เข็มเงินพลิกตระกูล - บทที่ 447 วิกฤตตระกูลฮั่น (7)
บทที่ 447 วิกฤตตระกูลฮั่น (7)
“เหอเจ๋อไอ้หมอนี่ฉันเคยได้ยินชื่อมาก่อน มีฝีมือไม่เบา ได้ยินว่าเมื่อครึ่งเดือนก่อนมีการต่อสู้ระหว่างนักพเนจรที่ตระกูลหลี่ และมีคนชื่อเหอเจ๋ออยู่ในนั้นด้วย หึ น้องชายฉันคนนี้ก็ช่างไม่รู้จักคิด ชอบก่อปัญหาให้ครอบครัว ตอนนี้ดีแล้ว ถึงขั้นลุงต้องออกหน้าช่วยเขา”
“คุณชายลองอวี่ ตอนนี้พวกเราล้มเหลวกันหมดแล้ว พวกเราไม่มีหน้าไปพบนาย ขอร้องคุณชายช่วยจัดการเอาหัวเหอเจ๋อมาให้พวกเราด้วย จะได้กลับไปรายงาน!”
“ขอคุณชายช่วยเหลือด้วย!”
ในตอนนั้นเอง คนพวกนี้ก็คุกเข่าลงตรงหน้าลองอวี่ทั้งหมด เห็นได้ชัดว่าภารกิจครั้งนี้หนักหนาสาหัสเหลือเกิน ถ้าพวกเขาไม่สามารถนำตัวเหอเจ๋อกลับไปได้ ก็จะดูไร้ความสามารถเกินไป แต่ก่อนพวกเขาเป็นแค่องครักษ์อยู่ข้างกายลองเจ๋อเท่านั้น ไม่ได้ปฏิบัติภารกิจมาหลายปีแล้ว ถ้าครั้งนี้ออกมาปฏิบัติภารกิจแล้วล้มเหลว กลับไปที่ตระกูลคงถูกคนหัวเราะเยาะ คนจะพูดว่าพวกเขาอยู่สุขสบายมาหลายปี ไม่มีความสามารถอะไรเลย ถึงได้ล้มเหลวขนาดนี้
คำพูดแบบนั้น พวกเขาไม่อยากได้ยินแม้แต่คนเดียว
“พวกเธอทำอะไรกัน รีบลุกขึ้น ๆ ”
ลองอวี่เป็นคนฉลาด เมื่อได้ยินว่าคนพวกนี้ขอให้เขาช่วย สมองก็เริ่มครุ่นคิดทันที ดูเหมือนกำลังคิดแผนการดี ๆ อยู่
ทันใดนั้น เขาก็คิดวิธีที่ดีได้ จึงเดินเข้าไปพยุงคนที่คุกเข่าอยู่ให้ลุกขึ้นทีละคน หลังจากลุกขึ้นแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไรมาก เพียงแต่รอคำตอบจากลองอวี่ ถ้าลองอวี่ไม่ยอมช่วย พวกเขาก็เตรียมใจไว้แล้ว จะไปลองอีกครั้งด้วยตัวเอง ถ้ายังล้มเหลวอีก ก็จำต้องกลับไปรายงาน
“ดี! ในเมื่อพวกเธอทั้งสิบสามคนมาขอร้องฉัน และครั้งนี้ทำให้น้องชายฉันบาดเจ็บ ฉันลองอวี่จะนั่งดูเฉย ๆ ได้อย่างไร ก็ดี ถ้าอย่างนั้นฉันจะช่วยพวกเธอ ดูซิว่าเหอเจ๋อที่ฝึกตระกูลจางวิชาอู่หวางเซินกงจะเก่งกาจขนาดไหน!”
“ขอบคุณคุณชายที่ช่วยเหลือ!”
ทั้งสิบสามคนดีใจมากที่ลองอวี่ตกลง
“งั้น…”
ในตอนนั้น สีหน้าลองอวี่เปลี่ยนไปทันที มองไปที่ทั้งสิบสามองครักษ์ด้วยสายตาชวนให้ครุ่นคิด
“โอ้… คุณชายวางใจได้ ครั้งนี้แค่จับเหอเจ๋อส่งกลับบ้านได้ พวกเราจะบอกความจริงว่าเหอเจ๋อถูกคุณชายจับได้ พวกเราแค่ช่วยเหลือคุณอยู่ข้าง ๆ เท่านั้น”
องครักษ์ที่เป็นหัวหน้าเข้าใจความหมายดี
ลองอวี่ได้ยินแล้วก็ค่อย ๆ ยิ้มพอใจ พูดว่า
“อืม ไม่เลว สอนง่ายดี”
“คุณชายลองอวี่ พวกเราจะลงมือเมื่อไหร่?”
