หมื่นอสูรก้มกราบ - ตอนที่ 1009

ตอนที่ 1009 : งานประมูล

เสียงดังสนั่นหวั่นไหว พลังบริสุทธิ์ม้วนตัวพวยพุ่งประหนึ่งว่ามีภูเขาไฟกำลังแผดเผา แรงกดดันบีบอัดไปทั่วสี่ทิศ

ถ้ำโงนเงนสั่นสะเทือน แสงมงคลประกายสว่างจ้า พลังอานุภาพสวรรค์ไร้ที่สิ้นสุด เสียงสะท้อนกึกก้องอึกทึก

ชีพจรวิญญาณปรากฏขึ้นภายในถ้ำนภาของเต้าหลิง เขาได้ทะลวงขั้นพลังกลายเป็นจักรพรรดิเทวะระดับสี่!

หลังจากที่ชีพจรวิญญาณผสานรวมกับพลังบรรพบุรุษมังกร ขนาดของมันก็ขยายใหญ่ขึ้นเท่าหนึ่ง พลังบริสุทธิ์ภายในห้วงอากาศได้ถูกดูดซับเข้าไปจนเกลี้ยง

เต้าหลิงนำแร่สวรรค์จำนวนมหาศาลออกมา พลังบริสุทธิ์ของแร่สวรรค์ได้ถูกชีพจรวิญญาณดูดกลืน ไม่นานนักชีพจรวิญญาณที่แห้งเหือดก็เริ่มบวมเป่ง ก่อนที่จะมีลมปราณที่น่ากลัวพวยพุ่งทะลักออกมา

ชีพจรวิญญาณนี้ได้มีพลังมังกรถือบังเกิดขึ้น แสงหลากสีประกายสว่างจ้า น่ากลัวยิ่ง อานุภาพบีบอัดหัวใจของผู้คนจนสั่นสะท้าน

เมื่อกลายเป็นจักรพรรดิเทวะระดับสี่ พลังของเต้าหลิงก็แข็งแกร่งขึ้นทันใด แสงสวรรค์ประกายออกมาจากดวงตาของเขา ในขณะที่หายใจพลันทำให้ฟ้าสั่นไหวพื้นดินสะเทือน แข็งแกร่งอย่างยิ่ง

“โอสถมังกรจักรพรรดิน่ากลัวเสียจริงๆ ช่วยย่นระยะเวลาในการฝึกฝนของข้าไปได้หลายเดือน” รอยยิ้มของเต้าหลิงผุดขึ้นมาบนใบหน้า ที่เขาทะลวงขั้นพลังได้ก็เป็นเพราะโอสถมังกรจักรพรรดิ!

การทะลวงขั้นพลังย่อยของจักรพรรดิเทวะนั้นยากเป็นอย่างมาก ชีพจรวิญญาณก็จะยิ่งยากที่จะเปิด อีกทั้งยิ่งแข็งแกร่งมากเท่าไร ชีพจรวิญญาณที่จะพัฒนากลายเป็นชีพจรมังกรเล็ก จะต้องใช้พลังจำนวนมหาศาลซึ่งเป็นจำนวนที่น่ากลัวมาก

“ท่านพี่เต้าหลิง งานประมูลกำลังจะเริ่มแล้ว” นกยูงก้าวฝีเท้าเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้ม ชายกระโปรงปลิวไสวไปตามสายลม

“เหมือนว่าข้าจะปิดขั้นพลังไปหนึ่งวันสินะ” เต้าหลิงยืดตัว สายตามองไปที่เสือดำ ซึ่งเสือดำเองก็ทะลวงขั้นพลังแล้วเช่นเดียวกัน!

เต้าหลิงหลอมโอสถมังกรจักรพรรดิออกมาสี่เม็ด นกยูงและเหยียนเมิ้งอวี่ไม่ได้ใช้มัน พวกนางรู้ว่างานประมูลในครั้งนี้สำคัญเป็นอย่างยิ่ง หากต้องการที่จะช่วงชิงของล้ำค่าในงานประมูล โอสถมังกรจักรพรรดิเป็นสิ่งที่เหมาะสมมากที่สุด

เต้าหลิงอยากจะได้หัวใจห้วงมิติอย่างอดใจไม่ไหว อีกไม่นานเสือดำก็จะทะลวงเข้าสู่ขั้นจักรพรรดิเทวะระดับสาม ถึงตอนนั้นมันก็จะสามารถควบคุมยอดเขาสังสารวัฏแล้วนำพลังบริสุทธิ์ส่วนหนึ่งของหัวใจห้วงมิติออกมาได้

หลังจากที่เต้าหลิงทะลวงขั้นพลังได้ไม่นาน เสือดำก็ได้เปิดชีพจรวิญญาณ เข้าสู่ระดับสาม พลังของมันแข็งแกร่งเพิ่มขึ้นมา

