Gate of God - ตอนที่ 657 เจ้าถูกตัดสิทธิ์

　　ลูกศิษย์ของศาลาเต๋าสวรรค์
　　สถานะนี้อาจฟังดูเฉยๆภายในศาลาเต๋าสวรรค์แต่ถ้าพูดกันในอาณาจักรเซี่ยแล้วมันต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง
　　พวกเขาได้ความเคารพเป็นอย่างสูง
　　ชายหนุ่มกระโดดลงจากหลังของสัตว์ร้ายเขาถือหนังสืออยู่เล่มหนึ่ง สายตาของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจ
　　”เหอะคนเยอะเหลือเกิน” ชายหนุ่มพูดออกมา ด้วยน้ำเสียงที่เย่อหยิ่ง
　　จากนั้นชายหนุ่มอีกสามคนที่สวมชุดนักปราชญ์ก็กระโดดลงมาเช่นกัน พร้อมกับใบหน้าที่ตึงเครียด
　　”พี่กงฉิง!”หนึ่งในนั้นพูดขึ้นมาอย่างสุภาพ
　　”อืมท่านอาจารย์ให้พวกเรารับผิดชอบเรื่องการทดสอบ ขอบคุณทุกคนที่พยายามกันเป็นอย่างมาก” กงฉิง พูดขึ้นในขณะที่มองไปรอบๆ
　　”พวกเราจะฟังคำสั่งของท่าน!”พวกเขาทั้งสามคนก้มหัวให้ทันที
　　กงฉิงไม่ได้พูดอะไรกับทั้งสามคนอีกเขาเดินเข้าไปในฝูงคน ดวงตาของเขาเป็นประกาย
　　การคัดเลือกของศาลาเต๋าสวรรค์เป็นงานที่ยิ่งใหญ่และถือเป็นโอกาสเดียวที่ศาลาเต๋าสวรรค์จะติดต่อกับโลกภายนอก
　　กิงฉิงอาจจะยังชาย แต่มันก็เป็นเวลาหกปีแล้ว ตั้งแต่ที่เขาเข้ามาที่ศาลาเต๋าสวรรค์ จากระดับอภินิหารจนขึ้นมาอยู่ในระดับจุติขั้นสูง
　　เขาอาจจะไม่ได้โดดเด่นมากนัก
　　แต่เขาก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก
　　การรับผิดชอบงานในครั้งนี้ของเขาไม่ได้ง่ายทั้งต้องรอธิบายกฎการแข่งขันและที่สำคัญคือสังเกตความถนัดและศักยภาพในแต่ละด้านของพวกเขา
　　และที่สำคัญเพื่อแสดงให้พวกเขาเห็นถึงความยากในการทดสอบของศาลาเต๋าสวรรค์ความยากจะทำให้พวกเขาแสดงทักษะและความสามารถในการแก้ปัญหาออกมา
　　สำหรับกำลังใจ…
　　มันไม่จำเป็นเลย
　　คำสามคำนี้”ศาลา เต๋า สวรรค์” มันก็เพียงพอที่จะผลักดันให้คนจำนวนมากมาที่นี่แล้ว
　　”อะแฮ่ม!”กงฉิง ส่งเสียงขึ้นเมื่อเขายืนอยู่ห่างจากฝูงคนประมาณห้าก้าว ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง
　　ผู้ที่เข้าร่วมการทดสอบนั้นส่วนมากเป็นอัจฉริยะชนชั้นสูง ผู้แข็งแกร่ง ของแต่ละดินแดน
　　ความหยิ่งยโสความมั่นใจ คือสิ่งที่พวกเขามี
　　และหน้าที่สำคัญของกงฉิงคือให้ทำให้พวกเขาสูญเสียความเย่อหยิ่งและความมั่นใจ
　　…
　　ที่ด้านล่างของภูเขาสวรรค์มีสิ่งอำนวยความสะดวกไม่มากนัก
　　ความหรูหราเทียบไม่ได้กับเมืองหลวงแม้แต่น้อยต้องพูดว่ามันแย่กว่าหมู่บ้านเล็กๆเสียอีก เพราะมันมีเพียงบ้านไม้ห้าหลังเท่านั้น
　　ทั้งห้าหลังเป็นสีขาวทำให้ดูสะอาดและเป็นระเบียบมาก
　　แต่..
