หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1010

ตอนที่ 1010 : กลองรบ

“นี่มันน้ำแร่ชีวิตในตำนานอย่างนั้นหรือ?”

บรรยากาศค่อยๆ เงียบสงบลง สายตาแต่ละคู่จับจ้องไปที่น้ำแร่ชีวิต พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตบริสุทธิ์ที่อัดแน่นอยู่ภายในน้ำแร่ชีวิต

เหล่าชายชราตื่นเต้นยิ่ง เป้าหมายของพวกเขาที่มาในครั้งนี้ก็คือน้ำแร่ชีวิต เพราะน้ำแร่ชีวิตนั้นสามารถช่วยชะลอความแก่ ทำให้อายุยืนยาว กล่าวได้ว่าเป็นน้ำแร่ชนิดที่หายากยิ่ง

ไม่เว้นแม้แต่นักปรุงโอสถ มันสามารถใช้หล่อเลี้ยงสมุนไพร หากใส่มันลงไปในตอนหลอมโอสถเพียงเล็กน้อย ก็จะทำให้คุณภาพของยาโอสถเพิ่มสูงขึ้น เป็นของเหลวล้ำค่าที่พวกเขาต่างก็ปรารถนา

“น้ำแร่ชีวิตเก่าแก่หนึ่งกองมีทั้งหมดหนึ่งพันหยด ทั้งหมดมีอยู่หลายกอง ราคาของแต่ละกองเริ่มเปิดที่แร่สวรรค์ห้าร้อยชั่ง!”

ว่านหยินเฟยยิ้ม พลันทำให้เกิดเสียงอึกทึกขึ้น มีคนหลายคนที่ต้องการของสิ่งนี้ โดยเฉพาะกับนักปรุงโอสถ

“มีหลายกองอย่างนั้นหรือ คงไม่ใช่ว่าจะมีตาน้ำอยู่จริงๆ หรอกนะ?” ตาของเสือดำแดงก่ำ มันเป็นเหมือนกับคลังล้ำค่าที่แม้แต่เหมืองภูเขายังมิอาจทัดเทียม

“แร่สวรรค์หนึ่งพันเจ็ดร้อยชั่ง!” ชายชราอายุมากคนหนึ่งเอ่ยปาก ประหนึ่งว่าอย่างไรเสียมันก็ต้องกลายเป็นของตน

แต่น่าเสียดายที่ราคานี้ยังมีคนหลายคนที่พอรับได้ โดยเฉพาะนักปรุงโอสถระดับสูง แร่สวรรค์ไม่กี่พันชั่งพวกเขายังพอมีอยู่ จากนั้นราคาก็พุ่งทะลุขึ้นไปจนถึงสองพันชั่ง

เมื่อมาถึงขั้นระดับนี้มีน้อยคนที่จะเสนอราคาแข่ง แร่สวรรค์สองพันชั่งมิใช่ตัวเลขจำนวนน้อยๆ คนปกติยากที่จะมี

“แร่สวรรค์สองพันห้าร้อยชั่ง!” เต้าหลิงตะโกนกล่าวเสนอราคาสูงอย่างอดใจไม่ไหว ทำให้สีหน้าของคนที่กำลังประมูลอยู่ดูไม่ดีเท่าไรนัก

มีคนที่เหลือบตามองไป เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นเด็กหนุ่ม เขาก็อึ้งไป แต่ไม่นานนักก็มีคนที่มาออกว่าอีกฝ่ายนั้นเป็นเต้าหลิง ในเวลานั้นเขาก็ถอนหายใจออกมาออย่างใจหาย

“นั่นจางหลิง คิดไม่ถึงว่าเขาก็ต้องการน้ำแร่ชีวิต!” มีคนกล่าวออกมาด้วยความตกใจ พลันทำให้เกิดเสียงอึกทึกขึ้นทันใด ผู้คนรอบๆ กล่าวพูดคุยกันเพราะคิดไม่ถึงว่าคนผู้นี้จะเป็นราชันปีศาจกลับชาติมาเกิดที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ

“จางหลิงได้ตำแหน่งผู้ชนะงานหลอมโอสถ เขาเองก็เป็นนักปรุงโอสถเช่นเดียวกัน!”

