One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - บทที่ 441

บทที่ 441
　　”ฮ่า ฮ่า.”
　　เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟย หลินหลางก็หัวเราะเยาะ.
　　”เจ้ากล้าพูดเรื่องดาบต่อหน้าข้า ข้าเกิดมาพร้อมกับกายาดาบ และดาบนับหมื่นเล่มต่างบูชาข้าก่อนที่ข้าจะอเวค เจ้ามีสิทธิ์อะไรมาพูดเรื่องดาบต่อหน้าของข้า?”
　　เขาแสดงปราณดาบ ประหนึ่งว่าเขาเป็นราชาแห่งดาบแล้ว.
　　”พลังของเจ้าคือ?”เทพดาบถาม.
　　”ฉันไม่มีพลัง”หลินเฟยพูดเบาๆ นี่คือความจริง เพราะความสามารถทั้งหมดของเขามาจากพลังของเหตุและผล.
　　และพลังของเหตุและผลจัดอยู่ในหมวดสิ่งที่เรียกว่าสัญชาตญาณ.
　　”ไม่มีพลัง?”
　　หลินหลางตกตะลึง เทพหมัดก็ตะลึงเหมือนกัน รวมทั้งผู้มีพลังนับร้อยรอบๆต่างก็ตกตะลึง.
　　”เขาไม่มีพลัง?”
　　สิ่งที่ตามมาคือความโกลาหล.
　　”อย่าน้อยๆถ้าเขาบอกว่ามีพลังเกี่ยวกับดาบ ช่างเถอะ ไม่คิดว่าเขาจะกล้าชี้ดาบเข้าหาเทพดาบโดยที่ไม่มีพลัง?”
　　”ควรจะพูดว่าเขาหยิ่งหรือเขาโง่ดี?”
　　”55555″
　　หลินหลางหัวเราะและพูดกับหลินเฟย”เจ้าบอกว่าเจ้าไม่มีพลัง แต่เจ้ากล้าบอกข้าว่าเป็นนักดาบ ใครกันที่มอบความกล้าให้กับเจ้า?”
　　”ฉันพูด แต่นายเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า?”หลินเฟยมองอย่างอธิบายไม่ถูก.
　　”ฉันสามารถชนะนายได้โดยไม่ต้องมีพลัง ฉันไม่รู้ว่าทำไมนายยังหัวเราะได้อยู่อีก.”
　　หลินเฟยพูด”พวกนายโลกสวยเกินไปแล้ว.”
　　”นายจะพูดอะไร?”
　　คิ้วของหลินหลางและคิงคองขมวด.
　　”ฉันพูดว่า การจะจัดการกับนาย ฉันไม่จำเป็นต้องใช้พลังอะไรเลย.”
　　เมื่อพูดจบ ดาบไม้ในมือของหลินเฟยยังคงอยู่ในฝัก แต่เมื่อมันถูกชักออกมา ภายในพริบตามันก็กลายเป็นดาบยักษ์ยาวกว่า 10 เมตร มันเหมือนกับดาบที่ฟันออกมาของเทพดาบในตอนนั้น!
　　ตูม!
　　ดาบฟันไประหว่างทั้งสอง พร้อมด้วยเสียงดีง พื้นดินแตกออก ควันและฝุ่นฝุ้งตลบ กลบตัวเทพดาบและเทพหมัดทั้งสองทันที.
　　เช้ง!
　　หลินหลางชักดาบของเขาออกมา ฟันดินที่อยู่ด้านหน้าของเขา การแสดงออกของเขาจริงจังอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน.
　　เพราะดาบของหลินเฟยดึงดูดความสนใจของเขา.
　　แม้ว่าเขาจะไม่ได้โจมตีพวกเขา แต่หลินหลางก็รู้ได้อย่างชัดเจนว่าพลังดาบนี้ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าของเขาเลย.
　　นี่ถูกใช้โดยคนที่ไม่มีพลังงั้นหรอ?
　　มันเป็นไปได้ไง?
　　และคนหลายร้อยคนที่หัวเราะเยาะหลินเฟยก็ไม่สามารถหัวเราะได้อีก พวกเขาไม่ใช่คนที่ไม่มีพลัง แต่พวกเขาก็แข็งแกร่งมากเพราะพวกเขามีพลัง ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็ไม่มีพลังมากพอสักครึ่งของคนเหล่านั้นเลย.
　　”ตอนนี้ผลไม้อยู่กับฉันแล้ว นายต้องการเอามันไปไหม?”หลินเฟยพูดเบาๆ.
　　ต่อท้ายคำพูดอีกนิดว่า”ถ้านายเอาออกไปได้.”
　　”โอหัง!”
　　หลินหลางและเทพหมัดทั้งสองกำมือแน่น หากเป็นเมื่อก่อนใครกันที่จะกล้าพูดอย่างนั้น?
　　”ไม่มีอะไรในโลกที่ฉันเอาไปไม่ได้”
　　เทพดาบพูดแบบนี้แล้วเขาก็พุ่งเข้าหาพร้อมกับฟันขวางออกไปและผู้คนก็วิ่งหนีการโจมตีนี้ มีแสงเย็นชาวาบผ่านดาบยาว.
　　”แฟลช!”
　　เขาตะโกนด้วยเสียงที่เย็นชา ฟันดาบออกไป มันเล็งไปที่คอของหลินเฟย.
　　อย่างไรก็ตาม หลินเฟยเพียงยกมือขวาขึ้นเบาๆ และดาบไม้ที่ถืออยู่ก็ป้องกันการโจมตีของเทพดาบ.
　　”ลองรับหมัดนี้ดู!”
　　ในเวลานี้ หมัดก็ได้กระแทกไปที่หน้าอกของหลินเฟย.
　　”ช้าไป.”
　　หลินเฟยพูดเบาๆ เขาหันมือขวาของเขาและสะบัดกาบของหลินหลางทิ้งออกไปพร้อมกับกระแทกหมัดของคิงคอง.
　　ทั้งสองเดินโซเซวืดผ่านหลินเฟย.
　　”พวกนายยังอ่อนหัด”หลินเฟยส่ายหัวและถอนหายใจ”ฉันคิดว่าเทพดาบและเทพหมัดนั้นแข็งแกร่งมาก แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าไม่มีอะไรมากกว่านั้น.”