เทพยุทธ์สะท้านภพ - บทที่ 413 สำรวจ
อึ้ม!
พวกเขาต่างลงมือ พลังอ่อนโยนสายหนึ่งพุ่งเข้าใส่หลี่ลี่ หลี่ลี่ตั้งใจจะต่อต้าน แต่แล้วก็มีความคิดแวบเข้ามาในสมอง เขายิ้มเล็กน้อยแล้วปล่อยพลังแท้จริงของตน ปล่อยให้พลังเหล่านี้เข้าสู่เส้นลมปราณในร่างของเขา เขารู้ว่านี่เป็นการตรวจสอบ เพียงแค่ผ่านการตรวจสอบครั้งนี้ เขาก็จะได้เป็นศิษย์ของสำนักเซียงหลาน
หากเป็นก่อนหน้านี้ หลี่ลี่อาจจะภูมิใจที่ผ่านการทดสอบ แต่ตอนนี้ สิ่งที่เขาคิดคือจะสังหารทั้งห้าคนนี้พร้อมกันได้อย่างไร
ร่างแท้กำลังสำรวจ เพื่อดูว่าตอนนี้จะได้ผลหรือไม่
มีอาจารย์ทั้งหมดห้าท่าน ท่านแรกคือ
“อาจารย์ลู่” ตามด้วย
“อาจารย์หลัวหยาง”
“อาจารย์หวังเฉียน”
“อาจารย์ซุนห่าวจง” และ “อาจารย์อวี่เมิ่งซง”
อาจารย์ทั้งห้าท่านนี้เป็นผู้ดูแลการคัดเลือกศิษย์ของสำนักชังหลาน พวกท่านล้วนมีพลังความสามารถไม่ธรรมดา และรับผิดชอบจัดการเรื่องเล็กน้อยต่าง ๆ ภายในสำนัก ส่วนเจ้าสำนักกู้ซิ่นจงนั้น ปิดตัวเข้าสู่การบำเพ็ญเพียรมาหลายปีแล้ว เพื่อเข้าใจขอบเขตสำนักไม่ได้ปรากฏตัวมานานหลายปี
อาจารย์ทั้งห้าท่านแทรกพลังเข้าไปในเส้นลมปราณของหลี่ลี่จากนั้นลึกเข้าไปถึงจุดชี่ไห่และ
“มองเห็น”
ร่างแท้ในจุดจุดชี่ไห่ของหลี่ลี่ขณะนี้ร่างแท้นั้นถูกห่อหุ้มด้วยพลังอาฆาตสีดำ มีปราณยุทธ์หลั่งไหลเข้าไปทีละน้อย ก่อเกิดเป็นพลังอาฆาตใหม่ แทบจะกลายเป็นรูปธรรม เพียงแค่มองก็รู้ว่ามีพลังมหาศาล
พลังแท้ของอาจารย์ทั้งห้าท่านตรวจสอบอย่างละเอียด ท่องไปตามเส้นลมปราณ หลังจากค้นหาครู่หนึ่ง พวกท่านก็สามารถกำหนดระดับการฝึกฝนของหลี่ลี่ได้แล้ว แต่พวกท่านยังไม่หยุด พลังแท้ยังคงไหลไปตามเส้นลมปราณของหลี่ลี่เพื่อค้นหาว่าหลี่ลี่มีความผิดปกติในส่วนอื่นหรือไม่ ที่ทำให้การฝึกฝนรวดเร็วเช่นนี้
แต่ในเส้นลมปราณและจุดชี่ไห่อาจารย์ทั้งห้าท่านไม่พบความผิดปกติใด ๆ หลี่ลี่เพียงแค่มีเส้นลมปราณที่กว้างและแข็งแกร่งกว่าผู้ฝึกฝนคนอื่นเล็กน้อย แต่สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่ต้นเหตุของการพัฒนาที่รวดเร็วเช่นนี้ หลังจากค้นหาไปรอบหนึ่ง อาจารย์ทั้งห้าท่านไม่พบความผิดปกติใด ๆ จากนั้นพลังแท้ก็ลอยขึ้นไปยังศีรษะของหลี่ลี่ลึกเข้าไปในจุดสำคัญต่าง ๆ