　　ตอนนี้บริเวณนี้กลับเต็มไปด้วยความวุ่นวายผู้คนมากมายกำลังเบียดเสียดกันอยู่
　　การปรากฎตัวของกงฉิงและทั้งสามคนประสบความสำเร็จในการดึงดูดความสนใจของพวกเขา
　　ผู้คนต่างเงียบลง
　　”ทำไมถึงมีคนมากขนาดนี้เหรียญตรานั้นมีเพียงสามสิบสองเหรียญเท่านั้น?”กงฉิง ถามขึ้นมา
　　”…” ไม่มีใครตอบ
　　พวกเขาเพียงมองหน้ากัน
　　”สวะ!”กงฉิง พูดออกมาอย่างเย็นชา
　　”ฟุ้บ..”
　　ทันใดนั้นคนนับร้อยถอยหลังไปทันทีเหลือไว้เพียงสามสิบสองคน แต่บนพื้นกลับเต็มไปด้วยขยะ
　　”เยียมมากพวกไม่จำเป็นได้หายไปแล้วแต่…” กงฉิง พยักหน้า ก่อนจะกวาดสายตาไปทั่ว”ทำไมถึงมีขยะที่พื้น?”
　　”…” ความเงียบเกิดขึ้นอีกครั้ง
　　ชายหนุ่ม32 คนไม่ตอบ
　　อย่างไรก็ตามมีหลายสิบคนที่วิ่งหนีไปวิ่งกลับมาเก็บขยะ
　　”ข้าขอให้พวกเจ้ามาเก็บงั้นหรือ?”กงฉินโบกมือ สายลมิันรุนแรงพัดไปทางพวกเขาทันที
　　”ตึง!”!
　　”ตุบตุบ… .. ”
　　”อ้ากก…”
　　เสียงของการปะทะพร้อมกับการกรีดร้องดังขึ้นคนที่วิ่งเข้ามาถูกผลักให้กลับไป
　　”ข้าเข้าใจว่าท่านอยากแสดงอำนาจของศาลาเต๋าสวรรค์แต่มันจะไม่รุนแรงเกินไปงั้นหรือ?” ทันใดนั้นเสียงหนึ่งดังออกมาจากกลุ่มคนทั้งสามสิบสองคน จากนั้นชายหนุ่มที่สวมชุดสีฟ้าอ่อนบนหน้าอกปักเป็นรูปอินทรีย์ก็เดินออกมา
　　”ฝ่าบาทข้าไม่เป็นไร ท่านรีบกลับเข้าที่!” เสียงเบาๆดังขึ้นหลังจากที่ชายคนนั้นเดินออกมา
　　เป็นหญิงสาวสวมชุดสีน้ำเงินนางดูบริสุทธิ์และไร้เดียงสา แต่มบหน้าของนางซีดขาว มุมปากมีรอยเลือดอยู่
　　เห็นได้ชัด…
　　นางพึ่งถูกโจมตีและได้รับบาดเจ็บสาหัส
　　ชายหนุ่มที่เดินออกมาตัวสั่นเล็กน้อยเขากำหมัดแน่น ก่อนจะเดินกลับเข้าไปในฝูงคนอย่างไม่มีทางเลือก
　　”อะไรเจ้าถอยไปทำไม? เจ้าไม่สามารถปกป้องแม้แต่ผู้หญิงของตัวเองได้งั้นหรือ?” กงฉิง ยิ้มอย่างเย็นชาขณะมองไปยังชายหนุ่มที่เดินกลับเข้าไปในฝูงชน
　　ชายหนุ่มคนนั้นกำมือแน่นอีกครั้งดวงตาของเขากวาดไปรอบๆด้วยความหงุดหงิด แต่เขาก็เลือกที่จะเงียบเอาไว้
　　”ข้าจะให้โอกาสเจ้าเอาชนะข้าและขอโทษนางซะ!”กงฉิง ไม่คิดจะปล่อยชายหนุ่มคนนั้นไป
　　ชายหนุ่มคนนนั่นยังคงยืนนิ่งร่างกายของเขาสั่นสะท้าน
　　”เจ้าไปได้แล้ว!”กงฉิง โบกมือใส่ชายหนุ่มคนนั้น
　　”ทำไม?”ชายหนุ่มถามขึ้นมา ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ “ถ้าเป็นเพราะข้าว่าท่านที่โจมตีใส่นาง ข้าสามารถขอโทษท่านได้!”
