เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 453 วิกฤตตระกูลหาน (3)
บทที่ 453 วิกฤตตระกูลหาน (3)
ความรู้สึกแปลกประหลาดนั้นค่อย ๆ ก่อตัวขึ้นหลังจากที่ร่างของหานสาวสัมผัสกับร่างของเขา เป็นความรู้สึกที่วิเศษมาก เหอเจ๋อไม่เคยสัมผัสความรู้สึกแบบนี้มาก่อน หลังจากที่หานสาวล้มทับเหอเจ๋อไปหนึ่งถึงสองวินาที สีหน้าของเธอก็ชะงักงัน แต่ในวินาทีถัดมา เธอก็ดิ้นรนอย่างรุนแรง เนื่องจากเหอเจ๋อไม่ทันระวังการออกแรง หานสาวจึงดิ้นหลุดจากตัวเขาไปได้
หานสาวยืนอยู่ตรงหน้าเหอเจ๋อหันหลังให้เขา ดูรีบร้อนจนเห็นได้ชัด พร้อมกับจัดเสื้อผ้าของตัวเองเป็นระยะ
เหอเจ๋อรู้สึกว่าความรู้สึกแปลกประหลาดนั้นหายไปแล้ว ในใจก็รู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง แต่ในวินาทีถัดมา เขาก็รู้สึกตัว รีบกระแอมเบา ๆ สองครั้งแล้วพูดว่า
“พอเถอะ ๆ ขอโทษด้วย เป็นความผิดของผม ความผิดของผมเอง คุณหนู โปรดยกโทษให้ผมเหอเจ๋อด้วย”
หานสาวไม่พูดอะไร มือซ้ายกอดแขนขวาตัวเอง ไม่รู้กำลังคิดอะไรอยู่
เหอเจ๋อเห็นเธอไม่ขยับเขยื้อน จึงพูดว่า
“คุณเป็นอะไรไป? หันมาหน่อยสิ?”
ที่จริงเขาไม่รู้ว่า ถ้าเขาอยู่ตรงหน้าหานสาวตอนนี้ เขาจะเห็นว่าใบหน้าของหานสาวแดงก่ำไปถึงลำคอแล้ว
“พอเถอะ เรามาคุยเรื่องสำคัญกันดีกว่า!”
ในที่สุด หลังจากผ่านไปสองสามวินาที หานสาวก็รวบรวมความกล้า หันกลับมาแล้วนั่งลงตรงข้ามเหอเจ๋อ
“เฮ้ ฉันสั่งเบียร์มาตั้งหลายขวดแล้ว มื้อนี้คุณต้องเลี้ยงฉันนะ”
เหอเจ๋อเขย่าแก้วในมือพลางยิ้มพูด
อย่างไรก็ตาม ใครจะรู้ว่าในวินาทีถัดมา หานสาวจะแย่งแก้วจากมือเขาไป ในแก้วยังมีเบียร์เหลืออยู่นิดหน่อย แต่เธอกลับดื่มหมดโดยไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น!
“อืม…”
เหอเจ๋อเห็นเธอดื่มเบียร์ครึ่งแก้วหมดในคราวเดียว ก็รู้สึกยอมแพ้ในใจ คิดว่าผู้หญิงคนนี้เก่งจริง ๆ !
“เอ๊ะ คุณเป็นอะไรไป? มีเรื่องกลุ้มใจอะไรหรือเปล่า? ถึงได้นัดฉันมาที่นี่”
เหอเจ๋อพูดยังไม่ทันจบ หานสาวก็สั่งเบียร์เพิ่มอีกหลายแก้วโดยไม่สนใจอะไร
เหอเจ๋อเห็นแบบนี้ก็รู้สึกแปลกใจ คิดในใจว่าปกติไม่เคยเห็นเธอใจถึงขนาดนี้มาก่อน ทำไมวันนี้ถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน
“เหอเจ๋อฉันอยากให้คุณช่วยเรื่องหนึ่ง คุณจะช่วยไหม?”
