Carefree Path of Dreams - ตอนที่ 422

422: รอธ
“มนุษย์น้าแข็งโรเจอร์… ตายแล้ว?”
ภายในกาแพงทราย ลูซี่ พอล และผู้คุ้มกันอีกสองคนตกตะลึงและอึ้งงันไปเมื่อเห็นเหตุการณ์พลิกผัน
“เป็นไปไม่ได้… โรเจอร์เป็นผู้วิวัฒน์ขั้นที่สาม! เป็นแม่ทัพที่ทรงพลังในสมาคมคนชุดดา! เขากระทั่งเคยสู้กับทั้งกองทัพมาแล้ว…” ลูซี่พึมพา
“ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้… นั่นโรเจอร์จริง ๆ!”
พอลผู้ชราถอนหายใจ “ประเทศจีน… เป็นประเทศอันน่ามหัศจรรย์เสียจริง”
“คุณหมอ… ฉันอดพูดไม่ได้จริง ๆ ว่าทักษะการแสดงของแกมันยอดเยี่ยมมาก!”
ฟางหยวนเมินซากศพของโรเจอร์และหันกลับไปดึงมีดผ่าตัดของหมอออกมา เขากดมีดเข้ากับดวงตาของหมอและถาม “บอกฉันสิ… ว่าแกอยากจะตายยังไง?”
“รอก่อน!”
พอลอดรนทนไม่ได้แล้ว “ผู้ชายคนนี้… สาคัญกับพวกเรามาก! ได้โปรดมอบเขาให้พวกเรา!”
“คุณกาลังพยายามบอกว่า ผมไม่มีสิทธิ์เหนือพวกเขางั้นเหรอ?”
ฟางหยวนหันกลับไปแล้วฉีกยิ้มเล็ก ๆ
ถ้าฟางหยวนไม่ได้เผยพลังอันน่าตกใจของตัวเองออกมา พวกเขาสี่คนจากสมาคมพิราบขาวก็คงรุมกินโต๊ะเขาเรียบร้อยแล้ว
“ไม่… นี่เป็นเพียงคาขอร้องเท่านั้น!”
พอลรู้สึกเย็นวาบไปตามสันหลังแต่ยังรักษาท่าทีเอาไว้ได้และตอบด้วยน้าเสียงสงบ
“ในเมื่อนี่เป็นคาร้องขอ นั้นก็หมายความว่าผมสามารถตอบรับและก็สามารถปฏิเสธได้เช่นกัน?”
ฟางหยวนไล้มีดผ่าตัดไปตามกรอบหน้าของหมอที่ถูกพันธนาการเอาไว้ ก่อให้เกิดเส้นสีเลือดจานวนมาก
ในเมื่อเขามีความสามารถพิเศษในการรักษา รอยกรีดบนใบหน้าจึงหายเร็วมาก แต่อย่างไร นี่ก็ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีของหมอคนนี้เมื่อฟางหยวนยังกรีดมีดลงไปบนใบหน้าเขาซ้า ๆ
“ผู้ชายคนนี้เสียสติไปแล้ว!” หมอคิด
เขาเต็มไปด้วยความกลัวเมื่อมองรอยยิ้มของฟางหยวน ทันใดนั้นเขาก็ตะโกนออกมา “พอลจากสมาคมพิราบขาว? ฉันรู้จักนาย! เร็ว ช่วยฉัน… ฉันรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับแผนการอาวุธปิศาจของสมาคมคนชุดดา! ฉันเป็นหนึ่งในคนจัดหาข้อมูลการทดลองเบื้องต้นและเงินทุน!”
“แผนการอาวุธปิศาจ… งั้นเหรอ?!”
