Monster Factory - บทที่ 146: ต้นแบบแรก

ระบบแลกเปลี่ยนดอกสว่านอัตโนมัติ!

เครื่องซีเอ็นซีไม่มีทางที่จะทำชิ้นส่วนที่ซับซ้อนให้เสร็จสิ้นได้ด้วยดอกสว่านเพียงดอกเดียว

โดยทั่วไปยิ่งมีตัวเลือกการกัดมากเท่าไหร่ เครื่องก็จะยิ่งมีดอกสว่านมากขึ้นเท่านั้น

ดอกสว่านที่มีรูปร่างและขนาดตามปกติจำเป็นต้องเก็บไว้ในพื้นที่จัดเก็บเฉพาะ เมื่อจำเป็นต้องใช้งานเครื่องมืออย่างดอกสว่านก็จะถูกสับเปลี่ยนเองโดยอัตโนมัติและทำตามแบบที่ถูกป้อนเข้าไป

ระบบแลกเปลี่ยนเครื่องมืออัตโนมัติสำหรับยักษ์ใหญ่จักรกล เย่ชิงที่ออกแบบมานั้นทำงานบนหลักการเดียวกัน เนื่องจากในส่วนหน้าของแขนคือระบบรักษาความปลอดภัยอัตโนมัติและขั้วต่อไฮดรอลิก

ยักษ์ใหญ่จักรกลมาพร้อมกับกล่องเครื่องมือในตัวที่ด้านหลัง ดังนั้นเมื่อจำเป็นต้องเปลี่ยนเครื่องมือจึงทำได้ง่ายเพียงแค่ วาง ปล่อย หยิบ และสวมใส่

สำหรับวิธีการควบคุมแขนกลทั้งสองอย่างคล่องแคล่วนั่นเป็นปัญหาทางเทคนิคอีกประการหนึ่ง

อย่างไรก็ตามปัญหานั้นสามารถแก้ไขได้อย่างง่ายดายเนื่องจากไม่มีทางที่ ‘แขนกลเทียม’ เทคโนโลยีขั้นสูงจะไม่มาพร้อมกับระบบควบคุม

เหนือฐานของเครื่องขุดคือห้องคนขับ ด้านในมีคานรองรับสองอันเหมือนไม้ควบคุม คนขับสามารถวางแขนของพวกเขาลงในแท่งควบคุมและด้วยการสนับสนุนของระบบการเคลื่อนไหวของแขนแขนกลที่อยู่ภายนอกจะสามารถเลียนแบบการเคลื่อนไหวที่ต้องการของคนขับได้อย่างสมบูรณ์แบบ

สิ่งนี้เห็นได้ชัดว่าได้เกินขอบเขตของการออกแบบของห้องคนขับแบบเดิมไปแล้วและดูเหมือนห้องคนขับของหุ่นยนต์กันดั้มมากกว่า

เพื่อป้องกันการใช้งานในทางที่ผิดเย่ชิงจึงมีการติดตั้งปุ่มควบคุมไว้ด้านในซึ่งจะต้องกดตลอดเวลาระหว่างการใช้งานไม่อย่างนั้นแขนกลทั้งคู่จะไม่ได้รับคำสั่งใดๆ

ระบบควบคุมประเภทนี้เป็นเพียงกันดั้มที่ไม่มีชุดเกราะและอาวุธยุทโธปกรณ์ อย่างไรก็ตามมีข้อบกพร่องอย่างชัดเจนในการออกแบบนี้: ระบบควบคุมมีน้ำหนักมากเกินไป คนทั่วไปอาจไม่สามารถอยู่ในห้องคนขับได้ถึง 10 นาทีก่อนที่พวกเขาจะไม่สามารถยกแขนขึ้นได้ อย่างไรก็ตามนั่นเป็นปัญหาที่เย่ชิงจะจัดการได้ก็ต่อเมื่อต้นแบบเสร็จสมบูรณ์และผ่านการทดสอบแล้วเท่านั้น

ดังนั้นในตอนนี้มีเพียงพวกฮักเท่านั้นที่สามารถใช้งานเครื่องนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพในช่วงเวลาเริ่มต้น