ประโยคที่กล่าวออกมานั้นทำให้คนไม่น้อยที่ตกตะลึง มีหลายคนที่ไม่รู้เรื่องนี้ ในเวลานั้นก็ได้มีเสียงฮือฮาดังลั่นขึ้น เพราะคิดไม่ถึงว่าเขาจะเคยหลอมยาโอสถระดับเจ็ดชั้นกลางมาก่อน กล่าวได้ความสำเร็จของเขาในเส้นทางโอสถนั้นสูงยิ่ง

เต้าหลิงที่เสนอราคาออกไป ทั่วทั้งบริเวณมีเพียงแค่เสียงของผู้คนที่พูดคุยกัน ไม่มีใครที่เสนอราคาต่อ เพราะเกรงกลัวพลังอานุภาพของราชันปีศาจกลับชาติมาเกิด

สีหน้าของว่านหยินเฟยพลันเย็นยะเยือกขึ้นมา เขาเคยประมือกับเต้าหลิงมาก่อน ตอนที่เต้าหลิงชำระล้าง เขาได้ลงมือหมายที่จะช่วงชิงหม้อสัมฤทธิ์เต๋าหยินหยาง แต่สุดท้ายก็ล้มเหลว ซึ่งเขาไม่มีวันที่จะลืมเรื่องนี้

“แร่สวรรค์สามพันชั่ง!”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงเย็นยะเยือกดังสะท้อนก้องออกมา ผู้คนเบิกตากว้างไม่รู้ว่าใครที่คิดจะช่วงชิงน้ำแร่ชีวิตกับราชันปีศาจกลับชาติมาเกิด!

“เหมาเผิงฝู นิกายโอสถสวรรค์ นักปรุงโอสถระดับเจ็ด!”

มีหลายคนที่ถอนหายใจออกมาอย่างใจหาย ใครต่างก็คิดไม่ถึงว่าเขาจะสู้กับเต้าหลิงโดยการเพิ่มราคาขึ้นไปอีกห้าร้อยชั่ง คล้ายกับว่าต้องการที่จะท้าทายราชันปีศาจกลับชาติมาเกิด เพราะราคานี้เกินกว่ามูลค่าของน้ำแร่ชีวิตไปมากแล้ว

มีคนที่รู้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างนิกายโอสถสวรรค์และเต้าหลิงไม่ดีเป็นอย่างยิ่ง พวกเขาเคยเล่นงานเต้าหลิงและเต้าหลิงก็ได้ทำลายแท่นหลอมโอสถของพวกเขาไปสิบแท่น

สีหน้าของเหมาเผิงฝูเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง ประหนึ่งว่าแร่สวรรค์สามพันชั่งนั้นมิใช่เรื่องใหญ่ เขารู้ว่าเต้าหลิงจะต้องเอาชนะเขามิได้แน่ ไม่เช่นนั้นเขาจะต่อรองราคากับกระทิงเหล็กทำไม?

“แร่สวรรค์สามพันห้าร้อยชั่ง!” เต้าหลิงเอ่ยต่ออย่างไม่ลังเล

ราคาที่กล่าวออกมานั้นทำให้ผู้คนตกตะลึงยิ่ง สามพันห้าร้อยชั่งอย่างนั้นหรือ มูลค่าของมันเกินมาหนึ่งพันชั่งแล้ว!

เหมาเผิงฝูจับจ้องสายตาไปที่เต้าหลิงด้วยใบหน้าขึงขังแล้วจึงเอ่ยเสียงเย็น “แร่สวรรค์สามพันแปดร้อยชั่ง!”

“จะเล่นสงครามประสาทกันงั้นหรือ?” มีคนใจหายเพราะรู้สึกว่าพวกเขาเสนอราคากันช่างน่ากลัวยิ่งนัก เพิ่มทีละหลายร้อยชั่ง นั่นแร่สวรรค์เชียวนะมิใช่แร่ธรรมดาๆ

มีหลายคนกวาดสายตามองไปที่เต้าหลิง ด้วยความประหลาดใจเพราะครั้งนี้ราชันปีศาจกลับชาติมาเกิดไม่ได้เอ่ยอะไรออกมา หรือว่าเขาจะยอมแพ้อย่างนั้นหรือ?

