ข้าคือเขยผู้ยิ่งใหญ่ - บทที่ 767 เสว่อิ่งผู้แข็งแกร่งระดับฟ้า

บทที่ 767 เสว่อิ่งผู้แข็งแกร่งระดับฟ้า
เย่เทียนยุ่งมาก!อย่างน้อยขณะที่รับโทรศัพท์เหลยเหลาหู่ก็ยุ่งมากๆ!
มือที่หยาบและใหญ่ของเขาฉวยโอกาสลูบบนร่างกายที่บอบบางของหลี่ซูซาน ถ้าไม่มีเรื่องผิดคาดอะไร จะต้องมีศึกระหว่างทั้งสองแน่
ขณะที่เขาจะเริ่มลงมือทำอยู่แท้ๆโทรศัพท์กลับดังขึ้นมาในเวลาที่ไม่เหมาะสม
เย่เทียนรู้สึกกลัดกลุ้มใจ เดิมทีก็ไม่คิดที่จะไปสนใจแต่ในที่สุดเสียงเรียกเข้าก็ทำให้หลู่ซีซานตอบสนอง ผลักเย่เทียนด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าสวยประณีตมีสีแดงระเรื่อ
“ฉัน ฉันไปเข้าห้องน้ำหน่อย!”
พูดจบ ไม่รอให้เย่เทียนตอบสนอง เธอก็รีบวิ่งไปห้องน้ำ
มองดูร่างของหญิงสาวที่หนีไปด้วยความอับอาย
เย่เทียนส่ายหัวอย่างอดไม่ไหว หยิบโทรศัพท์ออกมาดู ก็คือสายจากเหลยเหลาหู่โทรเข้ามา กดปุ่มรับสาย
พูดอย่างอารมณ์เสียว่า: “เรื่องอะไรอีกล่ะ?”
เหลยเหลาหู่จะรู้ได้ยังไงว่าตนทำลายความอยากรู้อยากเห็นของเย่เทียนโดยไม่ตั้งใจ
หัวเราะเสียงดังลั่น: “คุณชายเย่ ทุกอย่างราบรื่นเป็นไปตามแผน
อูชิงเจ๋อพวกเขาพาชุยเต๋อไฉไปแล้ว
เย่เทียนระงับความโกรธเอาไว้ และพูดอย่างเคร่งขรึมว่า: “อืม ยังมีอะไรอีกไหม?”
เหลยเหลาหู่ฟังน้ำเสียงที่หงุดหงิดของเย่เทียนไม่ออกพูดเจื้อยแจ้วว่า: “มี!
ฉันคิดว่าคุณต้องระวังอูชิงเจ๋อสักหน่อย เมื่อกี้หมอนั่นเล่นลูกไม้เล็กๆน้อยๆ ก็รับช่วงต่อกลุ่มลูกน้องของชุยเต๋อไฉไปอย่างง่ายดาย!”
คุณชายเย่!
“ฉันเข้าใจแล้ว ยังมีปัญหาอื่นอีกไหม?”
เย่เทียนจะมีกะจิตกะใจมาสนใจเรื่องพวกนี้ที่ไหนกันล่ะในใจคิดว่าถ้าหมอนี่กล้าพูดเรื่องไร้สาระอีก เมื่อพบกันก็จะต้องทุบเขาจนบวมให้กลายเป็นหัวหมูแน่!
“คุณชายเย่ ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง!”
เหลยเหลาหู่พูดเสนอแนะ: “กู่หงเลี่ยงอยู่ที่ฉัน จะจัดการเขาอย่างไรดี?”
“เอาอย่างนี้แล้วกัน คุณรอที่นั่นเดี๋ยวเดียว ฉันจะไปเดี๋ยวนี้แหละ”
เย่เทียนแม้ว่าจะโกรธก็ตาม แต่ก็รู้ว่าไม่ใช่เวลาที่จะมาคิดอะไรพวกนี้ ทำได้เพียงถอนหายใจอย่างจำใจ ต่อไปค่อยมาคิดบัญชีกับเหลยเหล่าหู่
พูดจบ เย่เทียนวางสาย เขาหันมองไปยังประตูห้องน้ำที่ยังคงปิดอยู่
ต้องยอมรับเลยว่าหลู่ซีซานเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์มาก แต่ในใจของเย่เทียนก็รู้ดี เมื่อกี้เป็นเพียงแค่ความวู่วามของเขาไปชั่วขณะในใจไม่ได้ชอบหลู่ซีซานจริงๆเลยด้วยซ้ำ
ถ้าเมื่อกี้ตกกระไดพลอยโจนก็ช่างเถอะแต่ตอนนี้ปล่อยให้เหลยเหลาหู่โทรศัพท์มารบกวนแล้ว เขาก็คงไม่อาจหน้าด้านทำต่อไปได้
คิดถึงตรงนี้
“ฉันมีธุระนิดหน่อย ฉันขอตัวก่อน! ครั้งหน้าหากมีเวลาว่างเราค่อยนัดกันใหม่!”
