ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1171 การสวนกลับสุดพลังของเปาซวี่
บทที่ 1171 การสวนกลับสุดพลังของเปาซวี่
วันศุกร์ที่ 3 สิงหาคม การเตรียมการเบื้องต้นสําหรับการคัดเลือกพนักงานดีเดน่เสร็จหมดแล้ว ผู้จัดการกิจการต่างๆ มารวมตัวกัน พนักงานของกิจการต่างๆ พร้อมกดโหวต ในแอป TPDb
เหล่าผู้จัดการได้มารวมตัวกันอีกครั้ง พวกเขาจับกลุ่มคุยเรื่องสถานการณ์ปัจจุบัน
ของแต่ละกิจการ เปาซวี่เป็นคนเดียวที่หมกตัวอยู่ที่โต๊ะ สีหน้าของเขาดูเศร้าหมองและเต็มไปด้วย
ความสิ้นหวัง เขาเห็นภาพชะตากรรมอันน่าเศร้าของตวัเองได้ล่วงหน้า แต่ก็โทษใครไม่ได้ ถ้าจะโทษใครก็ต้องโทษตัวเองที่ไปทําอะไรบ้าบอแบบนั้น!
ก่อนหน้านี้เปาซวี่คิดว่าถ้าตัวเองไม่ทําอะไรเลยในฝ่ายงาน คนอื่นจะคิดว่าเขาไม่มี
อะไรทํา คนที่ได้อันดับสองกจ็ะลากเขาไปเที่ยวด้วย เพราะงั้นถ้าทําตัวให้ยุ่งเข้าไว้ คนอื่นก็ไม่น่าจะกล้าขอให้เขาไปเที่ยวด้วย ดังนั้นเปาซวี่จึงอาสาไปช่วยตลาดร้านข้างทาง เพื่อสร้างภาพว่าตัวเองมีอะไรทํา แต่เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะเผลอลงแรงมากเกินไป!
ตลาดร้านข้างทางเป็นที่นิยมมาก นอกจากรายการทีวีจะมาทําสกู๊ปสัมภาษณ์แล้ว ยังมีประกาศเส้นทางรถใต้ดินสายใหม่ที่เชื่อมถึงตลาดร้านข้างทางกับโฮสเทลเขย่าขวัญ ด้วย
เปาซวี่มองว่าด้วยผลงานนี้ อันดับหนึ่งน่าจะยากเกินไปหน่อย แต่ถ้าอันดับสองคือ
นอนมาแน่ๆ
เพราะเปาซวี่มีบัฟพิเศษช่วยเรียกคะแนนโหวตใหไ้ด้อันดับสอง ก่อนหน้านี้ตั้งแต่ตอนที่บอสเผยชวนเขาไปกินเลี้ยงที่ภัตตาคารไร้ชื่อ เอาประกาศ ยกย่องเกียรติคุณให้ดู และได้ยินเรื่องสกู๊ปสัมภาษณ์จากบอสหลี่ เปาซวี่ก็รู้สึกว่ารอบ นี้ไม่น่าจะรอดแนๆ่ แต่ก็เพิ่งจะถึงวันนี้ที่เป็นวันปิดฉากอย่างเป็นทางการ เปาซวี่ลังเลว่าวันนี้อ้างว่าป่วยดีไหม จะได้ไม่ต้องไปร่วมงาน แต่พอคิดดูอีกที การถูกสั่งให้ไปเที่ยวทั้งที่ตัวอยู่บ้านดูท่าทางนา่หดหู่กว่าเยอะ ยังไงก็ต้องมาดูให้เห็นด้วยตาของตัวเอง!
ตรงมุมที่เขามองไม่เห็น หูเสี่ยนปินกับหมิ่งจิ้งเชามองหน้ากันด้วยสายตาที่สื่อ
ความว่า ‘ทุกอย่างเป็นไปตามแผน!’ ไม่นานการโหวตก็เริ่มขึ้นอย่างเป็นทางการ!
