เปิดระบบสุดโกงอัปสกิลหมอ - บทที่ 1713 กุญแจประหลาด!

ความวุ่นวายที่เกิดขึ้นทำให้ช่วงเช้าวันนี้จู่ๆ แผนกฉุกเฉินก็เต็มไปด้วยชีวิตชีวา จากทฤษฎีของคุณลุงคุณป้า จู่ๆ เฉินชางก็ค้นพบว่า ประโคมของฟุ่มเฟือยเต็มตัวก็ไม่เท่าคนไข้ธรรมดาใน ICU ของพวกเขา แค่ขดลวดหรือการผ่าตัดทำทางเบี่ยงธรรมดาๆ ก็หลายหมื่นแล้ว โธ่ๆ เฉินชางคิดได้แบบนี้ก็รู้สึกว่าวันนี้ได้ความรู้ใหม่

ทว่าช่วงเช้าตอนที่เฉินชางอยู่ในห้องทำงาน ก็มีคนไข้เคสพิเศษคนหนึ่งมาที่แผนกฉุกเฉิน

“ศาสตราจารย์เฉิน มีเคสโรครักษายาก” อูฮุยวิ่งเข้ามาอย่างร้อนรนพร้อมพูดกับเฉินชาง

เฉินชางอึ้งไปทันที “เกิดอะไรขึ้น”

หลังถามจบเขาก็เดินตามอูฮุยออกไป

“คุณหมอ คุณหมอมาดูมือฉันหน่อย!”

คุณป้าอายุประมาณหกสิบปีคนหนึ่งนั่งอยู่ในห้องทำงาน ด้วยสีหน้าเจ็บปวดเต็มประดา มีหมอกลุ่มหนึ่งล้อมอยู่ แต่ละคนขมวดคิ้วแน่นเหมือนรับมือกับคุณป้าไม่ไหวแล้ว!

เฉินชางอดพูดไม่ได้ “คุณป้าเป็นอะไรครับ”

คุณป้าได้ยินแล้วยื่นมือออกมาอย่างเจ็บปวด “คุณหมอดูสิคะ ฉันเจ็บมือมากค่ะ!”

เฉินชางพลันถามว่า “เกิดอะไรขึ้นครับ”

คุณป้าชี้หลังหลัวโจวพร้อมพูดว่า “เขาทำมือฉันเจ็บค่ะ!”

หลัวโจวสีหน้าจนปัญญา เฉินชางขมวดคิ้วพร้อมถามว่า “เกิดอะไรขึ้น”

หลัวโจวอธิบายอย่างจนปัญญา “เมื่อครู่นี้มีรถพยาบาลมา ผมรีบเข็นคนไข้เข้าห้องฉุกเฉิน คุณป้าคนนี้ยืนขวางอยู่ ผมเลยดึงเธอ มือคุณป้าโดนที่จับประตู หัวหน้าเฉิน… ผมขอโทษครับ” หลัวโจวไม่อยากสร้างปัญหาให้เฉินชางเลยจริงๆ

คุณป้ารีบพูดว่า “พ่อหนุ่ม ฉันไม่โทษนายหรอก ฉันเข้าใจว่านายอาจจะรีบ นายไม่ต้องกังวล ฉันไม่ใช่คนใจร้ายใจดำอะไร แต่ฉันรู้สึกเหมือนโดนเข็มแทง เจ็บจี๊ดเป็นระยะๆ เจ็บมากจริงๆ ฉันกลัวจะติดโรคแปลกๆ พวกนั้นเข้า นายน่ะก็รู้ว่าทุกวันนี้โลกเราเป็นอย่างไร ดูสิ! เมื่อไม่กี่วันก่อนฉันเห็นข่าวในวีแชทบอกว่า ตอนนี้มีคนร้ายมากมายที่ใส่เข็มลงในรถบัสและตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ! นอกจากนี้ยังมีที่มือจับประตูโรงพยาบาลอีกด้วย ผู้ป่วยเอดส์บางคนชอบทำแบบนี้!”

คุณป้าพูดไวมากและรัวมาก!