“โอสถมังกรจักรพรรดิใช้ดีจริงๆ น่าเสียดายที่กินได้เพียงแค่หนึ่งเม็ด!” เสือดำเม้มปาก อย่างไรเสียทุกสิ่งอย่างก็มีขีดจำกัดของมัน หากใช้มันโดยตลอด คนที่แข็งแกร่งก็จะยิ่งแกร่ง คนที่อ่อนแอก็จะยิ่งอ่อนแอ มีบางครั้งที่ฟ้าดินก็เป็นธรรม

“ถึงเวลาเดินทางแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”

พวกเต้าหลิงมุ่งหน้าไปยังสถานที่ประมูล ตอนนี้มีหลายคนที่เข้าไปข้างใน แรงดึงดูดของงานประมูลในครั้งนี้สูงยิ่ง มีผู้คนมากมายที่มาเข้าร่วมงานประมูล

วังวิหารขนาดใหญ่มหึมา เดาว่าในสมัยก่อนที่แห่งนี้ก็น่าจะเป็นสถานที่ที่เอาไว้ใช้จัดงานประมูล ภายในเต็มไปด้วยที่นั่งจำนวนมาก

พวกเต้าหลิงมาเร็วหน่อย พวกเขาจึงพอที่จะสามารถหาที่นั่งได้ ในตอนนี่ทั่วทั้งวังวิหารเต็มไปด้วยผู้คนจากหลากหลายตระกูล ไม่เว้นแม้แต่อมนุษย์

“หวังว่าจะได้น้ำแร่ชีวิต!” เต้าหลิงสูดลมหายใจเข้าลึก เป้าหมายหลักของเขาก็คือน้ำแร่ชีวิต หญ้าดาราหารต้องการของสิ่งนี้ในการฟื้นฟู ทั้งน้ำแร่ชีวิตยังสามารถทำให้หญ้าดาราหารเติบโต

“น้ำแร่ชีวิตนั้นเกิดขึ้นมาจากน้ำแร่ชีวิตเก่าแก่ หากพวกเขานำออกมาได้สักกี่พันหยด นั่นแปลว่าพวกเขามีตาน้ำ!”

ดวงตาของเสือดำร้อนผ่าว มันรู้ว่าของสิ่งนี้เป็นสิ่งที่ล้ำค่าและพบเจอได้ยากยิ่ง ถ้าหากว่ามีตาน้ำจริงๆ มูลค่านั้นยากที่จะประเมิน หวังโหวตาแดงก่ำ เพราะสิ่งที่มันสร้างออกมาได้นั้นกล่าวได้ว่าเหมือนกับขุมทรัพย์เคลื่อนที่

ทั้งน้ำแร่ชีวิตจะมีประสิทธิผลที่ยอดเยี่ยมไม่ว่าจะเป็นการหลอมโอสถ หล่อเลี้ยงสมุนไพรวิญญาณ รักษาอาการบาดเจ็บ ยิ่งมีจำนวนมากก็ยิ่งดี ด้วยความล้ำค่าของมัน ในดินแดนศักดิ์สิทธิ์เองก็ยากที่จะหาพบ

หลังจากนั้นครึ่งชั่วยาม เก้าอี้ทั่วทั้งงานประมูลก็เต็มจนหมด บนทางเดินก็เต็มไปด้วยผู้คนจำนวนมาก

ประตูทางเข้าวังวิหารได้ถูกปิด ผู้คนที่นั่งอยู่ต่างก็เบิกตากว้าง เพราะรู้สึกว่างานประมูลนั้นกำลังจะเริ่มแล้ว

ไม่นานนัก ก็มีชายหนุ่ม ท่าทีสง่างามปรากฏขึ้นบนเวทีเบื้องหน้า ในเวลานั้นก็มีเสียงกล่าวพูดคุยกัน ดังกระซิบกระซาบขึ้นมาเพราะเขาก็คือว่านหยินเฟย คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะเป็นคนที่ถูกรับเลือกในงานประมูลนี้

“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานประมูล” ว่านหยินเฟยยิ้ม “ในครั้งนี้มีของล้ำค่าหลายอย่างที่ได้ถูกนำมาประมูล แต่ละอย่างนั้นล้วนแล้วแต่เป็นของที่ผ่านการตรวจสอบแล้วเป็นอย่างดี ขอให้ทุกท่านวางใจ ชื่อเสียงของพวกเราหอสรรพสิ่งนั้นเป็นเช่นไรทุกท่านคงจะทราบกันดี!”