“มาแล้ว โอกาสกำลังจะมาถึง”
หลี่ลี่รู้สึกตื่นเต้นในใจ เขารอคอยอย่างเงียบ ๆ ให้ทั้งห้าคนตรวจสอบไปถึงตำราวิหารแห่งราตรี
แต่หลังจากนั้น หลี่ลี่ก็รู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย พลังแท้ของอาจารย์ทั้งห้าท่านวนเวียนอยู่ที่กลางคิ้ว แต่ไม่สามารถมองเห็นการมีอยู่ของตำราวิหารแห่งราตรีแม้ว่าหลี่ลี่จะหมุนตำราวิหารแห่งราตรีก็ไม่มีผลอะไร
หลี่ลี่รู้สึกว่าตำราวิหารแห่งราตรีนั้นมีอยู่จริงมาก และตอนแรกตำราวิหารแห่งราตรีนี้เป็นเพียงหน้ากระดาษที่เข้ามาในความคิดของเขา แต่ตอนนี้ ตำราวิหารแห่งราตรีนี้ดูเหมือนไม่ใช่ของจริง มันอยู่ในโลกแห่งจินตนาการ มีเพียงตัวเขาเท่านั้นที่มองเห็น คนอื่นไม่สามารถมองเห็นได้เลย
“เรียบร้อยแล้ว”
อาจารย์ทั้งห้าท่านต่างเก็บพลังแท้ของตนกลับ
“หลี่ลี่หลังจากการตรวจสอบของพวกเรา ในร่างของเจ้าไม่มีพลังแท้แปลกปลอมใด ๆ ทั้งสิ้น ล้วนเป็นวิชาที่สืบทอดมาจากตระกูล หรือเป็นเพียงวิชากำลังภายในธรรมดาชั้นสูง ที่สามารถฝึกฝนถึงระดับนี้ได้ พรสวรรค์ของเจ้าไม่ธรรมดาเลย พวกเรายอมรับสถานะการเป็นศิษย์สำนักชังหลานของเจ้า เจ้าได้ก้าวกระโดดขึ้นสู่สวรรค์ในก้าวเดียว กลายเป็นบุตรที่น่าภาคภูมิใจของมหายุคราชวงศ์เหลียงแล้ว”
“ดีมาก!”
“ยอดเยี่ยมมาก ผ่านเป็นเอกฉันท์ ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ เลย!”
ผู้ฝึกฝนที่อยู่ข้างนอกมาดูเหตุการณ์ต่างพากันส่งเสียงชื่นชม พวกเขารู้ว่านี่เท่ากับเป็นการตัดสินขั้นสุดท้าย การที่หลี่ลี่ได้เป็นศิษย์สำนักชังหลานนั้นเป็นเรื่องที่แน่นอนแล้ว การที่มหายุคราชวงศ์เหลียงมีอัจฉริยะที่มีพรสวรรค์เช่นนี้ปรากฏขึ้น ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาใฝ่ฝัน
“ผู้ฝึกฝนคนใดก็ตาม ตราบใดที่อายุไม่เกินสิบแปดปี และมีระดับการฝึกฝนถึงขอบเขตรูปลักษณ์หลังจากผ่านการตรวจสอบของพวกเรา ก็สามารถเป็นศิษย์ของสำนักชังหลานได้ นี่คือหลักการของสำนักชังหลานของพวกเรา หลี่ลี่อายุเพียงสิบหกปี แต่มีระดับการฝึกฝนถึงขอบเขตอาคมขั้นภูตผีแล้ว นับว่าไม่เคยมีมาก่อนในรอบห้าปี”
อาจารย์ลู่ฉวยโอกาสประกาศเสียงดัง
“จัดพิธีสำหรับศิษย์ทั้งสองที่ได้รับคุณสมบัติเป็นศิษย์สำนักชังหลานทันที มีใครอยู่ไหม!”
