หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1047
เล่มที่ 35 ตอนที่ 1047 : เต้าออกโจมตี
เหมาเผิงผู้ยิ้มเย็น เขามองเต้าหลิงที่มีสี หน้าเกรี้ยวโกรธ พลางไต่ถามอย่างไม่ช้าไม่เร็ว “ เจ้าเรียกข้าว่ากระไร?”
“น่าชังนัก!” ซวี่สี่กําหมัดแน่น ยากจะจินตนาการได้ คนของเก้าโลกทําเหมือ นพวกเขาเป็นหมูเป็นหมา ทว่าเหมาเผิง ผู้กลับยอมเข้ากับศัตรู สําหรับดินแดนศักดิ์สิทธิ์ แล้ว ช่างเป็นความอัปยศอดสูยิ่งนัก!
“เจ้าถึงกับกล้าเข้าพวกกับศัตรูเชียว หรือ!” นัยน์ตาของเต้าหลิงเยือกเย็น เจือด้วยไอสัง หาร ตอนนี้จอมยุทธ์ทั่วทั้งดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่าง ยากจะป้องกันตนเอง ล้วนประสบพบเจอศัตรูตัว ฉกาจที่ไม่อาจจะจินตนาการได้!
ทว่ากลับมีคนสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู ทั้งยังชี้ ให้เห็นถึงฐานะของเต้าหลิง เขาจะไม่โกรธได้อย่าง ไรเล่า
ได้ยินดังนี้ เหมาเผิงสู่ก็กล่าวอย่างเนิบช้า ” จางหลิง เจ้าพูดผิดแล้ว คนของเก้าโลกมิใช่ศัตรู ในสมัยโบราณกาลพวกเขากับพวกเรา ต่างก็ เป็นคนโลกเดียวกัน และตอนนี้ข้าก็เข้าร่วมกับ สํานักสรรพสิ่งแล้ว รอจนพื้นที่สงครามศักดิ์สิทธิ์ ปิดลง ข้าก็จะเข้าฝึกฝนที่สํานักสรรพสิ่ง!”
เหมาเผิงฝูมีสีหน้าทะนงตน สํานักสรรพสิ่ง คืออะไร? สํานักสรรพสิ่งเป็นผู้ยิ่งใหญ่ของโลกไร้ จํากัด เขาค่อยๆ รู้ถึงพลังที่แท้จริงของสํานัก
สรรพสิ่ง ซึ่งเปี่ยมไปด้วยความน่ากลัวสูงเทียมฟ้า!
“ฝึกฝนกระนั้นหรือ!” เต้าหลิงยิ้มเย็น เขา จัดเหมาเผิงผู้เข้ารายชื่อที่ต้องสังหาร
“เจ้าก็คือพญามาร จอมยุทธ์ผู้แข็ง แกร่งของโลกหลบซ่อน?”
เซี่ยงซานถือหอกสงครามมันปลาบ ยืนอยู่บนม้าสวรรค์ร่างแดงก่ํา อันเป็นสัตว์ขี่ที่ไม่ธ รรมดา ภายในแฝงด้วยเลือดบริสุทธิ์อันแข็งแกร่ง ถือเป็นสายพันธุ์หนึ่ง มันถูกเซี่ยงซานปราบให้ศิราโรบ
พลังของเซียงซานสุดยอดในฟ้าดิน เขา ปรายตามองเต้าหลิง พลางกล่าวอย่างเย็นชา “ เจ้าคงรู้เรื่องสิบโลกกระมัง พวกเราสํานักสรรพสิ่ง มาเยือนโลกหลบซ่อนในครั้งนี้ มีจุดประสงค์เดียว นั่นก็คือดึงตัวอัจฉริยะของโลกหลบซ่อน”
“ทําไม? เจ้าคิดจะดึงตัวข้า?” เต้าหลิง ยิ้มหยัน
“เจ้ารู้ความขนาดนี้เชียว ข้าสํานักสรรพสิ่ง ถือเป็นหนึ่งในเก้ายอดสํานักโบราณกาล ได้รับ การถ่ายทอดเก่าแก่โบราณ ในฟ้าไร้จํากัดถือ เป็นสุดยอดขุมพลัง!”
เซี่ยงซานกล่าวอย่างเย็นชา “ลองคิดดูให้ดี แล้วค่อยตอบข้า!”
