Monster Factory - บทที่ 142: ไปเยี่ยมเขากันเถอะ

“40 ล้านหยวน” เย่ชิงเรียกราคาที่ทำให้ตัวแทนทุกคนต้องตกตะลึง

“ แพงมาก! แล้วทำไมต้นไม้ในนิทรรศการถึงมีราคาแค่ 2 ล้านเท่านั้น” ตัวแทนของคอมศ์พาสรู้สึกเหมือนถูกฉีกหน้า

“ผมจะขออธิบายง่ายๆเลยก็แล้วกัน ที่ทำไมราคาของต้นไม้พวกนั้นถึงมีราคาเพียงแค่ 2 ล้านหยวนเท่านั้น นั้นก็เพราะว่าพวกมันมีอยู่จริงๆ ดังนั้นผมจึงทำเพียงแค่ถ่ายรูปพวกมันและใช้เทคนิคการสแกนพิเศษเพื่อให้ได้ภาพวาดคร่าวๆออกมา”

“นอกจากนี้ต้นไม้พวกนั้นยังมีส่วนผสมของไททาเนียมเพียงจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น ผมคิดว่าคุณคงรู้อยู่แล้วว่าการรวมแร่ไททาเนียมเข้าด้วยกันกับประติมากรรมจะมีคุณสมบัติในการป้องกันการกัดกร่อนและป้องกันการสึกกร่อนได้ดีกว่าเหล็กกล้าไร้สนิม…” เย่ชิงได้เริ่มหมุนเหล้าที่เหลืออยู่ในถ้วยของเขาไปมา: “เอาละ! ผมอธิบายจบแล้วหวังว่าคุณน่าจะเข้าใจ”

“ดังนั้นมังกรตัวแรกที่คุณได้สั่งซื้อจะมีราคา 40 ล้านหยวน แต่ถ้ามีตัวที่สองราคาก็จะลดลงเหลือเพียง 10 ล้านหยวนเท่านั้น”

ยังมีราคา 10 ล้านหยวนอีกเหรอ

ทางด้านของคนจากตระกูลคอมศ์พาสแม้ว่าเงิน 10 ล้านหยวนนั้นไม่ได้ถือว่าแพงขนาดนั้น แต่มันก็ยังเป็นเรื่องที่ยากจะยอมรับได้อยู่ดี

“และหากต้องลงนามในสัญญาเราสามารถรับประกันว่าผลิตภัณฑ์นี่จะเสร็จสิ้นภายในห้าวันหลังจากนี้ “

ตัวแทนของคอมศ์พาสอยากจะบอกว่าเขารู้สึกสะเทือนใจโดยเงื่อนไขสุดท้ายที่ว่าเขาจะสามารถส่งมังกรได้ภายในห้าวัน

แต่เขาไม่ใช่คนที่มีอำนาจตัดสินใจสุดท้ายดังนั้นเขาจึงขอตัวขณะวิ่งไปที่บาร์เพื่อเพลิดเพลินกับมาการิต้ารสผลไม้สักถ้วยขณะที่เขาโทรข้ามทวีปไปปรึกษากับคนที่มีอำนาจตัวจริง

หลังจากที่เย่ชิงดื่มเหล้าหมดไปหนึ่งแก้วด้วยกัน แทนคอมศ์พาสก็กลับมาบอกว่าเขาต้องการมังกรสามตัวแต่ขอราคาอยู่ที่ 50 ล้านหยวน

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมตระกูลคอมศ์พาสถึงสามารถอยู่มาได้ถึงทุกวันนี้ พวกนั้นไม่คิดจะยอมเสียเปรียบอะไรง่ายๆเลย แต่ทางเย่ชิงเองก็ไม่คิดจะยอมเช่นกัน เขาบอกกลับไปว่าเขาสามารถลดให้ได้เหลือเพียง 55 ล้านหยวนเท่านั้น แต่ระยะเวลาในการส่งมอบจะถูกเลื่อนออกไปเป็นหนึ่งสัปดาห์แทน

ทันใดนั้นเองสัญญาฉบับแรกก็ถูกเขียนขึ้นมาด้วยประการณ์ฉะนี้ แน่นอนว่าราคาซื้อขายกันอยู่ในสกุลหยวนดังนั้นจึงไม่สำคัญว่าพวกเขาจะจ่ายเป็นสกุลเงินใดตราบใดที่มันมีมูลค่าเงินเท่ากันหลังจากการแลกเปลี่ยนมันก็ได้ทั้งนั้น

