ขาดทุนไม่อั้น ขอแค่ฉันได้เป็นเศรษฐี - บทที่ 1123 สามเรื่องน่ายินดีบินมาหาหลี่สือต่อๆ กัน

บทที่ 1123 สามเรื่องน่ายินดีบินมาหาหลี่สือต่อๆ กัน

พนักงานคนหนึ่งถามขึ้น “บอสหลี่ครับ ถ้างั้นบอสก็มองการณ์ไกลมากถึงถือหุ้น 20% ของสาวหน้านิ่งไว้! แบบนี้เมิ่งชั่งก็ขาดทุนหนักเลยสิครับที่ขายหุ้น 40% ในมือ ทิ้ง” หลี่สือยิ้มอย่างภาคภูมิใจ “คิดผิดแล้ว

“คุณคิดว่าที่ผมยังถือหุ้น 20% นี้ไว้ได้เป็นเรื่องบังเอิญรึเปล่า แน่นอนว่าไม่ใช่ “บอสเผยต้องอนุญาตให้ผมถือหุ้นส่วนนี้ไว้!

“ตอนนั้นบอสเผยยื่นคําขาดว่าเถิงต๋าต้องได้ถือหุ้นสาวหน้านิ่งมากกว่า 70% ถ้า

ไม่ได้ก็จะไม่เข้ามายุ่งกับเรื่องนี้” พนักงานถามต่อ “แต่เมิ่งชั่งก็ตัดสินใจไม่ขายได้นี่ครับ” หลี่สือยิ้ม “นี่เป็นเกมจิตวิทยางา่ยๆ

“เรารู้ว่าบอสเผยเป็นคนยึดมั่นในคําพูด ถ้าบอกว่าอยากได้ 70% ก็ต้องได้ 70% ตอนนั้นผมมีหุ้นในมือไม่ถึง 40% เมิ่งชั่งถือหุ้นมากกว่า 40% นักลงทุนคนอื่นถือ รวมกัน 30% และผมจะไม่ยอมขาย 20% ที่เหลือสุดท้ายแน่นอน

“พูดอีกอย่างคือมีสองผลลัพธ์ระหว่างผมกับเมิ่งชั่ง อย่างแรกคือถ้าผมไม่ขาย เขา ไม่ขาย ทุกคนก็จะไม่ได้เงินสักหยวน อย่างที่สองคือถ้าผมไม่ขาย แต่เขาขาย ในกรณี นี้ก็บอกได้ยากว่าสาวหน้านิ่งจะทําเงินในอนาคตได้หรือเปล่า แต่อย่างน้อยเขาก็ได้เงิน

“เขามีทางเลือกอื่นอีกไหม

“ฟู่หุยเป็นบริษัทใหญ่ ถึงจะเสียหุ้นส่วนหนึ่งไปก็ไม่ได้ขาดทุนมาก แต่เมิ่งชั่งเป็น หนี้ ยิ่งเขารับเงินก้อนได้เร็วก็ย่ิงจ่ายหนี้ได้เร็ว เขาจะกล้าท้าทายผมเหรอ “อีกอย่างเพราะความร่วมอย่างใกล้ชิดของเรากับบอสเผย บอสเผยเลยอนุญาต โดยปริยายให้เราเก็บหุ้น 20% ไว้ การดําเนินการแบบนี้ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะ ลอกเลียนแบบได้!” ทุกคนพยกัหน้าเข้าใจ บางคนอดทึ่งขึ้นมาไม่ได้เมื่อนึกถึงเกมดิ้นรนของบอสเผย ‘ความคิดของคนรวย’

กับ ‘ความคิดของคนจน’ สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนในตอนนี้ หลายคนอธิบายว่าความคิดของคนรวยและความคิดของคนจนคือช่องว่างทาง สติปัญญาระหว่างคนรวยกับคนจน แต่มันไม่ใช่แบบนั้น มันเป็นเหมือนผลลัพธ์ที่ หลีกเลี่ยงไม่ได้จากสถานการณ์ตามความเป็นจริง กล่าวอีกนัยหนึ่งคือ ไม่ใช่เพราะมีความคิดของคนรวยก็เลยรวย แต่เป็นเพราะ

