หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1056

เล่มที่ 36 ตอนที่ 1056 : เยาจขึ้น
คนโลกหลบซ่อนจํานวนมากต่างไม่รู้ว่าวิ ชามหาอํานาจเต๋คืออะไร พวกเขาเพิ่งเคยได้ยิน เป็นครั้งแรก
ทว่าสิ่งที่ควรค่าแก่การเอ่ยถึงก็คือ ยุทธ์เต่ํา ที่เต้าหลิงยึดกุมนั้นน่ากลัวมาก มันปรากฏตัวขึ้น ในตอนนี้ ทําให้คนโลกหลบซ่อนตกตะลึงมาก พญามารกลับชาติมาเกิดช่างน่ากลัวจริงๆ!
จอมยุทธ์ของสํานักสรรพสิ่งกลุ่มหนึ่งมีสี หน้าอึมครึมลง บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งถูกโจมตี ล่าถอยอีกแล้ว หรือว่าเขาจะไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพญา มารโลกหลบซ่อน?
“เป็นยุทธ์เตที่ไม่สมบูรณ์ เขาผสานมันม ากขนาดนี้ ทั้งยังประจักษ์วิถีกายทอง ยังดีที่เขายัง

ไม่ได้หัวใจสําคัญ มิเช่นนั้นบุตรศักดิ์สิทธิ์ย่อมไม่ใช่ คู่ต่อสู้ของเขา!”
ผู้อาวุโสสามมีสีหน้าอึมครึม เรื่องนี้เหนือ ความคาดหมายของเขาอยู่บ้าง ทว่าเมื่อลองคิดดู เขาก็ปล่อยวาง อย่างไรเสียโลกหลบซ่อนก็เป็นใจ กลางสิบโลกในสมัยโบราณกาล ที่นี่จะมียุทธ์ เต่ําอยู่ก็ไม่แปลก!
“องค์จักรพรรดิ ยุทธ์เต่ําคืออะไรกัน?” ราชวงศ์ต้าโจวมีคนไม่เข้าใจ เขาไต่ถามจักรพรรดิ โจว ด้วยรู้สึกว่าวิชานี้ไม่ธรรมดา
“ข้าเองก็รู้ไม่มาก วิชามหาอํานาจชนิดนี้ แข็งแกร่งมาก มันถูกยกย่องเป็นวิชามหาอํานาจ เต่ํา ทว่าวิชามหาอํานาจชนิดนี้หายสาบสูญไปแล้ว ถึงยุทธ์เต่ําที่เต้าหลิงยึดกุมจะไม่สมบูรณ์ แต่ก็ ร้ายกาจมาก”
จักรพรรดิโจวกล่าวเบาๆ เขาเองก็รู้ไม่มาก นัก ทว่าวิชามหาอํานาจเตนากลัวมาก ยากจะกอ ตั้ง และวิถีกายทองคือยุทธ์เต่ําแบบหนึ่ง!
ในสายตาของเต้าหลิงฉายแววตกตะลึง เขา ได้วิชามือสงครามสวรรคมากจากร่างบุตรสวรรค์ มันปรับปรุงวิถีกายทองให้สมบูรณ์พร้อม
แต่ก่อนตอนเขาสําแดงวิชามหาอํานาจนี้ เขาพบการเปลี่ยนแปลงอันน่าประหลาด เหมือนมันจะสามารถผสานรวมกันท่ามกลางวิถีก ายทอง!
สิ่งนี้ทําให้เขาตกใจมาก ถ้าหากเป็น เช่นนี้จริงๆ วิชามหาอํานาจนี้ก็สุดยอดเกินไปแล้ว มันเทียบเท่ากับวิชามหาอํานาจเสริม เข้ากันได้กับ ร่างกาย นับว่าสุดยอดยิ่งนัก!
