One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 227-228

Modifier Chapter 227
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลินเฟยพูดกับคนทั้งสี่ที่นั่งในรถต่างก็ตกตะลึง
มีเพียงเด็กสาวที่วิ่งออกจากรถอย่างรวดเร็ว เธอเอื้อมมือไปให้หลิน
เฟยเพื่ออุ้มเธอ
“เราจะขี่อะไร? เขาจะไปส่งอย่างไง?” ชายอ้วนงง
และในเวลาเดียวกัน หลินเฟยก็แบกเด็กสาวบนหลังของเขาและใน
เวลาเดียวก็ยกรถตู้ด้วยมือซ้ายของเขา!
ตูม
รถสั่นเล็กน้อยแล้วลอยขึ้น
“ฉันจะตกแล้ว!”
ทั้งสี่คนตกใจและชายอ้วนก็อดไม่ได้ที่จะกรีดร้องออกมาดัง ๆ
เป็นไปได้ไหมที่หลินเฟยจะลากรถด้วยมือเดียวก่อนที่จะวิ่งไปที่
ชุมนุม?
แต่ความคิดเหล่านี้เพิ่งจะแว่บผ่านมา พวกเขาก็เริ่มตกใจเพิ่มขึ้นอย่าง
รวดเร็ว?
ดูไปด้านหน้าหน้าต่างรถ พวกเขาก็ตกใจ
เพราะทั้งสี่ได้เห็นอย่างชัดเจนว่ารถตู้กำลังลอยขึ้นและบินอยู่!
“ฉันแย่แล้ว เรากำลังบิน!”
“แม่งเอ้ย จนถึงตอนนี้ นายยังกล้าพูดว่าไม่ใช่เทพอีกเรอะ?”
ชายอ้วนกรีดร้องอย่างสุดใจ
เขารู้ว่ามีพลังบางอย่างที่บินได้ แต่เขาไม่เคยเห็นพลังบินแบบไหนที่
บินพร้อมกับยกของหนักเป็นตัน ๆ !
ยิ่งกว่านั้น มันยังเร็วมาก
ทั้งสี่มองไปนอกหน้าต่างเห็นเพียงทิวทัศน์ที่วูบวาบก่อนที่จะค่อย ๆ
ตกลง พวกเขาก็ลอยห่างไปกว่าหนึ่งกิโลเมตรแล้ว
“ความเร็วนี้มันเร็วที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็นมา!”
“มันเร็วกว่าคนที่มีพลังแสงถึง 10,000 เท่า!”
“นายบอกว่าไม่มีพลัง?”
ชายอ้วนตะโกน “ฉันว่ามันทรงพลังมาก ทั้งที่การบินนี้ก็ยังไม่ใช่
พลังทั้งหมด!”
จากการนำทางของทั้งสี่ หลินเฟยก็เห็นชุมนุมใหญ่หลังจากนั้นเพียง
หนึ่งนาที
“ในที่สุดก็หาเจอ”
หลินเฟยยิ้มและลงห่างจากที่ชุมนุมหนึ่งกิโลเมตร เพราะเขาไม่
ต้องการสร้างปัญหาด้วยการบิน
“ขับรถเข้าไป” หลินเฟยและเด็กสาวเข้าไปในรถ
“เทพใหญ่ทำไมถึงไม่บินเข้าไป?” ชายอ้วนงง “คุณแข็งแกร่งมาก
พวกเขาต้อนรับคุณอย่างแน่นอน”
หลินเฟยส่ายหัวและพูด “การมีชื่อเสียงมันลำบากและปกติฉันก็เป็น
คนที่เกลียดปัญหาอยู่แล้ว ตอนนี้ฉันแค่อยากจะกลับบ้าน”
“โอ้” ชายอ้วนพยักหน้า แม้ไม่เข้าใจ
“แต่ถ้าแข็งแกร่งขึ้นมันก็มีชื่อเสียงไม่ใช่หรอ?” ผู้หญิงคนนั้นถาม
“ทุกคนมีความทะเยอทะยานของตัวเอง” หลินเฟยกล่าว “บางคน
แข็งแกร่งขึ้นเพราะมีชื่อเสียงและโดยธรรมชาติแล้วบางคนก็มี
เหตุผลอื่น”
ทั้งสี่ดูเหมือนจะเข้าใจ แต่ไม่เข้าใจ
“หยุด!”