ลูซี่และพอลเหลือบมองกันและเดินตรงเข้าไปอย่างมั่นใจ ในเวลาเดียวกัน ผู้คุ้มกันสองคนที่ด้านหลังก็ดึงเอาปืนสีเงินที่ดูประหลาดตาอย่างมากสองกระบอกออกมาจากที่ใดไม่รู้
ผู้คุ้มกันทั้งสองคนมีรูปร่างล่าสันและยังผ่านการฝึกอย่างเข้มงวดมาก่อน ต่อให้ทหารหรือมือสังหารที่มีทักษะ หรืออะไรเช่นนั้นก็ยังไม่ใช่คู่มือของพวกเขา แต่ตอนนี้ พวกเขาดูราวกับเป็นแค่แจกันประดับและไร้ประโยชน์
“ได้ ผมส่งตัวเขาให้พวกคุณก็ได้!”
ฟางหยวนหัวเราะ “แต่ ผมจะได้อะไรตอบแทนล่ะ?”
พอลถอนหายใจโล่งอก “คุณจะได้รับมิตรภาพจากสมาคมพิราบขาว… และแน่นอนว่า คุณจะได้รับความช่วยเหลือจากพวกเราไม่ว่าคุณจะทาอะไรในสหพันธ์อินทรีทองนี่…”
“นั่นฟังดูไม่จริงใจเท่าไหร่เลย…”
ฟางหยวนสะบัดมือแล้วหมอก็ถูกโยนออกมา “แต่ก็คงได้เท่านี้แหละ ผมรับไว้ก็ได้!”
“ขอบคุณ!”
สีหน้าของพอลดูกระอักกระอ่วนและเขาก็รีบสั่งลูกน้องมาสวมกาไลมือคู่หนึ่งใส่หมอ กาไลข้อมือคู่นั้นดูคุ้นตาฟางหยวนมากเพราะว่ามันคือกาไลกักปิศาจที่เขาเป็นคนออกแบบ
“กาไลกักปิศาจพวกนี้เป็นผลงานออกแบบจากสุดยอดนักวิทยาศาสตร์จากประเทศของคุณที่ชื่อว่าศาสตราจารย์ฟางหยวน! ผมบอกได้เลยว่าเขาเป็นอัจฉริยะนักสร้าง ผู้วิวัฒน์ขั้นที่สองและต่ากว่าจะสูญเสียความสามารถของตัวเองทันทีที่ถูกสวมกาไลนี่…” พอลอธิบายเพราะมองการปลอมแปลงของฟางหยวนไม่ออก
ในตอนนี้ ข่าวของผู้วิวัฒน์บุกผับนั้นกระจายออกไปไกลแล้ว มีเสียงรถตารวจดังเสียดหูมาจากด้านนอกแล้วเช่นกัน
“เอาละ… พวกเราไม่ควรขัดแย้งกับพวกตารวจ รีบไปกันเดี๋ยวนี้เลย!”
พอลมองฟางหยวน
“ได้!”
ฟางหยวนยักไหล่ จากนั้นเขาก็หยิบกระเป๋าแล้วยัดเงินจานวนมากเข้าไปในนั้นด้วยท่าทีสบาย ๆ
“เหอะ… คนผิวเหลืองจอมละโมบ!”
ถึงแม้ลูซี่จะถูกฟางหยวนทาร้ายบาดเจ็บเมื่อครู่นี้ แต่ว่าพยศของวัยรุ่นอย่างเธอก็ยังคงทาให้เธอแค่นเสียงออกมา
…
หลังจากพวกเขาไปแล้ว ตารวจหลายคนก็มาถึงที่ผับและปิดล้อมพื้นที่เอาไว้ ยังมีนักนิติวิทยาศาสตร์หลายคนเข้าไปเก็บหลักฐานด้วย
ครึ่งชั่วโมงให้หลัง สมาชิกในชุดกันลมสีดาจากสานักสืบสวนพิเศษแห่งสหพันธ์ก็มาถึงเช่นกัน
“ข้อมูลที่ได้บอกว่า… นี่เป็นรังของพรรคพี่น้อง! พวกเขาเป็นหนึ่งในกองกาลังย่อยของสมาคมคนชุดดา!”
