เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 448 ใช้มีดผู้อื่นสังหาร (1)
บทที่ 448 ใช้มีดผู้อื่นสังหาร (1)
หลงโหย่วเป็นคนที่มีนิสัยโอ้อวด และชอบแย่งชิงความดีความชอบ ทุกอย่างที่ทำล้วนคำนึงถึงผลประโยชน์ของตัวเองเป็นหลัก เหอเจ๋อได้ศึกษาข้อมูลของคนผู้นี้อย่างละเอียด ในข้อมูลระบุว่าคนคนนี้ไม่เพียงแต่เจ้าชู้ แต่ยังชอบใช้กลอุบายต่าง ๆ เป็นคนเลวแท้ ๆ อายุใกล้สี่สิบแล้วยังไม่แต่งงาน ใช้ชีวิตไปวัน ๆ กับนางแบบสาว ๆ เป็นคนที่มีแต่ข้อเสียทั้งตัว
เหอเจ๋ออ่านข้อมูลของเขาจนจบก็พอจะรู้จักตัวตนที่แท้จริงของคนผู้นี้
เขาคืนเอกสารให้หลี่เฉียนหยวน หลี่เฉียนหยวนถามด้วยความสงสัย
“อาจารย์อ่านจบแล้วหรือ?”
“อืม”
เหอเจ๋อพยักหน้าเบา ๆ
“ทำไมอาจารย์ถึงอยากดูข้อมูลของคนนั้นล่ะ? เขาทำอะไรให้คุณโกรธหรือ? ถ้าใช่ ผมจะไปจัดการเขาให้!”
“เขาเป็นคนตระกูลหลง นายกล้าไปหรือ?”
เหอเจ๋อย้อนถาม
“อืม ตระกูลหลง… ตระกูลหลงมีอะไรยิ่งใหญ่นักหนา ก็แค่ตระกูลลับเท่านั้น ผมหลี่เฉียนหยวนไม่เห็นอะไรเลย”
หลี่เฉียนหยวนพูดอย่างหยิ่งผยอง
เหอเจ๋อยิ้มบาง ๆ คิดในใจว่าเด็กก็คือเด็ก ยังไม่ถึงเวลาที่ต้องแบกรับภาระของตระกูล ไม่รู้จักสังคม จริงอยู่ที่เขาไม่กลัวหลงโหย่ว แต่พ่อของเขากลัวนะ อย่างไรเสียตระกูลลับก็ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ
“ตระกูลหลง? ตระกูลหลงอะไร? พวกนายสองคนคุยอะไรกันอยู่?”
ในตอนนั้นเอง เฉินเมิ่งลูกพี่ลูกน้องของหลี่เฉียนหยวนก็เดินออกมาจากครัว ไอ้หมอนี่เป็นคนตะกละตะกลามมาตลอดชีวิต อ้วนขนาดนี้ เป็นเจ้าของธุรกิจใหญ่โตแล้ว แต่การทำสลัดผลไม้ก็เหมือนเป็นอาชีพของเขา เหอเจ๋อเคยชิมฝีมือเขาครั้งหนึ่ง รู้สึกว่ารสชาติดีทีเดียว
“พี่ พวกเรากำลังคุยกันเรื่องตระกูลลับหลงน่ะ!”
หลี่เฉียนหยวนพูดพลางไขว่ห้าง
เฉินเมิ่งเดินเข้ามาวางสลัดบนโต๊ะ หลี่เฉียนหยวนวางเอกสารลงบนโต๊ะ เขาหยิบสลัดผลไม้จานหนึ่งเดินไปตรงหน้าเหอเจ๋อแล้วยื่นให้ เหอเจ๋อรับมาอย่างสุภาพ
ในตอนนั้น เฉินเมิ่งดูเหมือนจะเห็นตัวอักษรบนเอกสาร จู่ ๆ ก็ขมวดคิ้ว เขาจ้องมองตัวอักษรบนเอกสารนานมาก ใบหน้าแสดงท่าทีเหมือนนึกอะไรออก
“เป็นอะไร?”
เหอเจ๋อเห็นท่าทางแปลก ๆ ของเขาจึงถาม
“หลงโหย่ว ไม่นึกว่าไอ้หมอนี่จะเป็นคนของตระกูลลับ”
คำพูดของเฉินเมิ่งดึงดูดความสนใจของเหอเจ๋อและหลี่เฉียนหยวน เหอเจ๋อได้ยินแล้วก็มองหน้าเขาอย่างแปลกใจ ดูท่าทางแล้วเหมือนจะรู้จักหลงโหย่ว
ดังนั้น เหอเจ๋อจึงถามว่า
“คุณชายรู้จักหลงโหย่วหรือ?”
“อืม เป็นเพื่อนทางธุรกิจ ได้ยินว่าเป็นคนใหม่ของกลุ่มบริษัทหลง ช่วงนี้มีติดต่อธุรกิจกันบ้าง แรก ๆ ผมคิดว่าเขาเป็นแค่นักธุรกิจเจ้าเล่ห์ ไม่นึกว่าจะเป็นคนของตระกูลหลง ดูท่ากลุ่มบริษัทหลงนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ”
“แน่นอนว่าไม่ธรรมดา กลุ่มบริษัทหลงคือหมากตัวแรกที่ตระกูลลับหลงวางไว้ในเมืองกว่างหนานเป้าหมายสุดท้ายของพวกเขาคือต้องการควบคุมตลาดเศรษฐกิจทั้งหมดของเมืองกว่างหนานให้อยู่ในมือตระกูลของพวกเขา”
เหอเจ๋อพูดเรียบ ๆ
“อะไรนะ? ตระกูลหลงมีความทะเยอทะยานขนาดนี้… เมืองกว่างหนานแม้จะไม่ใช่ที่ที่ดีนัก แต่ก้อนเนื้อใหญ่ขนาดนี้พวกเขากินไหวหรือ?”
