ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 800 คนที่จิตใจโหดเหี้ยมที่สุดก็คือผู้หญิง

บทที่ 800 คนที่จิตใจโหดเหี้ยมที่สุดก็คือผู้หญิง
น้ำเสียงที่กวนประสาทของเย่เทียนดังเขามาในหู
บวกกับเกิดขึ้นตรงหน้าของจี้คุนหัวหน้ารปภก็ทำหน้าหม่นหมองขึ้นมาทันที คนที่เขาพามา แปบเดียวก็ถูกเย่เทียนจัดการได้อย่างสบายๆ
ไปแล้วสี่คน ส่วนคนอื่นๆ ก็ตกใจจนช็อกไปแล้ว?
พอคิดได้อย่างนั้น เขาก็รู้สึกโมโหขึ้นมา
“พวกแกยังมัวยืนบื้ออยู่ทำไม? มันมีแค่คนเดียวมีอะไรให้กลัว? หรือว่าอยากจะตกงานกัน?”
จึงได้ตวาดไปว่า
พอพูดแบบนั้นออกมา มันก็ทำให้รปภที่เหลือมีความมั่นใจขึ้นมาทันที เขายังพูดกันอยู่เลยว่าสองมือนั้นสู้สี่มือยาก นับประสาอะไรกับพวกเขาที่มีกันตั้งสิบกว่าคน?
แน่นอนว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ เมื่อคำนึงถึงเรื่องปากท้องแล้ว พวกเขาก็จำเป็นต้องบุกเข้าไปสถานเดียวเท่านั้น!
เย่เทียนส่ายหน้าด้วยความจนใจ “ในเมื่อพวกคุณเข้ามารนหาที่ตายเอง งั้นก็อย่ามาโทษว่าผมไม่ปรานีแล้วกัน”
ระหว่างที่พูด เย่เทียนก็ได้เคลื่อนตัวเข้าไปในกลางฝูงชนอีกครั้ง จากนั้นก็เป็นการต่อสู้ที่ล้มอยู่ฝ่ายเดียว!
ถึงแม้ฝ่ายรปภจะได้เปรียบเรื่องจำนวน
ถึงขั้นที่ว่าชายเสื้อของเย่เทียนยังไม่ได้แตะก็ถูกจัดการจนล้มลงพื้นไปแล้ว และทนไม่ไหวจนร้องครวญครางออกมา
แต่พวกเขาก็เป็นแค่คนธรรมดา จะไปเป็นคู่ต่อสู้ของเย่เทียนได้ยังไง
ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้ารปภ หรือจี้คุนทั้งสองต่างมองดูจนปากค้าง ไม่นึกไม่ฝันว่าเย่เทียนที่ดูไม่เอาไหนจะแข็งแกร่งได้ขนาดนี้
ถ้าจะบอกว่าในบรรดาของคนพวกนี้คนที่นิ่งที่สุดก็ต้องเป็นฟู่เซิ่งหนานอยู่แล้ว
พอเห็นเย่เทียนล้มรปภได้คนหนึ่ง เธอก็จะตะโกนโห่ร้องออกมา คนที่ไม่รู้ก็อาจจะคิดว่าเธอเป็นพวกเดียวกับเย่เทียนก็ได้
และกำลังเชียร์เย่เทียนอยู่!
ในเวลาเพียงไม่นาน รปภทั้งหมดก็ถูกเย่เทียนล้มจนหมด และกำลังส่งเสียงครวญครางออกมา
หันมองมาที่เย่เทียน ไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน อย่างกับเพิ่งทำเรื่องอะไรที่ง่ายแสนง่ายมา
เย่เทียนยืนอยู่ที่เดิมอย่างไร้รอยขีดข่วน จ้องมองจี้คุนด้วยสีหน้าที่จะยิ้มไม่ยิ้ม “รปภของโรงแรมคุณมันไม่กากไปหน่อยเหรอ? แบบนี้ยังมีหน้าเรียกตัวเองว่าโรงแรมห้าดาวอีกเหรอ?”
จี้คุนตกใจจนสะดุ้ง เขาจะเคยเจอคนที่แข็งแกร่งขาดนี้ได้ยังไง
ตอนนี้พอถูกเย่เทียนจ้องมอง ก็ถึงกับถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่ตั้งใจ
แต่เขาก็ตั้งสติกลับมากได้อย่างรวดเร็ว เพราะเขายังมีหัวหน้ารปภอยู่!
“นี่แกจะมัวยืนบื้ออยู่ทำไม? รีบๆ เข้าไปสิ!”
ภายใต้การเร่งเร้าของจี้คุนสีหน้าของหัวหน้ารปภดูแย่ได้แค่ไหนก็แย่ได้เท่านั้น ยังจะให้เข้าไปอีก? ไม่เห็นรึไงว่าคนมากมายขนาดนี้ถูกเย่เทียนจัดการไปแล้วน่ะ? ถ้าเขาเข้าไปก็เท่ากับไปโดนยำเหมือนกันไม่ใช่รึไง?