ทว่าการสําแดงมายาลับสงครามสวรรค์ สิ้น เปลืองพลังมากนัก เต่าหลิงยากจะขับเคลื่อนมัน
นานๆ อีกทั้งการใช้วิถีกายทองสําแดงวิชามหา อํานาจนั้นใช้พลังงานมาก เขายากจะทนรับได้
ผู้คนที่ชมศึกอยู่รอบด้านแข็งเป็นหิน ต่าง คิดไม่ถึงว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งจะถูกโจมตีพ่าย แพ้อีกครั้ง วิถีสี่แขนสองหัวของสํานักพวก เขาน่ากลัวมาก ทว่ากลับถูกวิถีของพญามาร แตก!
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งมีสีหน้าอึมครึม เขา ยากจะทนรับความจริงได้ ถึงกับถูก โจมตีจนถอยอีกครั้ง และวิถีกายทองที่เต้าหลิง สําแดงยังแปลกนัก
ครืน!
ฟ้าดินแตกแยก ถูกพลังน่าซึ่งสั่นสะเทือน เลื่อนลั่น บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งระเบิดพลัง เลือด เนื้อลุกโชนเปล่งลําแสงเจิดจ้าบาดตา!
ภายใต้สายตาตกตะลึงมากมาย กาย ล้ําค่าของบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งระเบิดเสียงดัง
สนั่น พลังสวรรค์สูงเทียมฟ้า วิวัฒนาการวิชามหา อํานาจน่ากลัวชนิดต่างๆ ฟ้าดินล้วนไม่อาจรับ พลังปราณของเขาได้
“วิถีกายสรรพสิ่ง วิชาที่สูญหายไปของ สํานักสรรพสิ่ง ซึ่งใช้วิชายอดมหา อํานาจกําราบศัตรูตัวฉกาจ!”
มีคนเก้าโลกตกใจ เมื่อมองเห็นการเปลี่ยน แปลงอันน่าหวาดกลัว ทั่วร่างบุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งล้วนเต็มไปด้วยแสงน่ากลัวระเบิดออก แสงแต่ละสายคือวิชามหาอํานาจที่กําลังหมุนเวียน
ลําแสงทั่วร่างบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งไหล เวียน สั่นกระเพื่อมขุนเขาธารา เปล่งประกาย เจิดจ้าเกินจะเปรียบ มันระเบิดพลังซัดไปยัง
เต้าหลิง!
“น่ากลัวมาก สํานักสรรพสิ่งมีวิชามหา อํานาจเท่าไรกันแน่? บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งถึงกับ
ฝึกวิชามหาอํานาจมากมายขนาดนี้!”
ปรมายุทธ์รุ่นแรกของโลก หลบซ่อนจํานวนมากต่างขนลุกชัน รู้สึกว่าหากถูก วิชามหาอํานาจแต่ละสายโจมตี จักต้องนองเลือด เป็นแน่ ตอนนี้มันสมทบเข้าด้วยกัน เอ่อล้นคลื่น
พลังน่ากลัว!
“ฆ่า!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งคําราม ทั่วทั้งร่าง เปี่ยมพลัง วิชามหาอํานาจแต่ละชนิดระเบิดพลัง
ฟ้าพลิกแผ่นดินคว่ํา โจมตีไปยังเตาหลิง อย่างบ้าคลั่ง
เต้าหลิงยืนอยู่บนผืนดิน ผมดําขลับปลิวไสว นัยน์ตาเยือกเย็น เผชิญหน้าบุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งที่เข้าใกล้ กระบวนท่าของเขาเรียบง่าย และทรงพลังดังเช่นเคย!
หมัดสวรรค์ของเต้าหลิงกวาดดันศัตรู
แปดทิศ พลังหมัดไร้เทียมทาน ไม่มีอันใด้ต้องเอ่ย แต่ละการโจมตีล้วนตีแตกฟ้า ทําลายขุนเขาธารา!
ฟ้าดินระเบิดออก ลําแสงเปล่งประกาย วาดผ่านฟ้าดิน เต็มไปด้วยเสียงโหยหวน แสงสวรรค์กวาดออกไปหลายสิบลี้ ขุนเขาใหญ่ถูก วาดตัด!