“ช่างน่าขันจริงๆ พวกเจ้าสังหารผู้คนอย่าง กําเริบเสืบสานอยู่ที่นี่ คิดว่าบ้านเกิดของพวกเรา เป็นที่ที่ใครคิดจะมาก็ได้หรือ!” พลังปราณของ เต้าหลิงค่อยๆ น่ากลัวขึ้น เขาเอ่ยกล่าวอย่างเยือก เย็น
“จางหลิง เจ้ามันไม่รู้ดีชั่ว พี่เซี่ยงซานเชิญ ชวนเจ้า นับเป็นวาสนาของเจ้าแล้ว เจ้ายัง ไม่ตอบรับอีก ช่างรนหาที่ตายจริงๆ!” เหมาเผิงฝร ะเบิดเสียงคําราม ย่อมไม่หวังให้เต้าหลิงเข้าสํานัก สรรพสิ่ง เขาอยากจะให้อีกฝ่ายถูกเสี้ยงซานสั่ง หารเสีย
“นาขันนัก ก็แค่พวกคนป่าที่ครอบครองขุน เขาธารา ถึงกับกล้าพูดว่านี่เป็นบ้านเกิดของพวก เจ้าเชียวหรือ!” เซี่ยงซานยิ้มถากถาง
“เข้ามา ให้ข้าดูหน่อยสิ ว่าเจ้าหนูที่สูงส่ง กว่าคนอื่นขั้นหนึ่งอย่างเจ้าพึ่งพาอะไรกัน แน่!” เต้าหลิงกระดิกนิ้ว
“โอ้สวรรค์ พญามารจะออกโจมตีแล้ว!”
ไกลออกไป มีคนกลุ่มใหญ่กําลังเฝ้าดูอยู่ เวลานี้พวกเขาเห็นพญามารแผ่กระจายพลัง แต่ ละคนล้วนตื่นเต้นเกินจะเปรียบ ด้วยรู้สึกว่าพญา มารจะออกโจมตีแล้ว!
“นั่นมันแน่อยู่แล้ว ไม่เห็นหรือว่าพญามาร เป็นใคร? เขาเคยสังหารยอดยุทธ์ไร้เทียมทานไป เท่าไร เจ้าคนสํานักสรรพสิ่งผู้นี้ยังจะกล้าเชิญชวน เจ้าพญามารอีก ช่างรนหาที่ตายจริงๆ!”
“รอก่อนเถอะ เจ้าพญามารจะต้องสังหาร เขาได้แน่!”
ผู้คนดินแดนศักดิ์สิทธิ์จํานวนมากต่าง เฝ้ารอ รอคอยพญามารออกโจมตี สังหารอัจฉริ ยะของสํานักสรรพสิ่งผู้นี้!
ณ โลกสวรรค์ ภาพใหญ่ยักษ์ ฉายภาพผู้คนมากมายในพื้นที่สงครามศักดิ์สิทธิ์ ห้วงมิติหมุนเวียนไม่หยุด ต่างมองเห็นภาพยอด ฝีมือมากมายบุกเข้าสู่พื้นที่สงครามศักดิ์สิทธิ์ สัง หารสิ่งมีชีวิตต่างๆ ของดินแดนศักดิ์สิทธิ์
“ดี ดีมาก” ผู้อาวุโสสามหัวเราะเบาๆ ด้วยรู้สึกว่าการออกโจมตีในครั้งนี้ จะทําให้รุ่น เยาว์โลกหลบซ่อนหมดความเชื่อมั่น
“สนามทดลองขนาดใหญ่นี้ไม่เลวเลย สา มารถช่วยศิษย์อัจฉริยะของสํานักสรรพสิ่งข้าฝึก เกลาการสังหารศัตรู
“ไม่เลว แม้ว่าพลังฝึกฝนของสิ่งมี ชีวิตมากมายจะห่างชั้นไปบ้าง แต่ก็ล่าของล้ําค่าได้ ไม่น้อย”
คนของสํานักสรรพสิ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ใต้ ภาพใหญ่ยักษ์ ต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ เสียงที่ สะท้อนออกมา ทําให้คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ยากจะทนรับได้ พวกเขาเห็นที่นี่เป็นสนามท ดลอง? สถานที่บ่มเพาะการสังหารศัตรูของศิษย์ ในสํานัก?
“ทําไมบุตรศักดิ์สิทธิ์กับเต้ายังไม่ออกโจมตี อีก?” มีคนไม่พอใจ รู้สึกว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดของรุ่น เยาว์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ลงมือ
“ดูสิว่าเซี่ยงซานเป็นเยี่ยงไร ได้ไล่ล่ากาย เทพธาราผู้นั่นหรือยัง กายชนิดนี้ร้ายกาจนัก สา มารถช่วยคนฝึกฝนได้ ถ้าหากเซี่ยงซานได้มาล่ะก็ พลังรบจะต้องเลื่อนขั้นขึ้นอีกครั้งแน่”
คําพูดของผู้อาวุโสสาม ทําให้ราชวงศ์ต้า โจวโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ พวกเขาไม่เคยพบ ความอับอายเช่นนี้มาก่อน ถึงกับเห็นบุตรสาวของ จักรพรรดิโจวเป็นเป้าหมายในการล่า!