รวยอยู่แล้ว เลยคิดในแบบที่เรียกว่าความคิดของคนรวย ก็เหมือนหุ้นของสาวหน้านิ่ง เมิ่งชั่งไม่รู้จริงเหรอว่าในอนาคตหุ้นเหล่านี้จะมีมูลค่าเท่าไหร่ นักลงทุนคนอื่นๆ ในปักกิ่งอาจไม่รู้จักบอสเผยดีนัก แต่เมิ่งชั่งต้องรู้แน่นอนว่า

บอสเผยน่ากลัวขนาดไหน

แต่เมื่อมีเพียงเมิ่งชั่งและหลี่สือเท่านั้นที่ถือหุ้นไว้ได้ เมิ่งชั่งก็ทําได้แค่เลือกขาย

เพราะความสามารถในการรับความเสี่ยงของเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับหลี่สือ ในทํานองเดียวกัน คนรวยสามารถคิดถึงปัญหาด้วยสิ่งที่เรียกว่า ‘ความคิดของ คนรวย’ ได้ เนื่องจากพวกเขามีความสามารถในการรับความเสี่ยงมากพอ ในขณะที่ คนจนไม่มีความสามารถในการรับความเสี่ยง ดังนั้นโดยธรรมชาติแล้วพวกเขาจึงฝืน คิดด้วย ‘ความคิดของคนรวย’ ไม่ได้ พวกเขาสนใจได้แค่ผลประโยชน์เล็กๆ น้อยๆ ตรงหน้าเท่านั้น

เห็นได้ชัดว่าพนักงานบริษัทลงทุนฟู่หุยเข้าใจเรื่องนี้เป็นอย่างดี แต่สิ่งที่พวกเขาคิด

นั้นแตกต่างกันไปในแต่ละคน บางคนอาจคิดว่าโลกนี้ไม่ยุติธรรม หรือบางคนอาจตัดสินใจว่าจะไม่ปล่อยให้

ตัวเองตกอยู่ในสถานการณ์อับจนหนทางแบบนั้น พนักงานคนหนึ่งยกนิ้วโป้งและพูดชม “บอสหลี่ครับ ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า ‘การลงทุนในผู้คน’ ที่บอสหลี่พูดบ่อยๆ หมายความว่ายังไง!

“การซื้อและถือหุ้นสาวหน้านิ่งไว้เป็นการลงทุนที่ยอดเยี่ยมมาก แต่จะทําแบบนั้น ได้ก็ต้องมีความสัมพันธ์ที่ดีกับบอสเผยก่อน!

“ดังนั้นการลงทุนที่ประสบความสําเร็จท่ีสุดของบอสคือ ตอนที่บอสเล็งเห็นถึง ความเก่งกาจของบอสเผยก่อนท่ีเถิงต๋าจะเติบโต บอสรีบเข้าไปร่วมงานกับบอสเผย ทันทีและได้รับมิตรภาพมา!

“เส้นทางการลงทุนของบอสควรคา่ที่จะใช้เป็นแบบอย่างการเรียนรู้จริงๆ ครับ!” ต้องยอมรับเลยว่าพวกชอบประจบประแจงมีอยู่ทุกที่ แต่หลี่สือก็ไม่ได้ไมพ่อใจ เพราะพนักงานคนนี้ประจบอย่างมีชั้นเชิง ไม่เหมือนพวกสักแต่จะประจบ อีกฝ่ายจับจุดที่หลี่สือภูมิใจมากที่สุดได้ ทําให้เขา

รู้สึกดีมาก หลี่สือรู้สึกว่าพอเถิงต๋าคอร์เปอเรชันเติบโตขึ้น เขาก็ดูจะประเมินบอสเผยต่ํา

เกินไป เขามีลางสังหรณ์ว่าการลงทุนในบอสเผยตั้งแต่เนิ่นๆ จะเป็นเรื่องที่เหมาะกับการ

ใช้อวดมากที่สุดในอนาคต!