ฐานนั้นง่ายกว่ามากในการสร้างเนื่องจากสิ่งที่จำเป็นคือการติดตั้งและเชื่อมต่อเครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลที่พร้อมใช้งานกับระบบส่งกำลัง เมื่อคำนึงถึงความจำเป็นในการปีนขึ้นเนินและข้ามคูน้ำ ฐานได้รับการออกแบบให้มีขนาด 4 × 4 และใช้ยางคู่ขนาดใหญ่เป็นฐานของรถ

เมื่ออุปกรณ์การทำงานทุกชิ้นได้รับการติดตั้งและเชื่อมต่อกับฐานอย่างสมบูรณ์ เย่ชิงพร้อมกับแล็ปท็อปในมือของเขาก็ปีนขึ้นไปบนห้องคนขับของเครื่องต้นแบบด้วยอาการตื่นเต้นเป็นอย่างมาก

ตัวต้นแบบนี้มีความสูง 5 เมตรและมีความยาวแขน 10 เมตร

เมื่อแขนได้หดกลับมานั้นมันจะกลับมาอยู่บริเวณหน้าของห้องคนขับพอดี ซึ่งนั้นทำให้มันสามารถทำหน้าที่เป็นเกราะป้องกันได้ชั่วคราวสำหรับคนที่อยู่ข้างได้ เมื่อเกิดอุบัติเหตุหรือเรื่องร้ายแรงขึ้น นอกจากนี้ไม่ว่าจะขยับแขนด้วยวิธีใดก็ไม่มีทางที่จะสัมผัสกับห้องคนขับได้เนื่องจากระบบควบคุมถูกล็อคเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้พวกมือใหม่เผลอมาทำลายตัวเอง

ข้างในนั้นโล่งอย่างสมบูรณ์โดยไม่มีสิ่งที่สะดวกสบายใดๆ ทันทีที่เย่ชิงปีนเข้ามาเขาก็ถูกคลื่นความร้อนที่ทำให้หายใจไม่ออกทันที

“ต้องการหน่วยเอซีเวน!” เย่ชิงถึงกับร้องออกมาขณะที่เขาจดรายการสิ่งที่ต้องการเพิ่มลงไปในสมุด

ปัจจุบันเก้าอี้เป็นเพียงชิ้นส่วนโลหะเชื่อมซึ่งจำเป็นต้องเปลี่ยนเป็นเก้าอี้ปรับไฟฟ้าระดับไฮเอนด์

เมื่อแขนกลหดกลับแม้ว่าจะสามารถป้องกันห้องคนขับได้ แต่ก็จำกัดมุมมองของคนขับเช่นกันดังนั้นจึงจำเป็นต้องมีกระจกมองข้างเพิ่มเติม และจำเป็นต้องมีกระจกมองหลังเมื่อความปลอดภัย

เมื่อกดปุ่มสตาร์ทเครื่องยนต์ดีเซล 300 KW ก็คำรามออกมา

การควบคุมนั้นง่ายมากมีเพียงสองเกียร์เท่านั้นในตอนนี้คือเดินหน้าและถอยหลัง ระบบเบรกใช้ระบบเบรกที่ใช้กันทั่วไปในปัจจุบันเช่นเดียวกับรถยนต์อัตโนมัติแป้นเบรกหนึ่งคันและแป้นคันเร่ง

เย่ชิงเปิดประตูบานใหญ่และนำเจ้ายักษ์ใหญ่จักรกลออกไปทดสอบในสนาม

ระหว่างทางเย่ชิงรู้สึกว่าแทบไม่มีแรงสั่นสะเทือนมาจากเก้าอี้โลหะแข็งเลย

ไม่มีการสั่นสะเทือนที่ชัดเจน แน่นอนว่ามันบ่งบอกว่าเครื่องทั้งหมดมีระบบกันสะเทือนที่ยอดเยี่ยม

เย่ชิงค่อยๆขับเจ้ายักษ์ใหญ่จักรกลออกมาและมาหยุดอยู่ตรงหน้าเนินเขาที่แห้งแล้งแห่งหนึ่ง หลังจากติดแขนของเขาเข้ากับแป้นควบคุมทั้งสองแล้วจักรกลก็ดูเหมือนจะมีชีวิตขึ้นมา