“ไม่เรียกแล้วหรืออย่างไร?” เหมาเผิงฝูแสยะยิ้ม“ถ้าไม่เรียกมันก็จะเป็นของข้า!”

“เจ้าชนะแล้ว” เต้าหลิงเหลือบมองเขาพลางกล่าวออกมาเรียบๆ

เหมาเผิงฝูแค่นเสียงฮึ สีหน้าดูไม่ดีนักเพราะรู้สึกว่าใช้แร่สวรรค์ไปมากเกินไป เต้าหลิงที่ไม่เรียกราคาต่อ เหนือจากที่เขาคาดหมายเอาไว้มาก

“น้ำแร่ชีวิตกองนี้กลายเป็นของเหมาเผิงฝู ต่อไปจะเริ่มประมูลกองที่สอง!” ว่านหยินเฟยหัวเราะ เต้าหลิงที่ถอยไปทำให้เขารู้สึกสบายใจยิ่ง

“จางหลิงน่าจะรอกองที่สอง!” มีคนกล่าว ซึ่งหลังจากนั้นเต้าหลิงก็เปิดราคาที่แร่สวรรค์สองพันชั่ง

“แร่สวรรค์สามพันชั่ง!” เหมาเผิงฝูแค่นเสียงกล่าว “ข้าขอของสิ่งนี้ก็แล้วกัน!”

“เจ้าคิดจะหาเรื่องงั้นหรือ?” เต้าหลิงจับจ้องสายตาไปที่เหมาเผิงฝูพลางเอ่ยถาม

“พูดอะไรน่าหัวเราะนัก นี่มันงานประมูล ใครที่ให้ราคาสูงกว่าก็ได้ไปสิ ถ้าไม่มีแร่สวรรค์ก็หุบปากไปซะ!” เหมาเผิงฝูแสยะยิ้มกล่าวด้วยความสะใจ

“แร่สวรรค์สี่พันชั่ง!” เต้าหลิงเอ่ย

“แร่สวรรค์สี่พันแปดร้อยชั่ง!” เหมาเผิงฝูกล่าวด้วยความรวดเร็วประหนึ่งสายฟ้าอย่างไม่ลังเล

“แร่สวรรค์ห้าพันชั่ง!”

เสียงที่ดังออกมานั้ทำให้ขนทั่วร่างของผู้คนทั่วบริเวณลุกชันขึ้นมา ราคานี้มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!

หนังตาของเหมาเผิงฝูกระตุกขึ้น ราคานี่มันสูงมากเกินไปแล้ว!

ทว่าเมื่อเห็นสายตาของเต้าหลิง เหมาเผิงฝูก็กำหมัดทั้งสองแน่นพลางแผดเสียงคำรามออกมา “แร่สวรรค์ห้าพันห้าร้อยชั่ง!”

“เร็ว รีบประมูลกองต่อไปเสีย” เต้าหลิงโบกมือพลางกล่าวประโยคที่ทำให้คนต้องกระอักเลือดออกมา ใครจะรู้ล่ะว่าเขาจะยอมแพ้เช่นนี้

ใบหน้าของว่านหยินเฟยพลันบิดเบี้ยว สีหน้าของเหมาเผิงฝูดูไม่ดีนัก หรือว่าเขาไม่ต้องการน้ำแร่ชีวิต?

จากนั้นกองที่สามก็ถูกนำออกมา เต้าหลิงก็เสนอราคาที่แร่สวรรค์สองพันชั่งอีกครั้ง นั่นทำให้ผู้คนหลายคนอยากจะด่าแม่ของเขา เพราะรู้สึกว่าราชันปีศาจกลับชาติมาเกิดช่างบัดซบยิ่งนัก เขาไม่ได้ให้โอกาสพวกเขาในการประมูลเลย สองพันชั่งกล่าวได้ว่าเป็นราคาที่สูงยิ่งของของสิ่งนี้แล้ว

เหมาเผิงฝูลังเลครู่หนึ่งแล้วจึงเสนอราคาสามพันชั่ง ภายในใจของเขานั้นอยากจะให้ราชันปีศาจกลับชาติมาเกิดเรียกราคาต่อ แล้วตนก็จะไม่ตาม เพื่อให้อีกฝ่ายนั้นได้รับกายนะครั้งใหญ่

“เจ้านั่นมีไม่พอแล้วสินะ” เสือดำเอ่ยเสียงเย็น

สายตาของผู้คนรอบๆ จับจ้องไปที่ร่างของเต้าหลิง เขามองดูเด็กหนุ่มที่มีท่าทีสบายๆ โดยมิได้ทุกข์ร้อน เขาคิดจะทำอะไรกันแน่? จะปั่นราคาอย่างนั้นหรือ?