แน่นอนว่าการลงทุนนี้มีคําจํากัดค่อนข้างกว้าง การได้รับมิตรภาพจากบอสเผยก็

ถือเป็นการลงทุนอย่างหนึ่ง

“โอเค เราพอกันแค่นี้ดีกวา่

“ผมเห็นว่าวันน้ีทุกคนตั้งใจทํางานกันหนักมาก เลยจะแบ่งปันข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ ให้พวกคุณเป็นแนวทาง

“พวกคุณคงรู้จักตลาดร้านข้างทางกัน ตอนนี้ราคาที่อยู่อาศัยและร้านค้าละแวก

นั้นเริ่มพุ่งแล้ว

“แต่จากการสังเกตการณ์ของผม ตอนนี้ยังห่างไกลจากจุดสูงสุด

“คุณรู้มั้ยว่าผมกับคนที่ไม่รีบวิ่งแจ้นไปซื้อร้านค้าในละแวกนั้นแตกต่างกัน ตรงไหน แตกต่างกันตรงที่พวกเขาไม่มีจินตนาการพอที่จะประเมินว่าบอสเผยมีพลัง มากขนาดไหน ดังนั้นจึงคิดว่าราคาใกล้ถึงจุดสูงสุดแล้ว

“แต่ผมกล้าพูดเลยว่าย่านใกล้โซนอุตสาหกรรมเก่ายังเพิ่มมูลค่าขึ้นไปได้อีก ทั้ง ตลาดร้านข้างทาง สตรีตฟู้ด และโฮสเทลเขย่าขวัญ

“พวกคุณจะได้อะไรจากมันมั้ย ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของคุณเอง

“แน่นอนว่าการประเมินของผมมาจากมุมมองส่วนตัว เหตุผลรองรับเดียวคือผม คิดว่าบอสเผยจะมีการเคลื่อนไหวครั้งใหญ่ในย่านนี้ การประเมินของผมอาจจะผิด เพราะงั้นถ้าทําเงนิได้ก็ไม่ต้องมาขอบคุณผม และถ้าเสียเงินก็อย่ามาโทษผม” ทุกคนพยกัหน้า ตาเป็นประกาย “ขอบคุณครับ/ค่ะ บอสหลี่!” ตั้งแต่ตลาดร้านข้างทางโด่งดังขึ้นมา ราคาที่พักอาศัยและร้านค้าในย่านนั้นก็พุ่ง กระฉูด

ซึ่งก็ไม่แปลก การเปิดตลาดร้านข้างทางสร้างกระแสได้มาก ขนาดที่แม้แต่คนโง่ก็

บอกได้ว่าราคาที่ของย่านน้ีจะพุ่งขึ้นแน่นอน แต่จะพุ่งไปได้ไกลขนาดไหน นี่คือคําถาม ตอนนี้ราคาที่พักอาศัยและร้านค้าในละแวกพุ่งทะยานไม่หยุด หลายคนที่ตอน แรกอยากเข้ามาลงทุนเลือกถอยกลับเมื่อเห็นสถานการณ์ในตอนนี้ เพราะกลัวว่าที่ ละแวกนั้นจะฟองสบู่แตกเพราะคนเข้ามาเก็งกําไรกันเยอะเกิน ยิ่งดูจากที่เถิงต๋าวางสตรีตฟู้ดแบบเลี้ยวไปเลี้ยวมา ก็เห็นได้ชัดว่าเถิงต๋าตั้งใจจะ กินรวบคนเดียว ร้านที่ติดสตรีตฟู้ดมากที่สุดมีคนเอาไปแล้ว ใครจะการันตีได้ว่าร้านที่ อยู่ไกลออกไปจะได้กนิผลบุญจากตลาดร้านข้างทาง ดังนั้นหลายคนจึงลังเล แต่บอสหลี่ประเมินวา่ไม่เป็นแบบนั้น ราคาต้องพุ่งขึ้นอีกแน่นอน เพราะบอสเผยต้องมีแผนอื่นๆ สําหรับย่านนี้อีก!

แต่หลี่สือคงซื้ออาคารและร้านค้าในย่านโซนอุตสาหกรรมทั้งหมดไม่ได้ เพราะงั้นเขาเลยบอกเรื่องนี้กบัพนักงาน ส่วนพนักงานจะลงทุนไหม จะทําเงินได้เท่าไหร่ จะทนไปได้นานขนาดไหน เขาก็

ไม่ได้สนใจ หลี่สือกลับออกจากบริษัทอย่างอารมณ์ดี สามเรื่องน่ายินดีบินมาหาเขาต่อๆ กัน เริ่มจากซิงเหนี่ยวฟิตเนสเอาราวตากผ้าออกกําลังกายอัจฉริยะไปลงและเปลี่ยน โมเดลธุรกิจ ซึ่งประสบความสําเร็จอย่างยิ่งใหญ่ จากนั้นเขาก็เป็นรายแรกที่ซื้อร้านค้า ใกล้ตลาดร้านข้างทางก่อนที่ราคาจะพุ่งกระฉูด ล่าสุดก็ได้ข่าวดีจากสาวหน้านิ่งที่เงียบ หายไปนาน ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณบอสเผย จะว่าไปเขาขอบคุณบอสเผยเรื่องซิงเหน่ียวฟิตเนสกับตลาดร้านข้างทางไปแล้ว