ดอกไม้ที่บริษัทบลูสกายต้องการนั้นถูกกว่ามาก เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5 เมตรที่จะวางในล็อบบี้มีราคาเพียง 500,000 หยวนต่อชิ้น ในขณะที่มินิเวอร์ชันที่จะวางในโรงแรมและมอบให้กับลูกค้าวีไอพีมีราคา 20,000 หยวนต่อชิ้น

สาเหตุที่ราคาต่ำขนาดนี้ส่วนใหญ่มาจากจำนวนที่โรงแรมบลูสกายต้องการนั้นมีจำนวนมาก

เมื่อราคาและวันจัดส่งถูกเขียนลงไปในใบสัญญาเสร็จสิ้น ห้องจัดเลี้ยงก็กลายมาเป็นมีชีวิตชีวาขึ้นเรื่อยๆ อาจจะเป็นเพราะพวกเขารู้สึกว่าถ้าพวกเขาไม่สนุกให้เต็มที่ในครั้งนี้ พวกเขาจะขาดทุนไปกับมันได้ง่ายๆ ดังนั้นเหล่าแขกต่างก็เรียกร้องให้ทางเย่ชิงเปิดขวดเหล้าที่มีราคาเพียงที่สุดในห้อง ก่อนที่พวกเขาจะเพลิดเพลินไปกับมัน และดูเหมือนว่าคนเหล่านี้มีแผนที่จะอยู่กันทั้งคืนเพราะแม้แต่คนขับเองก็เข้าร่วมสนุก

เมื่อเสร็จธุระกับบริษัททั้งแปดแห่ง เย่ชิงกับกงเทาและตัวแทนของดิสนีย์ก็นั่งลงที่หน้าบาร์พร้อมกับน้ำผลไม้คนละแก้ว

“ คุณเย่! คุณเคยไปเที่ยวที่ดิสนีย์แลนด์ไหม?” รองประธานของเอเชียเนวิลล์ถามขณะที่เขาชนแก้วกับเย่ชิง

“ไม่! ผมไม่ชอบการไปที่ที่มีคนเยอะแบบนั้นซักเท่าไหร่” เย่ชิงตอบพร้อมกับแสดงรอยยิ้ม: “ถึงจะเป็นแบบนั้นผมก็ดูแอนิเมชั่นและภาพยนตร์เรื่องดังของดิสนีย์เกือบทั้งหมดแล้ว”

“ ถ้าอย่างนั้นคุณเย่คุณต้องเคยเห็นปราสาทลวงตาในโอเพนเดอร์ของเรา อลิซจากอลิซในแดนมหัศจรรย์ ต้นไม้โบราณจากอาณาจักรเวทมนตร์ พร้อมกับรุ่งอรุณแห่งแสงจากเจ้าหญิงราพันเซล”

“เช่นเดียวกับสโนว์ไวท์และซินเดอเรลล่าที่มีชื่อเสียง”

ไม่ว่าเนวิลล์จะพูดชื่ออะไรออกมาเย่ชิงก็คุ้นเคยกับมันมากและเคยติดตามซีรีส์เรื่องดังมาแล้วทุกครั้ง

“คุณเย่! เนื่องจากคุณสามารถสร้างได้แม้แต่มังกร มันก็เป็นไปได้ที่คุณจะสร้างหอคอย, ต้นไม้วิเศษ, ปราสาทลวงตา​​อลิซ, ซินเดอเรลล่า, สโนว์ไวท์และตัวละครอื่นๆใช่ไหม?”

“แน่นอน!” เย่ชิงหายใจเข้าลึกๆ ถ้าเขาสามารถร่วมมือกับยักษ์ใหญ่ด้านความบันเทิงอย่างดิสนีย์ได้จริงๆ เงินที่เขาจะได้รับนั้นจะไหลเข้ามาเร็วกว่าการไปปล้นธนาคารเสียอีก

อย่างไรก็ตามในตอนนี้เย่ชิงยังคงควบคุมตนเองเอาไว้ให้เป็นปกติ

ลองคิดดูเล่นๆว่าถ้ากลุ่มเด็กหญิงตัวเล็กๆคนหนึ่งโกรธและคว้าของเล่นเหล่านี้มาเป็นอาวุธมันจะต้องแข็งแกร่งกว่าค้อนใดๆ

