Monster Factory - บทที่ 147: การทะเลาะวิวาทกับรถครีเปอร์
มหาวิทยาลัยจงหยุนเป็นที่ที่เย่ชิงสำเร็จการศึกษาและการศึกษาระดับปริญญาตรีสี่ปียังคงทิ้งความทรงจำไว้ในตัวเขา
แน่นอนว่ามันก็ไม่ได้ลึกขนาดนั้น ในระหว่างเรียนมหาวิทยาลัยเย่ชิงมุ่งเน้นไปที่โรงงานของครอบครัวของเขาเป็นหลัก ในขณะที่เขาขับรถตู้พาณิชย์ไปทุกที่เพื่อให้บริการรับประกันกับโรงงานอื่น
เมื่อรถแอสมาตินจอดอยู่หน้าประตูเจ้าหน้าที่ทั้งสองที่ได้รับแจ้งแล้วก็รีบเปิดประตูและต้อนรับเย่ชิงเข้ามาทันที
ตอนนี้เป็นช่วงปิดเทอมฤดูร้อนจึงมีนักศึกษาในมหาวิทยาลัยไม่มากนัก อย่างไรก็ตามคนที่อยู่ที่นี้โดยทั่วไปอาจต้องการเรียนต่อหรือใช้มหาวิทยาลัยเป็นที่อยู่อาศัยในขณะที่ทำงานที่อื่น
เย่ชิงได้ขับรถของเขาตรงไปที่อาคารวิศวกรรมหลักในปัจจุบัน อาคารวิศวกรรมถูกแยกออกเป็นสองส่วนที่แตกต่างกัน: ด้านหน้าเป็นอาคารสำนักงานสูง 12 ชั้นซึ่งรวมห้องปฏิบัติการวิจัยทุกประเภทและเชื่อมต่อกับอาคารเป็นอาคารวิจัยรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสขนาดยักษ์ที่หุ้มด้วยเหล็ก
ภายในมีพื้นที่วิจัยแปลกๆทุกประเภทเช่นห้องทดลองวงกลมที่ปิดล้อม
แน่นอนว่าสถานที่แห่งนี้ถูกตัดขาดการเชื่อมต่อจากอากาศภายนอกโดยสิ้นเชิง การวิจัยที่ทำภายในเสร็จสมบูรณ์โดยใช้พืชทุกชนิดและแสงที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อให้สามารถจำลองสภาพความเป็นอยู่ในสถานีอวกาศได้
ซึ่งทำให้สถานที่แห่งนี้เป็นระบบการไหลเวียนของอากาศในที่ปิดและระบบนิเวศที่ปิดล้อม
นับตั้งแต่เล่นเกมเอาชีวิตรวดบนดาวอังคาร พืชอย่างมันฝรั่งก็ถูกนำเข้าสู่ระบบนิเวศด้วยเช่นกัน ในขณะที่เย่ชิงยังอยู่ที่มหาลัยเขาเองก็ได้อาสามาอยู่ที่นี้ตั้งหนึ่งสัปดาห์
ห้องปฏิบัติการปิดล้อมเป็นห้องปฏิบัติการที่ใหญ่ที่สุดและซับซ้อนที่สุดที่จะเข้าไป โดยพื้นฐานแล้วเปรียบได้กับการเข้าเวิร์คช็อปปลอดฝุ่นของโรงงาน
ในการเปรียบเทียบเรือนกระจกในเขตร้อนชื้นนั้นเรียบง่ายกว่ามาก จะว่าไปอย่างทื่อๆมันก็แค่เรือนกระจกที่ปลูกพืชในเขตร้อนทั่วไปและใช้คอมพิวเตอร์ควบคุมอุณหภูมิความชื้นและแสงแดดเท่านั้น
เมื่อจอดรถในชุดลำลองและแว่นกันแดดคู่หนึ่งเย่ชิงค่อยๆเดินขึ้นบันไดของอาคารวิศวกรรมพร้อมกับกล้อง 3 มิติในมือ