เฉินชางจนปัญญา ประตูแผนกฉุกเฉินเปิดปิดทุกวัน จะมีเข็มได้อย่างไร ใครจะว่างถึงขนาดทำเรื่องแบบนี้ ทว่าเพื่อความปลอดภัย เฉินชางก็จับมือคุณป้าขึ้นมาและตรวจดูฝ่ามือขวาของเธออย่างระมัดระวัง แต่ไม่พบรูเข็มหรือบาดแผลใดๆ

อีกอย่างถ้าโดนเข็มแทงจริงๆ จะต้องมีบาดแผลภายนอก เฉินชางถึงขั้นใช้โหมดการจ้องมองของระบบแล้วก็ยังมองไม่เห็นอะไรเลย!

เฉินชางมองหลัวโจวที่กำลังประหม่า ตบไหล่เขาพร้อมว่า “ไม่เป็นไรครับ เอาอย่างนี้ หยาหลี คุณพาคุณป้าไปเอกซเรย์มือหน่อย! คุณป้าไม่ต้องกังวลนะครับ เราจะตรวจให้ฟรี!”

คุณป้าได้ยินแบบนี้ก็รีบพยักหน้า “ได้ค่ะ ฉันเองก็ไม่อยากเอาเปรียบ”

ครึ่งชั่วโมงหลังจากนั้นผลเอกซเรย์ก็ออกมา การเอกซเรย์มือขวาไม่พบความผิดปกติใดๆ เลย! ไม่พบการแตกหัก ความผิดปกติของกระดูกและข้อ ความผิดปกติของเนื้อเยื่ออ่อน สิ่งแปลกปลอม… หรือเส้นประสาทเสียหาย

เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็จัดชุดการตรวจประสาทอย่างละเอียดให้เธอ แต่กลับไม่เจอความผิดปกติใดๆ เลย! อาการปวดของคุณป้าไม่ใช่การปวดแบบแผ่กระจาย ไม่ได้ลามไปถึงส่วนอื่นๆ นอกเหนือจากฝ่ามือ ไม่มีอาการปวดตอนเปลี่ยนกิริยา ไม่มีอาการเจ็บตอนกด ไม่เหมือนการบาดเจ็บที่ประสาท

จู่ๆ เฉินชางก็นึกถึงความเป็นไปได้หนึ่ง… หรือว่าจะแกล้งเจ็บ เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็รู้สึกว่าใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้! ถึงอย่างไรก็เป็นการเจ็บมืออย่างไม่ทราบสาเหตุ จะต้องมีเหตุผลแน่

จู่ๆ เฉินชางก็พูดว่า “คุณป้า เรื่องนี้ค่อนข้างยุ่งยาก เราอาจจะต้องทำการตรวจด้วยการผ่าตัด! คุณอาจมีอาการปวดระคายเคืองจากการพันกันของเส้นประสาทในระบบประสาทที่ซับซ้อน ทั่วโลกมีเคสแบบนี้ไม่เยอะ เคสที่รุนแรงจะต้องตัดเส้นประสาทที่มือ!”

คุณป้าได้ยินแบบนี้จู่ๆ ก็บอกว่าไม่เจ็บแล้ว ไม่ยอมตรวจโดยการผ่าตัด หลังจากคุณป้าพูดจบก็ถามเฉินชางว่า “คุณคือหัวหน้าเหรอคะ”

เฉินชางพยักหน้า “ใช่ครับ”

คุณป้าพลันพูดว่า “หัวหน้าคะ ฉันเป็นคนต่างถิ่น ไม่มีคนรู้จักที่นี่และไม่รู้จะไปอยู่ที่ไหน อีกอย่างฉันกลัวว่าจู่ๆ มือของฉันจะเจ็บขึ้นมาอีก ถ้างั้น… คุณให้ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการได้ไหมคะ”

เฉินชางได้ยินแล้วจนปัญญาขึ้นมาทันที คิดว่าโรงพยาบาลคือโรงแรมที่คิดจะมาพักเมื่อไรก็ได้หรือย

ทุกคนเข้าใจกระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที คราวนี้เจอพวกมิจฉาชีพแล้วสินะ เฉินชางพลันพูดว่า “เราไม่มีเตียงว่างแล้ว คนไข้แย่งกันใช้เตียงครับ”