บนหน้าจอปรากฏกราฟแท่งที่เลื่อนขึ้นลงไม่หยุด ทุกคนหยิบมือถือขึ้นมา เปิดไป
หน้าโหวตพนักงานดีเด่น จากนั้นก็กดโหวต กราฟแท่งเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว หลายชื่อโดดเด่นขึ้นมา คะแนนเพิ่มขึ้นอย่าง
ต่อเนื่อง ในบรรดาชื่อเหล่านี้มีบางชื่อที่กราฟพุ่งฉิว เช่น หูเสี่ยนปินกับหมิ่งจิ้งเชา สองคนนี้
อยู่ในอันดับต้นๆ แต่ก็มีที่พิเศษหน่อยอย่างของเปาซวี่ กราฟชื่อเปาซวี่มักจะโดนทิ้งห่างไปเล็กน้อย ก่อนที่จู่ๆ คะแนนจะพุ่งไต่อันดับ
อย่างดุเดือด สุดท้ายก็ขึ้นไปอยู่อันดับสอง เมื่อเห็นการเปลี่ยนแปลงของกราฟแท่ง ทุกคนก็พยายามห้ามตัวเองไม่ให้ยิ้มและ
กลั้นหัวเราะอยา่งเต็มที่ ดูสิ พี่เปาจะได้ออกทริปอีกแล้ว นี่คือเสียงของมวลชน!
กลับกันเปาซวี่นั้นแทบหัวใจหยุดเต้น เห็นได้ชัดว่าเขาผิวคล้ําแดดขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนในเถิงต๋ามีแต่คนใจทราม!
ในที่สุดกราฟแท่งก็เริ่มพุ่งขึ้นช้าลง หูเสี่ยนปิน เปาซวี่ และหมิ่งจิ้งเชาอยู่สาม อันดับแรก คะแนนของพวกเขาทิ้งห่างกันไม่มาก ถึงคะแนนจะยังขยับขึ้นบ้าง แต่ ตําแหน่งก็แทบจะคงที่แล้ว เผยเชียนอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ เฮ้อ! เปาซวี่เอ๊ย รอบนี้โทษฉันไม่ได้นะ ดูเหมือนว่าไม่ว่าจะปล่อยหรือไม่ปล่อย ประกาศ ชะตากรรมของแกก็ไม่เปลี่ยนแปลง ทุกคนอยากให้แกไปออกทริป ฉันช่วย อะไรแกไม่ได้ เปาซวี่ทรุดตัวลงบนเก้าอี้ ใบหน้าของเขาไร้อารมณ์ เหมือนกับจะยอมรับชะตา
กรรมของตัวเองแล้ว จบแล้ว ปาฏิหาริย์ไม่มีอยู่จริง แต่ขณะที่การโหวตกําลังจะสิ้นสดุ เปาซวี่ก็เบิกตากว้างอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง ปาฏิหารยิ์มีอยู่จริง!
จู่ๆ แท่งกราฟบนหน้าจอก็เกิดกลางเปลี่ยนแปลงที่คาดไม่ถึง เปาซวี่ที่อยู่อันดับ
สองได้คะแนนเพิ่มขึ้นหลายสิบคะแนน ทําให้ขึ้นนําหูเสี่ยนปินที่อยู่อันดับหนึ่งไปได้! เพราะคะแนนของทั้งสามห่างกันไม่มากอยู่แล้ว คะแนนไม่กี่สิบคะแนนดูเหมือน
จะไม่เยอะ แต่ก็พลิกสถานการณ์ได้ การโหวตสิ้นสุดลง!