“ขอรับ!”
ทหารร่างกำยำหลายคนเดินออกมาจากด้านในของศาลา คุกเข่าลงต่อหน้าอาจารย์ลู่
“พวกเจ้า ไปนำเสื้อผ้าและป้ายประจำตัวพิเศษของสำนักชังหลานออกมาจากคลัง”
“ขอรับ!”
ไม่นาน ทหารร่างกำยำหลายคนก็รีบร้อนนำชุดและป้ายประจำตัวอีกชุดหนึ่งออกมา วางไว้ตรงหน้าหลี่ลี่
“จงคำนับสามครั้งและโขกศีรษะเก้าครั้งต่อรูปปั้นของบรรพบุรุษผู้ก่อตั้งสำนักชังหลานของพวกเราและฮ่องเต้ทุกพระองค์ในประวัติศาสตร์มหายุคราชวงศ์เหลียงพิธีนี้ก็จะเสร็จสิ้น นับจากนี้ไป พวกเจ้าก็จะเป็นศิษย์ของสำนักชังหลาน และเป็นเสาหลักในอนาคตของมหายุคราชวงศ์เหลียงทั้งหมด”
อาจารย์ทั้งห้าท่านกล่าวพร้อมกัน
หลี่ลี่จึงเห็นว่า ในส่วนลึกสุดของศาลาใหญ่ มีผนังเรียบที่แยกออกมาต่างหาก บนผนังมีช่องหินเล็ก ๆ หลายช่อง ภายในบูชารูปปั้นบุคคลรวมกว่าสิบคน แต่ละคนล้วนมีลักษณะเหมือนเซียน ดูมีชีวิตชีวา ราวกับดวงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น มีกลิ่นอายสูงส่ง ราวกับเทพเจ้า บ้างก็ดูคล่องแคล่ว บ้างก็สง่างาม บ้างก็น่าเกรงขาม บ้างก็ดูเหมือนจักรพรรดิผู้ศักดิ์สิทธิ์ บ้างก็เมตตากรุณา สงสารผู้คนในโลก
เขามองออกว่า นี่คือรูปปั้นของฮ่องเต้ทุกพระองค์ในประวัติศาสตร์มหายุคราชวงศ์เหลียงและเจ้าสำนักชังหลานในอดีตที่เป็นผู้นำที่แท้จริง
รูปปั้นสุดท้ายดูใหม่มาก เป็นเจ้าสำนักชังหลานคนปัจจุบัน เป็นชายวัยกลางคนอายุราวสี่สิบกว่าปี สวมเสื้อคลุมยาวสีเขียวเข้ม ขมวดคิ้วครุ่นคิด มือถือมีดเล็ก ๆ แต่ที่เอวแขวนดาบล้ำค่า บุคลิกของเขาน่าประทับใจมาก มีความเศร้าโศกอยู่เล็กน้อย ราวกับกำลังเสียใจกับความทุกข์ยากของประชาชน ดวงตาคู่นั้นไม่ได้มองหนังสือ แต่มองดูประชาชนทั่วหล้า ความปรารถนาของผู้นำสำนักผู้นี้ที่จะช่วยเหลือประชาชนจากความทุกข์ยาก สร้างยุคแห่งศีลธรรมอันรุ่งเรือง และสันติสุขนิรันดร์ ทำให้ผู้คนชื่นชมไม่รู้จบ
“คนตายใครจะสามารถส่งมอบให้ข้าได้?”
ดวงตาทั้งสองของหลี่ลี่พลันเฉียบคม ทันใดนั้นก็พลิกมือตวัดฝ่ามือออกไปตรงหน้ารูปปั้น ในชั่วพริบตา พลังโหดเหี้ยมพุ่งทะลักออกมา ก่อตัวเป็นคมดาบกวาดผ่านไป
ฮู่!
สายลมอ่อน ๆ พัดผ่าน
กร๊อบ กร๊อบ กร๊อบ!
เสียงกรอบแกรบดังขึ้น รูปปั้นสิบกว่าองค์ถูกตัดหัวทั้งหมด