เฉินชางเองก็ไม่อยากมีเรื่อง ให้พยาบาลรีบพาคนไข้ออกไปเพื่อไม่ให้เสียเวลาของคนไข้คนอื่น ฉินหยาหลีเป็นคนดีรีบพาคุณป้าเดินออกไป แถมยังใจดีเปิด App ในโทรศัพท์มือถือค้นหาโรงแรมบริเวณใกล้เคียงให้เธอหลายที่ เกลี้ยกล่อมอยู่นานคุณป้าจึงยอมไป

ตอนแรกคิดว่าเรื่องราวจะจบเพียงเท่านี้ แต่ใครจะคิดว่าตอนกลางคืนคุณป้ามาอีกแล้ว! ทุกคนเตรียมจะเลิกงาน พอเห็นเธอก็ตกใจ

ฉินหยาหลีไวพริบดี เข้าไปรับหน้าก่อนถามคุณป้าว่าเกิดอะไรขึ้น

คุณป้าเริ่มบ่นทันที “คุณหมอคะ พักโรงแรมไม่ได้นะคะ ไม่ปลอดภัย คุณลองคิดดู มีองค์กรที่ชื่อเว็บไซต์มรณะที่จะจับเราไปทำการทดลอง อีกอย่าง… คุณลองคิดดูถ้าฉันถูกตัดไตไปล่ะ ถ้าโรงแรมมีกล้องจะทำอย่างไร อีกอย่างผู้ป่วยโรคเอดส์บางรายจงใจทิ้งเข็มไว้บนเตียง…”

เฉินชางขมวดคิ้วทันที! มาอีกแล้ว! คุณเข้าใจเข็มฉีดยาผิดหรือเปล่า

ฉางลีน่าเปลี่ยนเวรแล้ว หลังจากได้ยินแบบนี้ก็อดพูดไม่ได้ “ประสาทหรือเปล่า! คุณคิดไปเอง!”

ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็อึ้งไปทันที ไม่แน่ว่า… คุณป้าคนนี้อาจจะมีปัญหาทางจิตจริงๆ

ตอนนี้เองเฉินชางสูดหายใจเข้าลึกๆ การวินิจฉัยด้านประสาทวิทยาของเขาอยู่ในระดับสมบูรณ์แล้ว! แต่เขากลับไม่เห็นความผิดปกติของคุณป้าคนนี้เลย

จากนั้นเฉินชางได้ยื่นขอทำการ CT ศีรษะ และการตรวจด้วยคลื่นสนามแม่เหล็กไฟฟ้า รวมถึงตรวจเลือดให้คุณป้า สุดท้ายก็ได้รับคุณป้าเอาไว้และทำเรื่องแอดมิทให้ ประเด็นคือคุณป้าให้ความร่วมมือมากและยังจ่ายเงินค่าทำเรื่องให้

ค่ำคืนหนึ่งได้ผ่านไป หลัวโจวอยู่เวรดึก เฉินชางให้เขาช่วยดูแลคุณป้าเป็นพิเศษ เพราะไม่แน่ว่าคุณป้าอาจมีอาการทางจิต แต่ตอนนี้เฉินชางยังวินิจฉัยไม่ออก แม้หลัวโจวจะประหม่าแต่ก็พยักหน้าตอบตกลง

วันต่อมาผลตรวจออกมาแล้ว ยังคงเป็นปกติ! CT และ MRI ศีรษะไม่พบความผิดปกติที่ชัดเจน ในระหว่างการตรวจเลือดยกเว้นภาวะโลหิตจางและเม็ดเลือดขาวต่ำ การทำงานของตับและไต อิเล็กโทรไลต์ การทำงานของต่อมไทรอยด์ น้ำตาลในเลือด แอมโมเนีย [1] ในเลือด วิตามินบีหนึ่ง สัญญาณบ่งชี้การติดเชื้อ HIV ซิฟิลิส และอื่นๆ ทั้งหมดล้วนเป็นปกติ

เฉินชางถึงขั้นเก็บตัวอย่างปัสสาวะเพื่อทดสอบว่าคุณป้าเสพยาหรือไม่ และผลลัพธ์เป็นลบทั้งหมด ดูเหมือนว่าคุณป้าที่มีพฤติกรรมแปลกๆ คนนี้ไม่เหมือนคนไข้โรคประสาทเลย เฉินชางคิดถึงตรงนี้ก็ได้ทำการทดลองความรู้ความเข้าใจทั่วไปของเธอ

“ตอนนี้คุณอยู่มณฑลอะไร”

“มณฑลเป่ยเหอ”

“เมืองหลวงอยู่ที่ไหน”

“เทียนจิน”

“หนึ่งร้อยลบยี่สิบลบยี่สิบบวกอีกยี่สิบเป็นเท่าไหร่”

“สองร้อยค่ะ!”