ทุกคนเงียบไปขณะมองอันดบัสุดท้ายบนหน้าจอใหญ่ เอ่อ…
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย เปาซวี่ไม่ได้ที่สองแล้วเหรอ มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า ที่ผ่านมาพอสรุปผลการคัดเลือกพนักงานดีเด่นเสร็จ ทุกคนจะปรบมือกันกึกก้อง แต่ครั้งนี้หลายคนมัวแต่ยืนเหวอ จนหูเสี่ยนปินกับหมิ่งจิ้งเชาปรบมือนํา ทุกคนจึงได้ สติและเริ่มปรบมือตาม เผยเชียนเองก็เหวอไปเหมอืนกัน ก่อนจะแสดงสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย เปาซวี่ไม่ได้ไปออกทริปเหรอ การคัดเลือกพนักงานดีเด่นครั้งนี้ช่างไร้จิตวิญญาณ แต่กฎก็ต้องเป็นกฎ ผลโหวตนี้กําหนดโดยพนักงานเถิงต๋า ผลลัพธ์ไม่สามารถ
เปลี่ยนแปลงได้ เผยเชียนเดินไปหาเปาซวี่พร้อมถ้วยรางวัล “ยินดีด้วย! ลองคิดดูนะว่าจะเอางบ
ตามฝันไปทําอะไร” เปาซวี่ได้สติกลับมาอีกครั้งและรับถ้วยรางวัลจากบอสเผยด้วยความปีติยนิดี ที่เขาดีใจไม่ใช่เพราะได้เป็นพนักงานดีเด่นและได้งบตามฝัน จริงๆ แล้วเขาไม่
สนใจเรื่องพวกนี้เลย เขาแค่ดีใจที่ไม่ต้องไปเที่ยวอีกแล้ว! ถึงจะยังเสี่ยงโดนลากไปเที่ยวไปเพื่อนคนอื่นอยู่ก็เหอะ…
แต่ฉันเพิ่งจะได้เป็นพนักงานดีเด่นอันดับหนึ่งนะ ยังจะให้ฉันไปเที่ยวเป็นเพื่อนอีก
เหรอ คิดว่าเหมาะสมไหม ถ้ายังมีความเป็นมนุษย์อยู่บ้างก็ไม่ควรทําอะไรแบบนั้น เพราะงั้นเปาซวี่จึงคิดว่าตัวเองน่าจะปลอดภัยไปอย่างน้อยหกเดือนและเล่นเกมอยู่
บ้านได้อย่างสบายใจ
“บอสเผยครับ ผมยังไม่ได้คิดเลยว่าจะใช้งบตามฝันยังไง ผมขอไปคิดก่อนแล้ว ค่อยมาบอกทีหลังได้ไหมครับ” เปาซวี่ถาม เขาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะได้งบตามฝัน จึงไม่เคยคิดเลยว่าจะเอาเงินไปเริ่มกิจการ
ในอุตสาหกรรมไหน เผยเชียนพยักหน้า “ได้สิ” หลังจากตอบเปาซวี่ เผยเชียนก็หันไปหาหูเสี่ยนปิน “ช่วงที่ผ่านมาคุณทํางานหนัก มาก พักเรื่องงานไว้ก่อนแล้วออกไปเท่ียวให้สนุก ฝากกลับเกิดชั่วกัปกัลป์ไว้ให้ลูกน้อง ของคุณจัดการ ถือเป็นโอกาสดีในการฝึกคนใหม่ๆ ด้วย
“ตามธรรมเนียม คุณเลือกเพื่อนไปด้วยได้หนึ่งคน คิดไว้รึยังว่าจะเลือกใคร” หูเสี่ยนปินมัวแต่สุขใจที่ไม่โดนเฉดหัวออกจากตําแหน่ง เรื่องจะพาใครไปเที่ยว
ด้วยไม่ได้อยู่ในหัวของเขาเลย
ตัวเลือกแรกที่แวบเข้ามาคือหมิ่งจิ้งเชา แต่หมิ่งจิ้งเชาต้องดูแลงานประจําวันของ GOG มีงานต้องทําเยอะ แถมตัวเขาเองก็ต้องไปเที่ยว เพราะงั้นก็ต้องฝากงานหลายๆ อย่างในฝ่ายเกมให้หมิ่งจ้ิงเชาช่วยดูแล ถ้าหัวหน้าสองคนออกไปเที่ยวเล่นด้วยกันแล้วมีอะไรเกิดข้ึนในฝ่ายเกมจะทํายังไง เพราะงั้นหูเสี่ยนปินจึงไม่รู้จะเลือกใคร หวงซื่อปั๋วกระแอมกระไอ “ถ้าไม่มีใครเหมาะ เอาเป็นพี่เปาไหมล่ะครับ!” หูเสี่ยนปินผงะไป “หา? แต่พี่เปาเพิ่งจะได้อันดับหนึ่งไปนะครับ” หวงซื่อปั๋วถามกลับ “มีกฎห้ามพนักงานดีเด่นอันดับหนึ่งไปเที่ยวด้วยเหรอครับ
“แถมพี่เปาก็ทําผลงานไว้ตั้งเยอะ ได้ทุนตามฝันไปแล้วให้ไปออกทริปต่อก็ถือว่า สมเหตุสมผลนะครับ” ทุกคนอึ้งไป ทําแบบนั้นได้ด้วยเหรอ แต่พอคิดดูอีกทีก็สมเหตุสมผล!
คนที่พาไปเที่ยวด้วยจะเป็นใครก็ได้ กฎไม่ได้มีข้อจํากัดเรื่องนี้ ในเมื่อเป็นแบบนั้น ทําไมจะเป็นพี่เปาไม่ได้ เปาซวี่ที่ถือถ้วยรางวัลอยู่หันมองหวงซื่อปั๋วอย่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง เขาโมโหมาก
ที่ในมือดันเป็นถ้วยรางวัล ไม่ใช่มีด ไอ้คนใจหมา!