แต่ว่า
งานที่อุตส่าห์ไต่เต้าจนได้เงินเดินเป็นหมื่นก็จะหายไปทันที
ด้วยความที่จี้คุนเป็นผู้ดูแลของโรงแรม เขาก็จำต้องเข้าไป ไม่อย่างนั้น
พอคิดได้อย่างนั้น เขาจึงกัดฟันแล้วพุ่งเข้าใส่เย่เทียนทันที
ในใจก็ได้แต่ขอพรให้เย่เทียนลงมือเบาๆ หน่อย
พอเห็นหัวหน้ารปภยังมีความกล้าที่จะเข้าไป จี้คุนก็นึกว่าเขาเป็นยอดฝีมือที่เก่งกาจ ในใจก็เกิดหวังขึ้นมา
แต่ยังไม่ทันที่มุมปากของเขาจะได้ยิ้มออกมา มันก็ต้องเกร็งไปทันที
เพราะว่า ถึงหัวหน้ารปภจะบุกไปถึงหน้าเย่เทียนแล้ว แต่กลับไม่กล้าลงมือ!
“นี่แกกำลังทำอะไรอยู่? รีบๆ ลงมือสิ!”
หัวหน้ารปภนั้นมีทุกข์แต่ระบายออกมาไม่ได้
เขาจะกล้าลงมือได้ยังไง ตอนนี้สิ่งที่เขาคิดคืออยากให้เย่เทียนจัดการเขาแบบส่งๆ จากนั้นก็จะแกล้งตายไปเลย
ให้พ้นภัยรอบนี้ไปก่อนค่อยว่ากัน
“พะ พี่ใหญ่ พี่ช่วยทำผมเบาๆ หน่อยได้มั้ยครับ?”
พอคิดได้อย่างนั้น หัวหน้ารปภก็ได้ทำหน้าที่น่าเกลียดยิ่งกว่าร้องไห้ออกมา
“คุณเป็นถึงหัวหน้ารปภเลยไม่ใช่รึไง? ทำไมถึงไม่มีศักดิ์ศรีเอซะเลย?”
เย่เทียนตกใจ แต่ก็ตั้งสติได้อย่ารวดเร็ว จนแทบจนหัวเราะออกมา
หัวหน้ารปภรู้สึกขมขื่น แอบพูดในใจว่าแกแข็งแกร่งขนาดนี้ ถ้าฉันไปทำตัวปอดแหกหน่อย ใครจะไปรู้ว่าแกจะเล่นงานฉันยังไง!
แต่ว่า คำพูดเหล่านี้หัวหน้ารปภจะพูดออกมาได้ยังไง เขาได้แสดงรอยยิ้มที่ประจบประแจงออกมา
“พี่ใหญ่ ผมก็แค่คนที่ทำงาน ผมแค่อยากทำเพื่อปากท้องเท่านั้น
พี่ช่วยเบามือหน่อยนะครับ แล้วผมจะร่วมมือกับพี่อย่างดีเลย”
เย่เทียนหลุดขำออกมาทันที
ในเมื่อคุณพูดมาแบบนี้แล้ว งั้นผมจะเล่นงานคุณง่ายๆ แล้วกัน!”
ทำไมจะไม่เข้าใจความหมายของหัวหน้ารปภ จึงได้พยักหน้าไปอย่างจริงจัง “ก็ได้!
พอหังหน้ารปภได้ยินอย่างนั้น ในใจไม่เพียงไม่กลัว
แล้วมองเย่เทียนด้วยความตื้นตัน แล้วพูดด้วยสีหน้าที่พร้อมจะไปตายว่า “เอาเลย!”
แต่กลับกันเลยต่างหาก
วินาทีต่อมา เย่เทียนก็ได้ลงมืออย่างไม่ลังเล เหวี่ยงฝ่ามือออกไปอย่างแรง
เพรี๊ยะ!
เพียงตบที่ชัดเจนดังขึ้น ร่างกายที่สูงใหญ่ของหัวหน้ารปภได้หมุนอยู่ที่เดิมหลายรอบ รู้สึกแค่ว่าแก้มมันปวดแสบปวดร้อน เห็นดาวลอยระยิบระยับอยู่บนหัว
พอเขาพยายามทรงตัวได้ ตรงแก้มก็มีรอยนิ้วมือเพิ่มขึ้นมาห้ารอย ตรงเบ้าตาก็มีน้ำตาสองหยดกำลังหมุนวนอย่างเร่าร้อน ในใจก็รู้สึกเหมือนถูกเย่เทียนหลอกเข้าอย่างแรงแล้ว
“พะ พี่ใหญ่ เราตกลงกันแล้วไม่ใช่เหรอครับว่าจะเบาๆ น่ะ?”
“ใช่ไง! นี่ผมยังเบามือไม่พออีกเหรอ? ถ้าผมไม่เบามือละก็ คุณคิดว่ามันจะแค่ทิ้งรอยนิวมือไว้บนหน้าเท่านั้นเหรอ?”