สายตาของคนสํานักสรรพสิ่งบางส่วน ตวัดมองไปยังจักรพรรดิโจว ในดวงตาฉายแววยิ้ม พวกเขารู้สึกราชวงศ์ต้าโจว ราชวงศ์นี้ถือ เป็นสุดยอดขุมพลังของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ ถ้า
หากสามารถล่าอัจฉริยะเช่นนี้ได้ เช่นนั้นคงเป็น ผลงานใหญ่หลวง ย่อมมีพลังสยบต่อดินแดนศักดิ์ สิทธิ์
ปรากฏภาพสวนยาสวรรค์ ผู้คนมากมาย กริ้วโกรธ แม้จะไม่ได้ยินว่าด้านในพูดอะไร แต่เหม าเพิ่งกลับสมคบคิดกับศัตรู
T
พวกเขาเห็นคนจํานวนมากเข้าร่วมกับศัตรู ทว่าเหมาเผิงผู้เป็นยอดอัจฉริยะของโลกโอสถเต่า คนเช่นนี้กลับสมคบคิดศัตรู นับเป็นการสูญเสียให้ ญ่หลวง
“พวกเรารีบดูเร็ว นั่นมันเป็นไปได้อย่าง
ไร?”
มีคนร่างสั่นเทา มองเห็นพญามารกลับชาติ มาเกิด จอมยุทธ์ดินแดนศักดิ์สิทธิ์พลันส่งเสียงฮือ ฮา พญามารกลับชาติมาเกิดไปอยู่ในพื้นที่สูง ครามศักดิ์สิทธิ์ได้เยี่ยงไร?
หงชิ้นโหวถอนหายใจ เขามองเห็นองค์ไม่ จือกับองค์หญิงชิงสุ่ยยืนอยู่เบื้องหลังพญา มารกลับชาติมาเกิด นี่น่าจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีมาก
“เป็นไปได้อย่างไร? มิใช่ว่าเจ้าพญา มารกลับชาติมาเกิดสําเร็จเป็นจักรพรรดิแล้วหรือ ? เขาอยู่ด้านในได้เยี่ยงไร?”
“หรือว่าเจ้าพญามารกลับชาติมาเกิดจะถูก เซี่ยงซานไล่ล่าสังหาร!”
รอบด้านสั่นสะเทือน เต็มไปด้วยเสียงวิ พากษ์วิจารณ์ไม่ขาดสาย เรื่องนี้ดึงดูดความสน ใจของผู้คนเป็นอย่างยิ่ง!
“เดาว่าคงใกล้จะเริ่มแล้ว เซี่ยงซานนา จะมีพลังสยบไม่น้อย” ผู้อาวุโสสามกล่าวเบาๆ
“ย่อมแน่อยู่แล้ว ข้ารู้จักทายาทของข้าดี เขาไม่ไว้ไมตรีแน่” ชายหนุ่มผู้หนึ่งหัวเราะเบาๆ เขาคือบิดาของเซี่ยงซาน
ครีน!
คลื่นพลังน่ากลัวระเบิดออก พลังปราณ แห่งโทสะของเซี่ยงซานตลบอบอวล ม้วนตลบขุน เขาธาราสิบกว่าลี้!
“เจ้าอยากตายนัก ข้าก็จักสงเคราะห์เจ้าเอง
ข้ารอสังหารจอมยุทธ์ผู้แข็งแกร่งที่สุดของรุ่นเยาว์ โลกหลบซ่อนไม่ไหวแล้ว!”
เซี่ยงซานคํารามลั่น สั่นคลอนนภา เส้น ผมปลิวไสว แสงสวรรค์ลอยขึ้นไม่ขาดสาย ราวกับ เตาเพลิงบังเกิดขึ้นที่นี่ พลังพุ่งทะลุฟ้า
เขาออกโจมตีแล้ว เซี่ยงซานขี่ม้าสวรรค์สี เลือด ย่างเหยียบป่าเขาไม่มีที่สิ้นสุด ทําให้ฟ้าดิน แห่งนี้สั่นสะเทือน
เซี่ยงซานเปี่ยมไปด้วยพลังรุนแรง ราวกับ ราชันสวรรค์ออกเดินทาง พลังไร้เทียมทาน กวาดออกไป หมายจะสังหารหนึ่งในคนที่แข็ง แกร่งที่สุดของรุ่นเยาว์โลกหลบซ่อน!
