เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1771 รับสมัครผู้อำนวยการ (2)

ทุกคนมองจูเฉียนอย่างไม่ค่อยเข้าใจ

เฉินชางมีอะไรบกพร่องกันฉินเสี่ยวหยวนถามด้วยความฉงน “ผู้อำนวยการจูเฉียนเฉินชางบกพร่องตรงไหนพูดอีกนัยคือคุณคิดว่าเฉินชางขาดอะไรไป”

จูเฉียนตอบทันควัน “ผู้นำครับ! พรสวรรค์ของศาสตราจารย์เฉินยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่ผมเคยพบมาถึงขั้นที่ว่าในบรรดาคนทั้งหมดที่ผมเคยพบมาเขาเป็นคนเดียวที่ไม่มือคติต่อวิทยาศาสตร์อันที่จริงสายการแพทย์ไม่ควรมีอคติต่อวิทยาศาสตร์อยู่แล้วแต่กำลังของพวกเรามีจำกัด”

“จึงไม่อาจศึกษาวิจัยอย่างครอบคลุมทั่วถึงได้ถึงขนาดที่กล่าวได้ว่าความก้าวหน้าทางการแพทย์ควรริเริ่มจากความคิดองค์รวมอย่างหนึ่ง! ในจุดนี้พวกเราน่าจะศึกษาและอ้างอิงแนวคิดการรักษาและความเข้าใจต่อโรคของศาสตร์แพทย์แผนจีนได้”

ความก้าวหน้าทางการแพทย์ในยุคนี้ก็เป็นแบบนี้เหมือนกันพวกเราควรทำความเข้าใจโรคชนิดหนึ่งจากมุมมองภาพรวมทำความเข้าใจโรคชนิดหนึ่งจากด้านสรีรวิทยาพยาธิวิทยาไปจนถึงชีวเคมีรวมถึงระบบทางเดินอาหารระบบประสาทระบบโลหิตและหลายๆระบบในเชิงปฏิบัติการทางคลินิกแบบนี้ถึงจะแก้ไขปัญหาอย่างมีแบบแผนเป็นรูปเป็นร่างมากขึ้น!

ทว่าความสามารถส่วนตัวและศักยภาพในการพัฒนาของพวกเราได้ควบคุมจุดนี้ของพวกเราไว้ทำให้พวกเราไม่เคยก้าวข้ามไปได้แต่ศาสตราจารย์เฉินอายุยังไม่ถึงสามสิบปีก็แตกฉานในหลากหลายสาขาขนาดนี้ผมคิดว่าเขาจำเป็นต้องได้รับการชี้นำและวางแผนให้อย่างถูกต้องผมคิดว่าตัวผมเหมาะจะเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลประชาชนอันดับสองของมณฑลตงหยางครับ”

“เพราะสิ่งที่โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลตงหยางขาดแคลนไม่ใช่แค่บุคลากรที่มีความสามารถด้านการบริหารและยิ่งไม่ใช่หัวกะทิด้านปฏิบัติการเชิงคลินิกถึงขั้นที่ไม่ใช่อัจฉริยะด้านวิจัยวิทยาศาสตร์ด้วยสิ่งที่จำเป็นต้องมีคือผู้นำทางสักคน! บังเอิญว่าเส้นทางอนาคตของโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลและศาสตราจารย์เฉินชางคือเส้นทางอนาคตที่ไม่เคยมีใครไปถึงมาก่อนแถมยังเป็นเส้นทางที่บุกเบิกขึ้นใหม่ด้วย”

พอเอ่ยมาถึงตรงนี้จูเฉียนจึงเอ่ยอย่างจริงจังขึ้นมา “การศึกษาที่ผ่านมาของศาสตราจารย์เฉินอันที่จริงนับว่าเตรียมพร้อมความรู้เบื้องต้นให้เขาเรียบร้อยแล้วแต่เห็นได้ชัดเจนมากว่าจุดบกพร่องของเขาก็ได้เผยออกมาตั้งแต่ช่วงที่อยู่ศูนย์ฉุกเฉินแห่งเมืองหลวงแล้ว”

“สิ่งที่ขาดก็คือการวางแผน! อาจเป็นเพราะศาสตราจารย์เฉินศึกษาศาสตร์แขนงต่างๆได้ค่อนข้างเร็วซึ่งแท้จริงแล้วมันส่งผลให้เขาขาดเป้าหมายและการวางแผนที่ชัดเจนต่อศาสตร์แขนงต่างๆไปผมคิดว่าอันที่จริงแล้วศาสตราจารย์เฉินก้าวหน้าไปได้เร็วกว่านี้พูดอีกนัยคือเดิมทีความสำเร็จของศาสตราจารย์เฉินยิ่งใหญ่ได้มากกว่านี้! ผมมั่นใจว่าผมจัดการเรื่องพวกนี้ได้ดี!”