เนื่องจากนี้ยังอยู่ในช่วงฤดูร้อนและเย่ชิงก็รู้ฤของมันดี เขาจึงมีนิสัยชอบสวมแวนตาอินดัสทเรียลขณะขับรถ ไม่เพียงแต่เลนส์สามารถเปลี่ยนเป็นสีได้ทุกประเภทเท่านั้น แต่ยังสามารถกรองไฟหน้ารถที่กำลังจะมาถึงได้อย่างสมบูรณ์แบบและให้ข้อมูลระยะทางทุกประเภทแก่เขา
มันมีประโยชน์มาก! ด้วยเหตุนี้จึงไม่จำเป็นต้องกังวลว่าไฟสะท้อนแสงจะทำให้เขามองไม่เห็นเลย
ทันใดนั้นก็ผู้หญิงสองคนถืออุปกรณ์การเรียนบางอย่างมาทางเย่ชิงพร้อมกับพูดถึงเรื่องที่พึ่งจะเกิดขึ้น
“ว้าว! เขาดูเท่มากเลย ~” เมื่อเย่ชิงมาถึงหน้าตึก สาวๆกลุ่มนั้นก็ซุบซิบเกี่ยวกับเขา
“เขาอยู่คลาสไหนกัน? เขาดูดีมากจริงๆ”
คนที่รอเย่ชิงคือรองอาจารย์ใหญ่ หลังจากทักทายด้วยร้อยยิ้มแล้วรองผู้อำนวยการใหญ่ก็ได้บอกเขาเกี่ยวกับรายละเอียดทั้งหมดว่ามีต้นพืชชนิดไหนในเรือนกระจกรวมไปถึงขอบเขตที่เขาสามารถไปได้
อีกฝ่ายยังได้ส่งกุญแจให้กับเย่ชิงใช้อีกด้วย เห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายไม่คิดจะไปยังเรือนกระจกด้วย ซึ่งสาเหตุก็เดาได้ไม่อยากนั้นคือความร้อนที่เรือนกระจกนั้นทำออกมานั้นเอง
เย่ชิงที่ได้รับกุญแจมาก็เดินผ่านพื้นที่วิจัยทั้งหมดอย่างคุ้นเคย
ภายในพื้นที่วิจัยมีพืชและอุปกรณ์จำนวนมากที่ต้องให้ความสนใจเกือบตลอดเวลา ดังนั้นผู้ที่เหลืออยู่สำหรับการศึกษาเพิ่มเติมและผู้ที่รับผิดชอบในหัวข้อการวิจัยบางหัวข้อจึงกลายเป็นคนที่ดูแลพวกมันโดยธรรมชาติ
ข้างเรือนกระจกเขตร้อนเป็นเนินเขา นักศึกษาหลายคนในชุดเครื่องแบบของชมรมวิศวกรรมกำลังสนทนากันอย่างเข้มข้นเกี่ยวกับยานพาหนะที่มีลักษณะคล้ายแมลงที่มีล้อกันสะเทือนที่ดูเกินจริงสี่ล้อ
จากรูปลักษณ์ของสิ่งต่างๆพวกเขากำลังทดสอบความสามารถในภูมิประเทศทั้งหมดของยานพาหนะ คนที่นำทีมดูเหมือนจะเป็นคนลากทุกคนลงมาในขณะที่เขายังคงป้อนตัวเลขตัวแปรลงในการจำลองของเขาบนแม็กของเขา
มาจากบ้านเดียวกัน เย่ชิงมองดูพวกเขาอีกสองสามครั้ง อย่างไรก็ตามหลังจากเห็นทุกอย่างแล้วเขาก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะเพราะสิ่งนี้เรียกว่า ATV ‘ครีเปอร์’ นั้นเป็นเพียงของเล่นยกเว้นมันควบคุมจากระยะไกล
