Gate of God - ตอนที่ 658 ปลอมตัว

　　”ไม่เท่าไหร่?!เจ้า …. “กงฉิงจ้องร่างที่ปรากฏต่อหน้าเขา เขาไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะวางยาเขาจริงๆ แถมยังลอบทำร้ายจากด้านหลัง แล้วยังมองกลับมาด้วยสีหน้าไม่สลดอีก
　　นั้นทำให้รู้สึกว่าเขาถูกเอาชนะได้อย่างง่ายดาย
　　ไร้ยางอายอะไรเช่นนี้?
　　กงฉิงโกรธแค้นชายคนนั้นที่เหยียดหยามตัวเขาทั้งยังทำให้ศาลาเต๋าสวรรค์ต้องเสื่อมเกียรติ
　　เขายังคงมองไปที่ร่างของชายคนนั้นอายุของเขาราวๆสิบเจ็ด สิบแปดเท่านั้น แต่เขามั่นใจว่าชายคนนั้นไม่ได้อยู่ในสามสิบสองคนที่มาเข้าร่วมการทดสอบ
　　เขาเป็นใครกัน?
　　เขาเป็นศิษย์ของที่อื่นงั้นหรือ?
　　เป็นไปไม่ได้!
　　ศาลาเต๋าสวรรค์ก่อตั้งมาหลายปีแล้วในวันสำคัญเช่นนี้ สำนักต่างๆคงไม่คิดจะสร้างความบาดหมางแน่
　　”เจ้าเป็นใคร…”กงฉิงรู้ดีว่าถ้าเขาตะโกนขอความช่วยเหลือ เขาจะถูกฆ่าในทันที เขาจึงพยายามใช้เสียงที่เบา เพราะต้องการรู้เหตุผลการมาเยือนของชายคนนี้
　　ชายคนนั้นไม่ปล่อยให้กงฉิงมีโอกาสได้พูดเขาใช้ไม้ฟาดที่หัวของกงฉิงในทันที
　　”ตึง!”
　　จากนั้นกงฉิงก็หมดสติไป
　　”ข้าคิดว่าจะต้องลำบากกว่านี้เสียอีกแต่ดูเหมือนจะประเมิณเจ้าสูงไปหน่อย” ฟาง เจิ้งจือ ส่ายหัวก่อนจะเก็บไม้ไป
　　จากนั้นเขาก็วางแผ่นใยแก้วบางๆลงบนใบหน้าของกงฉิงเขาลูบมันไปมา แม้จะไม่ได้ทำอย่างอ่อนโยนแต่ก็ยังคงพิถีพิถัน
　　ความสามารถในการปลอมตัว
　　นั่นเป็นความรู้ขั้นสูง
　　ในช่วงปีที่ผ่านมาฟาง เจิ้งจือ ได้เรียนรู้วิชาความรู้มากมายที่เป็นประโยชน์จากนิกายเงาการวางยา การปลอมตัว การพรางตัว
　　แน่นอนว่าการวางยาผู้ช่ำชองอย่างกงฉิงจะใช้วัตถุดิบทั่วไปไม่ได้ แต่ก็ไม่มีปัญหา เพราะเซียนสวรรค์พักพิงเป็นถึงกูรูด้านการปรุงยา
　　และฟาง เจิ้งจือ ที่อยู่รอบตัวเซียนตลอดเวลา คงไม่ใช่เรื่องยากที่จะขโมยมันมา
　　มีคำพูดหนึ่งที่ว่า
　　ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหนก็อย่าได้ประมาทมีดทำครัว
　　การเตรียมพร้อมเป็นเรื่องที่ดี ยิ่งไปกว่านั้น ฟาง เจิ้งจือ มีกืนกินโลกอยู่กับตัว เขาจึงไม่ต้องกังวลเรื่องจะการเก็บสิ่งของ
　　หลังจากนั้นไม่นาน
　　ฟางเจิ้งจือ ก็ทำหน้ากามนุษย์เสร็จสิ้น ก่อนจะถอดเสื้อของกงฉิงออกมา จากนั้นก็พันตัวกงฉิงราวกับชิ้นเกี๊ยวและโยนเขาทิ้งไว้ด้านข้าง
　　ทุกอย่างจะสำเร็จเมื่อฟาง เจิ้งจือ สวมชุดของศิษย์แห่งศาลาเต๋าสวรรค์ ชุดยาวสีขาวที่มีคำว่า เต๋าสวรรค์ ปักอยู่ มันดูสง่างามอย่างมาก
　　”ฮ่าฮ่าศาลาเต๋าสวรรค์ ข้ามาถึงแล้ว!”ฟาง เจิ้งจือ มองไปที่กงฉิงตรงมุมห้อง
　　สองสามวันที่ผ่านมาฟาง เจิ้งจือ ลำบากลำบนมากเพื่อรีบมาเข้าร่วมการทดสอบ
　　สุดท้ายเขาก็ยังมาสายอยู่ดี
　　ทันทีที่เขามาถึงเวลาของการสมัครเข้าร่วมการทดสอบก็หมดลงแล้ว การทดสอบเริ่มขึ้นแล้ว
　　เพื่อไม่ให้คนอื่นแตกตื่นเขาจึงตัดสินใจทำตามแผนการนี้
　　งีบหลับ
　　เพราะจริงๆแล้วเขาไม่ได้นอนมาสามวันแล้ว
　　แต่เขาไม่คิดเลยว่ากงฉิงจะเข้ามาในบ้านไม้เร็วขนาดนี้นอกจากนี้ดูเหมือนเขาจะอาบน้ำ
　　ฟางเจิ้งจือ จะทนดูผู้ชายอาบน้ำต่อหน้าเขาได้ยังไง?