แววตาของจูเฉียนเต็มไปด้วยความมุ่งหวัง!

เวลานี้กรรมการทุกคนก็ไม่ปริปากเช่นกันพวกเขาลวนมองไปที่เฉินชางปัญหาข้อนี้คนอื่นตัดสินไม่ได้มีเพียงตัวเฉินชางที่ตัดสินใจได้!

เฉินชางก็ตะลึงไปเล็กน้อยเช่นกันเขาเคยพิจารณาเรื่องพวกนี้มาก่อนแต่ไม่เคยวิเคราะห์อย่างถ่องแท้เลย

แต่ช่วงที่ผ่านมาเฉินชางก็ตระหนักถึงความไร้กำลังบางอย่างได้ชัดเจนเช่นกัน

อันที่จริงเรื่องนี้ไม่ต่างจากการอัพเลเวลเลย

จากเลเวลหนึ่งขึ้นไปถึงเลเวลยี่สิบสามสิบค่อนข้างง่ายแต่ยิ่งไต่สูงขึ้นไปเท่าไรก็ยิ่งยากมากขึ้นเท่านั้น!

ตอนนี้เฉินชางกำลังเผชิญสถานการณ์แบบนี้อยู่

ถ้าเขาอยากก้าวหน้าขึ้นไปอีกจำเป็นต้องมีตะเกียงส่องสว่างสักดวงคอยช่วยชี้ทางวางแผนให้เขาจริงๆ!

ในชั่วพริบตานี้ดูเหมือนเฉินชางแทบจะรู้แจ้งเห็นทางสว่างในทันใด

อุปสรรคขวางความก้าวหน้าในช่วงที่ผ่านมาก็ดูเหมือนจะมองเห็นทิศทางฝ่าทะลวงแล้ว

เป็นอย่างที่จูเฉียนว่ามาบางทีสิ่งที่ตนต้องการจริงๆก็คือใครสักคนที่ช่วยวางแผนให้แบบนี้!

พอคิดมาถึงตรงนี้เฉินชางพลันเปิกับานขึ้นมากอย่างไม่อาจควบคุมได้!

เขาไม่คิดเลยว่าการรับสมัครผู้อำนวยการโรงพยาบาลจะทำให้ได้เจอเรื่องเซอร์ไพรส์แบบนี้

ความรู้สึกนี้จะเทียบกับอะไรดีละใช่แล้ว!

เรื่องนี้เปรียบเสมือนระบบส่ง NPC ดำเนินเคสหลักคนหนึ่งมาให้ตนช่วยป้องกันไม่ให้ตนหลงเดินไปผิดทาง

เมื่อคิดมาถึงจุดนี้เฉินชางพอใจมากจริงๆในขณะที่ทุกคนกำลังจ้องมองตนอยู่เฉินชางพยักหน้าอย่างชื่นชมเริ่มปรบมือให้!

“ผู้อำนวยการจูสิ่งที่พูดมีเหตุผลมากครับปัญหาพวกนี้แม้แต่ตัวผมเองก็ยังไม่สังเกตเห็นเลยขอบคุณมากครับที่ช่วยชี้แนะ!”

เฉินชางเอ่ยอย่างจริงจัง

จูเฉียนยิ้มนิดๆ “ถึงผมไม่พูดออกมาอันที่จริงอีกไม่นานคุณก็คงสังเกตเห็นเหมือนกันผมแค่…หวังว่าจะได้ร่วมพยายามไปกับศาสตราจารย์เฉินนำพาความเจริญบางอย่างมาให้การแพทย์ของประเทศชาติ”

หลังจากจูเฉียนออกไปทุกคนต่างหันมองเฉินชาง

ถึงจะบอกว่าจงหรานเป็นผู้ตัดสินหลักแต่สุดท้ายเสาหลักของโรงพยาบาลนี้ก็คือเฉินชางความเห็นของเฉินชางมีค่ามาก!

ครั้งนี้เฉินชางพยักหน้าให้ทุกคนโดยไม่ลังเล

ทุกคนก็เข้าใจทุกอย่างโดยปริยายเช่นกัน

การสอบสัมภาษณ์ช่วงต่อจากนั้นถึงแม้จะมีคนที่น่าประหลาดใจบ้างแต่เพราะตัวตนของจูเฉียนทำให้คำตอบของคนเหล่านั้นดูค่อนข้างธรรมดาการสอบสัมภาษณ์ดำเนินต่อไปทั้งวัน

หลังจากสิ้นสุดลงเฉินชางเป็นเจ้าภาพเลี้ยงอาหารทุกคนที่มาร่วมสอบสัมภาษณ์ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นคนแวดวงเดียวกันทั้งนั้นในอนาคตก็อาจต้องร่วมงานกันอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างที่ภาษิตว่าไว้กิจการจะขาดคุณธรรมนำใจไปไม่ได้การสอบสัมภาษณ์แบบนี้เดิมทีก็มีเพียงคนเดียวที่จะได้ตำแหน่งอยู่แล้วใครจะได้ไปกลับไม่ค่อยสำคัญนักแต่ในมุมมองของคนส่วนใหญ่การได้มาผูกมิตรกับเฉินชางที่นี่ก็น่าพอใจมากแล้ว!

