ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1135 ทําไมถึงซื้อที่นี่

บทที่ 1135 ทําไมถึงซื้อที่นี่

เชอหรงนั่งลงบนโซฟาแล้ววางเอกสารท่ีเตรียมมาไว้ข้างๆ

หลี่สือยิ้ม “ไม่เป็นไรครับ ผมก็เพิ่งมาถึงได้ไม่นาน แต่…ช่วงนี้บอสเชอติดขัด อะไรรึเปล่าครับ ทําไมต้องขายบ้านด้วย พวกเราเป็นเพื่อนกัน ถ้าเงินขาดมือจริงๆ บอกผมได้ ผมให้ยืมเงินไปหมุนก่อนได้ ไม่ต้องถึงขนาดขายบ้านหรอกครับ” เชอหรงส่ายหน้า “เอ๊ย ไม่ใช่แบบนั้นครับ เหตุผลหลักคือช่วงนี้ซิงเหนี่ยวฟิตเนส จะเปิดสาขาเพิ่ม ผมคิดว่าปล่อยเงินนอนกองกับบ้านพวกนั้นไม่น่าจะเป็นความคิดที่ดี เพราะไม่มีศักยภาพในการเพิ่มมูลค่า ผมเลยขายแล้วเอาเงินมาลงซิงเหนี่ยวฟิตเนส” หลี่สือพยักหน้าเบาๆ ถือว่าเข้าใจได้ ก่อนหน้านี้ที่เชอหรงไม่ขายก็เพราะถ้าขายอาจจะขาดทุน แถมสถานการณ์ของซิง

เหนี่ยวฟิตเนสกไ็ม่ได้ดูดีนัก ถ้าเอาเงินมาลงทุนกับฟิตเนสอาจจะสูญเปล่าและไม่คุ้มค่า แต่ตอนนี้ซิงเหนี่ยวฟิตเนสเปล่ียนไปใช้โมเดลใหม่ ซึ่งได้กระแสตอบรับดีมาก ความสามารถในการทํากําไรสูงกว่าที่คาดไว้ ถึงจะได้เงินทุนจากนักลงทุนคนอื่นๆ แต่ สําหรับเชอหรง ยิ่งเขาลงทุนมากก็ยิ่งได้เงินมาก ดีกว่าปล่อยให้เงินนอนกองอยู่กับบ้าน ต่อไป หลี่สือถามขึ้น “บ้านอยู่ที่ไหนเหรอครับ” เชอหรงตอบ “อ๋อ ที่สวนจี๋เสียงครับ ถัดจากตลาดร้านข้างทางไปทางเหนือไม่ไกล

มาก”

หลี่สือวางถ้วยชาลงแล้วคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ทางเหนือของตลาดร้านข้างทางเหรอครับ อ๋อ นึกออกแล้ว ก่อนหน้านี้ผมแวะไปดูมาเหมือนกัน

“น่าจะขายได้ไม่ติดปัญหาอะไร เพราะที่นั่นอยู่ห่างจากตลาดร้านข้างทางแค่นิด หน่อย คงพอได้กําไรบ้าง พอขายได้เงินมากเ็อาไปลงกับซิงเหนี่ยวฟิตเนส

“เราบอกไม่ได้ง่ายๆ ว่าขาดทุนหรือกําไร บอกได้แค่ว่าทั้งสองตัวเลือกมีทั้งข้อดี และข้อเสีย” เชอหรงยกชาขึ้นจิบแล้วพูดขึ้นอย่างไม่ได้ใส่ใจ “จะว่าไป ตอนขายบ้านมีเรื่องที่ ค่อนข้างน่าสนใจทีเดียว คนที่ซื้อบ้านไปยังเด็กมาก น่าจะอายุยี่สิบต้นๆ แซ่เผย ทํา เอาตกใจทีเดียวตอนที่ได้ยิน นึกว่าเป็นบอสเผย

