[จบ] ระบบพี่เลี้ยงอสูรขั้นเทพ (神宠进c化系统) - ตอนที่ 1141 : การต่อสู้สุดท้าย

ตอนที่ 1141 : การต่อสู้สุดท้าย

“ไม่คิดเลยว่าจะได้มาเจอกันในเวลาแบบนี้”

หลังจากที่พูดจบ ทั้งสองต่างก็พากันเงียบไป

ชัดแล้วว่าทุกคนที่นั่นรู้ว่าความสัมพันธ์ของทั้งสองคนต้องไม่ธรรมดา

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาคุยกัน” หวังเย่าถอนหายใจออกมา และรีบดึงสติตัวเองกลับมา

“ไปกันเถอะ ไปที่ห้องฉันเพื่อวางแผนกันก่อน”

ตอนนี้ทุกคนเหลือทางเลือกแค่สองทางคือสู้กับตาย

เมื่อเข้ามาในห้องประชุมก็พบว่าพวกระดับสูงของดาวสามตามารวมตัวกันที่นั่นหมดแล้ว แต่ไม่มีใครคิดออกเลยว่าต้องทำยังไง

ตอนนั้นในห้องไม่มีใครพูดอะไรออกมาแม้แต่คนเดียว สุดท้ายก็ต้องเป็นหวังเย่าที่ต้องเลือกเชื่อมต่อสัญญาณกับอีกทาง

“เทพดวงดาว ! ”

ตอนที่ทุกคนเห็นเทพดวงดาว ทุกคนต่างก็พากันเปลี่ยนท่าทีทันทีถึงกับมีคนลุกขึ้นยืน แสดงให้เห็นแล้วว่าฐานะของเทพดวงดาวนั้นสูงส่งแค่ไหน

“บอกสถานการณ์มาที”

หวังเย่าไม่ลังเลและบอกทุกอย่างที่เขารู้ให้เทพดวงดาวฟัง

“สถานการณ์แย่ถึงขนาดนี้แล้ว” เทพดวงดาวคิดสักพัก ตอนที่เธอกำลังจะพูดบางอย่างนั้น เธอก็ถูกตัดการเชื่อมต่อไปทันทีเพราะพลังบางอย่าง

ในหมู่ดาวเคราะห์ที่อยู่ไกลออกไปนั้น มีเรือรบนับไม่ถ้วนมารวมตัวกัน

นี่คือสนามรบหลักของการต่อสู้สุดท้าย

“นี่คือการต่อสู้สุดท้ายของเรา ! ทุกคนทุ่มเทสุดตัวเพื่อเผ่ามนุษย์”

ทุกเขตดาวได้ส่งกองกำลังของตัวเองมา นี่คือสงครามที่ไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ ไม่มีใครกลัว ทุกคนรู้ว่าสงครามในครั้งนี้หมายถึงอะไร

“ไปกันเถอะ ได้เวลาที่เราจะไปช่วยแล้ว”

ในดาวจิวเหยา ฟู่หมิงมองไปที่ผู้คนตรงหน้าก่อนจะพาทุกคนขึ้นไปบนเรือรบ พวกเขาเตรียมที่จะมุ่งหน้าไปยังเขตสามตาผ่านค่ายกลเคลื่อนย้ายทันที

12 ชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว เมฆดำที่ปกคลุมท้องฟ้าได้ห่อหุ้มไปทั้งดาวเคราะห์ แต่เมฆดำนี้ไม่ใช่เมฆจริง ๆ แต่มันคือฝูงสัตว์อสูรต่างหาก

ผู้คนไปประจำการที่วงแหวนของดาว ทุกคนไม่ได้เกรงกลัวแม้แต่น้อย สีหน้าทุกคนดูมุ่งมั่นอย่างมาก

บางคนไม่ได้แข็งแกร่งอะไรมาก แต่พวกเขาก็รวบรวมความกล้าที่จะหยิบอาวุธขึ้นมาเพื่อสู้ที่นี่

