One-click Invincibility Of The Apocalyptic Super System Modifier - ตอนที่ 137-138
Modifier Chapter 137
มื้อเย็นวันนี้ก็เต็มไปด้วยอาหารมากมายเช่นเคย หลังจากได้น้ำผึ้ง
แล้ว เด็กสาวก็อารมณ์ดีมากและอาหารก็อร่อยมากขึ้น
หลังอาหารเย็น ขณะที่ต้มน้ำ หลินเฟยและเด็กสาวกำลังจิบชาอุ่น ๆ
อยู่ริมระเบียง
มันดูเป็นชีวิตที่มีความสุขมากราวกับว่านี่ไม่ใช่วันสิ้นโลก
“หยู่เซว่” หลินเฟยพูดอย่างกะทันหัน
“หืม?” เด็กสาวหันมาสบตาและยิ้ม “มีอะไรหรอ?”
“บ่ายวันนี้ ถ้าฉันไม่อยู่ เธอจะฆ่าเด็กชายคนนั้นหรอ?” หลินเฟยถาม
ทันใดนั้นมือของเด็กสาวที่ถือถ้วยชาอยู่ก็จับแน่นขึ้น
เธอก้มหน้าลงและพูดเบา ๆ “คุณได้ยินหรอ?”
ตอนนี้เมื่อลองมาคิด ๆ ดูแล้วหลินเฟยก็มีพลังมากเสียจนอาจจะได้
ยินเสียงของเธอตั้งแต่ต้นตอนที่มาเจอกับเขาตั้งแต่ครั้งแรก?
ทันใดนั้นเธอก็ถามอย่างประหม่าเล็กน้อย “ฉันทำให้คุณรำคาญหรือ
เปล่า?”
หลินเฟยยิ้มและส่ายหัวพร้อมกับเอื้อมมือลูบหัวและพูดว่า “เปล่า
ฉันแค่อยากจะถามเธอ”
“คุณกำลังพูดเรื่องอะไร?” เด็กสาวเริ่มมีเหงื่อซึมตามมือ
“มีใครขอบคุณสำหรับความใจดีของเธอไหม?” หลินเฟยถามอย่าง
ช้า ๆ “อย่างน้อยก็ไม่มีใครขอบคุณสำหรับความเมตตาของฉัน พวก
เขาแค่ทำตัวไม่เหมือนเดิมเท่านั้น”
เด็กสาวงง
หลินเฟยพูดต่อ “ความเมตตาเป็นสิ่งสำคัญมาก แต่เธอไม่สามารถใจ
ดีกับทุกคนได้ เธอต้องมีความเฉียบคมสักหน่อย”
“คุณไม่โทษฉันหรอ?” เด็กสาวถามอย่างประหลาดใจ
“เธอไม่ผิดหรอก” หลินเฟยพูด “ฉันไม่สนใจเขาตลอดทั้งทาง เขา
มักจะหม้อและเกาะแกะใส่เธออย่างหนัก แม้ว่าเธอจะไม่ตบ ฉันนี่
แหละที่จะตบเขาเอง”
หัวใจของเด็กสาวที่อยู่ที่ตาตุ่มก็ลอยขึ้นฟ้าทันที
“เธอไม่อาจใจดีกับทุกคนได้ แต่ความใจดีเป็นสิ่งสำคัญมาก” หลิน
เฟยพูด “การมีพลังนั้นไม่อาจใช้มันผิด ๆ ได้ แต่เมื่อถึงเวลาที่ต้องใช้
ก็อย่าซ่อนมันอีกต่อไป”
“อืม” เด็กสาวพยักหน้าหัวเราะคิกคักและพูดว่า “คุณนี่ดีที่สุด”
วันต่อมา
เด็กสาวตื่นแต่เช้าอีกครั้งและทำอาหารเช้าอย่างจริงจัง เพราะหลินเฟ
ยบอกเมื่อคืนนี้ว่าจะพาเธอออกไปหาแบตฯ วันนี้
“การจะหาแบตฯ ให้ไปหาโรงไฟฟ้าเพื่อหามัน” หลินเฟยพูด
เด็กสาวพยักหน้าเห็นด้วย
บางทีอาจจะมีแบตฯ ในเมืองอื่น
แต่หลังจากที่มันไม่ได้มีคุณภาพดีเท่ากับโรงไฟฟ้า แม้ว่าขนาดของ
แบตฯ จะมีแค่เท่าฝ่ามือ แต่มันก็ใช้ได้นานนับเดือน
“โรงไฟฟ้า มักจะสร้างขึ้นข้าง ๆ เขื่อน” เด็กสาวพูด “งั้นเราก็หามัน
เลียบลำน้ำแล้วกัน”