ตอนที่กินข้าวด้วยกัน แต่ยังไม่ได้ขอบคุณเรื่องสาวหน้านิ่ง เรื่องนี้ต้องขอบคุณเป็นพิเศษ ไม่งั้นคงแย่ถ้าบอสเผยคิดว่าเขาเป็นคนเอาแต่ได้ แต่เรื่องนี้ไม่ควรเปิดเผยต่อสาธารณะ เพราะสําหรับบอสเผยแล้วอาจเป็นแค่เรื่อง

เล็กน้อย หลี่สือคิดอยู่นาน ก่อนจะตัดสินใจได้ว่าจะไม่ทําอะไรให้ยุ่งยากเกินไป แค่ส่ง

ข้อความไปขอบคุณก็พอ หลังจากแก้ไขข้อความเสร็จ เขากําลังจะกดส่งแต่ก็ชะงักไป

“อืม…ดูจะไม่ใช่เวลาที่เหมาะนัก

“ถึงสถานการณ์ของสาวหน้านิ่งจะคลี่คลายแล้วในภาพรวม แต่ก็ยังไม่เป็นกระแส โด่งดัง จากสถานการณ์ปัจจุบันน่าจะเป็นข่าวดังในปักกิ่งวันพรุ่งนี้ ซึ่งก็คือวันอาทิตย์

“ถ้าส่งข้อความไปเร็วเกินไป จะดูเหมือนฉันอวดภูมิรึเปล่า “อืม… ทําตัวเด่นเกินจะเป็นภัย ไว้ค่อยส่งวันพรุ่งนี้ดีกว่า” เวลารับมือกับคนฉลาด บางทีก็ต้องแกล้งโง่ นี่คือคําสอนที่ดีมาก สุดท้ายหลี่สือก็บันทึกขอ้ความไว้และรอให้ถึงจังหวะเหมาะๆ

…

…

วันอาทิตย์ที่ 24 มิถุนายน เผยเชียนตื่นขึ้นมาเอง จากนั้นก็หันไปดูนาฬิกา เก้าโมงครึ่งแล้ว

“วันนี้เล่นเกมอะไรดี

“โว้ย!” พอเห็นการแจ้งเตือนบนปฏิทิน เผยเชียนก็นึกขึ้นได้ว่าวันนี้เป็นวันที่หน้าจอขนาด ใหญ่ของร้านค้าประสบการณ์เถิงต๋าเสร็จสมบูรณ์ และพร้อมเปิดให้บริการอย่างเป็น ทางการ!

เรื่องนี้ทําเผยเชียนหดหู่เล็กน้อย ต้องออกไปข้างนอกอีกแล้ว!

ถึงร้านค้าประสบการณ์จะได้รับกระแสตอบรับที่ดีมากระหว่างช่วงเปิดทดลอง

ให้บริการ แต่ก็ต้องเข้าไปดูอีกครั้งว่าหลังขึ้นจอแล้วจะเป็นยังไง ถึงจะได้กระแสตอบรับดีกว่าเดิม เขาก็ต้องไปดูให้เห็นว่าดีขนาดไหนจะได้มีเกณฑ์

ในใจ เผยเชียนลุกจากเตียงไปอาบน้ําอย่างไม่เต็มใจ ก่อนจะสังเกตเห็นว่าบอสหลี่ส่ง

ข้อความมา

“บอสเผย ขอบคุณนะครับสําหรับเรื่องสาวหนา้นิ่ง!” ข้อความสั้นมาก เห็นได้ชัดว่าหลี่สือคิดว่าทุกคนฉลาดพอที่จะเข้าใจกันและกัน

เป็นอย่างดี

ตอนที่เผยเชียนเห็นข้อความ เขาถือแปรงสีฟันอยู่ ในปากเต็มไปด้วยฟอง แม้จะ

คิดอยู่ครึ่งนาทีก็ยังไมเ่ข้าใจว่าอีกฝ่ายหมายถึงอะไร หลี่สือ? สาวหน้านิ่ง?