เวรเหอะ สภาพนี้แล้วยังจะให้ฉันไปเที่ยวด้วยอีกเหรอ แก้แค้น นี่คือการแก้แค้นชัดๆ! เปาซวี่ยังจําตอนที่หวงซื่อปั๋วได้อันดบัสองและขอให้เขาไปเที่ยวด้วยได้ ตอนนั้นเขาพาหวงซื่อปั๋วไปเกรตริฟต์แวลลีย์กับทะเลทรายสะฮาราเพื่อเชือดไก่ให้
ลิงดู เห็นได้ชัดว่าหวงซื่อปั๋วยังเก็บงําความแค้นไว้จนถึงทุกวันนี้!
เปาซวี่พูดอะไรไม่ออก ตามหลักแล้วหวงซื่อปั๋วมีส่วนช่วยโปรเจ็กต์ Mission &
Choice มาก เขาควรเป็นคนที่ได้ไปเที่ยว แต่หวยดันมาลงที่เปาซวี่ เรื่องนี้หมายความว่ายังไง ก็หมายความว่าทุกคนในเถิงตา๋กําลังหมายหัวเขา!
เปาซวี่หันมองคนอื่นๆ ด้วยความหวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือ แต่ทุกคนดันเห็นดีเห็นงามกับคําแนะนําของหวงซื่อป๋ัว
“ใช่ๆ พี่หวงพูดถูก ไม่มีกฎห้ามให้ที่หนึ่งไปเที่ยวเป็นเพื่อนสักหน่อย”
“พี่เปาเที่ยวเก่ง พาพี่เขาไปแหละถูกแล้ว”
“ถ้านักเดินทาง Bao Xu ไม่ได้ออกสู่โลกกว้าง แล้วจะยังเรียกว่าเป็นนักเดินทาง ได้อีกเหรอ”
“ไม่ต้องลงัเล เลือกพี่เปาเลย!” หลายคนช่วยราดน้ํามนัลงบนกองเพลิง เร่งเร้าให้หูเสี่ยนปินรีบเลือกเปาซวี่ หูเสี่ยนปินยังลังเลอยู่ แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเริ่มหวั่นไหวเพราะสังคมกดดัน เขาแอบ
ชําเลืองมองเปาซวี่เป็นพักๆ เปาซวี่พูดอะไรไม่ออก ตรูจะบ้า เถิงต๋าบริษัทตั้งใหญ่ แต่ไม่มีใครคิดจะออกโรงปกป้องฉันเลยเหรอ พนักงานรุ่นเดอะคนนี้แสนเจบ็ปวดใจ!
ในเมื่อพวกแกใจหมากันขนาดนี้… ถ้าฉันใจหมาคืนก็อยา่มาว่าฉันแล้วกัน!
ก่อนหูเส่ียนปินตัดสินใจได้ว่าจะพาใครไปเที่ยว เปาซวี่ก็ชิงพูดขึ้นก่อน
“บอสเผยครับ ผมคิดได้แล้วว่าจะเอางบตามฝันไปทําอะไร ช่วยอนุมัติด้วยครับ” เผยเชียน “หืม? ว่ามาสิ” เปาซวี่กัดฟันพูด “ผมคิดว่าการท่องเที่ยวเป็นสิ่งที่ดีจริงๆ นอกจากจะช่วยขยาย
โลกทัศน์แล้ว ยังถือเป็นการออกกําลังกายด้วย
“ถึงเถิงต๋าจะมีกิจกรรมท่องเที่ยวเยอะกว่าบริษัทอื่น แต่ผมคิดว่ายังมีไม่มากพอ
“หลายคนที่ควรจะได้ไปออกทริปไม่เคยได้รับโอกาส
“เพราะงั้นผมตัดสินใจแล้วว่าจะใช้เงินก้อนนี้ตั้งบริษัททัวร์ เพื่อส่งพนักงานเถิงต๋า ไปยังสถานที่แสนพิเศษและท้าทายที่สุดในโลก!
