The King of Hell’s Genius Pampered Wife หัตถ์เทวะธิดาพญายม:ชายายอดรักทรราชไร้ใจ - ตอนที่ 572 ผนึกกําลัง

ตอนที่ 572 ผนึกกําลัง

สีหน้าของหนานกงยี่ยังคงสงบราบเรียบ ถ้อยคําตอบใดไม่ปรากฏ ชายหนุ่มเพียงชักกระบี่สีม่วงครามออกจากธํามรงค์เวท

เพียงปลายกระบี่ถูกชักออกจากด้ามพลันปรากฏเสียงก้องกังวานประหนึ่งเสียงคํารามแห่งมังกรฟ้าดังแทรกผ่านก้อนเมฆากลางผืนนภา

ก่อนหน้าชิงหลงตลอดถึงเหล่ายอดฝีมือที่ติดตามมาด้วยกันล้วนมีสีหน้าย่าแย่ เมื่อต้องต้านรับคลื่นพลังหนาแน่นรุนแรงของอาวุโสเฟิง ทว่าเพียงมังกรฟ้าปรากฏพวกเขาล้วนรู้สึกคลายใจ ทั่วร่างคล้ายผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก

หากแต่เพียงอาวุโสเฟัง และบรรดาคนที่เหลือได้เห็นกระบี่สีม่วงครามในมือของหนานกงยวี่พวกมันต่างมีสีหน้าแตกตื่น

“นี่มัน…กระบี่ผนึกมังกรเทียม เป็นไปได้เยี่ยงไร ?!กระบี่ด้ามนี้ตกอยู่ในมือของเจ้าได้เยี่ยงไร

“หรือ…หรือผู้สามารถครอบครองอาณาจักรกําบังแท้จริงก็คือเจ้า ?”

ชายหนุ่มหาได้ใส่ใจเสียงวิพากษ์วิจารณ์ด้วยอารามตื่นตกใจของผู้ใดไม่ ปลายกระบี่สีม่วงครามถูกยกขึ้นตวัดเล็กน้อย ก่อนรอยยิ้มบางจะคลี่บนใบหน้า

นี่คือสิ่งที่ซีเอ่อมอบให้แก่เขา

สาวน้อยผู้นั้น ปากไม่เคยตรงกับใจ ทั้งยังหัวดื้อใจแข็งกับเขาเป็นที่สุด หากทว่าแท้จริงนับแต่ต้น นางคือผู้ที่ห่วงใยเขาอย่างแท้จริง

นับแต่การถอนพิษให้เขาครั้งอยู่ในตําหนักราชันมัจจุราช ต้องมีเรื่องบาดหมางกับเพิ่งเหลียนงก็เพื่อเขา แววตาอาทรประหนึ่งจะขาดใจเมื่อเห็นร่างจําแลงของเขาค่อย ๆ เลือนสลายเบื้องหน้าทั้งหมดทั้งมวล ล้วนทําให้เขายิ่งรัก ยิ่งปรารถนาจะปกป้องนาง

ไม่นาน อีกเพียงไม่ช้านาน เขาจะรีบกลับไปหาสาวน้อยผู้นั้น เขาจะอยู่เคียงข้างกาย คอยปกป้องพิทักษ์นาง คอยดูแลเอาอกเอาใจนาง ทําให้นางได้อยู่ในฐานะพระชายาของเขาตลอดไป

ชายหนุ่มแหงนเงยศีรษะขึ้น กระบี่ผนึกมังกรเทียม อาวุธทรงอานุภาพเทียบเคียงคล้ายกระบี่ด้ามจริง ยังคงส่งเสียงคํารามก๊กก้อง สายฟ้าฟาดกระหน่ํา พายุใหญ่ก่อตัวขึ้นเหนือม่านฟ้า

อาวุโสเฟ่งหน้าถอดส์ กระนั้นมันยังพยายามเค้นเสียงข่มความประหวั่นพรั่นพรึงภายในใจดามจรง ยังคงสูงเสียงคารามกกกอง สายพาพาดกระหนา พายุเหญกอตวขนเหนอมานพา

อาวุโสเฟ่งหน้าถอดสี กระนั้นมันยังพยายามเค้นเสียงข่มความประหวั่นพรั่นพรึงภายในใจ

“แม้มันสามารถครอบครองกระบี่ผนึกมังกรเทียมแล้วจะอย่างไร ด้วยพลังฝีมือของมันในยามนี้ย่อมไม่อาจควบคุมกระบี่ได้ดังใจปรารถนา ยังมีพวกเราล้วนเป็นสุดยอดผู้เยี่ยมยุทธทั้งสามแห่งสํานักหลิวหล ไหนเลยเด็กหนุ่มเมื่อวานซึนผู้นี้จะสามารถรับมือพวกเราได้ พวกเราจงร่วมแรงร่วมใจ! สังหารหนานกงยวเถิด นายใหญ่แห่งตระกูลเพึ่งย่อมไม่ต่าหนิการตัดสินใจในครานี้ของพวกเราอย่างแน่นอน !”