“ในที่สุดก็จะเริ่มแล้ว ข้าเดาว่าคงได้คําตอบ แล้วกระมัง!” มีคนเอ่ยปาก
“ดูเบาเจ้าพญามารไปแล้ว พวกเขาไม่รู้ว่า เจ้าพญามารไม่อาจยั่วแหย่ได้ง่ายๆ!”
“เจ้าพญามารจะต้องชนะแน่ แม้เจ้าหนุ่มนี้ จะแข็งแกร่ง แต่เจ้าพญามารไม่มีทางอ่อนด้อย กว่าเขา!”
คนของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ต่างร้องเป็นกําลัง ใจให้เขา พญามารกลับชาติมาเกิดมีอิท ธิพลมากนัก ถ้าหากเขาถูกสังหาร จะยังมีคนสา มารถขวางทางของเหล่ารุ่นเยาว์เก้าโลกได้ อีกกี่คน?
“บุตรชายคนดี สู้เขา!” โจวลั่นหยินกํามือ แน่น นางเพิ่งเคยพบเต้าหลิงหลังจากเติบให้ ญ่สองครั้ง ความเชื่อมั่นในใจนางมีมากมายยิ่งนัก
เต้าหลิงยืนอยู่กลางอากาศ เส้นผมสี ดําขลับโบกสะบัด อาภรณ์ปลิวไสว ท่าทางแข็ง แกร่ง สายตาจ้องมองหนึ่งคนหนึ่งอสูรที่ทะยาน เข้ามา
พลังปราณของเซียงซานเก็บกักถึงขีดสุด เขาเหมือนราชันเทวะออกรบ ทะยานอยู่ที่นี่อย่าง ไม่เกรงกลัว!
ครืน!
ม้าสวรรค์สีเลือดกระโจนไปในอากาศ สั่นปฐพีสิบทิศ พลันโถมตัวเข้ามา!
เซี่ยงซานเขม็งตา มือถือหอกสงครามมัน ปลาบ จ้องมองไปยังศีรษะของเต้าหลิง หม ายจะสังหารเขา!
โลกสวรรค์มีคนเฝ้าดูศึกอยู่ ต่างหัวใจบีบ แน่น เพราะว่าศึกนี้มีความหมายยิ่งนัก พญามาร ไม่อาจพ่ายแพ้!
“ไปตายซะ!”
เซี่ยงซานคํารามลั่น หอกสงครามแหวกอ ากาศออกโจมตี แทบจะทําลายห้วงมิติ หม ายจะแทงเต้าหลิงตายตกอยู่ที่นี่!
“ข้าจะสอนเจ้าเองว่าตายมันเขียนยังไง!”
ในดวงตาของเต้าหลิงสาดสายฟ้าเย็นเยียบ พลังของเขาพลันน่าหวาดกลัวหาที่สุดมิได้ เขา ยืนอยู่ในห้วงมิติ ราวกับเทพสวรรค์ ร่างกายซัด สาดเสียงสวรรค์สูงเทียมฟ้า
“เอื้อก!”
เสียงดังสนั่นน่ากลัว ปะทะท้องฟ้า จมูก และปากของม้าสวรรค์สีเลือดพ่นโลหิต ร่างลอย
กระเด็น พร้อมกับเซี่ยงซาน คนและม้าต่างถูก โจมตีจนคว่ําลงพื้น
ครืน!
ฟ้าดินวุ่นวายโดยสมบูรณ์ เงาร่างพร่า เลือนยืนตระหง่าน เปี่ยมไปด้วยพลังมหาศาล
ร่างกายซัดสาดคลื่นเสียงน่ากลัว
เสียงสวรรค์ซัดสาดอยู่ระหว่างฟ้าดิน ส ะท้านฟ้าสะเทือนดิน ห้วงมิติพังทลาย ปรากฏรอย แตกขนาดใหญ่สายแล้วสายเล่า ปกคลุมเตี้ยง ซานอยู่ ณ ที่แห่งนี้
เต้าหลิงยื่นมือออกไป หยิบหอกสง ครามของเซี่ยงซานขึ้นมา ก่อนจะขว้างมันออกไป คมหอกแทงทะลุศีรษะเขา จนอีกฝ่ายถูกแทงต ายอยู่ท่ามกลางห้วงมิติ
เก้าโลกศัตรูตัวฉกาจ เลือดซาดกระเซ็นทั่ว
ฟ้า