การกดปุ่มสั่งการด้วยมือทั้งสองข้าง เอาต์พุตจากเครื่องยนต์จะทำงานเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าเมื่อแขนทั้งสองข้างเริ่มขยับโดยอัตโนมัติเพื่อให้สอดคล้องกับแขนของเย่ชิง

ปัจจุบันสิ่งที่ยึดกับแขนกลคือค้อนเจาะสองอัน เย่ชิงหายใจเข้าลึกๆและได้ลองเลียนแบบการทุบเช่นเดียวกับฮักที่เขาเคยเห็นในภาพยนตร์

* บูม *

หลังจากการเคลื่อนไหวของยักษ์ใหญ่จักรกลและเสียงคำรามจากค้อน มันได้เจาะปะการังขนาดใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าเย่ชิงให้แตกออกเป็นเสี่ยงๆราวกับโดนปืนใหญ่ยิง

ไม่เพียงแต่เปลือกนอกของปะการังเท่านั้นที่ระเบิดออกไป แม้แต่ฐานของปะการังเองก็ระเบิดออกเช่นกัน เมื่อเย่ชิงเห็นแบบนั้นก็กดปุ่มเพื่อให้เต็มกำลังค้อนสว่านทั้งสองตัวบนแขนกลทันที

ซึ่งการกระทำแบบนี้ได้ทำให้ตัวโครงเครื่องเริ่มที่จะสั่นขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด อย่างไรก็ตามการสั่นนี้ไม่สามารถส่งผลกระทบต่อการทำงานของเครื่อง

เมื่อเย่ชิงรู้สึกว่าความเร็วมันมาถึงจุดที่เขาต้องการ เขาก็ได้หันค้อนเจาะไปที่พื้นโลกและส่งมันในทิศทางนั้นทันที

* ปัง ~ ปัง *

เช่นเดียวกับการฝังเสา ในตอนนี้พื้นตรงหน้าที่เดิมเป็นเพียงพื้นดินโล่งๆเรียบๆก็ได้มีหลุมขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นแทน

เย่ชิงที่เห็นแบบนั้นก็รู้สึกพอใจกับผลงาน ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนเครื่องมือไปเป็นที่ใช้สำหรับการรื้อถอน

ซึ่งขั้นตอนนี้แขนกลจะหมุนไปทางด้านหลังโดยอัตโนมัติและด้วยเสียงดังกังวานมันก็ได้ปล่อยค้อนเจาะเข้าไปในชั้นวางเครื่องมือและใช้กรรไกรรื้อถอนสองอันมาแทน กระบวนการนี้ถูกทำอย่างรวดเร็วก่อนที่แขนของเจ้ายักษ์ใหญ่จักรกลจะกลายเป็นเหมือนแขนของปูยักษ์ เย่ชิงได้ควบคุมมันเช่นเดียวกับวิธีที่เขากำลังตัดแตงโมออกมาจากต้น แน่นอนว่าเป้าที่เขาใช้ในการทดลองคือปะการังพวกนั้น

หลังจากที่เลือกปะการังขนาดใหญ่ได้แล้ว เย่ชิงก็ใช้กรรไกรรื้อถอนตัดลงไปที่โคนต้นทันที ขณะที่เย่ชิงทำแบบนั้นเขาก็พบว่าการนั่งนั้นไม่สะดวกเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงลุกขึ้นยืนจากนั้นด้วยการหมุนแขนอย่างแรง เขาก็สามารถโยนหินหลายตันลงสู่ทะเลได้

หินปลิวว่อนไปไกลกว่า 20 เมตรก่อนที่มันจะจ้มลงไปในทะเลพร้อมกับละอองน้ำขนาดยักษ์

“สุดยอด!” เย่ชิงปล่อยมือจากตัวควบคุมและพยายามนวดแขนที่ตอนนี้สงสัญญาถึงอาการบาดเจ็บออกมา ในตอนนี้เห็นได้ชัว่าแขนกลพวกนี้นั้นเหนือล้ำกว่าเทคโนโลยีที่มีอยู่ในตลาด แม้ว่าตอนนี้มันยังอยู่เพียงในช่วงทดลองแต่ประสิทธิภาพที่มันแสดงออกมาก็ถือว่าเกิดพอที่จะทำลายอุตสาหกรรมระดับสูงในระดับสากลได้แล้ว