ท้ายที่สุดทั้งสองก็หาโรงไฟฟ้าเจอเมื่อตอนบ่าย
“โรงไฟฟ้าใหญ่มาก ๆ”
หลินเฟยเห็นโรงไฟฟ้าอยู่ด้านหน้าของเขา มันกว้างอย่างน้อยหลาย
ร้อยเอเคอร์ ถ้าเขาเดินเข้าไปข้างในด้วยเท้าเปล่าของเขา เขาจะต้อง
ใช้เวลาเดินอย่างน้อยสองสามวัน
หลังจากการกลายพันธุ์เกิดขึ้น โรงไฟฟ้าก็หยุดดำเนินการ เนื่องจาก
ประตูถูกปิด มันจึงมีซอมบี้จำนวนมากอยู่ด้านใน ซึ่งเป็นอันตราย
อย่างมากสำหรับคนทั่วไป
แต่สำหรับหลินเฟย มันไม่มีความแตกต่างระหว่างที่นี่กับระหว่าง
ทางตามบ้านเรือน
เขาหยิบปืนออกมาและยิงไปทีละนัดตามกำแพงหลายสิบครั้ง
ดวงตาของซอมบี้เบิกกว้าง มันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นตั้งแต่ต้นจนจบ
พวกมันไม่เห็นแม้แต่หลินเฟยและเด็กสาวเลยด้วยซ้ำ
หลินเฟยกำลังบินด้วยความสูงระดับต่ำพร้อมกับเด็กสาวในอ้อม
แขนของเขา เขาก้มมองหาสถานที่สร้างแบตฯ
แต่ปืนเลเซอร์ M4 ของเขาก็ยังไม่หยุดยิง
เขาไม่จำต้องมองเพราะเขาใช้ฟังก์ชั่น [automatic aiming] , [lock] ,
[wall penetration] , [no backseat] และ [unlimited ammunition] (TL
: เล็งอัตโนมัติ-ล็อคเป้า-กำแพงไร้ผล-ไร้แรงถีบ-กระสุนไม่จำกัด)
ทุกครั้งที่เขายิง เท่ากับว่าจะมีซอมบี้ร่วงจากกำแพงอย่างน้อยหนึ่งตัว
“อยู่นั่น!”
ทันใดนั้นเด็กสาวก็ชี้ลงไปด้านล่างอย่างมีความสุข
ด้านล่างเป็นอาคารทรงโดม คุณจะสามารถเห็นแผ่นโลหะขนาด
ใหญ่ด้านหน้าอาคารได้อย่างชัดเจนโดยมีคำว่า ‘ฐานการผลิต
แบตเตอรี่ขั้นสูง’ เขียนไว้อย่างชัดเจน (TL : Advanced Battery
Production Base)
Modifier Chapter 138
“ลงไปดูกัน”
ในที่สุดก็เจอแบตฯ หลินเฟยมีความสุขเล็กน้อย
ในที่สุดก็ถึงเวลาที่จะอำลาชีวิตยุคดึกดำบรรพ์และเข้าสู่ยุคแห่งการ
ใช้ไฟฟ้าแล้ว มันเป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างมาก
“มีบางอย่างผิดปกติ”
ทันที่ที่เขามาถึงประตู เด็กสาวก็ระมัดระวังตัว เธอพูดว่า “หลังจากที่
ฉันเลื่อนระดับถึงเลเวล S ฉันสัมผัสได้ถึงศัตรูที่ทรงพลังรอบ ๆ ตัว
ของฉัน”
“ในฐานนี้ มันมีศัตรูที่แข็งแกร่งมาก”
เมื่อเห็นท่าทีที่เคร่งเครียดของเด็กสาว หลินเฟยก็ดูจริงจังขึ้นมา เด็ก
สาวบอกว่าเธอสัมผัสได้ถึงพลัง มันเป็นไปได้ไหมที่ระบบโมดีฟาย
จะจัดการมันไม่ได้?
สิ่งนี้น่าสนใจ
“ระวังตัว”
เด็กสาวพูด “แม้ว่าฉันจะเผชิญหน้ากับกระทิงฉันก็ไม่เคยรู้สึกอย่างนี้
เลย”
“นั่นดีมาก”
แม้ว่าหลินเฟยจะเห็นด้วยทางปากเปล่า แต่เขาก็ยื่นมือออกไปกระแทก
ประตูเหล็ก
มันลอยออกไป
ตูมม!