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งคํารามลั่น วิชามหา อํานาจแต่ละชนิดบดขยี้ หมายจะซัดเต้าหลิงกร ะเด็น
ทว่าน่าเสียดาย เด็กหนุ่มที่เผชิญหน้า เหมือนขุนเขาสูงส่งไม่อาจเอื้อม มั่นคงไม่ไหวติง
ดุจขุนเขา!
“พญามารน่ากลัวเกินไปแล้ว เพียงอาศัย ร่างกาย ก็ไม่แพ้พ่าย!” มีคนตกใจ
“ใช่แล้ว บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งจะตีแต กร่างกายของพญามาร ย่อมไม่อาจทําได้ ร่างกาย และจิตใจของเขาน่ากลัวเกินไป อาศัยเพียงวิชา หมัดไร้เทียมทาน ก็ยืนอยู่ในจุดที่ไม่พ่ายแพ้!”
ซึ่งไค่ตกใจมาก คิดไม่ถึงว่าหมัดดาวเหนือ
จะน่ากลัวขนาดนี้ ไม่เสียแรงที่เป็นวิชามหา อํานาจสํานักของสํานักซิงเฉิน!
“ตายซะ!”
เพลิงโทสะทั่วร่างบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งพุ่ง ทะลุฟ้า เขาเงยหน้ากู่คําราม พลังปราณทั่วร่าง พลันรวมเป็นหนึ่ง ฝ่ามือทั้งสองข้างกวาดดันไปยัง เบื้องหน้า
ครืน!
พลังน่าทิ้งตลบอบอวล ลําแสงวิชามหา อํานาจแต่ละชนิดผสานอยู่ในฝ่ามือของบุตรศักดิ์
สิทธิ์สรรพสิ่ง ทําให้พลังรบของเขาเพิ่มขึ้นขุมหนึ่ง พลังฝ่ามือน่ากลัวฟาดห้วงมิติ กดดันลงมา!
“มาพอดี!”
เต้าหลิงคําราม พลังรบทะลุฟ้า เขายังคง ตวัดหมัดตีโต้พลังฝ่ามือของบุตรศักดิ์สิทธิ์
“เจ้ามันรนหาที่ตาย!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ
เส้นผมปลิวไสว พลังหมัดของเต้าหลิงน่ากลัวมาก ทว่าเขาสําแดงวิชาที่หายสาบสูญไปของสํานัก สรรพสิ่ง ผสานรวมเป็นหนึ่งกับวิชามหา อํานาจชนิดต่างๆ จักต้องสามารถที่ แตกหมัดสวรรค์ของอีกฝ่ายได้แน่!
ครืน!
ฟ้าดินสั่นไหว ขุนเขาพลิกคว่ํา ปฐพีราวกับ ผืนภาพใหญ่ยักษ์ม้วนกลิ้ง!
มีคนตกใจ เมื่อมองเห็นพลังฝ่ามือของ บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง เตาหลิงถูกโจมตีจนห้วง มิติปริแตก ทําให้ผู้คนมีสีหน้าตกตะลึง!
ทว่ามีคนหนังหัวชาวาบ เมื่อมองเห็นเงา ร่างทรงพลังประจักษ์ขึ้นอีก มันแข็งแกร่งยิ่ง กว่าพลังหมัดเมื่อครู่!
“หมัดดาวเหนือ!”
เต้าหลิงคําราม พร้อมกับซัดหมัดแข็งแกร่ง ไม่อาจต้านทาน โจมตีพลังฝ่ามือของบุตรศักดิ์ สิทธิ์สรรพสิ่ง เสียงคํารามทะลุห้วงมิติ กดดันร่างก ายจิตใจของเขา
“เอื้อก!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งลอยกระเด็น ปากกร ะอักเลือด กระดูกหัก!
เต้าหลิงหาญกล้าเกินจะเปรียบ เขากระทืบ ฝ่าเท้าลงพื้น พุ่งทะยานร่างเข้ามา ราวกับอินทรีย์ ปะทะฟ้า ชั่วพริบตาก็ปรากฏกายขึ้นตรงหน้า บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง ก่อนจะยกหมัดซัดไปยัง ศีรษะของบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง
“ตึง!”