เฉินเมิ่งได้ยินคำพูดของเหอเจ๋อแล้วก็ตะลึง เขาอาจจะไม่เคยคิดถึงจุดนี้มาก่อน และตกใจมากที่กลุ่มบริษัทหลงมีความทะเยอทะยานมากขนาดนี้
เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของอีกฝ่าย เหอเจ๋อเพียงแค่พยักหน้าเบา ๆ แล้วพูดว่า “เมื่อคุณชายรู้จักท่านผู้นี้ ต่อไปคุณชายต้องระวังคนผู้นี้ให้ดี”
“อืม แน่นอน คนของตระกูลหลง ไม่ยอมอยู่ในตระกูลลับดี ๆ ออกมาแย่งธุรกิจพวกเรา พวกเขาก็ทำได้”
เหอเจ๋อไม่พูดอะไร เขาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา เริ่มพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ปัจจุบันของหลงโหย่ว
โทรศัพท์ดังอยู่พักใหญ่ ในที่สุดสายก็ต่อติด
“สวัสดี ผมหลงโหย่วครับ”
“สวัสดีคุณหลงโหย่ว ผมคือเถ้าแก่เหอจากบริษัทลงทุนน้ำมัน ตอนนี้ผมมีน้ำมันคุณภาพดีอยากจะคุยเรื่องร่วมมือกับคุณ คุณมีเวลาไหมครับ?”
เหอเจ๋อเปลี่ยนน้ำเสียงและแอบอ้างตัวตนปลอม
“เถ้าแก่เหอ? ในคนที่ผมรู้จักไม่มีเถ้าแก่เหอคนไหนเลย คุณรู้เบอร์โทรผมได้ยังไง?” หลงโหย่วถาม
เหอเจ๋อพูดว่า
“นักธุรกิจจะไม่มีเล่ห์เหลี่ยมบ้างได้ยังไง? เป็นไง เรามาเจอกันไหม คุยกันหน่อย?”
“ได้ พรุ่งนี้เย็นเจอกันที่โรงแรมเซียงซือหูแล้วกัน ผมจะรอคุณอยู่ที่นั่น”
“ครับ ไม่มีปัญหา ตกลงตามนี้นะคุณหลงโหย่ว”
เรื่องตกลงกันเรียบร้อย ตามข้อมูลที่มีคนคนนี้มีฝีมือไม่เลว เหอเจ๋ออยากจะลองดูว่าเขามีน้ำหนักแค่ไหน
“ท่านอาจารย์จะนัดเจอคนคนนี้เหรอครับ!”
หลี่เฉียนหยวนทำหน้างง เพราะตอนนี้เขาไม่รู้ว่าเหอเจ๋อจะทำอะไรกับหลงโหย่ว
“อาจารย์มีธุระกับเขา เธอก็ฝึกฝนของเธอไปเถอะ”
เหอเจ๋อจะพูดว่าจะฆ่าหลงโหย่วได้ยังไง ถึงเฉินเมิ่งจะไม่อยู่ที่นี่ เขาก็ไม่มีทางพูดแบบนั้นออกมาหรอก
…
“คุณชายผู้ลูกพี่ พวกเราสืบประวัติคนคนนี้ได้แล้ว ที่แท้เขาเป็นคุณชายของบริษัทภาพยนตร์เหอ”
ในห้องทำงานประธานบริษัทต้าหลงหุน หัวหน้าสิบสามองครักษ์กำลังยืนรายงานข้อมูลที่สืบมาเกี่ยวกับเหอเจ๋อ
หลงโหย่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ มองวิวนอกหน้าต่างพลางพูดว่า
“อืม รู้แล้ว แค่บริษัทภาพยนตร์เหอเล็ก ๆ สุดท้ายก็ต้องกลายเป็นเครื่องทำเงินให้ตระกูลหลงของเราอยู่ดี แต่เดิมนึกว่าเขาเป็นแค่ไอ้หมอนี่จากชนบท ที่แท้ก็มีฐานะแบบนี้นี่เอง ช่างเถอะ แล้วตอนนี้พวกเธอทำเรื่องนั้นเสร็จหรือยัง?”
“เรียนคุณชาย ทำเสร็จแล้วครับ พวกเราใส่ยาคุมพลังในวัตถุดิบอาหารที่เขาต้องกินทุกวันแล้ว แค่เขากินข้าว ก็ต้องได้กินยาคุมพลังแน่นอน”
“ฮ่า ๆ ๆ ! ดี ๆ ! ดีมาก! ยาคุมพลังสามารถกักพลังของเขาไว้ครึ่งหนึ่ง ตอนนั้นจัดการเขาก็เป็นเรื่องง่าย ๆ ฮ่า ๆ !”
“แผนของคุณชายผู้ลูกพี่เยี่ยมจริง ๆ ตอนนี้แค่รอให้เขากินเข้าไป พวกเราก็สามารถไปเอาชีวิตเขาได้แล้ว”
ใช่ หลงโหย่วชอบเล่นอุบายแบบนี้ เขาไม่ชอบเผชิญหน้ากับคนตรง ๆ ชอบลอบทำลับหลัง ใช้วิธีสกปรก นี่คือหลักการทำธุรกิจของเขา ถ้าใช้วิธีปกติเอาของไม่ได้ เขาก็จะหาทางใช้อุบายชั่วร้ายทุกวิถีทางเพื่อให้ได้มา นี่แหละคือหลงโหย่ว