“แต่พอคิดดูอีกทีก็รู้สึกว่าจะเป็นบอสเผยได้ยังไง ระดับบอสเผยแล้วไม่น่ามาซื้อ บ้านด้วยตัวเอง ฮ่าๆ” หลี่สือไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก “หน้าตาเขาเป็นยังไงเหรอครับ” เชอหรงส่ายหน้า “ไม่รู้เหมือนกันครับ เขาสวมแมสก์ตลอดเลย”

“หือ?” หลี่สือวางถ้วยชาลง ตอนแรกเขาไม่ได้เอะใจอะไร เพราะในจิงโจวมีคนหนุ่มสาวแซ่เผยมากมาย

โอกาสที่บอสเผยจะซื้อบ้านก็ต่ํามาก น่าจะเป็นแค่เรื่องบังเอิญ แต่… หน้าร้อนแบบนี้กลับสวมแมสก์ตลอดเนี่ยนะ แปลกมาก!

หลี่สือนึกขึ้นได้ว่าบอสเผยชอบสวมแมสก์มาก โดยเฉพาะตอนที่ ‘ปลอมตัวไป

พบปะราษฎร’ เขามักจะสวมแมสก์เพื่อเลี่ยงไม่ให้คนจําได้ หรือว่า…

ถึงหลี่สือจะคิดว่าเรื่องน้ีไม่น่าเป็นไปได้ แต่มันก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่ ทันใดนั้นสายตาเขาก็เล่ือนไปยังกองเอกสารข้างๆ เชอหรง ถ้าดูสัญญาก็น่าจะรู้ได้ว่าผู้ซื้อคือใคร

“บอสเชอ ผมขอดูสัญญาไดไ้หมครับ” หลี่สือถาม

“ได้ครับ แต่บอสหลี่จะดูไปทําไมเหรอครับ” เชอหรงวางถ้วยชาลงแล้วยื่นเอกสาร

ให้ หลี่สือพลิกดูแล้วเงียบไป เชอหรงเห็นว่าบอสหลี่ทําหน้าแปลกๆ จึงถามขึ้น “บอสหลี่ มีอะไรเหรอครับ” หลี่สืออ่านทวนเอกสารอยู่หลายรอบ เห็นได้ชัดว่าเขาเองก็ยอมรับข้อสรุปนี้ได้ยาก

แต่ก็สงบใจลงก่อนจะพูดขึ้น “คนที่ซื้อบ้านคุณคือบอสเผยจริงๆ ครับ…”

“หา?” เชอหรงอึ้งไป เขาทําใจเชื่อไม่ลง

นั่นบอสเผยเหรอ ตอนซื้อบ้านเขาเรียกอีกฝ่ายว่า ‘น้อง’ ตลอดเลย!

โชคดีที่ไม่ได้โม้เรื่องธุรกิจมากเพราะเห็นว่าอีกฝ่ายยังเด็กอยู่ ไม่อย่างนั้นคงอับ อายจนอยากแทรกแผ่นดินหนี หลี่สือยื่นเอกสารคืนให้ “จะไม่จริงได้ยังไง ผมไม่มีทางมองรูปบอสเผยพลาด

หรอกครับ” เชอหรงงงเป็นไก่ตาแตก “แต่… ทําไมบอสเผยถึงไปซื้อบ้านที่นั่นล่ะครับ แถมยัง

ไปซื้อเอง จัดการขั้นตอนต่างๆ ด้วยตัวเองอีก

“ไม่สมเหตุสมผลเลยครับ!”

หลี่สือพยักหน้าเบาๆ “ใช่ครับ… ไม่สมเหตุสมผลเลย”

ถ้าพูดตามหลักเหตุผล ทําไมบอสเผยต้องซื้อบ้านตรงนั้นด้วย ในจิงโจวมีคอมมู นิตี้ดีๆ หลายแห่ง ถ้าบอสเผยอยากซื้อบ้าน ก็น่าจะเหมาวิลล่าได้หลายหลัง ทําไมต้อง

ซื้อบ้านพ้ืนที่แค่ร้อยเจ็ดสิบตารางเมตรในคอมมูนิตี้ธรรมดาๆ ด้วย แถมถ้าจะซื้อจริงๆ ก็ส่งลูกน้องไปจัดการให้ก็ได้ ทําไมต้องปิดบังตัวตนและ

จัดการขั้นตอนต่างๆ เองด้วย เว้นแต่ว่า…

บอสจะไม่อยากให้คนอื่นรู้และมีจุดประสงค์อื่น น่าจะเป็นคําอธิบายเดียวที่เป็นไปได้!