“จางหลิงต้องการของสิ่งนั้นจริงๆ น่ะหรือ?” มีคนที่กล่าวออกมาเช่นนั้น ทว่าก็มีคนที่คิดว่ามีความเป็นไปได้สูง ถ้าเป็นเช่นนั้นจริงเหมาเผิงฝูจะต้องซวยอย่างมหันต์

สีหน้าของเหมาเผิงฝูดูไม่ดีเท่าไรนัก เพราะกองนั้นได้ถูกเขาซื้อมา แท้จริงแล้วเพียงแค่กองเดียวก็สามารถใช้ได้นานมากแล้ว ทว่าเขากลับประมูลมาถึงสามกองด้วยราคาที่สูงลิบ ราคารวมใกล้จะหนึ่งหมื่นชั่งแล้ว

ในตอนที่กองที่สี่ถูกนำออกมา เต้าหลิงก็เสนอราคาสองพันชั่งอีกครั้งหนึ่ง นั่นทำให้พวกเขาไม่พอใจเป็นอย่างมาก แต่ด้วยชื่อเสียงที่อื้อฉาวทำให้พวกเขาไม่กล้าที่จะเอ่ยอะไร

เหมาเผิงฝูมิได้เอ่ยอะไรเช่นกัน ประหนึ่งว่ามองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น

กองที่สี่ได้ถูกเต้าหลิงประมูลด้วยราคาแร่สวรรค์สองพันชั่ง ทำให้บรรยากาศพลันแปลกประหลาดขึ้นมา สายตาของพวกเขาเหลือบมองเหมาเผิงฝูที่ทำหน้าขึงขัง อีกฝ่ายเสียแร่สวรรค์ไปแล้วเท่าไร?

หลังจากที่กองที่ห้าถูกนำออกมา สีหน้าของผู้คนก็เต็มไปด้วยความร้อนใจ ของสิ่งนี้มีทั้งหมดเจ็ดกอง ซึ่งเหลืออยู่เพียงไม่มากแล้ว

เต้าหลิงเสนอราคา ซึ่งเขาใช้แร่สวรรค์ไปสองพันแปดร้อยชั่งจึงประมูลมันมาได้

“เสือดำ หญ้าดาราหารจะต้องใช้น้ำแร่ชีวิตเท่าไร?” เต้าหลิงกล่าว

“ยิ่งมากก็ยิ่งดี”

เสือดำที่กล่าวออกไปเช่นนั้นพลันทำให้ใบหน้าของเต้าหลิงดำมืดขึ้นมา เพราะกองที่หกนั้นมีคนแย่งกันเยอะยิ่ง มีหลายคนที่เข้าร่วมการประมูลทำให้เต้าหลิงต้องเสียแร่สวรรค์ไปสามพันชั่ง

จนมาถึงกองที่เจ็ด เต้าหลิงก็ยอมแพ้เพราะมีชายชราที่ใช้ปฐมสมบัติล้ำค่ามาแลกเปลี่ยนไป

ครืน!

ทันใดนั้นทั่วทั้งงานประมูลก็สั่นสะเทือน สีหน้าของผู้คนพลันเปลี่ยนสีคล้ายกับว่ามีคนกำลังโจมตีสนามประมูล!

ตู้ม! มีสายฟ้าประจักษ์ขึ้นกลางฟ้าดิน แรงกดดันน่ากลัวยิ่ง กลองสวรรค์ระเบิดดังออกมา ห้วงอากาศแหลกสลาย คลื่นเสียงพัดปัดเป่ากวาดออกไปรอบสารทิศ!