เมื่อเปิดประตูไปยังเรือนกระจกเย่ชิงแทบจะเป็นลมเนื่องจากคลื่นความร้อนที่เล็ดลอดเข้ามา ไม่น่าแปลกใจที่รองผู้อำนวยการใหญ่พยายามแก้ตัวก่อนหน้านี้ เพียงแค่ยืนอยู่ตรงนั้นเขาก็รู้สึกเหงื่อตกที่หลังของเขาแล้ว
ตอนเช้ามันก็มีอุณหภูมิที่ร้อนพอสมควรแล้ว แต่ตอนนี้ยิ่งที่ดวงอาทิตย์ลอยอยู่ข้างบนหัวพอดีก็ยิ่งเพิ่มอุณหภูมิของที่นี้เข้าไปอีก
เย่ชิงไม่สามารถเพลิดเพลินไปกับฉากของพืชเขตร้อนได้อย่างสมบูรณ์ในขณะที่เขาวิ่งไปที่ชายหาดที่มนุษย์สร้างขึ้นไกลที่สุดและถ่ายภาพต้นมะพร้าวขนาดใหญ่ด้วยกล้อง 3 มิติ
สองนาทีต่อมาเย่ชิงออกจากเรือนกระจกที่มีภูมิอากาศร้อนชื้นจนชุ่มเหงื่อ ในตอนแรกเขาเตรียมพร้อมที่จะจากไปทันที แต่รถ ATV รุ่นครีเปอร์กำลังปีนเขาที่มนุษย์สร้างขึ้นเพื่อทดสอบสมรรถภาพ
รถรุ่นนี้มีระบบกันสะเทือนพิเศษบางอย่าง ในขณะที่มันกำลังพยายามข้ามก้อนหินขนาดใหญ่รถคันนั้นก็จะหยุดยกฐานผ่านระบบกันสะเทือนและแยกล้อออกจากกันกว้างพอที่จะแยกชิ้นส่วนของหินออก
เมื่อมันเริ่มเคลื่อนผ่านชิ้นหินอย่างช้าๆอย่างที่เย่ชิงคาดการณ์ไว้มันก็พลิกตัว
เย่ชิงมีข้อมูลของเขาเอง ดังนั้นเขาจึงมองเห็นค่าพารามิเตอร์ทุกชนิดสำหรับรถรุ่นนี้ แน่นอนว่าจริงๆแล้วเขาไม่ได้สนใจของเล่นประเภทนี้ แต่เมื่อเขากำลังจะจากไปหัวข้อการสนทนาของนักเรียนกลุ่มนี้ก็ทำให้เขาหยุดลง
ดังนั้น เย่ชิง จึงเตรียมพร้อมที่จะช่วยพวกเขาเล็กน้อย
“ประธาน! ผมคิดว่าอาจเป็นเพราะช่วงล่างของเจ้าครีเปอร์สูงเกินไปมันจึงไม่สามารถรักษาสมดุลได้ เราจะลดความสูงลงหน่อยดีไหม?”
“ถ้าระบบกันสะเทือนต่ำเกินไปก็จะไม่สามารถรักษาสมดุลได้เช่นกัน ฉันรู้สึกว่าเราควรจะเพิ่มอุปกรณ์ทรงตัวอัตโนมัติเพิ่มลงไปจะเป็นประโยชน์กว่า และด้วยวิธีนี้เรายังสามารถคำนวณจุดศูนย์ถ่วงของมันได้ด้วย ส่วนระบบกันสะเทือนเราก็ควรจะเปลี่ยนใหม่ เราควรจะเลือกที่มันสำหรับการปรับแต่งตัวอย่างเช่นเช่นเดียวกับตอนที่กำลังขึ้นทางลาดชันสูงด้านหน้าต่ำที่ด้านหลัง”
“ นายพูดเหมือนกับว่ามันจะง่ายขึ้นแบบนั้นแหละ? นายก็รู้ว่ามันไม่อาจจะใช้ในชีวิตจริง ถ้าทำแบบนั้นได้ตอนนี้ผู้ผลิตรถยนต์จำนวนมากในประเทศก็คงใช้กันไปแล้ว” ประธานสโมสรเงยหน้าขึ้นมองจากแล็ปท็อปและโต้กลับ: “ตอนนี้เราควรจะคิดวิธีที่มันสามารถใช้ได้จริงๆจะดีกว่า?”