และแน่นอน ~ คำพูดต่อไปของเนวิลล์ทำให้ประเด็นนี้ปลอดภัยมากขึ้น

เขาบอกกับเย่ชิงว่าดิสนีย์นั้นมีสวนสนุกหกแห่งทั่วโลกเช่นเดียวกับสวนสาธารณะในมหาสมุทรและอาณาจักรสัตว์ สิ่งที่พวกเขาต้องการคือประติมากรรมในธีมดิสนีย์ที่มีความวิจิตรงดงามราวกับต้นไม้อัลลอยด์ที่ปรากฏในงานแสดงนิทรรศการ

ความต้องการของพวกเขาค่อนข้างมากอย่างไรก็ตามไม่ว่าจะเป็นอย่างไรถ้าเงินถึงอะไรก็สามารถเป็นไปได้

ยกตัวอย่างเช่น ตุ๊กตาบาร์บี้เป็นเจ้าหญิงที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกและยังคงได้รับความนิยมแม้จะผ่านไปหลายทศวรรษและตอนนี้มันก็เป็นหนึ่งในสัญลักษณ์ที่โดดเด่นของอเมริกา มีแม้กระทั่งเวอร์ชั่นสำหรับคนผิวดำและผู้ใหญ่อย่างไรก็ตามสิ่งที่โชคร้ายที่สุดคือตุ๊กตาบาร์บี้ไม่ได้เป็นของดิสนีย์ แต่เป็นของแมทเทล

โดยพื้นฐานแล้วดิสนีย์ก็ประสบปัญหาเช่นเดียวกับตุ๊กตาบาร์บี้นั่นคือมีของเล่นวัสดุรูปร่างและขนาดทุกชนิดมากมาย

เมื่อพวกเขาได้เห็นความวิเศษของเทคโนโลยีอย่างเจ้าต้นไม้โลหะผสมที่สวยงาม มันก็เป็นเหมือนตัวจุดประกายความคิดสร้างสรรค์ของพวกเขาขึ้นมาอีกครั้ง

การใช้โลหะผสมที่สวยงามเช่นนี้เพื่อสร้างรูปปั้นในธีมดิสนีย์ใหม่ๆจะดึงดูดผู้เข้าชมใหม่ๆได้มากขึ้น และจะทำให้ผู้ที่รู้สึกเบื่อหน่ายกับต้นฉบับหันมาสนใจมันอีกครั้ง

ดิสนีย์แลนด์ทั่วโลกล้วนมีธีมหลักที่แตกต่างกันไป ในการสร้างรูปสลักโลหะที่เป็นเอกลักษณ์แบบเดิมนั้นดีกว่าการทำผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ นอกจากนี้การทำผลิตภัณฑ์ตัวใหม่ก็ใช้เงินไม่ใช้น้อย

โครงสร้างโลหะผสมรวม 70 ชิ้นได้ถูกพูดขึ้นมา นอกเหนือจากต้นไม้วิเศษ ปราสาทลวงตา และหอคอย ซึ่งเป็นงานที่ค่อนข้างใหญ่แล้ว ผลิตภัณฑ์ส่วนที่เหลือก็สูงไม่ถึงสองเมตร

เย่ชิงพูดว่าสิ่งเหล่านี้เป็นงานง่ายๆ แต่ยิ่งพวกเขาต้องการให้สวยงามมากเท่าไหร่มันก็ยิ่งต้องมีรายละเอียดมากขึ้นเท่านั้น ดังนั้นราคาสุดท้ายอาจจะสูงขึ้นตามไปด้วย

“เรามีแม่พิมพ์และภาพวาด 3 มิติทั้งหมดที่คุณอาจต้องการและขอบเขตของมันก็ไม่มีปัญหาอย่างแน่นอน ดังนั้นคุณจึงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนแปลงมากนัก” เนวิลล์ที่ได้ฟังแบบนั้นก็แสดงรอยยิ้มออกมาราวกับราชินีเมื่อเห็นสโนว์ไวท์กินแอปเปิ้ลอาบยาพิษ

เย่ชิงได้วางแก้วน้ำผลไม้ของเขาลง “มันไม่สำคัญจริงๆในเรื่อง ” ทัศนคติ” จากนั้นเราจะคำนวณราคาตามขนาดของมัน ผมรับประกันว่าผลลัพธ์ที่ได้นั้นจะแม่นยำเหมือนกับภาพวาดอย่างแน่นอน อย่างไรก็ตามหากคุณต้องการความรู้สึกเหมือนจริงอย่างต้นไม้โลหะผสมนั่นผมคิดว่ามันไม่จำเป็นมากนัก เพราะพวกเด็กๆจะไม่เสียเวลาจำของพวกนี้อย่างแน่นอน “

“ แต่……ถ้าเปลี่ยนไปเป็นพวกรายละเอียดของทรงผมและชุดจะดีกว่าไหม?”