หลี่สือขมวดคิ้วและจมด่ิงสู่ห้วงความคิด เชอหรงไม่กล้ารบกวนอีกฝ่าย เห็นได้ชัดว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวข้องกับบอสเผยต้อง

ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ แน่นอน ต้องมีบางอย่างซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้!

แต่ด้วยความสามารถของตัวเอง เขาไม่สามารถวิเคราะห์ได้เองแน่ ต้องพึ่งบอสหลี่ หลี่สือลูบคางและเริ่มวเิคราะห์ “ทําไมบอสเผยถึงซื้อบ้านหลังนี้

“เพื่อลงทุนเหรอ ไม่ใช่แน่นอน ถ้าตั้งใจจะลงทุนก็ไม่น่าจะซื้อแค่หลังเดียว น่าจะ ส่งลูกน้องไปหาซื้อเหมาทั้งอาคารมากกว่า

“ซื้อไปอยู่เองเหรอ เป็นไปไม่ได้ แต่ก็ไม่น่าใช่ บ้านพื้นที่แค่ร้อยเจ็ดสิบตาราง เมตรธรรมดาเกินไปสําหรับบอสเผย ถ้าบอสเผยจะอยู่เองก็น่าจะเป็นแมนชันใหญ่ๆ ใจกลางเมืองหรือวิลล่าแถบชานเมือง แต่ถ้าตัดทุกอย่างออก ห้องชุดของอพาร์ตเมนต์ บ้านจอมเฉื่อยกค็่อนข้างใหญ่และใกล้กับบริษัทมากกว่า

“ดังนั้น… คําอธิบายเดียวคือบ้านหลังนี้น่าจะเป็นแค่หนึ่งในอสังหาริมทรัพย์ มากมายของบอสเผย เขาซื้อเอาไว้เพื่อจับตาดูตลาดร้านข้างทางกับโฮสเทลเขย่าขวัญ จากระยะใกล้!” เชอหรงพยักหน้าเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าสิ่งที่บอสหลี่วิเคราะหน์ั้นสมเหตุสมผล

“แต่… ถ้าอยากจับตาดูตลาดร้านข้างทางและโฮสเทลเขย่าขวัญจากระยะใกล้ ก็ น่าจะซื้อหลังที่อยู่ใกลก้ว่านี้สิครับ” เชอหรงถามขึ้นด้วยความสงสัย ใกล้ๆ ตลาดร้านข้างทางมีบ้านหลายหลัง บ้านที่ติดกับตลาดร้านข้างทางมากกว่า ราคาแค่หมื่นกว่าๆ แต่ถึงจะราคาหลักหมื่น ด้วยกําลังทรัพย์ของบอสเผยก็ไม่ถือว่า แพงอะไร

สําหรับบอสเผยแล้วบ้านจะราคาแปดพันหรือหนึ่งหมื่นก็ไม่น่าจะต่างกัน แล้วทําไมถึงซื้อบ้านที่อยู่ห่างจากตลาดร้านข้างทางออกไปหน่อยล่ะ

หลี่สือเปิดแผนที่ “คําอธิบายเดียวคือ… มีปัจจัยอื่นที่เรามองไม่เห็นในทําเลนี้

“ดูสิครับ ตรงนี้คือคอมมูนิตี้สวนจี๋เสียง ทางตะวันตกเฉียงใต้คือตลาดร้านข้าง ทาง ส่วนทางตะวันออกเฉียงใต้คือโฮสเทลเขย่าขวัญ ลากเส้นเชื่อมกันคร่าวๆ ได้เป็น รูปสามเหลี่ยม