ชายในชุดกันลมที่คาบบุหรี่เอาไว้ที่ปากยิ้มอย่างพอใจ “การต่อสู้ระหว่างผู้วิวัฒน์? ฉันชอบภาพที่พวกหมาไร้สังกัดกัดกันเอง…”
“อย่างนั้นนายคงไม่อยากเห็นภาพต่อไป!”
หนึ่งในเพื่อนร่วมงานของเขาดึงเครื่องตรวจสอบที่ดูเก่าแก่ออกมาสแกนโรเจอร์ที่นอนอยู่บนพื้น จากนั้นเขาก็พูดออกมา “นี่มัน… มนุษย์น้าแข็งโรเจอร์!?”
“อะไรนะ? มนุษย์น้าแข็งที่เป็นหนึ่งในแกนนาระดับสูงของสมาคมคนชุดดา? คนที่มีการป้องกันระดับกระสุนไม่กล้ากรายและยังควบคุมน้าแข็งได้? เป็นไปไม่ได้!”
ชายในชุดกันลมหลายคนเดินตรงเข้าไปล้อมอยู่รอบ ๆ เครื่องตรวจสอบ พวกเขาพูดไม่ออกเมื่อเห็นว่าใบหน้าบนพื้นนั้นเหมือนกับในหน้าจอเครื่องตรวจสอบจริง ๆ
“บ้าชะมัด! พวกเราแค่ตามรอบผู้วิวัฒน์ต่างชาติเท่านั้น ทาไมพวกเราถึงได้เข้ามาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ได้…”
เจ้าหน้าที่ในกลุ่มชายในชุดกันลมรู้สึกไม่สบายใจเป็นอย่างมาก
เรื่องนี้ต้องทาให้เบื้องบนของหัวหน้าของเขาหรือกระทั่งระดับหัวหน้าของสานักต้องปวดหัวเป็นอย่างมากแน่ ๆ
อย่างไรเสีย พวกเขาก็เป็นผู้หนึ่งที่เข้าใจความแข็งแกร่งของสมาคมคนชุดดาอย่างกระจ่าง สมาคมคนชุดดานั้นเป็นองค์กรที่มีพลังมาและยังเป็นองค์กรสีเทาที่มีสายสัมพันธ์มากมายทั้งนักการเมืองและนายพลที่ทรงอานาจหลายคน
“บัดซบ! เขาคารามออกมา “รายงานข้อมูลนี้ขึ้นไปทันทีและเรียกกาลังเสริม!”
“ครับ ท่าน!” ลูกน้องของเขารับคาสั่งทันทีและกดโทรศัพท์
มีการตอบรับเร็วอย่างไม่น่าเชื่อ สิบนาทีให้หลัง ผู้ชายในชุดสูทสีดากลุ่มหนึ่งก็มาถึง
“พวกคุณทั้งหมด… คนจากสมาคมคนชุดดา?”
เจ้าหน้าที่จากสานักสืบสวนขมวดคิ้วขณะมองกลุ่มผู้ชายในชุดสูทสีดา
“ช่าย… พวกนายไม่ต้องสืบเรื่องนี้ที่นี่ต่อแล้ว พวกเราจะจัดการเรื่องทั้งหมดนี่เอง!”
ชายผิวขาวร่างใหญ่ที่ดูราวกับสิงโตสีทองพูดช้า ๆ ด้วยน้าเสียงต่า ๆ ที่แฝงการกดข่มโดยธรรมชาติ
จากนั้นเขาก็เดินเข้าไปทางโรเจอร์และถอดหมวกออก
“ถึงแม้ว่าโรเจอร์จะอ่อนแอที่สุดในหมู่พวกเราสิบสามแกนนาระดับสูง ชื่อเสียงของสมาคมคนชุดดาก็ถูกผู้อื่นลบหลู่แล้ว!”