ประตูเหล็กที่มีน้ำหนักอย่างน้อยสิบตันก็ล้มลงและกระแทกจนพื้น
สั่นสะเทือนและส่งเสียงดังก้อง
เด็กสาวที่ตื่นตัวตลอดถึงกับอึ้ง
เปรี๊ยะ ๆ
ในเวลานี้ สีแสงไฟฟ้าแล่นแปล๊บปล๊าบดึงดูดความสนใจของเด็ก
สาว
“มันหาเราเจอแล้ว”เด็กสาวพูด
“ไม่ต้องกลัว”
หลินเฟยเดินเข้าไปหาเด็กสาวทันทีและพูดว่า “ฉันจะให้มันเข้ามาหา
ละกัน”
ทันทีที่เขาคิดถึงอีกฝ่าย มันอาจจะมีพลังและแม้แต่ระบบโมดีฟายก็
ไม่อาจรับมือได้ หลินเฟยรู้สึกถึงเลือดในกายของเขาเดือดพล่าน
อย่างรวดเร็ว
รู้สึกยังไง?
ไม่มีความเครียดเกิดขึ้นเลย แต่กลับเป็นความตื่นเต้นแทน
เขาอยู่ที่นี่มานานแล้ว แต่ยังไม่พบคู่ต่อสู้ที่สูสีได้ แต่ในวันนี้?
เปรี้ยง
ในเวลานี้มีแสงไฟฟ้าสีฟ้าพุ่งมาจากด้านหน้าเข้าหาหลินเฟย
หลินเฟยตื่นเต้นและเหนี่ยวไกทันที
ฟิ้ว!
เสียงปืนเลเซอร์ดังขึ้น
เขาเห็นแสงเลเซอร์สีฟ้าเจาะผ่านหัวของเจ้าตัวสายฟ้านั่นในชั่วอึดใจ
เดียว จากนั้นแสงเลเซอร์ก็ลอยทะลุกำแพงและลอยขึ้นท้องฟ้าก่อนที่
จะหายลับไป…
แสงไฟฟ้ายังคงกระพริบวิบวับก็หายไปทันที
ในที่สุดมันก็แสดงให้เห็นตัวตนของมัน มันเป็นซอมบี้กลายพันธุ์ที่
เนื้อตัวเต็มไปด้วยพลังงานไฟฟ้า
ในเวลานี้ ไฟฟ้ายังคงแล่นเปรี๊ยะ ๆ อยู่ แต่ที่หัวของมันมีรูอยู่ตรง
กลาง
ตึง!
ในเวลาต่อมา มันก็คุกเข่าลงด้านหน้าหลินเฟยและจากนั้นก็ค่อย ๆ
ล้มลงกับพื้น ตั้งแต่ต้นจนจบ มอนสเตอร์ตัวนั้นยังไม่ทันใช้อุบาย
อะไรเลยและล้มลงต่อหน้าหลินเฟย
มันอยู่ห่างหลินเฟยไปเพียงสามเมตรเท่านั้น
“แกทำอะไร?”
หลินเฟยตะโกนใส่มอนสเตอร์ว่า “อย่าหยุดแค่นี้สิ!”
แต่มอนสเตอร์ไม่อาจได้ยินมันอีกแล้วเพราะมันตายไปแล้ว พลัง
ลึกลับที่มีอยู่ในกระสุนนั้นตัดพลังพิเศษและพลังชีวิตของมันทั้งหมด
หลังจากที่เจาะเข้ามา
“เธอบอกว่ามันแข็งแกร่งไม่ใช่หรอ?”
หลังจากรออยู่นาน หลินเฟยก็มองไปที่เด็กสาวที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ
ในเวลาเดียวกัน แก้มของเด็กสาวก็แดงและเธอพูดอย่างเขินอาย
“บางที สัมผัสของฉันอาจจะผิด”
เธอไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านี้อีกแล้ว
ถ้ามันเป็นสิ่งที่มีชีวิตที่ทรงพลังจริง ๆ มันจะตายเพราะปืนเลเซอร์
M4 ได้ไง?
หลินเฟยถอนหายใจและเดินเข้าไปด้านใน “การไร้พ่ายนั่นโดดเดี่ยว
เดียวดายยิ่งนัก”
ความรู้สึกที่พึ่งตื่นเต้น
แน่นอนว่ามันมีเพียงศัตรูในความฝันเท่านั้นที่สามารถสู้กับตัวของ
เขาได้
เด็กสาวมองไปที่มอนสเตอร์ด้วยความรู้สึกแปลก ๆ แต่เมื่อเห็นหลิน
เฟยเดินผ่านไป เธอก็วิ่งไล่ตามไปทันที
“มอนสเตอร์ตัวนั้นมันทำไม?” หลินเฟยถาม “คงไม่ใช่ว่ามันกินแบตฯ
ไปหมดแล้วนะ?”