　　”ได้งั้นก็คุกเข่าซะ!” กงฉิง พยักหน้า
　　”ท่าน…”ท่าทีของชายหนุ่มเปลี่ยนไปทันทีเขาพูดถึงการขอโทษ แต่การคุกเข่านั้นต่างออกไปสิ้นเชิง
　　”ปู้ตง!” เสียงของหญิงสาวดังขึ้นทันที่
　　นางรีบคุกเข่าให้แทนชายหนุ่มทันที Aileen-novel
　　”ข้าขออภัยท่านข้าขอร้องฝ่าบาทนั้นมีความสามารถอันสูงส่ง เขาอยู่ในระดับจุติแล้ว เขาอาจจะทำอะไรผิดพลาดไปบ้าง โปรดปล่อยเขาไปเห็นแก่อาณาจักรแสงจันทร์!” หญิงสาวก้มหัวแนบพื้น
　　”ระดับจุติ?”กงฉิง ยิ้มกว้างเมื่อได้ยิน “ดูเหมือนเขาจะมีพรสวรรค์มาก ตอนที่ข้าเข้ามาที่นี่ครั้งแรกข้าอยู่ในระดับอภินิหารเท่านั้น
　　”ข้าขอให้ท่านให้อภัย!”เมื่อหญิงสาวได้ยิน ดวงตาของนางส่องประกายแห่งความหวัง
　　”ได้งั้นข้าจะให้โอกาสเขาอีกครั้ง สามครั้ง ถ้าเขารับการโจมตีจากข้าได้สามครั้งไม่เพียงแต่ข้าจะให้เขาอยู่ ข้าจะขอโทษเจ้าอีกด้วย เป็นยังไงล่ะ?” กงฉิง ยังคงมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า
　　”ท่านพูดแล้วนะ!”ชายหนุ่มในชุดสีฟ้าอ่อนพูดออกมาด้วยความเย็นชา
　　”อืมข้าจะทำตามที่พูดแน่นอน” กงฉิง พยักหน้า
　　ชายหนุ่มสามคนที่อยู่รอบๆเขาถอยหลังออกไปทันที
　　ก่อนที่พวกเขาจะสร้างม่านน้ำขึ้นมาเพื่อกั้นระหว่างพวกเขากับกงฉิง
　　ราวกับน้ำที่ตกลงมาจากท้องฟ้า
　　อีกด้านชายหนุ่มในชุดสีฟ้าอ่อนก็เริ่มเคลื่อนไหวเช่นกัน
　　ร่างของเขารวดเร็วราวกับสายฟ้าร่างของเขาถูกล้อมรอบไปด้วยสิ่งที่รูปร่างคล้ายหยดน้ำจำนวนมาก
　　”หนึ่งหยดสามารถแทงทะลุก้อนหินได้วิชาดาบหยดน้ำของอาณาจักรแสงจันทร์ช่างงดงามยิ่งนัก!” กงฉิง ยิ้ม แต่เขากลับไม่ขยับร่างกายแม้แต่น้อย
　　ดาบหยดน้ำ
　　ไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากดาบอย่างแน่นอน
　　อย่างไรก็ตามดาบซ่อนตัวอยู่ในละอองน้ำนับไม่ถ้วนมันเป็นการโจมตีที่ดูแปลกประหลาด
　　”ติ้ง!!
　　ดาบโผล่ออกมา
　　มันเป็นดาบแก้วใสสีน้ำเงินและตอนนี้มันอยู่ห่างจากคอของกงฉิงเพียงหนึ่งนิ้วเท่านั้น
　　แต่ทันใดนั้นสิ่งแปลกประหลาดก็เกิดขึ้น
　　ดาบที่พุ่งไปที่ลำคอของกงฉิงกลับหยุดลงราวกับกำลังถูกดดันด้วยแรงบางอย่าง
　　ท่าทีของชายชุดสีฟ้าอ่อนเปลี่ยนไปทันที
　　เพราะเขารู้สึกว่าร่างของเขาถูกกดทับด้วยพลังอันรุนแรงราวกับภูเขาขนาดใหญ่ มันทำให้เขาหายใจไม่ออก
　　เกิดอะไรขึ้น?
　　เต๋าสวรรค์งั้นหรือ?
　　ไม่!
　　ไม่ใช่เต๋าสวรรค์มันเป็นการควบคุมอากาศ
　　”น่าประทับใจแต่ยังขาดความแข็งแกร่งอยู่” กงฉิง ยิ้มเยาะ ก่อนที่เขาจะยกขาขึ้นและเตะไปที่หน้าอกของชายชุดสีฟ้าอ่อน
　　จากนั้น
　　ร่างของชายหนุ่มในชุดฟ้าอ่อนกระเด็นออกมาทันที
　　มันยังไม่จบหลังจากกงฉิงเตะเสร็จร่างกายของเขาได้หายไปทันที และปรากฎขึ้นด้านบนของชายหนุ่มชุดฟ้าขาว
　　”ตูม!”