“เทพปีศาจ ! เมื่อแกอยากจะสู้ งั้นเราก็จะสู้ ! ”

เทพปีศาจมองไปที่หวังเย่าที่อยู่ด้านล่าง เขาไม่ได้สนใจหวังเย่าแม้แต่น้อย เพราะข้าง ๆ เขามีราชาปีศาจอีก 3 คนยืนอยู่ข้างกาย

ทันทีที่เทพปีศาจสะบัดมือ สัตว์อสูรทั้งหมดก็พากันกดดันเข้าใส่ดาวสามตาทันที

“เริ่มเคลื่อนไหวแล้ว ! ”

เสียงที่คุ้นเคยดังก้องขึ้นทั่วสนามรบ ตอนนั้นเองกลับมีแสงส่องประกายห่อหุ้มไปทั่วสนามรบ

ฉากหลังจากนี้ได้ตราตรึงในใจทุกคนทั้งจักรวาล เรือรบของดาวจิวเหยาและเขตดาวได้เดินทางมาถึงที่นั่น

ไม่มีใครคิดเลยว่าเทพดวงดาว จะรวบรวมคนได้มากขนาดนี้ในเวลาอันสั้น

“อะไรกัน ! ” ราชาปีศาจทั้งสามอยากจะเข้าไปสู้ แต่ก็ถูกฟู่หมิงและเทพดวงดาวขวางเอาไว้

“ส่วนที่เหลือยกให้นายจัดการ”

หวังเย่ารู้ว่าเทพดวงดาวและฟู่หมิงหมายถึงอะไร มันหมายถึงให้หวังเย่าจัดการเทพปีศาจที่อยู่ด้านนอก

“หวังเย่า กลับมาให้ได้นะ ! ” เสียงของจ้าวเมิ่งซีดังขึ้นมา

หวังเย่าไม่ได้หันกลับไปมองแม้แต่น้อย ตอนนั้นเขารู้สึกได้ถึงพลังมหาศาลที่ปรากฏขึ้นมาในร่างของเขา

“บางทีนี่อาจจะเป็นโชคชะตาของฉัน ! ”

เสี่ยวสวี่, แฟนธอมและสัตว์อสูรตัวอื่น ๆ ถูกปล่อยออกมา มันราวกับผนึกที่ปิดกั้นตัวหวังเย่าอยู่โดนพังลงพร้อมกับลำแสงศักดิ์สิทธิ์ได้ส่องประกายออกมาจากตัวหวังเย่า

“น่าสนุกดีนี่ ! ” เทพปีศาจมองไปที่หวังเย่าที่โผล่มาตรงหน้า แต่เขาก็ไม่ได้ให้ค่าหวังเย่าแม้แต่น้อย เทพปีศาจยกมือขึ้นก่อนจะฟาดเข้าใส่หวังเย่า “ฉันคิดว่าแกแกร่งดี แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร ! ”

ก่อนที่เทพปีศาจจะพูดจบ ก็มีดาบสีขาวโผล่ออกมาเหนือหัวฟันเข้าใส่ที่เทพปีศาจอยู่

ตอนที่อีกฝ่ายเผลอนั้น การโจมตีของหวังเย่าก็ตามมาติด ๆ

“งั้นก็ลองรับมือฉันดูบ้างสิ ! ”

หวังเย่าแค่ยกมือก็สามารถเรียกอาวุธออกมาได้แล้ว เขาใช้การโจมตีของอาวุธต่าง ๆ เข้ากดดันเทพปีศาจไว้อย่างต่อเนื่อง

“วันนี้คือวันตายของแก ! ” เทพปีศาจเห็นพลังงานบนตัวของหวังเย่าก็ราวกับนึกบางอย่างออก ก่อนจะหัวเราะออกมา “คิดไม่ถึงเลยจริงๆ ! แกกลับใช้ของของพวกนั้นได้ ! แต่แค่นี้แกคิดว่าจะพิเศษมากรึไง ? ”

