One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - บทที่ 442

บทที่ 442
　　”ดูเหมือนว่าพวกนายไม่อาจเอาผลพลังไปได้ ดังนั้นคงไม่เสียเวลาเล่นกับพวกนายแล้ว ฉันยังมีคนที่รอให้กลับไปที่บ้านอยู่.”
　　เมื่อพูดเสร็จแล้ว ร่างของหลินเฟยก็หายไปทันที.
　　ใช่ จู่ๆก็หายไปเลย.
　　ไม่มีใครมองเห็นการเคลื่อนไหวของเขาได้ ราวกับว่าเขาไม่เคยมีอยู่จริง.
　　อย่างไรก็ตาม ทุกคนที่นี่เห็นอย่างชัดเจนว่า ชายสวมหมวกและถือดาบยาวอยู่ที่นี่ เผชิญหน้ากับทั้งสองเพียงลำพัง.
　　และยังเป็นฝ่ายได้เปรียบ!
　　”เขาเป็นใคร? แข็งแกร่งมาก.”
　　”ฉันคิดว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับเทพดาบ แต่ฉันไม่คิดเลย ว่ามันจะเป็นเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึงขนาดนี้.”
　　”เขาไม่ใช่ที่หนึ่งของโลกใช่ไหม?”
　　”อย่าพูดเล่นน่า ที่หนึ่งของโลกคือข่าวปลอมและตอนนี้นายยังเชื่อว่ามีที่หนึ่งของโลกอีกหรือ พวก?”
　　คนรอบข้างก็พูดถึง.
　　แต่หลินหลางและคิงคองก้มหน้าลง.
　　ไม่มีใครสังเกตเห็นใบหน้าที่มืดหม่นของพวกเขา.
　　”เขาเป็นใคร?”
　　”เขาสมควรตาย.”
　　หัวใจของหลินหลางเต็มไปด้วยจิตสังหาร เพราะเขารู้ว่าตัวเขาเองเป็นใคร เขาคือที่หนึ่งของโลกและเป็นจ้าวแห่งดาบนักหมื่นในโลก.
　　แต่ตอนนี้ มันทำอะไรไม่ได้.
　　มันเป็นไปไม่ได้.
　　ในโลกนี้ ใครกันที่เอาชนะเขาได้?
　　สิ่งเหล่านี้ไม่ควรจะเป็น มันเป็นไปไม่ได้.
　　”ฉันควรนักดาบที่หนึ่งของโลก!”เขากำหมัดแน่น.
　　คำพูดของหลินเฟยยังคงดังก้องในหู อีกฝ่ายก็แค่เล่นด้วยเท่านั้น?
　　ทำไมผู้มีพลังถึงไม่อาจใช้พลังได้?
　　ถ้ายังไม่เข้าใจ มันก็คือความอิจฉา ความขุ่นเคืองและเจตนาฆ่าที่แผดเผา.
　　ในเวลาเดียวกัน หลินเฟยได้กลับไปที่กระท่อมและเด็กสาวก็ทำอาหารเสร็จแล้วพร้อมกับนั่งรออยู่ที่โต๊ะ.
　　มันดูเหมือนกับว่าภรรยากำลังรอสามีกลับบ้าน.
　　”เป็นไปด้วยดีหรือเปล่า?”เมื่อเห็นหลินเฟย เด็กสาวก็ถามด้วยความเป็นห่วง”ไม่บาดเจ็บใช่ไหม?”
　　”ทุกอย่างปกติดี”หลินเฟยถอดหมวกและพูด”ฉันลองเจอกับสองเทพนั่นแล้ว อันที่จริงพวกเขาก็แค่ดาษๆ ยังไม่เก่งเท่ากับเธอ”
　　ทันใดนั้นเด็กสาวก็ยิ้มและพูดว่า”นี่คุณกำลังชมหรือต่อว่าฉัน”
　　”แน่นอน ฉันชมคุณ”หลินเฟยสงสัยว่าเมื่อกี้เขาพูดผิดหรือเปล่า แต่ทันทีที่เขาเดินเข้าไปในบ้าน กลิ่นหอมฟุ้งก็ดึงดูดเขา.
　　”วันนี้ฉันทำหมูตุ๋น แกะตุ๋นและข้าวผัดซอส.”
　　เด็กสาวยิ้มและพูด”อ่อ วันนี้ หัวใจของหัวซาน โตเต็มที่แล้ว ฉันเด็กมาบ้าง คุณลองกินดูไหม.”
　　”ผักพร้อมที่จะถูกเก็บแล้วหรอ?”หลินเฟยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย.
　　มันยังผ่านมาไม่ถึงครึ่งเดือน.
　　หลินเฟยลองดื่มน้ำโบตั๋นที่เด็กสาวส่งมา มันหวานและอร่อยพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อน.
　　”มันเหมือนน้ำที่มาจากการละลายของหิมะที่ภูเขาเทียนซาน และมันก็ถูกปลูกด้วยดินคุณภาพดี มันหอม หวาน และอร่อย”เขาพูดพร้อมกับยกนิ้วให้.
　　”อย่างนั้นพรุ่งนี้ฉันจะทำเพิ่มอีก”เด็กสาวยิ้ม”อ่อ มะเขือเทศก็สุกแล้ว.”
　　”ยอดเยี่ยม.”
　　หลินเฟยดูเหมือนจะเห็นผักสดแผ่ออกไปสุดลูกหูลูกตา.
　　คนอื่นๆกำลังหาทางเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก แต่หลินเฟยนั้นสุขสบายดีและผักที่เขาปลูกก็ล้วนแต่เติบโตอย่างแข็งแรง…
　　”งั้น”หลินเฟยกระซิบ”ฉันต้องหาไก่ เป็ด ห่าน หมู วัว ควาย และแกะมาเลี้ยง.”
　　”หลังจากข้าวแล้ว เราไปที่เมือง H กัน.”
　　อย่างแรกคือหาข่าวเกี่ยวกับพระเจ้า อย่างที่สอง หาไก่ เป็ด หมู วัว ควาย ห่านและแกะ…