“ในอนาคตกิจกรรมท่องเที่ยวของเถิงต๋าควรปรับให้เป็นระบบและเป็นเรื่องปกติ เพื่อนร่วมงานจะได้สัมผัสกับความสุขของการได้ไปผจญภัยในสถานที่ต่างๆ ไม่ว่าจะ เป็นเกรตริฟต์แวลลีย์ ทะเลทรายสะฮารา แอนตาร์กติกา ขั้วโลกเหนือ และไซบีเรีย!” ทุกคนที่รอขํากันนิ่งงันไปทันที หา! ฉิบหายแล้วๆ! นี่มันเอาตําแหน่งมาใช้แก้แค้นชดัๆ! ตอนแรกคิดว่าการไปเท่ียวของเปาซวี่เป็นเรื่องที่ตายตัวอยู่แล้ว ไม่คิดเลยว่าจู่ๆ
เปาซวี่จะใช้ไม้ตายระเบิดตัวเองสรา้งความพินาศให้กับทุกคน!
จากนี้ไปถ้าเปาซวี่ไม่ชอบขี้หน้าใคร ไอ้หมอนั้นต้องได้ไปทัวร์แน่ แล้วใครจะไปทน
ได้ไหว!
หวงซื่อปั๋วหน้าตาเหยเก ซวยแล้วไง!
ดูจากสายตาที่เปาซวี่มองมา ตั้งบริษัทเสร็จเมื่อไหร่ คนแรกที่ได้ไปออกทริปต้อง
เป็นฉันแน่ๆ!
ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ไปเกรตริฟต์แวลลีย์หรือไซบีเรีย อาจขึ้นอยู่กับอารมณ์ของ
เปาซวี่ แต่ที่แน่ๆ ต้องไม่ใช่สถานที่ดีๆ ชัวร์!
เผยเชียนเองก็ตกใจ โอ้โห เปาซวี่แม่งเจ๋งจริง!
ในสถานการณ์สุดโต่งแบบนี้ เขากลับหาวิธีพลิกสถานการณ์ได้และเด็ดหัวทุกคน
เรียบ น่าเสียดายที่ต้องสละชีพตัวเองเพื่อทําแบบน้ัน แต่ไม่ว่าเขาจะตั้งบริษัททัวร์ขึ้นมาหรือเปล่า ยังไงก็ไม่มีทางหนีชะตากรรมชีพจรลง เท้าได้ ในเมื่อเป็นแบบนั้นเปิดบริษัททัวร์ซะเลยสิ ทําแบบนี้ก็จัดการคนอื่นได้ตามใจ ชอบ สุดยอดจริงๆ!
เผยเชียนพยักหน้าทันที “ได้! ข้อเสนอของคุณดีมากและสอดคล้องกับจิต วิญญาณของเถิงต๋า
“การท่องเที่ยวควรทําให้เป็นระบบและเป็นเรื่องปกติ พนักงานต้องได้ไปเห็นความ กว้างใหญ่ของทะเลทรายสะฮาราและความสวยงามของพีระมิดอียปิต์กันเยอะๆ “ผมอนุมัติ!
“โอเค การคัดเลือกพนักงานดีเด่นจบลงแค่นี้ ทุกคนกลับไปทํางานได้!” เผยเชียนรู้สึกเต็มอิ่มกับเหตุการณ์ในวันนี้ แต่คนอื่นๆ ไม่รู้สึกแบบนั้น ที่ผ่านมาหลังจบการคัดเลือกพนักงานดีเด่น ทุกคนจะกลับไปอย่างปีติยินดีและ
อิ่มเอมใจ ทิ้งเปาซวี่ให้นั่งเศร้าอยู่มุมห้อง แต่ครั้งนี้สถานการณ์กลับตาลปัตร!
ทุกคนยืนงงเป็นไก่ตาแตก ไม่สามารถทําใจกับผลลัพธ์นี้ได้อยู่พักหนึ่ง ส่วนเปาซวี่ถือถ้วยรางวัลที่บอสเผยมอบให้เดินเชิดหน้าออกไป ราวกับในมือเป็น
ดาบอาญาสิทธิ์ ตอนเดินผ่านหวงซ่ือปั๋ว เขาไม่ลืมที่จะผุดยิ้มกระหยิ่มใจ ดวงตาของเขาเต็มไป
ด้วยความสะใจและความภาคภูมิใจของผู้ชนะ คิดจะตลบหลังฉันงั้นเหรอ รอดูได้เลยว่าฉันจะจัดการนายยังไง! เตรียมตัวไปกินทรายที่ทะเลทรายสะฮาราไดเ้ลย!