อย่างไรก็ตามในสายตาของวิศวกรมอนเตอร์มีความเป็นไปได้เพียงสองทางคือเป็นไปได้และเป็นไปไม่ได้เท่านั้น

เนื่องจากได้รับการพิสูจน์แล้วว่าสามารถสร้างต้นแบบได้ ดังนั้นเจ้ายักษ์ใหญ่จักรกล 150 ตันก็ต้องเป็นไปได้เช่นกัน

แน่นอนว่าต้องรักษาต้นแบบนี้ไว้ เย่ชิงกำลังจะได้รับลิขสิทธิ์เป็นครั้งแรกดังนั้นเมื่อโรงงาน มอนสเตอร์ เฮฟวี่ อินดัสทรี ได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับ 10 เจ้ารถขุดยักษ์ใหญ่จักรกล ที่ได้รับการปรับปรุงก็สามารถเข้าสู่ตลาดได้เช่นกัน เมื่อถึงตอนนั้นรถขุดจากต่างประเทศทั้งหมดจะต้องร้องไห้ออกมาอย่างแน่นอน

เมื่อเย่ชิงลงจากห้องคนขับเขาก็ได้มอบการปรับปรุงความสะดวกสบายทั้งหมดที่แนะนำให้กับวิศวกรมอนเตอร์

เมื่อเห็นว่าตอนนี้เป็นเวลา 17.00 น. เย่ชิงก็เตรียมที่จะไปเยี่ยมมหาวิทยาลัยจงหยุน เพื่อให้แม่นยำยิ่งขึ้นเขาได้นำกล้อง 3 มิติมาใช้ในการถ่ายภาพต้นมะพร้าว

แม้ว่ามหาวิทยาลัยจงหยุนจะได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในอันดับต้นๆเหมือนมหาวิทยาลัยแห่งชาติอื่นๆ แต่สิ่งอำนวยความสะดวกด้านการวิจัยของที่นี้ต้องบอกว่าครอบคลุมเป็นอันดับหนึ่งมาโดยตลอด

ไม่ต้องพูดไปไหนไกลดูได้จากเรือนกระจกวิจัยสภาพภูมิอากาศเขตร้อนเป็นต้น แม้ว่ามันจะค่อนข้างเล็กแต่จะมีกี่มหาวิทยาลัยกันที่มีแบบนี้?

ขณะที่อยู่บนถนนไปมหาวิทยาลัย เย่ชิงได้โทรหารองอาจารย์ใหญ่เพื่อขอเข้าเรือนกระจกจำลองสภาพภูมิอากาศ อย่ามองว่ามันเป็นเพียงสถานที่เล็กๆและจะไม่ได้รับการดูแลแต่อย่างใด กลับกันเลนสถานที่แห่งนี้ได้รับการดูแลอย่างเข้มงวดมาก ดังนั้นถ้าไม่ได้รับจากเจ้าหน้าที่ที่รับผิดชอบ มันไม่มีทางที่จะได้เข้าไปง่ายๆ ดังนั้นเย่ชิงจึงตัดสินใจที่จะขออนุญาตจากอาจารย์ใหญ่

มันจะมีใครใหญ่ไปกว่าอาจารย์ใหญ่อีก?

ครั้งสุดท้ายเมื่อบริษัทของเย่ชิงได้ทำการจ้างพนักงานจากเด็กจากมหาลัยเกือบ 200 คน และการสร้างชื่อในงานนิทรรศการทำให้ชื่อเสียงของมหาลัยจงหยุนนี้เพิ่มขึ้นไป

เมื่ออาจารย์ใหญ่ได้รับโทรศัพท์จากเย่ชิง แน่นอนว่าเขาต้องรู้สึกดีอย่างมาก เขาถึงกับอนุญาติให้เย่ชิงเข้าไปในพื้นที่ทั้งหมดได้ นั้นรวมไปถึงพื้นที่เฉพาะอาจารย์เช่นกัน

ครึ่งชั่วโมงต่อมารถแอสมาตินของเย่ชิงหยุดอยู่หน้าทางเข้าหลักของมหาวิทยาลัย