　　เขาจึงเลือกทำเช่นนี้
　　สุดท้าย..
　　กงฉิงก็นอนสลบอยู่บนพื้น
　　ความจริงแล้วมันไม่ใช่ความผิดของฟาง เจิ้งจือ เพราะเขาไม่ได้ตั้งใจจะโจมตีกงฉิง
　　เขาคิดจะปลอมตัวเป็นผู้เข้าร่วมคนอื่น
　　แต่เพราะสถานการณ์ทำให้แผนการเเปลี่ยนไปเล็กน้อยมันช่วยไม่ได้
　　นี่คือการทดสอบ
　　การเป็น”ผู้คุมสอบ” คงดีกว่า “ผู้เข้าร่วม” ใช่หรือไม่?
　　ฟางเจิ้งจือ ไม่เสียใจกับการตัดสินใจของเขา เขาไม่ได้คิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าศาลาเต๋าสวรรค์รู้เรื่องนี้เข้า
　　เขาไม่คิดจะเป็นศิษย์ของศาลาเต๋าสวรรค์จากสถานการณ์ตอนนี้ พวกเขาคงไม่ชอบข้าแล้วหละ
　　ศาลาเต๋าสวรรค์คงไม่เข้าข้างเขาหรอก?
　　ทำไมเขาต้องเข้าศาลาเต๋าสวรรค์ด้วย?
　　นอกจากนี้เขามีชีวิตอยู่ได้น้อยกว่าสี่เดือนนั่นหมายความว่านี่เป็นโอกาสดีที่จะเสี่ยง
　　เขาขี้เกียจจะคิดถึงผลจากการกระทำของเขาเขาไม่สามารถรักษาชีวิตของตัวเองไว้ได้ เขาคิดจะทำมากกว่านี้
　　เขาจะปล้นสมบัติทั้งหมดของศาลาเต๋าสวรรค์ถ้ามีโอกาส
　　หลังจากเตรียมการฟาง เจิ้งจือ เตรียมจะออกไปข้างนอกในฐานะศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ แต่ในขณะที่เขากำลังจะยกขาของ กงฉิง ก็มีม้วนกระดาษหนึ่งตกลงมา
　　”มันคืออะไรกัน?”ฟาง เจิ้งจือ หยิบมันออกมาและพลิกหน้าไปเรื่อยๆ ก่อนที่เขาจะยิ้มออกมาอย่างสดใส
　　ดูเหมือนกงฉิงจะใช้เวลาอย่างมากในการเตรียมตัวเป็นผู้ดูแลการคัดเลือกเขาได้เตรียมคำถามในปีก่อนๆเอาไว้
　　แน่นอนว่า…
　　มีเพียงคำถามที่ไม่มีคำตอบ
　　…
　　ขณะที่ฟาง เจิ้งจือ กำลังอ่านหนังสือที่ตกอยู่ด้านในบ้านนั้นเอง ได้มีสัตว์ขนาดใหญ่ตัวหนึ่งบนอยู่เหนือศาลาเต๋าสวรรค์ส่งเสียงร้องออกมาอย่างเกรงขาม
　　”องค์รัชทายาทแห่งอาณาจักรแสงจันทร์ได้เดินทางมาถึงแล้ว!”เสียงหนึ่งดังขึ้นที่ประตูทางเข้าของศาลาเต๋าสวรรค์ เหล่าลูกศิษย์ศาลาเต๋าสวรรค์ก้าวเดินไปทางประตูสามก้าวทันที
　　ประตูของศาลาเต๋าสวรรค์ไม่มีทางเป็นประตูธรรมดามันมีรูปปั้นมนุษย์ที่ทำจากหยกสีขาวอยู่ที่ทั่งสองด้านของประตู
　　ด้านซ้ายมีผมสีขาวยาวสวมชุดนักปราชญ์ยาวสีขาวด้านหลังมีดาบสีเขียวอยู่
　　รูปปั้นด้านขวานั้นดูอายุน้อยกว่าเขามีดวงตาที่เฉียบคมใบหน้าอันนิ่งเฉยดาบเหน็บอยู่ที่เอวของเขา เขาเองก็สวมชุดนักปราชญืสีขาวเช่นกัน
　　ในฐานะศิษบ์ของศาลาเต๋าสวรรค์พวกเขาก้าวไปที่ด้านหน้ารูปปั้นทั้งสอง จากนั้นก็มีสองคนพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ร่างหนึ่งมีผมสีขาวสวมชุดสีทองขณะที่อีกร่างดูเหมือนจะอยู่ในวัยกลางคน
　　”ยินดีต้อนรับท่านทั้งสองหัวหน้าศาลาเต๋าสวรรค์ได้รอพวกท่านอยู่ที่แท่นบูชานานแล้ว!”