ตอนนี้สถานการณ์ซับซ้อนขึ้นมา เฉินชางจึงตัดสินใจให้เธอทำแบบทดสอบ MoCA [2] สุดท้ายได้แค่ยี่สิบเอ็ดคะแนน นึกย้อนถึงคำพูดที่ฟังดูสับสนของเธอ ดูเหมือนว่าเธอจะมีความบกพร่องทางสติปัญญาจริงๆ

แต่คิดไม่ถึงว่าคุณป้ากลับยิ่งคุยยิ่งออกรส บอกว่าตนโตที่อเมริกาและเก่งตั้งแต่เด็ก เธอโดดชั้นตั้งแต่ประถมและมัธยมปลาย จากนั้นไปทำงานเป็นสายลับให้เอฟบีไอก่อนจะไปทำงานกับ NASA มีส่วนร่วมในการวิจัยลับ ตอนนี้กลับประเทศจีนเพื่อเข้าร่วมแผนกความมั่นคงแห่งชาติของจีน! เพื่อเก็บ “ความลับของรัฐ” เธอไม่เคยแต่งงาน ไม่มีครอบครัวหรือเพื่อนฝูง สุดท้ายเธอบอกว่าเธอเคยเป็นอาสาสมัครที่โรงพยาบาลจิตเวช แต่ไม่ได้รักษาตัวที่นั่น

เป็นโรคประสาทอย่างไม่ต้องสงสัย หลัวโจวเตรียมติดต่อโรงพยาบาลจิตเวช ทว่าจู่ๆ เฉินชางกลับลังเล เขารู้สึกอย่างคลุมเครือว่ามีบางอย่างผิดปกติ หรือว่าพลาดอะไรไป

ตอนนี้เองโรงพยาบาลจิตเวชโทรมาพอดี บอกว่าผลวินิจฉัยโรคทางจิตทำแบบลวกๆ ไม่ได้ สิ่งสำคัญที่สุดคือจะต้องมีอาการทางจิตติดต่อกันเป็นเวลาหนึ่งเดือนหรือหนึ่งเดือนครึ่งขึ้นไป แต่คุณป้าคนนี้เพิ่งเข้าโรงพยาบาลมาไม่ถึงหนึ่งวันด้วยซ้ำ ไม่มีใครพิสูจน์ได้ว่าเธอมีอาการป่วยทางจิตหรือไม่ ทว่าตอนนี้ตัดโรคจิตจากโรคทางกาย [3] ไปได้เลย ถ้าอย่างนั้นก็เหลือแค่โรคจิตเภทสินะ

“เธอพูดเองว่าเคยพักอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช ไม่แน่ว่าอาจจะหนีออกมาจากโรงพยาบาลจิตเวช” หลัวโจวมั่นใจกว่าเดิมว่าเธอป่วยทางจิต

“จริงครับ จากผลตรวจเลือดของเธอมีภาวะโพรแลกตินสูง [4] อาจเกิดจากการใช้ยารักษาโรคจิต” เฉินปิ่งเชิงพูด

“ผมกำลังคิดว่าทำไมเธอถึงโลหิตจาง” จู่ๆ เฉินชางก็พูดขึ้นมา

“โลหิตจางเหรอครับ เป็นเรื่องปกตินะครับ!”

“ใช่อาการป่วยทางจิตจะมาพร้อมกับภาวะโลหิตจาง ผู้ป่วยทางจิตมีการรับประทานอาหารที่ไม่สมดุล ดังนั้นภาวะโลหิตจางน่าจะเป็นเรื่องปกติครับ”

ตอนที่ทุกคนต่างหารือกันและเตรียมส่งคนไข้คนนี้ไปโรงพยาบาลจิตเวชนั่นเอง หัวสมองของเฉินชางประมวลผลอย่างรวดเร็ว จู่ๆ เบาะแสทั้งหมดก็เชื่อมโยงกัน ข้อมูลหนึ่งผุดขึ้นในหัว!