หวังเย่าไม่ได้ตอบกลับอะไร เขารู้สึกมานานแล้วว่าตอนที่เขาโดนพลังงานนี้ควบคุม อารมณ์และความรู้สึกของเขาเหมือนจะถูกลบไป ตอนนี้เขาราวกับกลายเป็นเครื่องจักรที่ไร้ความรู้สึก

“ตราบใดที่ฆ่าแกได้ก็เพียงพอแล้ว”

ภายใต้การกดดันนี้ เทพปีศาจก็ไม่อาจจะตอบโต้หวังเย่าได้เลย สุดท้ายเทพปีศาจก็โดนตะปูศักดิ์สิทธิ์ 7 ดอกตอกเข้าไปที่หัว

เมื่อโดนผนึกพลังเอาไว้ แทนที่เทพปีศาจจะกลัวแต่กลับดูได้ใจยิ่งกว่าเก่า

“ฉันต้องขอบคุณแกจริงๆที่ให้โอกาสนี้กับฉัน”

ทันทีที่เทพปีศาจพูดจบ ราชาปีศาจทั้งสามก็ได้พุ่งกลับมาหาเขา

ตอนนั้นหวังเย่ารู้สึกได้ถึงบางอย่างที่ผิดปกติ เขาอยากจะเข้าไปหยุด แต่เทพปีศาจได้ทำการบูชายัญราชาปีศาจทั้งสามไปแล้ว

หลุมดำก่อตัวขึ้นมา ฝูงสัตว์อสูรถูกดูดเข้ามาอย่างรวดเร็ว เรือรบเองก็ไม่อาจจะทนแรงสูบได้ไหวและโดนสูบเข้าไปที่หลุมดำ

“ตอนนี้พวกแกทุกคนก็ไปที่โลกหน้าด้วยกันกับฉัน ! ”

หวังเย่ามองดูคนด้านหลัง ทุกคนพยายามต้านทานแรงสูบของหลุมดำนี้เอาไว้ แม้แต่วงแหวนของดาวก็มีท่าทีว่าจะพังลงไปทุกเมื่อ

“แล้วเจอกันใหม่” ทว่าตอนนั้นสายตาของหวังเย่ากลับเปลี่ยนไป สายตาของเขากลับมีพลังงานสีขาวส่องประกายขึ้นมา ก่อนที่สายตาของเขาจะกลับไปเป็นสายตาของเขาดังเดิม

เสี่ยวสวี่เหมือนจะรู้ว่าหวังเย่าคิดอะไร เธอจึงได้พุ่งเข้าไปหาหวังเย่าทันที

“แผนของแกต้องล้มเหลว ! ”

หวังเย่าพุ่งเข้าไปที่หลุมดำพร้อมทั้งลากเทพปีศาจเข้าไปด้วย เสี่ยวสวี่เองก็บินเข้าไปในหลุมดำพร้อมกับหวังเย่าด้วยเช่นกัน

ทันใดนั้นแสงสีขาวก็ได้ส่องประกายขึ้นมา แสงนี้ทำให้หลุมดำนั้นค่อย ๆ สลายไป

ในด้านของจ้าวเมิ่งซี เธอมองไปยังจุดที่หลุมดำหายไปด้วยความสับสน ก่อนที่น้ำตาจะไหลออกมา

1 อาทิตย์ผ่านมาก็ยังมีการค้นหาหวังเย่าอยู่ เทพดวงดาว และฟู่หมิงได้ตั้งทีมค้นหาเพื่อตามหาร่องรอยของหวังเย่าในจักรวาล

ทว่าตอนนั้นกลับมีสัญญาณเชื่อมต่อกับเรือรบของฟู่หมิง

“นายเป็นใคร ? ”

“ฉันเจอสัญญาณของหวังเย่าแล้ว”