ขอบคุณฉันทําไม หลังจากเค้นหัวคิดอยู่นาน เขาก็นึกขึ้นได้ว่าหลี่สือกับสาวหน้านิ่งมีความเกี่ยวโยง กันยังไง ตอนที่เขาซื้อหุ้นสาวหน้าน่ิงมาในราคาถูก ทุกคนขายหุ้นกันหมด ยกเว้นหลี่ สือที่ถือหุ้นอยู่กวา่ 20%

“ขอบคุณฉันเรื่องอะไร” เผยเชียนยังงงอยู่ ตอนนั้นเผยเชียนยื่นคําขาดว่าเขาต้องได้หุ้นสาวหน้านิ่งมากกว่า 70% ไม่งั้นจะไม่

ซื้อ

ไม่ใช่เพราะเขาอยากเหมากําไรไว้คนเดียว แต่เป็นเพราะเขาได้บทเรียนจาก

ประสบการณ์ในอดีต ย้อนกลับไปตอนที่กําลังพัฒนาแอป ‘มาสิเด็กหัวกะทิ’ เขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องการ

แบ่งสัดส่วนหุ้นมากนัก หลี่สือกับนักลงทุนคนอื่นๆ จึงได้หุ้นไปเยอะมาก สุดท้ายพวกเขาก็รวมหัวกันโกงบริษัทซวิ่นเคอ พวกเขาทยอยขายหุ้นทิ้งและให้

บริษัทซว่ินเคอเข้ามาควบคุม นอกจากพวกเขาจะทําเงินได้เป็นกอบเป็นกําแล้ว บริษัทลงทุนหยวนเมิ่งก็ได้กําไร

ก้อนโตจากการขายหุ้นด้วย!

ตอนนั้นเผยเชียนแทบกระอักเลือด แต่ก็ทําอะไรไม่ได้นอกจากโกรธอยู่ในใจ

แอป ‘มาสิเด็กหัวกะทิ’ ควรจะทําให้ขาดทุนได้มากมาย แต่สุดท้ายกลับทํากําไร

ได้ยังไงก็ไม่รู้ ใครบอกได้ช่วยบอกที!

นับจากนั้นเป็นต้นมาเผยเชียนก็ระแวดระวังตัวมากขึ้น โปรเจ็กต์ที่เกี่ยวข้องกับ การผลาญเงินแบบนี้ เขาต้องได้ถือหุ้นมากกว่า 70% เพื่อจะได้มั่นใจว่ามีสิทธิ์ควบคุม โดยสมบูรณ์ ถ้าคนอื่นถือหุ้นเยอะเกินไป เผยเชียนจะควบคุมอะไรไม่ได้มาก ถ้าเกิดกรณีแบบแอป ‘มาสิเด็กหัวกะทิ’ ขึ้นอีกล่ะ ส่วนทําไมถึงแบ่งหุ้น 20% ให้บอสหลี่ถือ…

เพราะเผยเชียนรู้ดีว่าด้วยนิสัยของบอสหลี่ อีกฝ่ายไม่มีทางขายหุ้นให้แน่ ถึงจะ

โน้มน้าวไปก็เสียเวลาเปล่า อีกอย่างหุ้น 20% นี้ก็ไม่ได้สลักสําคัญอะไรมาก เพราะไม่ได้ส่งผลกระทบต่อ

สิทธิ์ควบคุมโดยสมบูรณ์ของเถิงต๋าในสาวหน้านิ่ง ถ้าบอสหลี่อยากเสียเงนิทิ้งก็ปล่อยไป เผยเชียนลืมเรื่องนี้ไปแล้วจนกระทั่งเห็นขอ้ความของบอสหลี่ เขาสับสนเล็กน้อย ทําไมจู่ๆ บอสหลี่ถึงส่งข้อความแบบนี้มา ทันใดนั้นรูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง เขาบ้วนฟองยาสีฟันทั้งหมดในปากลงอ่าง

“เชี่ยแล้ว! เกิดอะไรขึ้นกับสาวหน้านิ่งงั้นเหรอ!”

บางทีอาจเพราะกินอาหารทะเลมากเกินไปและเพราะความโกรธ จึงทําให้มี เลือดออกตามไรฟันเล็กน้อย

ฟองยาสีฟันมีเลือดปนอยู่บ้าง ฟองยาสีฟันนี้ทําให้เขาดูเหมือนโกรธจนน้ําลายฟูม

ปากและเลือดขึ้นหน้า