“อ้อ! ผมนึกออกแล้ว! บทความเกี่ยวกับภาวะโลหิตจางจากการขาดวิตามินบีในตำราระบุว่า คนไข้ที่มีภาวะโลหิตจางจากการขาดวิตามินบี อาจมีอาการทางประสาท เช่น อาการชาที่แขนขาส่วนปลาย การเดินไม่มั่นคง ภาวะกล้ามเนื้อเสียหาย ซึมเศร้า สูญเสียความทรงจำ หลงผิด ภาพหลอน และแม้กระทั่งอาการวิกลจริต”

ทุกคนได้ยินแบบนี้ก็อึ้งไป!

เฉินชางรีบพูดว่า “ลองเสริมอาหารที่มีธาตุเหล็กและวิตามินบีสิบสองแล้วดูผล!”

วันที่สิบเก้าเดือนสิบสองตามปฏิทินจีน จู่ๆ คุณป้ากลับหายอย่างปาฏิหาริย์ ข่าวนี้ทำให้ทุกคนในแผนกฉุกเฉินต่างสะเทือนใจ เหล่าหมามองเฉินชางแวบหนึ่งอดถามไม่ได้ “เฉินชาง ทำไมคุณทำเป็นทุกอย่างเลย!”

[ติ้ง! วินิจฉัยภาวะวิกลจริตจากภาวะเลือดจาง สำหรับการวินิจฉัยนี้ความยากสูง ได้รับกุญแจแผนผังจิตเวชศาสตร์]

เฉินชางดีใจขึ้นมาทันที ที่แท้ก็เป็นแบบนี้ หลังจากวินิจฉัยชัดเจนจะได้รับกุญแจหรือ และกุญแจก็เปิดทักษะบนแผนผังทักษะได้งั้นหรือ ถ้าอย่างนั้น… จู่ๆ เฉินชางก็ค้นพบว่าการเปลี่ยนอาชีพนี้กำไรเน้นๆ

ทว่าเฉินชางเห็นความยากแล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย หรือจะมีเบาะแสอะไรอีก แต่ไม่ว่าอย่างไรหมอจะไม่สนใจรายละเอียดไม่ได้เลยจริงๆ จะต้องเตือนตัวเองอยู่เสมอ ทุกเบาะแสล้วนนำไปสู่ผลลัพธ์ที่แตกต่าง จะต้องถามรายละเอียดให้ลึกที่สุด

[1] แอมโมเนียเป็นสารพิษที่เกิดจากการสลายตัวของโปรตีนในร่างกาย ในภาวะไตวายนั้นไตไม่สามารถกรองและขับแอมโมเนียออกจากร่างกายได้ตามปกติ เมื่อระดับแอมโมเนียในเลือดสูงขึ้นจะส่งผลต่อสมอง
[2] แบบทดสอบ MoCA เป็นแบบทดสอบที่ถูกออกแบบมาเพื่อประเมินการทำงานของสมองในแต่ละด้าน และคัดกรองผู้ป่วยสมองเสื่อมในระยะแรก
[3] โรคจิตจากโรคทางกาย (Organic Mental Disorder with Psychosis) เกิดอาการทางจิตทุกรูปแบบโดยมีสาเหตุจากโรคทางกาย เช่น โรคมาเลเรียขึ้นสมองจะมีอาการเพ้อคลั่งจากอาการของโรคมาเลเรีย หรือโรคจิตจากฤทธิ์ของยาบ้าเป็นต้น
[4] โพรแลกตินเป็นฮอร์โมนกลุ่มโปรตีน มีโครงสร้างคล้ายกับโกรทฮอร์โมน ประกอบด้วยกรดอะมิโนประมาณ 199 หน่วย จากต่อมใต้สมองส่วนหน้า มีหน้าที่กระตุ้นให้เกิดการสร้างและหลั่งน้ำนมจากต่อมน้ำนมเพื่อเลี้ยงลูกอ่อนหลังคลอด