　　จากนั้นพื้นดินก็เริ่มสั่นไหว
　　ชายในชุดสีฟ้าอ่อนทรุดลงกับพื้นเขากระอักเลือดออกมาทันที
　　”น่าเสียดายช่างที่เจ้าเลือกจะป้องกันและไม่เข้ามาโจมตีเอง เจ้าอาจจะมีโอกาสรอด แต่เจ้าไม่สามารถอดกั้นความโกรธได้และเข้ามาโจมตีข้า” กงฉิง ส่ายหัวเจ้ายังมีโอกาส แต่เจ้าไม่สามารถอดกลั้นควาฒโกรธของตัวเองไว้ได้” กง ฉิง ร่อนลงพื้นอีกครั้งก่อนที่จะหันมองไปที่ใบหน้าที่ขาวซีดของชายผู้นั้น
　　”องค์ชายหกแห่งอาณาจักรแสงจันทร์ผู้ไร้ความอดทนและมีนิสัยหุนหันพลันแล่นหมดสิทธิ์เข้าร่วมการคัดเลือก!”
　　…
　　ไม่มีใครเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นเพราะหลังจากการประกาศตัดสิทธิ์องค์ชายหกกงฉิง ก็กลับเข้าไปในบ้านไม้หลังหนึ่ง
　　ส่วนคนอื่นๆก็ไม่ได้พูดอะไรแม้แต่น้อย
　　แสงแดดยามบ่ายส่องสว่างย้อมสีพื้นดิน
　　”นายน้อยการทดสอบศาลาเต๋าสวรรค์เริ่มขึ้นแล้ว ดูเหมือนว่า ฟาง เจิ้งจือ จะไม่อยู่ที่นี่” เสียงเบาๆเปล่งออกมาจากกลุ่มคน
　　”ไม่เขาจะมาที่นี่” เฉียน วู่ สวมชุดคลุมสีดำ มองชายสามคนที่ยืนอยู่ด้านหน้า
　　”ทำไมนายน้อยถึงมั่นใจเช่นนั้น?”เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง
　　”นั่นเพราะเหยียน ซิว อยู่ที่นี่แล้ว” เฉียน วู่ จ้องมองร่างที่อยู่ไกลๆ
　　เหยียนซิว อยู่ที่นี่แล้ว!
　　แล้วฟาง เจิ้งจือ อยู่ไหน?
　　ความคิดนี้ยังคงอยู่ในหัวของเฉียน วู่
　　แม้ว่าในรายชื่อจะยังไม่มีชื่อของฟาง เจิ้งจือ แต่เขาก็ต้องมาแน่ เขาอุตส่าห์เดินทางมาไกลจากจักรวรรดินักรบศักดิ์สิทธิ์
　　จุดประสงค์ของเขาคือการกู้”ชื่อเสียง” ที่ถูกทำลายไป
　　ในฐานะผู้ครองบัลลังก์คนต่อไปของจักรวรรดินักรบศักดิ์สิทธิ์แต่เขาไม่สามารถทนกับการครหาหรือนินทาได้
　　ที่สำคัญกว่านั้นเขาจะไม่ยอมรับความพ่ายแพ้
　　แม้แค่ครั้งเดียวก็ตาม!
　　ผู้มีชีวิตรอดตัวจริงจะต้องยืนหยัดขึ้นหลังจากพ่ายแพ้
　　ดังนั้นเขาจึงมาที่นี่
　　แต่ตอนนี้เหมือว่าเขาไม่ได้ตระหนักถึงสถานการณ์ภายในบ้านไม้แม้แต่น้อย
　　กงฉิงผู้ทรงพลังตัวสั่นเทา เขาไม่เข้าใจแม้แต่น้อยภายใต้ศาลาเต๋าสวรรค์และศิษย์น้องทั้งสามของเขา
　　มีค้นกล้าแอบย่องมาที่ด้านหลังและเอาไม้ฟาดหัวเขา?
　　”ตึง!”กงฉิง ล้มลงกับพื้น ในตอนที่เขาเข้าไปในบ้าน เขาก็ถูกวางยาพิษแล้ว
　　ในเวลาเดียวกันชายชุดน้ำเงินก็เดินออกมาจากความมืด เข้าจ้องมอง กงฉิง แล้วพูดขึ้น “ศิษย์ของศาลาเต๋าสวรรค์? ก็ไม่เห็นแข็งแกร่งเท่าไร!”