“รายละเอียดพวกนี้!” รอยยิ้มของเนวิลล์ได้หยุดชะงักไปทันที แม้ว่าใบหน้าของการ์ตูนจะดูดี แต่ก็ไม่มีเด็กคนไหนที่จำใบหน้าที่มีรายละเอียดได้ทั้งหมด แต่กลับกันถ้าเป็นรายละเอียดเกี่ยวกับผมและเสื้อผ้านั้นกับเป็นเรื่องง่ายมาก

เจ้าหญิงดิสนีย์มีประสบการณ์ถ่ายภาพยนตร์มานานหลายทศวรรษ ดังนั้นด้วยความก้าวหน้าใหม่ๆในเทคโนโลยีภาพเคลื่อนไหว ดิสนีย์จึงผลิตแอนิเมชั่นแบบคลาสสิกมากขึ้นเรื่อยๆและเจ้าหญิงที่อยู่ข้างในก็สวยงามมากขึ้นเรื่อยๆ

แค่นึกถึงชุดของเจ้าหญิงดิสนีย์ทั้งหมดที่ทำออกมา เห็นได้ชัดว่าไม่มีชุดใดที่ถูกนำไปทำซ้ำเลย!

จากนั้นลองนึกถึงทรงผมทั้งหมดของเจ้าหญิงเหล่านั้น ทรงผมเหล่านั้นคืออะไร? พวกเขาเห็นได้ชัดว่าคลาสสิกที่ได้รับการยกย่องในระดับสากล หากรายละเอียดเหล่านั้นหายไปอะไรคือความแตกต่างระหว่างโลหะผสมกับโครงสร้างโลหะปกติ?

ใบหน้าของตุ๊กตาบาร์บี้ก็มีเพียงเท่านี้ ใครมองหน้าจริงของพวกมันบ้าง พวกเด็กๆที่เล่นของเล่นชิ้นนี้ก็เพียงสนใจกับทรงผมและการแต่งตัวเท่านั้น

“ แล้ว……คุณเย่สามารถเพิ่มรายละเอียดเหล่านั้นได้ไหม?” อารมณ์ที่มันคงของเนวิลล์ก่อนหน้านี้เริ่มกลายเป็นไม่มั่นคงขึ้นมา: “ตัวอย่างเช่นชุดของซินเดอเรลล่า……”

“ทำได้แน่นอนครับ! ไม่ว่าผมจะยาวของราพันเซล หรือเป็นชุดราตรีของซินเดอเรลล่า และรองเท้าคริสตัล” กลับเป็นเย่ชิงที่ตอบกลับพร้อมกับรอยยิ้ม: “แน่นอนยิ่งมีรายละเอียดมากเท่าไหร่ก็จะยิ่งมีราคาแพงขึ้นเท่านั้น”

เนวิลล์ที่ได้ยินแบบนั้นก็เปลี่ยนน้ำผลไม้ไปเป็นเหล้าและเริ่มดื่มด้วยตัวเองด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย

ดูเหมือนว่าไม่ว่าเขาจะพยายามอย่างไรเขาก็ยังคงถูกเดาทางได้ทุกครั้งไป

อย่างน้อยสิ่งที่ดีเกี่ยวกับผ้าและทรงผมก็คือสิ่งที่พบเห็นได้ทั่วไปในชีวิตประจำวัน แตกต่างจากมังกรตรงที่แม่พิมพ์สำหรับชุดและทรงผมนั้นค่อนข้างง่ายที่จะทำ

70 โครงสร้างโลหะซึ่งเย่ชิงให้ราคาเท่ากันสำหรับแต่ละชิ้นคือ 5 ล้านหยวน

ซึ่งรวมทั้งหมดจะมีมูลค่ารวมกันมากถึง 375 ล้านหยวนซึ่งเป็นข้อตกลงที่ใหญ่ที่สุดที่เย่ชิงเคยทำในชีวิตนี้ ดังนั้นในการเป็นนักธุรกิจที่ดีเย่ชิงจึงได้ลดราคาให้บางส่วนและเหลือเพียงแค่ 350 ล้านหยวนเท่านั้น