องครักษ์มีสีหน้าคาดหวัง ดูเหมือนตอนนี้ลองอวี่เป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายของพวกเขา
ลองอวี่หรี่ตาลง ดูเหมือนกำลังครุ่นคิดอะไรบางอย่าง ผ่านไปสักพัก เขาก็พูดว่า
“ฉันลองอวี่ไม่ใช่คนใจร้อน อู๋ซื่อกับฉีหลิวใช้วิชาอินฮุนยังไม่สามารถเอาชนะไอ้หมอนั่นได้ หลังจากนั้นพวกเธอสิบสามคนก็แพ้ แสดงว่าเหอเจ๋อมีความสามารถพิเศษจริง ๆ แม้ฝีมือฉันจะไม่เลว แต่เทียบกับพวกเธอสิบสามคน ถ้าสู้กับพวกเธอก็แค่เสมอกันเท่านั้น ถ้าไปสู้กับเขา โอกาสชนะมีแค่ห้าส่วน”
“ถ้าใช้กลอุบายสักหน่อย หึ ๆ ไอ้หมอนั่นจะไม่ตายในมือฉันได้อย่างไร”
ลองอวี่พูดพลางกำหมัดแน่น
“คุณชาย หมายความว่า…”
องครักษ์ไม่เข้าใจความหมายของเขา
“ฉันลองอวี่เน้นผลประโยชน์ทางการค้าเป็นหลัก ไม่ทำเรื่องที่ฆ่าศัตรูพันคนแต่ต้องเสียหายแปดร้อยคน ถ้าจะทำก็ต้องมีโอกาสสำเร็จแปดส่วนหรือเก้าส่วนเหอเจ๋อเก่งขนาดนั้น ฉันมียาหลายชนิดรอเขาอยู่”
“คุณชายจะใช้ยาพิษหรือ?” องครักษ์ถาม
“อืม วิธีของฉันเป็นยังไง?” ลองอวี่ถามกลับเรียบ ๆ
“แต่ฉันได้ยินนายพูดว่าเหอเจ๋อดูเหมือนจะรู้เรื่องยาบ้าง ถ้าพวกเราใช้ยา เขาอาจจะจับได้”
“อ้อ? มีเรื่องแบบนี้ด้วยหรือ?เหอเจ๋อเก่งจริง ๆ น่าแปลกที่เวลาสั้น ๆ สามารถพัฒนาฝีมือถึงขั้นนี้ได้ หึ แต่จะเป็นไรไป เจ้านี่รู้เรื่องยาบ้าง ฉันยิ่งอยากท้าทายเขา”
“ฉันมียาพิษหลายชนิด ให้เขากินทั้งหมด ฉันไม่เชื่อว่าจะไม่มียาพิษชนิดไหนฆ่าเขาไม่ได้”
“คุณชายหลงจะลงมือเมื่อไหร่ พวกเราทนรอไม่ไหวแล้ว”
“รีบร้อนไปทำไม ยังไม่ถึงเวลา ฉันจะหาเวลาสืบดูว่าจะสามารถหาที่อยู่ของไอ้หมอนี่ได้หรือไม่”
เมื่อสิบสามองครักษ์ได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกร้อนใจขึ้นมาทันที หนึ่งในนั้นพูดว่า
“แต่ว่านายท่านให้เวลาพวกเราแค่สามวัน ตอนนี้ผ่านไปสองวันแล้ว จะทำยังไงดีล่ะ!”
“ไม่เป็นไร เรื่องเวลาฉันจะไปคุยกับลุงเอง ฮึ ฉันจะถามลุงด้วยว่าต้องการตัวเขาทั้งเป็นหรือศพกันแน่”
รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของหลงโหย่ว
…
คฤหาสน์ตระกูลหลี่ ที่พักของหลี่เฉียนหยวน
“อาจารย์นี่คือข้อมูลของหลงโหย่วที่ผมหามาได้ ลองดูครับ”
เหอเจ๋อมาที่นี่แต่เช้าตรู่ เพื่อรับข้อมูลของหลงโหย่วที่หลี่เฉียนหยวนกำลังส่งให้เขา
เหอเจ๋อมองดูแฟ้มข้อมูลที่ส่งมาให้แล้วรับมันมาทันที หลังจากอ่านข้อมูลด้านบนแล้วก็พูดว่า
“ไม่เลว ดูเหมือนนายจะสืบได้ละเอียดมาก ถึงขนาดสืบประวัติบรรพบุรุษสิบแปดชั่วโคตรมาด้วย”
หลี่เฉียนหยวนนั่งอยู่ข้าง ๆ เหอเจ๋อเมื่อได้ยินคำชมจากอาจารย์ก็รู้สึกดีใจมาก เพราะการได้รับคำชมจากอาจารย์ก็เท่ากับเป็นการยอมรับในความสามารถของเขา แล้วเขาจะไม่ดีใจได้อย่างไร
“อาจารย์ข้อมูลพวกนี้ไม่มีอะไรมากหรอกครับ เป็นเรื่องเล็กน้อยเท่านั้น หลงโหย่วคนนี้โอ้อวดเกินไป ไม่เคยปิดบังตัวตนเลย เปิดเผยประวัติของตัวเองออกมาเกือบหมด แค่พวกเราสืบเล็กน้อยก็รู้ทุกอย่างแล้ว”
“อืม ครั้งนี้ทำได้ดีมาก” เหอเจ๋อชูนิ้วโป้งให้
ใช่แล้ว หลังจากที่เหอเจ๋อรับงานลอบสังหารหานสาวเขาก็เริ่มวางแผนกำจัดหลงโหย่ว และแผนแรกของเขาคือต้องการรู้ตัวตนและภูมิหลังของหลงโหย่ว ซึ่งงานแบบนี้เขาก็มอบหมายให้ลูกศิษย์อย่างหลี่เฉียนหยวนเป็นคนจัดการ