“เรื่องนี้มันผิดกฏหมาย… ยังไงพวกคุณทั้งหมดก็เป็นแค่องค์กรเล็ก ๆ องค์กรหนึ่งเท่านั้น!” เจ้าหน้าที่จากสานักสืบสวนตอบด้วยน้าเสียงสั่นนิด ๆ และเหงื่อเย็น ๆ ก็ผุดออกมาที่หน้าผากเมื่อเขาจาได้ว่าคนผู้นี้เป็นใคร
“กริ๊ง…!”
โทรศัพท์ในมือเจ้าหน้าที่ดังขึ้นทาให้เขายืดตัวตรงทันควันจากนั้นก็รับโทรศัพท์ “เจ้าหน้าที่!… ครับ ท่าน! ผมเข้าใจแล้วครับ!”
หลังจากเขาวางสาย เขาก็หันไปชายตรงหน้าสีหน้าซับซ้อนและพูด “ตามคาสั่งหัวหน้าของผม จากนี้ไป สานักสืบสวนของพวกเราจะให้ความช่วยเหลือพวกคุณและจัดเตรียมข้อมูลและหลักฐานทั้งหมดให้!”
“ก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว!” ชายในชุดสูทดาคนหนึ่งที่ยืนอยู่ด้านหลังสิงโตสีทองหัวเราะและแค่นเสียงด้วยกริยาเสียดสี
ใบหน้าของคนจากสานักสืบสวนแดงก่าด้วยความโกรธแต่ก็ทาได้แค่อดทนเอาไว้
“เจ้าหน้าที่ รูปสเก๊ตช์เรียบร้อยแล้วครับ!”
ชายในชุดกันลมวิ่งออกมามือถือภาพสเก๊ตช์ใบหน้าเอาไว้ “ตามคาอธิบายของผู้รอดชีวิตและการเปรียบเทียบ คนที่อยู่ที่นี่คือผู้วิวัฒน์ผิวเหลืองที่เพิ่งเข้าประเทศเรามาครับ!”
“ให้ฉันดูหน่อย!”
ชายที่เหมือนสิงโตทองคว้าภาพมาดู
ภาพวาดนั้นคือใบหน้าปลอมแปลงของฟางหยวนที่ดูขี้อายและยังเป็นเพียงวัยรุ่นคนหนึ่ง
“คนอย่างนี้น่ะเหรอที่ฆ่าโรเจอร์และลักพาตัวหมอคนนั้นไป?”
เขาคาราม “เขาไม่รอดหรอก… ฉัน สิงโตทองบาร์ตัน จะฉีกแขนขามันออกเป็นชิ้น ๆ ให้มันร้องครวญครางตลอดทางไปนรกเลย!”
…
“แผนการอาวุธปิศาจ นั่นหมายความว่าอะไร?”
ในตอนนี้ ด้านในรถเก๋งคันยาว ฟางหยวนถามลูซี่
“บอกเขา!”
พอลที่นั่งอยู่ด้านหน้าถอนหายใจ
“พวกเรารู้มาคร่าว ๆ ว่ามันเป็นการทดลองอะไรสักอย่างหนึ่งในมนุษย์ นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องจากสมาคมคนชุดดาเหล่านั้นต้องการสร้างความสามารถพิเศษเทียมเพื่อให้ผู้วิวัฒน์สามารถใช้มันเป็นอาวุธได้… และให้สามารถบรรลุขีดจากัดได้!”
ลูซี่พูดต่อ “นั่นคือทั้งหมดที่พวกเรารู้ ข้อมูลอื่น ๆ ต้องถามจากหมอคนนั้นแล้ว!”
ในตอนนี้ ดวงตาของผู้วิวัฒน์ที่มีความสามารถในการรักษายังดูไร้ชีวิตชีวา มันเป็นหลักฐานว่าเขาถูกลูซี่สะกดเอาไว้อยู่
ลูซี่นั้นดูจะได้ความมั่นใจกลับคืนมาผ่านทางสิ่งที่เธอทากับหมอคนนั้น ถึงแม้ว่าเธอจะยังไม่กล้าท้าทายฟางหยวน อย่างน้อยเธอก็รู้สึกดีขึ้นจากความล้มเหลวก่อนหน้า
“สร้างความสามารถพิเศษเทียม?”