ในที่สุด หานสาวก็ถามออกมา
“หือ? เรื่องอะไรหรือ? ทำไมต้องลึกลับขนาดนี้ด้วย?”
เหอเจ๋อหัวเราะเบา ๆ ตอนนี้เขาดูเหมือนไม่ได้ใส่ใจอะไรเลย
“จริงจังหน่อย”
หานสาวตะโกนหนึ่งประโยค แล้วพูดว่า
“เป็นอย่างนี้ ช่องทางการขายยาลูกกลอนระหว่างฉันกับตระกูลหลี่ถูกคนจับตามองอยู่”
“หืม?”
พอได้ยินประเด็นสำคัญ สีหน้าเหอเจ๋อก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย พูดว่า
“เกิดอะไรขึ้น พูดต่อสิ”
“เมื่อวันก่อนเราไม่ได้ตกลงกับตระกูลหลี่แล้วหรือ? เราจะขายยาลูกกลอนโดยรับสินค้าจากพวกเขา แต่ช่วงนี้ที่เมืองกว่างหนานมีบริษัทหลงที่ไม่รู้มาจากไหน พวกเขานำยาใหม่เข้ามา และราคาก็ถูกมาก ตอนนี้หลังจากที่พวกเขาปรากฏตัว ตลาดส่วนใหญ่ในเมืองกว่างหนานก็ถูกพวกเขายึดไปเกือบหมดแล้ว”
“ตอนนี้ยาลูกกลอนที่บ้านฉันยังมีกองใหญ่ที่ขายไม่ออกเลย”
หานสาวพูดไปพลางสีหน้าก็เริ่มเศร้าลง
“แล้วมันเกี่ยวอะไรกับฉัน? คุณต้องการให้ฉันช่วยอะไร?” เหอเจ๋อถาม
“ช่วยฉันฆ่าคน…”
“หืม? ฆ่าคน? ใคร?” เหอเจ๋อไม่คิดว่าเธอจะยุให้เขาไปฆ่าคน
“หลงโหย่ว…”
หานสาวพูดอย่างไม่หวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย
“หลงโหย่ว?”
“ใช่ เขาเป็นผู้จัดการฝ่ายขายของบริษัทหลงซื่อ มีบริษัทในเครือที่ขายยาหลงหุนต้าน ชื่อบริษัทต้าหลงเสินหวาน จำกัด เขาเป็นผู้จัดการใหญ่ที่นั่น ฉันขอร้องให้คุณช่วยฆ่าเขา ถ้าคุณฆ่าเขาได้ ฉันจะให้ค่าตอบแทนก้อนโตแก่คุณ”
“อืม… บริษัทหลงซื่ออีกแล้ว…”
เหอเจ๋อไม่คิดว่าคู่ต่อสู้ของหานสาวจะเป็นตระกูลลับอย่างตระกูลหลง นี่เป็นเรื่องที่เกินความคาดหมายของเขา
“เหอเจ๋อคุณรู้จักบริษัทหลงซื่อหรือ?”
หานสาวเห็นสีหน้าแปลก ๆ ของเหอเจ๋อจึงถามขึ้น
เหอเจ๋อพูดอย่างเรียบเฉย
“ใช่ ไม่เพียงแต่เคยเจอ ฉันยังรู้ด้วยว่าเจ้าของที่แท้จริงของบริษัทหลงซื่อคือตระกูลลับอย่างตระกูลหลง”
“ตระกูลหลง… นี่… เป็นไปได้ยังไง ทำไมตระกูลหลงถึงโผล่มาด้วย…”
หานสาวดูเหมือนจะไม่รู้เลยว่าเจ้าของที่แท้จริงของบริษัทหลงซื่อคือตระกูลหลง เธอยืนงงอยู่ตรงนั้น
“ใช่ ตระกูลหลงได้ร่วมมือกับตระกูลจางแล้ว การมาเมืองกว่างหนานครั้งนี้ คงเป็นเพราะต้องการยึดครองตลาดยา”
“ไม่ใช่ ตอนนี้พวกเขาไม่ได้ต้องการแค่ตลาดยาอย่างเดียวแล้ว พวกเขายังต้องการผูกขาดตลาดเศรษฐกิจทั้งหมดของเมืองกว่างหนานด้วย”
“อ้อ? ตระกูลนี้มีความทะเยอทะยานมากขนาดนั้นเลยหรือ โดยปกติตระกูลลับมักจะเน้นการฝึกฝนเป็นหลัก ทำไมตอนนี้ถึงได้โลภมากในเรื่องทรัพย์สินขนาดนี้?”
