่！”

ครั้งนี้ ซือหม่าเทียนฮุ่ยเองก็ตะลึงเช่นกัน ตระกูลซือหม่าของพวกเขามีการร่วมมือกันกับทหารหนานเยว่ ฝ่ายหนึ่งคือครอบครองหนานโจว ส่วนที่เหลือของต้าหัว ก็จะเป็นของตระกูลซือหม่า

นี่คือเนื้อหาสัญญา

แต่ว่า ถ้าจะสังหารหมู่ ทำลายเมือง เขาที่เป็นคนของตระกูลซือหม่ายังทนดูไม่ได้เลย

สีหน้าของซือหม่าเทียนฮุ่ยสับสน ข่าวสารนี้ จะต้องไม่ใช่สิ่งที่ตระกูลซือหม่าบอกกับซือหม่าเฉินแน่นอน เพราะว่าทหารหนานเยว่ไม่มีทางกล้าบอกกับตระกูลซือหม่า นี่ถือเป็นการละเมิดต่อเนื้อหาในสัญญา

อย่างนั้นข่าวนี้ จะต้องเป็นซือหม่าเฉินสืบรู้เองแน่นอน

แล้วก็มาบอกให้กับพวกเขา

จากมุมนี้แล้ว เขาคิดว่าลูกชายของตัวเอง ครั้งนี้ทำถูกต้องแล้ว ห้ามปล่อยให้ทหารหนานเยว่ผ่านไปได้ ห้ามเด็ดขาด ถ้าหากผ่านเข้าไป ทั้งต้าหัวจะต้องได้รับผลกระทบที่ไม่อาจคาดคิดได้อย่างแน่นอน

แบบนี้ไม่ได้

“ฉันสามารถให้ความช่วยเหลือส่วนหนึ่งได้”

หลังจากนั้นสักพัก ซือหม่าเทียนฮุ่ยถึงได้ค่อยๆพูดออกมาด้วยน้ำเสียงโหดเหี้ยม

“นายทำไม่ได้ เทพสงครามมีคำสั่งไว้ นายทำได้แค่อยู่ที่นี่เฉยๆเท่านั้น”

ท่านชีมองซือหม่าเทียนฮุ่ยแล้วพูด ไม่ว่าซือหม่าเทียนฮุ่ยจะพูดอะไรออกมา แต่คำสั่งของเทพสงครามคือสั่งให้เขาอยู่ที่นี่เฉยๆ อย่างนั้นเขาก็จะต้องอยู่ที่นี่เฉยๆเท่านั้น

“ต้าหู่”

จู่ๆท่านชีก็ตะโกนออกมาคำหนึ่ง

“ครับ”

เฮียต้าหู่ที่อยู่ด้านข้างก็ตอบรับคำหนึ่ง

“ไป ไปที่กำแพงเมือง เตรียมตัวเฝ้าอารักขากำแพง ขณะเดียวกัน ให้ปล่อยข่าวที่ทหารหนานเยว่จัดตั้งกองทหารม้าเพื่อถล่มเมืองออกไป” ท่านชีเอียงคอ ในแววตามีไฟแห่งสงครามแวบเข้ามา

บนกำแพงเมือง มีนายพลที่เฝ้าอารักขาอยู่ เขาอายุมากเกินไปแล้ว แค่เดินยังมีปัญหา เดิมทีไม่ได้คิดอยากจะไป

แต่ว่าตอนนี้เขาจำเป็นต้องไปแล้ว

โบราณว่าไว้ เหลียนโปแก่แล้วยังรบได้ เขาท่านชีเองก็ทำได้！