สองอาวุโสแห่งสํานักหลิวหลีพลันคืนสติขึ้นมาได้ ทั้งคูรีบรวบรวมอาวุธเวทเข้าโจมตีผู้บุกรุกในทันที

ทว่าเพียงชายชราทั้งสามรวมตัวกันพุ่งเข้าหาชายหนุ่ม ร่างสูงโปร่งกํายําของหนานกงยวกลับสั่นไหวอย่างรุนแรง ก่อนจะเลือนสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย

อาวุโสทั้งสามต่างตกตะลึงงงงัน ฉับพลัน อาวุโสผู้มีวัยน้อยสุดคล้ายตื่นตระหนกอย่างถึงที่สุดมันเปล่งเสียงอุทาน

“ข้า…ข้าไม่อาจสื่อสารกับอาวุธเวทของข้าได้ !”

เพียงสิ้นเสียง มันพลันรับรู้ได้ถึงลมหายใจเย็นเฉียบที่รินรดแผ่นหลัง

มันหันขวับ! พร้อมประค่าอัคคือสนีบาตที่ถูกยกชูขึ้นสูง ทว่ายังมิทันที่ประคําอัคคือสนีบาตจะได้สําแดงอานุภาพของตน จุดตันเถียนภายในกลับเย็นยะเยือก คลื่นพลังปราณเริ่มไหลถ่ายเทกระจายออกจากร่างดังตะแกรงรั่ว แค่เพียงพริบตา ขุมพลังที่อัดแน่นในจุดตันเถียนของอาวุโสสํานักใหญ่พลันแห้งเหือด สะอาดเกลี้ยงเกลาไร้แรงกระเพื่อมแข่งคลื่นพลังปราณใด

สองเข่าของมันทรุดลง สีหน้าของมันตื่นตระหนกหวาดกลัว สองตาของมันจับจ้องเพียงใบหน้าอันหล่อเหลาของบุรุษหนุ่มเบื้องหน้า ทั้งร่างของมันสั่นเทาดั่งลูกนก

มันเหยียดฝ่ามือที่แข็งเกร็งคล้ายปรารถนาจะคว้าบุรุษเบื้องหน้า หากทว่าร่างนั้นกลับร่วงล้มพับ สิ้นสติ ไร้ความรู้สึกไปเสียก่อน

ท่ามกลางนภากาศที่สูงเหนือแผ่นพื้นพสุธาถึงสิบหมี” ร่างของอาวุโสแห่งสํานักใหญ่พลันร่วงผลอยหัวทิ่มลงสู่ผืนปฐพีในบัดดล

*หมี หมายถึงเมตร

เพียงได้เห็นฉากการต่อสู้ที่มิอาจแม้จะตั้งรับ ในอกของอาวุโสเฟิงพลันบีบคั้นอย่างรุนแรงกระทั้งสามารถรับรู้ได้ถึงความเจ็บแปลบจากแรงบีบเค้นของอารมณ์

“หนานกงยว… เจ้า…เจ้ากล้าสังหารน้องเฉินของข้า…ข้าจะฆ่าเจ้า…”

หากแต่กว่าจะเอ่ยจบประโยค บนใบหน้าของชายหนุ่มกลับปรากฏรอยยิ้มเยาะหยันดูแคลนประหนึ่งพญามัจจุราชผู้แลมองสิ่งมีชีวิตอันด้อยค่า

เพียงร่างสูงโปร่งกํายําไหวกระเพื่อม เขาก็กลับปรากฏขึ้นด้านหลังอาวุโสผู้มีเส้นผมสีดอกเลาเสียแล้ว

หากแต่อาวุโสผู้นั้นก็เตรียมพร้อมรับมืออยู่ก่อนหน้า ทั่วร่างของมันระเบิดขุมพลังสีแดงสดคั่งเปลวเพลิง ก่อนจะซัดลูกดอกใส่อีกฝ่ายอย่างแม่นย่า

เพียงทว่า แม้มันจะรวดเร็วยิ่ง อีกฝ่ายกลับรวดเร็วยิ่งไปกว่า

***จบตอน ผนึกกําลัง***

Next