แต่ในเวลานี้ รถคันดังกล่าวขับมาถึงประตูที่ชุมนุมแล้วและทหารติด
อาวุธหนักบอกให้พวกเขาหยุด
หลังจากการตรวจสอบ ทั้งหกก็ได้รับการปล่อยตัว
อย่างไรก็ตามไม่สามารถไปกับรถตู้ได้เพราะมีลุงมาด้วย มันเลยต้อง
มีการตรวจสอบอย่างถี่ถ้วน
เป็นเพราะลุงได้รับบาดเจ็บ
หลินเฟยกล่าวคำอำลาพวกเขาและกล่าวว่า “ลาก่อน เจอกันใหม่เมื่อ
ชาติต้องการ”
แม้ว่าพวกเขาทั้งสี่จะไม่เต็มใจ แต่พวกเขาก็ไม่มีอะไรจะพูดเพราะ
พวกเขารู้ว่าทั้งพวกเขาและหลินเฟยไม่ได้อยู่ในโลกเดียวกัน
“เขาเป็นเบอร์หนึ่งของโลก มีไม่กี่คนที่ยืนเคียงข้างเขาได้”
เมื่อมาถึงการชุมนุมครั้งใหม่เพื่อไม่ให้ส่งผลกระทบต่อชีวิตในอนาคต
เด็กสาวจึงพาหลินเฟยไปลงทะเบียนข้อมูลประจำตัวของเธอ
ง่ายมาก แค่รูดบัตรของสหภาพ
“ยินดีต้อนรับ”
เมื่อพวกเขารู้ว่าเด็กสาวนั้นเป็นผู้มีพลังเลเวล S เจ้าหน้าที่ทุกคนก็
จริงจังมากขึ้นหลายหมื่นเท่าในพริบตาและพวกเขาก็สุภาพ
แต่เมื่อถึงคราวหลินเฟยมันก็กลับมาเป็นธรรมดานับหมื่น ๆ เท่าทันที
มันดูเหมือนว่าพวกเขาจะใจร้อนมากขึ้นด้วยซ้ำ
“อุ้มฉันหน่อย ฟูลโลลิ” เมื่อออกจาจุดตรวจ หลินเฟยก็อดไม่ได้ที่จะ
จับเด็กสาวและพูดว่า “มันยากเกินไปสำหรับฉัน”
เด็กสาวให้หลินเฟยดูชุดขาวและพูดว่า “ได้ ๆ ยกมือขึ้น ยกมือเลย”
Modifier Chapter 228
หลังจากลงทะเบียนข้อมูลประจำตัวแล้วทั้งสองก็ไปหาที่นี่เป็นอย่าง
แรก
เหมือนเดิมมีคนมากเกินไป บ้านในที่ชุมนุมก็เนืองแน่นและสภาพ
แวดล้อมในนั้นไม่ดีนัก ทั้งสองจึงต้องออกไปหาเมืองตามที่ซอมบี้
อาละวาด
ตอนนี้พวกเขาออกมาแล้ว พวกเขามองหาวิลล่าที่ดีมากขึ้นเช่นมี
เครื่องใช้ในบ้าน
“มีวิลล่าอยู่ข้าง ๆ ชุมนุมจริง ๆ” ดวงตาของหลินเฟยเบิกกว้างเมื่อเขา
เห็นบริเวณวิลล่า
วิลล่าใหญ่มาก
หลินเฟยและเด็กสาวก็เลือกบ้านที่อยู่ติดสวน มีทะเลสาบใน
สวนสาธารณะและน้ำใสมาก สภาพแวดล้อมต้องดีก่อนที่พวกเขาจะ
มาหรือวันสิ้นโลกจะมา
ทั้งสองจัดการซอมบี้ทั้งหมดออกจากวิลล่าและหลินเฟยก็เข้าไปใน
สวนในขณะที่เด็กสาวกำลังทำความสะอาดบ้าน
เขาคว้าบางอย่างออกมาไว้ในมือและซอมบี้รอบ ๆ ในสวนก็หายไป
สุดท้ายก็ส่วนทะเลสาบ
“มีมอนสเตอร์และผีซ่อนอยู่ภายในหรือเปล่านะ?”
เพราะครั้งที่แล้วมีปลิงตัวใหญ่ซ่อนอยู่ในทะเลสาบ ตอนนี้หลินเฟย
ยืนอยู่ข้างทะเลสาบและเปิดใช้ [perspective] เขาถึงกับผงะ
มีสัตว์ประหลาดรูปร่างมนุษย์*อยู่ในนั้น!