“สำหรับสัญญาผมมีเพียงสองคำขอ หนึ่งขอให้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับและสองหากไม่ได้รับอนุญาตจากเรา คุณเย่จะไม่สามารถสร้างสิ่งอื่นใดที่เกี่ยวข้องกับดิสนีย์ได้”

เย่ชิงไม่ได้พูดอะไรเขาทำเพียงยกแก้วขึ้นเป็นความหมายว่ามันไม่มีปัญหา

19:30 น. ในห้องจัดเลี้ยงที่อยู่ใกล้ๆ หญิงสาวที่มีเสน่ห์ที่สวมแหวนเพชรขนาดเล็กได้เคาะแก้วไวน์คริสตัลของเธอขณะที่เธอกระซิบกับผู้อำนวยการเซี่ยข้างๆเธอ

แน่นอนว่าสิ่งที่พวกเธอพูดกันนั้นคือการได้เห็นเนวิลล์รองประธานประจำเอเชียของดิสนีย์เมื่อไม่นานมานี้

นอกจากนี้มิตเตอร์เนวิลล์ดูเหมือนจะอยู่ร่วมกับแขกชาวต่างชาติกลุ่มหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้นดูเหมือนว่าผู้นำของกลุ่มนี้จะเป็นคนรู้จักประธานหลี่หัวซิง และถึงขนาดที่เลขาส่วนตัวจางเหม่ยได้ออกมาทักทายก่อนเป็นอะไรที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน นอกจากนี้ฟังจากน้ำเสียงที่เลขาจางพูดขึ้นมาแล้ว ประธานหลี่หัวซิงจะให้ความสำคัญกับตัวชายหนุ่มปริศนาคนนี้มาก

ยกตัวอย่างงานเลี้ยงนี้ ครั้งนี้หลี่หัวซิงเป็นคนที่ได้รับเชิญมา แต่เขาทำเพียงส่งเลขาของเขามาเท่านั้น อย่างไรก็ตามหากชายหนุ่มคนนั้นเชิญหลี่หัวซิงก็รับประกันได้ว่าอีกฝ่ายจะตอบรับเร็วกว่าเลขาของเขาด้วยซ้ำ

“ เลขาของหลี่ฮั่วซิงกำลังจะไปทักทายพวกเขาในไม่ช้านี้ ฉันคิดว่าเราควรจะใช้โอกาสนี้ตามไปด้วย ไม่แน่ว่ามันอาจจะเกิดประโยชน์กับเธอก็ได้” ฮัวหลิงเซี่ยได้พูดออกมาราวกับกระซิบ

“อืม” สวี่หนิงกงที่สวมชุดราตรีสีขาวครีมพร้อมเข็มขัดและดูสวยงามราวกับเจ้าหญิงอลิซของดิสนีย์: “บังเอิญจริงๆ เราก็ถือว่าเป็นคนรู้จักกัน และด้วยที่เขาเองก็อยู่ในโรงแรมเดียวกับเรา มันเป็นเรื่องปกติที่เราจะต้องเข้าไปทักทายเขา”

“ นอกจากนี้ฉันเองก็อยากเจอชายหนุ่มคนนั้นเหมือนกัน”

“ ใช้พี่เซี่ย! เลขาจางได้พูดชื่อของอีกฝ่ายเอาไว้ไหม?”

“ พูดนะ! ดูเหมือนจะเรียกอีกฝ่ายว่าประธานเย่นี้แหละ”

ในขณะนั้นเองจางเหม่ยที่อยู่ใกล้ๆก็ลุกขึ้นยืนและขยิบตาที่ฮัวหลิงเซี่ย เป็นการบอกให้เธอรู้ว่าเธอกำลังจะไปแล้ว

สวี่หนิงกง และ ฮัวหลิงเซี่ย ที่เห็นแบบนั้นก็ลุกขึ้นยืนในเวลาเดียวกันและแก้ตัวโดยบอกว่าพวกเขามีเพื่อนอยู่ห้องข้างๆ พวกเขาขอตัวไปทักทายก่อนเดี๋ยวจะกลับมา