ฟางหยวนลูบคาง “อย่างที่คาดเอาไว้เลย…”
“คุณพูดอะไรน่ะ?”
“ไม่มีอะไร…”
“เอาละ… คุณน่ะ พวกเรายังไม่รู้ชื่อของคุณกับจุดมุ่งหมายเลย?”
พอลหันมามองฟางหยวนอย่างอยากรู้อยากเห็น
“ผมชื่อ… เหลย*! ผมมาที่สหพันธ์อินทรีทองเพื่อตามหางานศิลปะชิ้นหนึ่ง!” ฟางหยวนตอบอย่างสงบ
“ง่ายอย่างนั้นเลย?”
ลูซี่ไม่เชื่อสิ่งที่ฟางหยวนพูดทั้งหมด “พวกเขาส่งคุณ ผู้วิวัฒน์ขั้นสาม มาถึงที่นี่เลยนะ? งานศิลปะนั่นเป็นสมบัติของชาติจากทวีปกลางหรือไง?”
กระทั่งสมบัติของชาติที่มีมูลค่าสูงก็ยังไม่ได้มีประโยชน์ในด้านการทหารนัก ในสายตาของผู้มีอานาจแล้ว มันมีค่าไม่เท่ากับผู้วิวัฒน์ขั้นที่สามหนึ่งคนหรอก
“ส่งตัวหมอคนนั้นให้พวกคุณแล้ว ก็หมายความว่าผมจะสามารถใช้งานพวกคุณตามหานักสะสมผู้นั้นได้!” ฟางหยวนพูดออกไปตรง ๆ
“ได้… ถ้านั่นคือจุดประสงค์เดียวของคุณ ผมคิดว่าพวกเราจะทาอย่างเต็มที่เพื่อช่วยคุณ!”
พอลคิดอยู่ครู่หนึ่งและถาม “คุณตามหานักสะสมคนไหนอยู่?”
“อีริก รอธ!”
“ตระกูลรอธ?”
ลูซี่กุมหัวแล้วกลอกตา “ฉันรู้อยู่แล้วว่ามันต้องไม่ง่าย!”
“ผมรู้ว่าเขามีอานาจมาก ดูเหมือนว่าเขาจะค่อนข้างสาคัญ…”
ฟางหยวนยักไหล่
“แน่นอนว่า… ตระกูลรอธนั้นเป็นตระกูลใหญ่ที่มีชื่อเสียงในรัฐฟลอ! พวกเขามีนายพลระดับสี่ดาวห้าคนและยังรองประธานาธิบดีอีกสามคน! พวกเขายังก่อตั้งกลุ่มการเงินรอธ! อีริก รอธ คนที่คุณพูดถึงนั้นเป็นผู้นาคนปัจจุบัน!”
พอลมองฟางหยวนอย่างสงสาร “เหลย! ยอมแพ้เถอะ!”
ในสหพันธ์อินทรีทอง การขัดแย้งกับกลุ่มการเงินนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าการขัดแย้งกับกลุ่มอื่น ๆ ทั่วไปมากนัก
นอกจากนี้ ไม่เพียงแค่เป็นตระกูลใหญ่ที่เกี่ยวข้องกับความแข็งแกร่งของทั้งสหพันธ์ พวกเขายังมีผู้วิวัฒน์ทางานให้อีกมากมาย
กระทั่งสมาคมพิราบขาวก็ไม่กล้าขัดแย้งกับพวกเขาง่าย ๆ เช่นกัน
“เสียใจด้วย! แต่ผมต้องได้มันมา!”
ฟางหยวนยกแขนกอดอกและปฏิเสธคาแนะนาของพอลอย่างเยือกเย็น
*เหลย ภาษาจีนแปลว่า สายฟ้า