　　”เยี่ยมมากโปรดนำทางไป”ชายวัยกลางคนพยักหน้าทันทีหลังจากได้ยิน “โอ้ใช่ น้องชายหกของข้าเดินทางมาถึงที่นี่แล้วหรือยัง? เขานั้นมีพรสวรรค์กว่าข้ามาก…”
　　”ท่านหมายถึงองค์ชายหก?”ศิษย์คนหนึ่งถามขึ้นมา
　　”แน่นอน!”
　　”ข้าเสียใจด้วยเป็นอย่างยิ่งองค์ชายหกนั้นหุนหันพลันแล่นไปเสียหน่อยจึงถูกตัดสิทธิ์จากการทดสอบไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว!”
　　”เรื่องนี้…ข้า…ไม่น้องชายข้าอยู่ในระดับจุติแล้วนะมันเป็นไปตามเงื่อนไขของศาลาเต๋าสวรรค์ แต่เขากลับถูกตัดสิทธิ์ทั้งๆที่การทดสอบยังไม่เริ่มเนี่ยนะ?”
　　”พลังเป็นแค่เงื่อนไขเพียงอย่างหนึ่งเท่านั้นศักยภาพและความคิดนั้นสำคัญกว่ามากยิ่งไปกว่านั้นการทดสอบได้เริ่มขึ้นตั้งแต่ที่ฝ่าเท้าเหยียบลงที่ตีนเขา ถ้าองค์รัชทายาทไม่มีคำถามอื่นแล้วโปรดให้ข้าพาท่านไปที่แท่นบูชา” ศิษย์คนนั้นอธิบาย
　　”เห้อ…” องค์รัชทายาทของอาราจักรแสงจันทร์ถอนหายใจก่อนจะหันไปสบตากับชายผมขาว่ อย่างไรก็ตามพวกเขาไม่ได้พูดอะไรกัน และรีบเดินตามศิษย์คนนั้นไป
　　ตอนนั้นเองศิษย์อีกคนหนึ่งก็เดินขึ้นไปด้านหน้าเพื่อต้อนรับอีกสองคนที่มาถึง
　　”ฝ่าบาทและราชาเซี่ยนจากอาณาจักรเซี่ยได้เดินทางมาถึงแล้ว!”
　　”สวัสดีท่านฑูต!” ไอรีนโนเวล
　　”ฝ่าบาทราชาเซี่ยน โปรดตามข้าไปพบผู้นำศาลาเต๋าสวรรค์!”
　　”แน่นอนรบกวนท่านฑูตด้วย” หลิน มู่ไป่ พยักหน้า ก่อนจะเหลือบมอง หลิน หยุน ที่ยืนอยู่ด้านหลังเขา
　　แต่หลิน หยุน กลับกำลังหันไปมองด้านหลัง
　　อากาศด้านบนยอดเขาค่อนข้างหนาวเย็นคิ้วของเขาขมวดเล็กน้อย แต่ก้ไม่นาน เขารีบตาม หลิน มู่ไป่ ไปทันที
　　…
　　ในศาลาเต่าสวรรค์ณ แท่นบูชา
　　มีแผ่นหินคริสตัลสีดำตั้งอยู่ด้านหน้าของอนุสาวรีย์สีขาวตัวอักษรสีทองเด่นชัดอยู่บนนั้น
　　รอบๆมีเหล่าศิษย์กำลังยืนอยู่จำนวนมากพวกเขากำลังถือดาบและคัมภีร์อยู่ในมือ พวกเขายืนนิ่งเต็มไปด้วยความจริงจัง
　　ห่างออกมารอบๆลานมีโต๊ะหยกสีขาวตั้งอยู่จำนวนมาก
　　หลินมู่ไป่ และ หลิน หยุน นั่งอยู่ข้างๆกันพร้อมกับคนอื่นๆอีกสองสามคนรอบๆโต๊ะ
　　”ท่านผู้นำเหล่าราชาและองค์ชายจากแต่ละดินแดนเดินทางมาครบแล้ว การทดสอบได้เริ่มขึ้นแล้วแต่…” ศิษย์คนหนึ่งเดินเข้ามา
　　”กูเหยียนยังไม่กลับมา?”