“สหายหยินเฟยรีบเริ่มเถอะ ข้ารอแทบไม่ไหวแล้ว” อมนุษย์ที่สนิทสนมกับเขาแผดเสียงหัวเราะดังลั่นออกมา

“เช่นนั้น ข้าจะไม่ร่ำไร งานประมูลจะเริ่ม ณ บัดนี้!”

ว่านหยินเฟยปรบมือ จากนั้นก็มีเด็กสาวหลายสิบคนเดินขึ้นมา พวกนางสวมใส่เสื้อผ้าสีบัว รูปร่างอรชรอ้อนแอ้น ในเวลานั้นแต่ละคนก็นำของล้ำค่าขึ้นมาวางไว้บนแท่น

“ของล้ำค่าในงานประมูลครั้งนี้มีมากมายยิ่งนัก ทุกท่านคงจะต้องช่วยเร่งทำเวลา ไม่เช่นนั้น หนึ่งวันหนึ่งคืนก็คงจะประมูลไม่เสร็จ ”

ว่านหยินเฟยยิ้มทำให้มีคนไม่น้อยที่แค่นเสียงฮึออกมา ใครๆ ต่างก็รู้ว่าเปอร์เซ็นต์ที่ถูกหักของงานประมูลในครั้งนี้สูงยิ่ง ไม่รู้ว่าจะได้แร่สวรรค์มากขนาดไหน

ของล้ำค่าที่นำออกมาประมูลนั้นล้วนแล้วแต่เป็นสินค้าที่มีคุณภาพดี ซึ่งส่วนมากนั้นเป็นของล้ำค่าในสมัยโบราณกาล เพียงแค่เพิ่งเริ่มก็มีสุดยอดอาวุธล้ำค่าชั้นยอดที่ถูกนำออกมาเจ็ดแปดชิ้น ทั้งยังมีปฐมสมบัติล้ำค่าสองชิ้นพลันทำให้เกิดเสียงดังอึกทึกขึ้น

ปฐมสมบัติล้ำค่านั้นล้ำค่าเป็นอย่างมาก อย่างไรเสียยอดยุทธ์หนุ่มไร้เทียมทานของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ที่มีสมบัติล้ำค่านั้นก็มีอยู่ไม่มาก ไม่เหมือนกับว่านหยินเฟยที่มีของล้ำค่าถึงเจ็ดสิบสองชิ้น

สุดยอดอาวุธล้ำค่าชั้นยอดไม่ได้ล้ำค่าอะไรมากนักต่างกับปฐมสมบัติล้ำค่า แต่ละชิ้นมีราคาไม่ต่ำกว่าแร่สวรรค์ห้าพันชั่ง มีบางชิ้นที่สามารถแลกเปลี่ยนเป็นยาโอสถรักษาระดับเจ็ดชั้นกลางได้

“ทุกท่าน ของสิ่งนี้ขนาดข้ายังตาแดงก่ำ มันก็คือศัสตราวุธจิตสวรรค์!”

ว่านหยินเฟยนำระฆังเล็กสีทองดุสิตาชิ้นหนึ่งออกมา มันส่องแสงประกายแวววาวรอบๆ โอบล้อมไปด้วยปราณจิตสวรรค์มหาศาลชั้นหนึ่ง

เต้าหลิงเบิกตากว้าง ของสิ่งนี้พบเจอได้ยากยิ่ง อีกทั้งยังล้ำค่าเหนือสิ่งใด ราคาก็สูงมาก

เขามีกระดิ่งทองดุสิตาที่ได้มาจากบุตรศักดิ์สิทธิ์วิหารสวรรค์ เกรงว่าแม้จะเป็นปฐมสมบัติล้ำค่าสามสี่ชิ้นก็ยังไม่สามารถแลกเปลี่ยนมันมาได้

“แร่สวรรค์สามพันชั่ง!” มีคนตะโกนเสนอราคา

“แร่สวรรค์ห้าพันชั่ง!”

“แร่สวรรค์หกพันชั่ง!”

คนที่เสนอราคา ล้วนแล้วแต่เป็นคนมีอายุ พวกเขามีชีวิตอยู่มาหลายพันปีแล้วจึงมีแร่สวรรค์อยู่มาก

ในที่สุดศัสตราวุธจิตสวรรค์ก็ได้ถูกประมูลไปในราคาเจ็ดพันห้าร้อยแร่สวรรค์ พลันทำให้เกิดเสียงอึกทึกขึ้น เต้าหลิงยังถึงกับอ้าปากค้าง ราคาสูงมากเกินไปแล้ว ถึงจะเป็นเขาก็ยังซื้อไม่ได้

“ท่านพี่เต้าหลิง ท่านมีแร่สวรรค์อยู่สองหมื่นชั่งมิใช่หรือ” นกยูงกระซิบกล่าวข้างหู

จิตวิญญาณของเต้าหลิงสั่นสะท้านพลางกล่าวออกมาด้วยความตกตะลึง “แร่สวรรค์สองหมื่นชั่ง? ข้าไปมีแร่สวรรค์เยอะขนาดนั้นตั้งแต่เมื่อไร?”