“ถ้าเขาสนใจแค่สองโปรเจ็กต์นั้นก็น่าจะซื้อบ้านติดกับตลาดร้านข้างทาง แต่ ตอนนี้กลับมีระยะทางเพ่ิมเข้ามาอย่างอธิบายไม่ได้

“หรือหมายความว่า…ในอนาคตจะมีโปรเจ็กต์บางอย่างแถวฝั่งเหนือของคอมมูนิตี้ สวนจี๋เสียง

“ถ้ามีโปรเจ็กต์ใหม่แถวฝั่งเหนือของคอมมูนิตี้สวนจ๋ีเสียง ทุกอย่างก็ลงล็อก บ้าน หลังนี้จะใช้จับตาดูหลายๆ โปรเจ็กต์พร้อมกัน ระยะห่างจากแต่ละโปรเจ็กต์ถือว่ายอม รับได้!

“ส่วนทําไมบอสเผยถึงสวมแมสก์และจัดการกระบวนการต่างๆ ด้วยตัวเอง… เห็นได้ชัดว่าเขาไม่อยากแพร่งพรายข่าวนี้และเรียกความสนใจมากเกนิไป!” เชอหรงผงะไปครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น “บอสหลี่จะบอกว่ามูลค่าบ้านหลังนี้จะพุ่งขึ้น

อีกเหรอครับ งั้นผมก็ขายขาดทุนสิ!” หลี่สือปรายตามองอีกฝ่าย “บ้ารึเปล่า! ถ้าขายให้บอสเผย คิดว่าจะขาดทุนเหรอ

ครับ

“บอสเผยต้องหาทางอื่นชดเชยให้คุณแน่!

“ลองคิดดูสิครับ บอสเผยได้พูดอะไรกับคุณรึเปล่า” เชอหรงพยายามนึก “เอ่อ… ที่คุยกันตอนนั้น บอสเผยถามชื่อฟิตเนสของผม แต่

ก็แค่ถามดูเฉยๆ นอกจากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรอีกครับ” หลี่สือพยักหน้าเล็กน้อย “นั่นไง! บอสเผยต้องวางแผนจะลงทุนกับซิงเหนี่ยวฟิต

เนสเป็นการส่วนตัวแน่นอน ไม่งั้นคงไม่ตั้งใจถาม” เชอหรงอดรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาไม่ได้ บอสเผยจะลงทุนเป็นการส่วนตัวเหรอ แบบนี้ซิงเหนี่ยวฟิตเนสต้องรุ่งเรืองข้ึนทันทีแน่นอน อันที่จริงซิงเหนี่ยวฟิตเนสก็เริ่มส่อแววรุ่งแล้วหลังจากที่พวกบอสหลี่เข้ามาลงทุน

แต่ก็ยังมีระยะห่างจากเถิงต๋าหลายชั้น ตัวอย่างเช่น การขนส่งราวตากผ้าอัจฉริยะก็ได้บอสหลี่ช่วยติดต่อฉางโหย่วให้ ยัง

มีระยะห่างกันหลายชั้น ถ้าการร่วมมือระหว่างทั้งสองฝ่ายได้รับการยอมรับจากบอสเผย ที่ผ่านมาก็เหมือน

อาศัยเกาะขนขาอยู่ห่างๆ แต่ตอนนี้เหมือนได้เกาะขาเต็มๆ!

เชอหรงถาม “แล้ว… ถ้าเป็นบอสหลี่จะทํายังไงเหรอครับ แกล้งทําเป็นไม่รู้หรือ

กว้านซื้ออสังหาริมทรัพย์ในละแวกนั้น” เห็นได้ชัดว่าในเมื่อบอสเผยซื้อบ้านตรงนั้น ก็หมายความว่าราคาอสังหาริมทรัพย์

ต้องพุ่งทะยานฟ้าแนน่อน!