เหอเจ๋อได้ยินถึงตรงนี้ก็ตกใจ เขาไม่คิดว่าตระกูลหลงจะมีความทะเยอทะยานมากขนาดนี้ ถ้าแค่ต้องการตลาดยาในเมืองกว่างหนานก็ยังพอว่า แต่นี่กลับต้องการระบบเศรษฐกิจทั้งหมดของเมืองกว่างหนานนี่ไม่ใช่เรื่องที่คนทะเยอทะยานธรรมดาจะคิดได้!
“ดูเหมือนตระกูลหลงจะเป็นปัญหาใหญ่ตลอดไปนะ อ้อใช่ คุณบอกให้ฉันช่วยฆ่าหลงโหย่ว เรื่องนี้เป็นยังไง เขาทำอะไรคุณหรือ?”
“เขาฆ่าลุงแท้ ๆ ของฉัน ในตระกูลของเราไม่มีใครสู้เขาได้ ฉันเลยอยากขอให้คุณช่วย”
“…”
ที่แท้ หลังจากบริษัทหลงซื่อเข้ามาแทรกแซง เศรษฐกิจทั้งหมดของเมืองกว่างหนานก็ถูกผูกขาดไปเกือบหมด โดยเฉพาะตลาดยาที่ถูกแย่งไปเกือบครึ่ง ก่อนหน้านี้พวกเขาได้ตกลงเรื่องการขายยากับตระกูลหลี่ไว้แล้ว ทุกอย่างดำเนินไปด้วยดี แต่ไม่คิดว่าจะมีบริษัทหลงซื่อโผล่มาแย่งธุรกิจ แค่คู่แข่งอย่างตระกูลจางก็แย่พออยู่แล้ว ตอนนี้ตระกูลจางกำลังซบเซาพอดีเป็นโอกาสในการพัฒนาของพวกเขา แต่การปรากฏตัวของบริษัทหลงซื่อทำให้ธุรกิจของตระกูลหานตกต่ำลงอีกครั้ง
ครั้งหนึ่งหลงโหย่วจากบริษัทหลงซื่อมาขอซื้อบริษัทในเครือของลุงคนที่สองของหานสาวลุงของหานสาวเป็นคนอารมณ์ร้อน อีกทั้งยังไม่พอใจบริษัทหลงซื่อมาตั้งแต่แรก พอจู่ ๆ มาขอซื้อกิจการของพวกเขา เขาก็กลืนไม่เข้าคายไม่ออก สุดท้ายถึงขั้นลงไม้ลงมือ แต่เดิมลุงของเธอคิดว่าตัวเองเป็นนักฝึกยุทธ์จะสั่งสอนอีกฝ่ายได้ แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายก็เป็นนักฝึกยุทธ์เช่นกัน และยังเก่งกว่าเขามาก ลุงของเธอสู้ไม่ได้ สุดท้ายถูกอีกฝ่ายโกรธจัดซ้อมจนตาย
ดังนั้น ความแค้นระหว่างสองตระกูลจึงเริ่มขึ้น ยอดฝีมือของตระกูลหานไม่ยอมจำนน พยายามแก้แค้น แต่ไม่มีใครประสบความสำเร็จ บาดเจ็บก็บาดเจ็บ ตายก็ตาย สถานการณ์เช่นนี้ทำให้ตระกูลใหญ่ถึงกับหวาดกลัว