นกยูงคลี่ยิ้ม “ท่านพี่ป๋ายชิวให้ข้าเอามาให้กับท่าน นี่คือแร่สวรรค์ที่หอล้ำค่าทำกำไรมาได้!”

เต้าหลิงตกใจยิ่งเพราะจำนวนของมันเยอะมากไปแล้ว ทว่าในเวลานั้นเขาก็ยังขมวดคิ้วแล้วกล่าวออกมาว่า “เอาแร่สวรรค์มากขนาดนี้มาให้ข้า ข้าว่ามันคงจะไม่ดีเท่าไร อาณามนุษย์มิได้มีข้าแค่คนเดียวเสียหน่อย”

เมื่อสังเกตเห็นสายตาที่รู้สึกไม่ดีเท่าไรนักของเต้าหลิง นกยูงจึงเม้มปากกล่าวออกมาว่า “ท่านพี่ป๋ายชิวบอกว่านี่เป็นแร่สวรรค์ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่หอล้ำค่าทำกำไรได้ นางจึงบอกให้ข้านำมันมาให้กับท่าน!”

“ยี่สิบเปอร์เซ็นต์?” เต้าหลิงตกใจจนแทบสะดุ้ง ภายในใจรู้สึกตื่นตะลึงยิ่ง แร่สวรรค์สองหมื่นชั่งเป็นจำนวนที่แบ่งออกมาเพียงแค่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ หอล้ำค่าพึ่งจะเปิดมาได้เท่าไรเอง?

“แร่สวรรค์ของหอล้ำค่าเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์ได้ถูกส่งไปยังคลังล้ำค่าของอาณามนุษย์ ส่วนอีกหนึ่งเปอร์เซ็นต์เอาไว้ใช้บริหารจัดการหอล้ำค่า ที่เหลือจึงมอบให้กับท่าน”

รอยยิ้มของนกยูงดูไม่ค่อยดีเท่าไรนัก นางรู้สึกว่าจื่อป๋ายชิวช่างดีกับเต้าหลิงมากเหลือเกิน แร่สวรรค์สองหมื่นชั่ง จื่อป๋ายชิวจะนำไปแบ่งให้คนอื่นก็ได้ ทว่านางกลับเอามาให้เต้าหลิง

เต้าหลิงเกาหัว ในตอนแรกเขาทำหอล้ำค่าเพื่อที่จะสร้างลู่ทางที่เอาไว้ใช้ติดตามกับโลกภายนอก แลกเปลี่ยนของล้ำค่านำมาใช้งาน ซึ่งเขาคิดไม่ถึงว่าจื่อป๋ายชิวจะทำกำไรได้แร่สวรรค์มาเยอะขนาดนี้

ในขณะที่เต้าหลิงและนกยูงกำลังพูดคุยกันนั้น งานประมูลก็ได้เข้าสู่ช่วงจุดเดือด ในตอนนี้มีของล้ำค่าสามสี่สิบชิ้นที่ถูกประมูลออกไปแล้ว

ในตอนนั้นเองก็มีปราณชีวิตที่หนาแน่นระเบิดทะลักออกมา!

ทุกๆ สายตาได้ถูกมันดึงดูด แสงสวรรค์มรกตประกายสว่างอยู่บนแท่น มันก็คือน้ำแร่หยดใสพิสุทธิ์ ทั้งยังมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยออกมา

น้ำแร่เหล่านั้นมีราวๆ พันหยดเห็นจะได้ พลังที่ตลบอบอวลคละคลุ้งอยู่ด้วยกัน เป็นภาพปราณพลังชีวิตที่ยากจะจินตนาการ!

เต้าหลิงเบิกตากว้าง เขาสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตมหาศาลดุจมหาสมุทร มันจักต้องเป็นน้ำแร่ชีวิตไม่ผิดแน่ เขาสัมผัสได้ถึงแต่ละหยดนั้นไม่ธรรมดา พลังชีวิตที่อัดแน่นอยู่นั้นคล้ายกับน้ำแร่ที่มีชีวิต

“มาแล้ว!”

เสือดำรู้สึกสนอกสนใจขึ้นมาทันใด มันรู้ว่ายิ่งหญ้าดาราหารแข็งแกร่งมากเท่าไร มันก็จะมีเมล็ดร่วงหล่นตกลงมา ถึงตอนนั้นเสือดำก็จะสามารถเลี้ยงหญ้าดาราหารได้แล้ว