เหมือนเต้าหลิงปะทะลงบนกระดูกเทพ ศีรษะของบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งถูกโจมตีจนสั่น สะเทือนเลื่อนลั่น จนเกือบแตก
“อ๊าก!”
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งร้องลั่น เงาร่างทรง พลังราวกับมังกรพุ่งลงมาอีกครั้ง มันกระแท กลงบนหน้าอกเขา โจมตีจนกระดูกหน้าอกหัก กร ะเทือนไปถึงผืนดิน จนบังเกิดหลุมใหญ่ยักษ์
รอบด้านเต็มไปด้วยสีหน้าตกใจ ผู้คนนับไม่ ถ้วนส่งเสียงดังเกรียวกราว คนของเก้า โลกตกตะลึง บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งแพ้แล้ว!
ใครก็คิดไม่ถึงว่าบุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง จะแพ้เร็วขนาดนี้ แม้ว่าตอนนี้จะยังไม่ตาย แต่ บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งก็แพ้แล้วจริงๆ!
จอมยุทธ์ของสํานักสรรพสิ่งนิ่งเงียบ ยากจะจินตนาการได้ คาดไม่ถึงว่าอัจฉริยะที่ปราก ฎกายออกมาของโลกหลบซ่อน จะแข็งแกร่งขนาด โจมตีบุตรศักดิ์สิทธิ์ของสํานักสรรพสิ่งจนพ่ายแพ้
คนสํานักซิงเฉินหน้าเปลี่ยนสี ต่างมองออก เมื่อครู่เต้าหลิงใช้หมัดดาวเหนือคว่ําบุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่ง
บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งมีสีหน้าอึมครึม เขา หยัดยืนขึ้นจากดิน พลางกําหมัดแน่น ทั่วร่างหลั่ง โลหิต
เต้าหลิงยืนอยู่ระหว่างฟ้าดิน เส้นผมปลิว ไสว ในดวงตาเจือไอสังหาร ขณะที่กําลังจะก้าว เข้าไปสังหารอีกฝ่าย นัยน์ตาของเต้าหลิงก็แผ่รัศมี แสง กวาดไปยังที่ไกลๆ
เป็นเงาร่างหนึ่ง มันพร่ามัวมาก แต่กลับ เต็มไปด้วยทะเลเลือดสูงเทียมฟ้าผลักดันเข้ามา กดดันห้วงมิติสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น
“น่ากลัวมาก ใครกัน?”
รอบด้านตกใจ อมนุษย์ที่มาน่ากลัวถึง ขีดสุด เส้นผมสีแดงฉานราวกับเลือดโบกสะบัด เปี่ยมด้วยพลังอสูร อาบย้อมฟ้าดินจนเปลี่ยน เป็นสีแดง
อมนุษย์น่ากลัว ก่อให้เกินนิมิตฟ้าดิน

“บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่ง เจ้าเองก็ช่างไร้ ประโยชน์จริงๆ ถึงกับแพ้ให้คนของโลก หลบซ่อน!” เงาร่างสีแดงหัวเราะอย่างเยือกเย็น
“เยาจขึ้น!” บุตรศักดิ์สิทธิ์สรรพสิ่งกําหมัด แน่น สีหน้ายิ่งอึมครึมลงเรื่อยๆ
เปลวแสงสีแดงทั่วร่างเยาจขึ้นซัดสาด มันน่ากลัวมาก นัยน์ตาสีเลือดจ้องมองเต้าหลิง พลางกล่าวอย่างเย็นชา “ถ้าหากข้าเดาไม่ผิด เมื่อ ครู่เจ้าใช้สามทิศกายทองคํา ยอดวิชาที่ยอดจัก

รพรรดิอู่เลี่ยงสร้างขึ้นกระมัง มินาอัจฉริยะโลก หลบซ่อนเล็กๆ ถึงสามารถเอาชนะบุตรศักดิ์สิทธิ์ สรรพสิ่งได้!”