เย่เทียนยักไหล่ แล้วพูดอย่างจนใจว่า
แค่แกล้งโง่ล้มลงไปก็จบแล้วไม่ใช่รึไง? ตอนนี้ยังต้องมาทนรับการโจมตีครั้งที่สองของผมอีก”
“ดูคุณสิ
หัวหน้ารปภถึงกับตกใจ และรีบเข้าใจขึ้นมาทันที อยากที่จะแกล้งล้มลงไป แต่เขาจะไปเร็วกว่าเย่เทียนได้ยังไง?
วินาทีต่อมา หัวหน้ารปภก็รู้สึกว่าร่างกายได้กระเด็นออกไปด้านหลัง จนเกิดเป็นเส้นโค้งที่สวยงาม แล้วกระแทกลงพื้นที่ห่างออกไปหลายเมตรอย่างแรงราวกับว่าวที่ด้ายขาด
“โอ๊ย! เจ็บเป็นบ้าเลย….”
ตอนนี้ หัวหน้ารปภรู้สึกว่าเจ็บไปทั้งตัวจนทนแทบไม่ไหว
แกล้งทำเป็นโอดครวญ จากนั้นก็ล้มลงพื้นแล้วทำเหมือนอยากจะลุกขึ้นแต่ก็ลุกไม่ขึ้น
แต่เขาก็ตั้งสติได้
เย่เทียนเห็นแล้วก็แอบนับถือ ถึงหมอนี้จะสู้ไม่ได้เรื่อง แต่ฝีมือการแสดงนั้นใช้ได้เลย เสียดายที่ไม่ได้เข้าวงการบันเทิงไม่แน่อาจจะมีอนาคตกว่านี้ก็ได้
พอเห็นหัวหน้ารปภก็ล้มลงไปแล้ว ในที่สุดจี้คุนก็แสดงสีหน้าที่หวาดกลัวออกมา ต่อให้ฝันเขาก็ยังนึกไม่ถึงว่า รปภสิบกว่าที่มาจะยันได้แค่ได้แค่สิบกว่านาทีก็ถูกเย่เทียนจัดการไปหมดแล้ว
จี้คุนรู้สึกหวาดกลัว หมุนตัวแล้วคิดที่จะหนี
แต่ว่า
จี้คุนแล้ว
เย่เทียนได้จับตาจี้คุนไว้ตั้งนานแล้ว แล้วจะปล่อยให้หนีไปได้ยังไง ขยับขาไม่กี่ก้าวก็มาขวางอยู่ตรงหน้าของ
“แหม๋ 坤少 คุณจะรีบร้อนไปไหนเหรอครับ? ตอนนี้ไม่คิดจะเล่นงานผมแล้วเหรอ?”
สีหน้าของจี้คุนเปลี่ยนไปทันที และรีบเค้นรอยยิ้มที่เอาใจออกมา
“พะ
พี่ใหญ่ ทั้งหมดนี้มันเป็นแค่เรื่องเข้าใจผิด….”
“เข้าใจผิด?”
ไม่ทันที่เขาจะได้พูดจบ เย่เทียนก็พูดสวนขึ้นมา แล้วยิ้มอย่างไม่สบอารมณ์
“ทำไมผมถึงไม่ได้รู้สึกว่ามันเป็นเรื่องเข้าใจผิดล่ะ? เมื่อกี้คุณยังปากดีอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?
ตอนนี้ผมก็มาอยู่ตรงหน้าแล้ว เอาเลยสิ!”
จี้คุนอับอายจนแทบจะร้องไห้ออกมาแล้ว จึงรีบหันไปขอความช่วยเหลือจากฟู่เซิ่งหนานว่า “คุณฟู่ คุณช่วยผม….”
ทว่า
ฟู่เซิ่งหนานกลับทำหน้าเหมือนไม่รู้จักเขาเลย เบะปากแล้วพูดไปว่า
“คุณคือใคร? ฉันรู้จักคุณด้วยเหรอ?”
จี้คุนช็อกไปทันที ต่อให้ฝันก็ยังนึกไม่ถึงว่าฟู่เซิ่งหนานจะตัดขาดกับตัวเองไปทั้งอย่างนี้
ฟู่เซิ่งหนานไม่สนใจหรอกว่าจี้คุนจะคิดยังไง เธอได้เดินมาข้างๆ เย่เทียน
พ่อฉันกำลังรออยู่ข้างบนนะ!”
แล้วพูดเร่งไปว่า “เร็วๆ เข้า
พูดจบ เธอหมุนตัวแล้วเดินเข้าโรงแรมไป ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่ได้มองหน้าจี้คุนแม้แต่นิดเดียว
จี้คุนรู้สึกอึดอัดอย่างถึงที่สุด
แอบพูดในใจโบราณว่าไว้ไม่มีผิด คนที่โหดเหี้ยมที่สุดก็คือผู้หญิงนี่แหละ