วันต่อมา!

โรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลประกาศคะแนนทันทีจูเฉียนครองอันดับหนึ่งด้วยคะแนน 93.8 คะแนนส่วนคะแนนของคนในลำดับหลังจากนั้นตอนนี้เห็นได้ชัดว่าไม่สำคัญอีกต่อไปแล้วเพื่อให้ดูไม่น่าเกลียดคะแนนของทุกคนล้วนสูงมากทั้งไม่ทิ้งห่างกันมากนัก

ถึงอย่างไรก็ล้วนเป็นคนมีหน้ามีตาทั้งสิ้นหากว่าคะแนนในการแข่งขันสอบสัมภาษณ์ตำแหน่งเดียวทิ้งห่างกันมากจริงๆไม่ว่าใครก็คงมีสีหน้าไม่สู้ดีนักสรุปคือ นอกจากห้าอันดับแรกแล้วก็ไม่มีประกาศคะแนนลำดับอื่นๆ

เมื่อเป็นแบบนี้ก็ไม่สร้างความลำบากใจให้มากขนาดนั้นแล้ว

หลังจากสื่อเผยแพร่ข่าวที่จูเฉียนได้รับตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลประชาชนอันดับสองของมณฑลอย่างเป็นทางการออกไปพลันเกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที!

ถึงอย่างไรจูเฉียนก็เป็นคนดังอยู่แล้ว

เรื่องราวเมื่อห้าปีก่อนยังคงอยู่ในความทรงจำของคนส่วนใหญ่แตในมุมมองของพวกเขาจูเฉียนคือฮีโร่คนหนึ่ง

เป็นหมอดีเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลที่ยอดเยี่ยมกล้าต่อกรกับอำนาจมืดอย่างกล้าหาญการจับคู่ระหว่างจูเฉียนและเฉินชางย่อมดึงดูดความสนใจคนจำนวนมาก

ด้านกระทรวงสาธารณสุขเมื่อทราบข่าวว่าจูเฉียนได้ตำแหน่งผู้อำนวยการโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลก็ไม่แปลกใจสักนิดเช่นกันพวกเขาทราบดีว่าจูเฉียนมีความสามารถคู่ควร

ถึงแม้ว่าห้าปีก่อนจะถูกจำคุกแต่จูเฉียนไม่เคยละทิ้งการเรียนรู้และพัฒนาทางการแพทย์เลยยิ่งไปกว่านั้นคือไปขลุกอยู่ที่ศูนย์วิจัยมะเร็งบ่อยๆด้วยแต่สำหรับคนบางส่วนข่าวที่จูเฉียนเคยถูกจำคุกย่อมสร้างความฮือฮาให้เป็นธรรมดา

เดิมทีคิดว่าเรื่องนี้จะสร้างความล้มเหลวและจุดด่างพร้อยให้แก่ทุกคนในโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลแต่กลับประหลาดใจเมื่อพบว่าเรื่องนี้กลับเพิ่มตำนานอภินิหารให้จูเฉียนมากขึ้นอีกหลายเท่า!

การเข้ารับตำแหน่งของจูเฉียนทำให้การพัฒนาของโรงพยาบาลอันดับสองของมณฑลอยู่ในช่วงที่ก้าวหน้าไปอย่างรวดเร็ว

ในช่วงเวลาต่อมาเมื่อจูเฉียนเริ่มคุ้นเคยกับกระบวนการทำงานแล้วสิ่งที่ที่จะทำหลังจากนั้นก็คือการปฏิรูป!

แต่ในตอนนี้เองผู้ป่วยหญิงคนหนึ่งถูกส่งตัวมายังแผนกฉุกเฉินด้วยกรณีพิเศษ

“เพศหญิงอายุ 38 ปีอายุครรภ์ 5 เดือนมดลูกแตกขณะเข้ารับการทำแท้งที่คลินิกเอกชนเสียเลือดมากมีภาวะโลหิตแข็งตัวในหลอดเลือดตอนนี้ต้องใช้เครื่องช่วยหายใจให้เลือดทุกชนิดไป 400 ml. อัตราการเต้นของหัวใจคงที่แต่หายใจด้วยตัวเองไม่ได้ค่ะ!”

ช่วงส่งเวรตอนเช้าหัวหน้าคนใหม่ของห้องไอซียูรายงานเคสผู้ป่วยที่เพิ่งรับเข้ามา