“ ถ้าตอนนี้หลี่หยูอยู่เขาคงจะมีไอเดียดีๆแล้ว เพราะเขามีความเชี่ยวชาญในเรื่องนี้มากกว่าพวกเรา” หนึ่งในคนกลุ่มนั้นพูดขึ้นมาอย่างอิจฉาต่อว่า: “หลี่หยูเป็นคนเก่งมากทันทีที่เขาจบปี 4 เขาถึงกับได้รับการสัมภาษณ์จากบริษัท มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี ทันที… “
“ใช้! เชื่อไหมว่าถ้าฉันพูดเรื่องนี้กับกลุ่มเพื่อนๆพวกนั้นต่างก็แสดงสีอิจฉาออกมาตลอด ก็แน่ละ! จะมีใครที่ไม่อิจฉาบ้างก็ในเมื่อค่าจ้างที่บริษัท มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี จ้างนั้นสูงกว่าเงินเดือนปกติถึงสองเท่า และไหนจะงานเลี้ยงที่โรงแรมระดับห้าดาว …. “
“ใช่แล้วใช่เรื่องนี้ต่างก็ลุกลามราวกับไฟป่ากับกลุ่มเพื่อนในมหาลัยของเรา ฉันยังได้ยินพวกผู้หญิงพูดกันว่าจะยอมเป็นแฟนกับคนที่ได้ทำงานที่นั้นด้วย มันเป็นอะไรที่บ้ามาก”
“นอกจากนี้พวกนายจำหยางไป่เหอได้ไหม? ตอนนี้เธอเป็นผู้จัดการที่ บริษัท มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี เป็นผู้บริหารทันทีหลังจากเรียนจบ” ดวงตาของนักเรียนคนอื่นเต็มไปด้วยความโหยหา“ หยางไป๋เหอต่างก็เป็นความฝันของผู้ชายทุกคนที่นี้ แต่ใครจะคิดว่าเธอจะก้าวขึ้นไปสูงหลังจากเรียนจบกัน เฮ้อ! พวกนายรู้ไหมว่าใครมีสิทธิ์ที่จะจีบเธอได้ มองหน้ากันแบบนั้นแสดงว่าพวกนายไม่รู้สินะ? ก็ได้! ฉันจะบอกพวกนายเอง ชายคนนั้นก็คือรุ่นพี่ของเรา ประธานเย่ นั้นเอง เป็นไง ตกใจละสิ “
ว้าว! ความคิดของคนหนุ่มสาวพวกนี้มันไปไกลจริงๆ เดิมทีต่างก็เป็นคำถามที่จริงจัง แต่มาตอนนี้มันกลับกลายเป็นเรื่องไร้สาระไปได้ซะงั้น
“หึหึ ~ รุ่นพี่เย่ชิง?”
“ หยุนจี้ใช้สมองของนายหน่อยได้ไหม? มีเพียงรุ่นพี่เย่ชิงเท่านั้นที่สามารถจับคู่กับหยางไป่เหอได้?”
“ อึวัว! เห็นได้ชัดว่าเป็นหยางไป่เหอต่างหากที่ไม่คู่ควรกับรุ่นพี่เย่ชิง พวกนายควรเปลี่ยนความคิดด้วย?”
“รุ่นพี่เย่ชิงเป็นพระเจ้าในใจของฉัน พวกนายไม่ได้ดูข่าวหรือไงว่าก่อนหน้านี้ที่งานนิทรรศการวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีประจำปีในเซี่ยงไฮ้เกิดอะไรขึ้น? ถ้าไม่ใช้เพราะบริษัท มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี ของรุ่นพี่ งานนี้คงกลายเป็นเรื่องตลกของคนทั้งโลกไปแล้ว .”
“ใช้! รุ่นพี่เย่ชิงเป็นพระเจ้าในใจของฉันเหมือนกัน ฉันยังได้เข้าไปค้นหาเกี่ยวกับประวัติของเขาในเว็บมาเหมือนกัน พวกนายต้องไม่เชื่อแน่ว่ารุ่นพี่เขาเป็นคนสร้างบริษัท มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี ขึ้นมาด้วยตัวเอง!”
นักเรียนที่มีใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากสิวไม่เห็นด้วยกับคำพูดของเพื่อนที่ชื่อหยุนจี้: “นายกำลังลดรสนิยมของรุ่นพี่เย่ชิง ฉันเคยได้ยินข่าวลือว่าก่อนหน้านี้รุ่นพี่ของเราถึงกับทิ้งดาราใหญ่ให้รอตั้งนานนะ “