เท่ากับว่าตอนนี้คือจังหวะที่ดีที่สุดในการซื้อเลยไม่ใช่เหรอ หลี่สือพยักหน้า แล้วส่ายหัว “ผมอยากซื้อบ้านแถวนั้นอยู่นะ แต่… มันไม่น่าจะ

ทํากําไรได้”

เชอหรงผงะไป “ทําไมเหรอครับ” หลี่สืออธิบาย “คุณมองไม่ออกเหรอว่าบอสเผยมักจะต่อต้าน ‘การเก็งกําไร

อสังหาริมทรัพย์’ มาตลอด” เชอหรงพยายามนึกดู “เอ… จริงด้วยครับ ตอนผมเล่าประสบการณ์ของตัวเองให้ บอสเผยฟัง โดยเฉพาะตอนที่บอกว่าอยากย้ายเงินที่ลงทุนกับบ้านไปลงทุนกับฟิตเนส แทน สายตาของเขาเหมือนจะแสดงการยอมรับเลยครับ

“แล้วก็ถ้าบอสเผยอยากขายบ้าน ก็คงกว้านซื้อบ้านในละแวกนี้ไปหลายหลัง แต่

เท่าที่ผมรู้มา เขาซื้อแค่หลังนี้หลังเดียวครับ” หลี่สือพยักหน้า “ถูกแล้ว ถึงเถิงต๋าคอร์เปอเรชันจะซื้ออสังหาริมทรัพย์ไปบ้าง แต่ เทียบกับขนาดของบริษัทแล้วก็ไม่ได้เยอะ แถมยังเอาไปสร้างเป็นอพาร์ตเมนต์บ้าน จอมเฉื่อยและปล่อยเช่าในราคาถูกแสนถูก

“เห็นได้เลยว่าบอสเผยต่อต้านการเก็งกําไรอสังหาริมทรัพย์มาก

“ในกรณีนี้ถ้าเรากว้านซื้อบ้านจํานวนมากและขึ้นราคาต่อหน้าบอสเผย ถึงจะทํา กําไรได้ ก็จะทําให้บอสเผยหมดศรัทธาในตัวเรา ซึ่งไม่คุ้มเลย!”

เชอหรงคิดอยู่ครู่หน่ึง “งั้น…เราควรแสร้งทําเป็นไม่รู้เหรอครับ” หลี่สือส่ายหัวอีกครั้ง “ไม่ใช่!

“บอสเผยต้องเลือกซื้อบ้านตรงน้ีด้วยเหตุผลพิเศษบางอย่าง เขารู้ว่าราคา อสังหาริมทรัพย์ในละแวกนี้จะเพิ่มขึ้น

“อีกสักพักเหตุผลเหล่านั้นต้องปรากฏให้เห็นแน่ คนอื่นๆ ก็จะเข้ามาเก็งกําไรกัน

อยู่ดี

“ถึงตอนนั้นราคาอสังหาริมทรัพย์ก็จะพุ่งขึ้นเหมือนเดิม และเราจะทําอะไรไม่ได้” เชอหรงมึนหัว “แล้วเราควรทํายังไงเหรอครับ” หลี่สือตอบ “เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาเก็งกําไร เราต้องซื้อบ้านในละแวกนี้ให้

ได้มากที่สุด หลังไหนซื้อไปอยู่เองก็ข้ามไป หลังไหนซื้อไปเก็งกําไรต้องแย่งมาให้หมด!

“พอซื้อมาแล้วก็ไปถอดโมเดลของอพาร์ตเมนต์บ้านจอมเฉื่อยแล้วปล่อยเช่าใน ราคาถูก

“ทําแบบนี้พวกที่คิดจะเก็งกําไรก็จะทํากําไรไม่ได้เยอะ ส่วนคนที่อยากอยู่แถวนั้น จริงๆ ก็จะมีบ้านดีๆ อยู่ แถมการกระทํานี้ต้องได้รับการยอมรับจากบอสเผย แน่นอน!”