แบบนี้ดูคุ้นเคยมาก มันเกิดมาตัวสูงมีเกล็ดบนลำตัว มีเหงือกที่ปาก
และมีครีบที่มือและเท้า แต่สุดท้ายมันก็ยังไม่ใช่ปลา แต่เป็นสัตว์
ประหลาดที่มีรูปร่างมนุษย์
เหตุผลที่เขารู้สึกคุ้น ๆ คือเขาเคยเห็นมันมาก่อน
มอนสเตอร์ที่สองพี่น้องเป็นก็เป็นแบบนี้
เพียงแค่ว่าตัวที่อยู่ด้านหน้าของเขาเหมือนกับอยู่ในวัยผู้ใหญ่และมี
พลังมากกว่า
“มันน่าเหลือเชื่อ น่าเหลือเชื่อมาก” หลินเฟยรู้สึกว่าเขาได้พบบางอย่าง
ที่น่าเหลือเชื่อ
ในเวลานี้มอนสเตอร์ในทะเลสาบก็เห็นหลินเฟย
ตูม!
เขาเห็นมันพุ่งออกมาจากน้ำราวกับจรวด
“มนุษย์?”
“คิดไม่ถึงว่าจะมาส่งอาหารกลางวันให้ฟรี ๆ ถึงหน้าประตู!”
มอนสเตอร์ยิ้มและพูดคำพูดของมนุษย์ราวกับว่ามันเคยเป็นมนุษย์
มาก่อน
“อีกคนที่ตกอยู่ในความมืด” หลินเฟยถอนหายใจ ดูเหมือนว่าวันสิ้น
โลกนี้จะมืดมนเกินไปและมันก็ยากที่จะมีชีวิตอยู่
“ขนาดแกจะตาย แกยังกล้าไม่สนใจฉันอีกหรอ?” มอนสเตอร์ยิ้ม
“แกเป็นคนที่น่าสนใจที่สุดที่ฉันเคยเห็น”
“เหรอ?”
หลินเฟยสามารถแก้ปัญหาด้วยหมัดได้ แต่หลังจากที่อีกฝ่ายพูดแล้ว
เขาก็อดไม่ได้ที่จะถามว่า “นายเคยเจอคนแบบฉันมากี่คนแล้ว?”
“กี่คน? เท่าไหร่ดีกว่า?”
มอนสเตอร์ยิ้มและพูด “มากมาย ฉันจำไม่ได้แล้ว นายก็แค่ต้องรู้ว่า
นายไม่ได้เดินคนเดียวในถนนของฮวงฉวน (ถนนนรกในจีน)”
เมื่อเขาพูดจบ ร่างของเขาก็หายไป!
เพราะความเร็วที่มากเกินไป ความสามารถทั้งหมดของเขาจะได้รับ
การปลดปล่อยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาอยู่ในน้ำ
มันไปอยู่ด้านหลังของหลินเฟยทันที!
มันยิ้มแสยะ “วันนี้ฉันอารมณ์ดีและจะให้วิธีตายของนายสบาย ๆ !”
มือครีบของมันจับไปที่หัวของหลินเฟยและยกขึ้นอย่างแรงพยายาม
ดึงหัวของหลินเฟยพร้อมกับกระดูกไขสันหลัง
แต่
“แล้ว?”
มันเหมือนกับรู้อะไรบางอย่างและไม่อาจพูดออกมาได้!
ในมือของมัน หลินเฟยดูเหมือนจะหนักกว่าภูเขาไท่ซาน แม้ว่ามัน
จะใช้แรงทั้งหมดก็ตาม อย่าว่าแต่ดึงหัวของหลินเฟยเลยแม้จะทำให้
เขาลอยขึ้นไปก็ยังไม่ได้ด้วยซ้ำ!
“เป็นไปไม่ได้!”
มอนสเตอร์คำราม “ออกมา!”
มันพยายามอย่างเต็มที่แล้ว แขนและขาทั้งสี่ข้างของมันมีเส้นเลือด
ผุดขึ้นออกมาและเต้นตุบตับ
แต่หลินเฟยยังไม่ได้ใช้แรงมากกว่าครึ่งด้วยซ้ำ
“ฉันทำไม่ได้ ทำไมแกตัวหนักจัง?” มอนสเตอร์ปล่อยมือของมันและ
ถอยห่างออกไปกว่าสิบเมตรและมองไปที่หลินเฟยอย่างใจเย็น
“ฉันหนัก?”
หลินเฟยตกอยู่ในความคิดและในที่สุดก็พูดว่า “เมื่อเร็ว ๆ นี้อาหาร
มันอร่อยมากและฉันก็กินจนอ้วนได้”