　　”ใช่…”
　　”ไม่มีปัญหาพรุ่งนี้เป็นวันแห่งคำพยากรณ์ ข้าเชื่อว่านางต้องกลับมาทันที” ชายชราสายหัวและส่งสัญญานให้ศิษย์คนนั้นถอยไป
　　”รับทราบ”
　　ชายชราลุกขึ้นเช่นกันเขาเท้าเปล่าและสวมชุดสีขาว เขามองไปรอบๆและส่งยิ้มให้ทุกคน
　　”ข้าขอโทษพวกท่านด้วยกับการต้อนรับที่อาจจะไม่ดีเท่าไรนัก”
　　”ท่านสุภาพเกินไปแล้ว”
　　ข้าเชื่อว่าพวกท่านคงสังเกตุเห็นความเปลี่ยนแปลงของศาลาเต๋าสวรรค์จากครั้งก่อน”
　　”ท่านผู้นำศาลาคงพูดถึงเรื่องการมาถึงของคำพยากรณ์?”
　　”ใช”
　　”แม้ว่าผู้ที่ถูกเลือกฉือ กูเหยียน จะเป็นคนของอาณาจักรเซี่ย แต่คำทำนายนั้นถือเป็นเรื่องใหญ่สำหรับพวกเรา ดังนั้น เรา จะ พลาดเรื่องสำคัญแบบนี้ได้ยังไง?”
　　”อืมจริงๆแล้วมันก็เกี่ยวข้องกับพวกเราทุกคน…”ผู้นำศาลา มู่ ฉิงเฟิง เงยหน้ามองท้องฟ้า
　　….
　　ฟางเจิ้งจือ ใช้เวลาอ่านสมุดเล่มนั้นกว่าสามสิบนาที
　　ทุกคนเริ่มเชื่อฟังมากขึ้นหลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับองค์ชายหกจากอาณาจักรแสงจันทร์
　　ไม่มีใครกล้าซักถามฟาง เจิ้งจือ ที่ใช้เวลาอยู่ในบ้านนานมาก
　　พวกเขายืนขึ้นอย่างเงียบๆ รออย่างอดทน… ….
　　”พี่กงฉิง!”ศิษย์ทั้งสามทักทายเขาอย่างสุภาพ
　　”อืม”ฟาง เจิ้งจือ พยักหน้าและโบกมือให้อย่างไม่เป็นทางการในฐานะ “ศิษย์พี่” เขาก็ควรทำตัวให้สมกับการที่เป็นผู้ที่มีอาวุโสมากกว่า
　　ก่อนที่เขาจะมองไปรอบๆตอนนี้เหลือเหล่าชนชั้นสูงอยู่สามสิบเอ็ดคน ด้วยความรวดเร็วเขาก็สังเกตุเห็น เหยียน ซิว ยืนอยู่ท่ามกลางฝุงชน
　　เขาเกือบจะเดินไปหาเหยียน ซิว แล้ว
　　แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบเอาไว้
　　สิ่งที่สำคัญที่สุดระหว่างเพื่อนคืออะไร?
　　ความเชื่อใจ!
　　ฟางเจิ้งจือ รู้ดีว่าเขาสามารถเชื่อใจตัว เหยียน ซิว ได้ แต่เขาไม่คิดว่า เหยียน ซิว จะต้องการให้เขาช่วยเพื่อผ่านการทดสอบ และถ้าเขาเข้าไปช่วยมันจะทำให้เสียความเชื่อใจที่มีต่อกัน
　　ถ้างั้น..
　　เขาทำอะไรได้บ้าง?
　　อย่างน้อยเขาก็ต้องทำอะไรที่น่าตกใจหรือให้พวกเขานับถือ
　　เช่นตัดสิทธิ์ทุกคน?
　　และเหลือเพียงเหยียน ซิว เอาไว้?
　　แน่นอนว่าวิธีนี้ไม่น่าใช่ตัวเลือกที่ดี….