เย่เทียนลูบจมูกอย่างเก้ๆกังๆ พูดเสียงดังว่า:
หลู่ซีซานที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำด้วยจิตใจที่ว้าวุ่นจะไปมีอารมณ์ที่ไหนกันล่ะ ในตอนนี้ก็ไม่ได้ตอบสนองเย่เทียนเลย
เย่เทียนรออยู่สักพัก และในที่สุดก็ทำเสียงถอนหายใจอย่างจำใจ เปิดประตูออกและเดินก้าวออกไป
จนกระทั่งเสียงปิดประตูดังขึ้นอีกครั้ง หลู่ซีซานที่ซ่อนตัวอยู่ในห้องน้ำก็ค่อยๆมีสติกลับมา
มองใบหน้าแดงๆของตัวเองตรงหน้ากระจก
อดไม่ได้ที่จะยิ้มแห้งๆออกมาที่มุมปาก
ต้องยอมรับเลยว่า เย่เทียนเป็นผู้ชายที่เก่งมากๆคนหนึ่ง
เป็นไปไม่ได้ถ้าจะบอกว่าเธอไม่หวั่นไหวเลยสักนิด แต่คิดๆดูอายุของทั้งสองคน
นึกถึงน้องสาวเซ่เจีย ในใจของเธอก็วุ่นวายสุดขีด
เย่เทียนไม่รู้ว่าหลู่ซีซานกำลังคิดอะไรอยู่ เขาในตอนนี้ได้นั่งอยู่บนรถเก๋งแล้ว รีบเตรียมตัวมุ่งหน้าไปยังโกดังร้างที่เหลยเหลาหู่ส่งตำแหน่งให้
“นี่มันเรียกว่าเรื่องอะไรกันล่ะ!”
เย่เทียนถอนหายใจลึกๆ เขาเป็นผู้ชายธรรมดาคนหนึ่ง
แต่การกระทำที่นิสัยไม่ดีเช่นนี้ กลับเปลี่ยนแปลงไม่ได้เลย
ก็ต้องชอบสาวสวยอยู่แล้ว
“ไม่ได้การล่ะ ถ้าเป็นอย่างนี้ต่อไป หวั่นชิงจะต้องตอนอวัยวะเพศฉันทิ้งแน่!
ในใจที่คิดเรื่องนี้มาตลอด เย่เทียนสตาร์ทรถแล้ว ไม่ได้คิดเรื่องนี้อีกต่อไป
เขากดรับสายด้วยสีหน้าประหลาดใจ ไม่นานมีเสียงแหบมากดังขึ้นจากปลายสาย
“แกรู้สึกตัวไวมากนะคิดไม่ถึงว่าจะสัมผัสถึงการมีอยู่ของฉันได้?”
เย่เทียนได้ยินดังนั้น ก็ตกใจทันที รู้ว่าความรู้สึกของตัวเองไม่ผิดพลาด รีบมองหาไปรอบๆอย่างระมัดระวังพยายามหาว่าใครอยู่เบื้องหลัง
อีกฝ่ายหัวเราะอย่างชั่วร้าย พูดอย่างมั่นใจมากว่า:
แม้ว่าแกรู้สึกถึงการมีอยู่ของฉันได้ แต่แกไม่มีทางหาฉันเจอหรอก!”
“ไม่ต้องมองแล้ว
“แกคือใคร?”
เย่เทียนหยุดความพยายามที่ไร้ประโยชน์ และขมวดคิ้วแน่น
“ฉันเป็นใครแกไม่ต้องรู้หรอก ฉันเพียงแค่อยากบอกแกสักคำ ฉันได้จับตามองแกไว้แล้วฉันรอคอยที่จะได้ประลองฝีมือกับแกอย่างมาก!”
เสียงนั้นดังขึ้นอีกครั้ง และคำพูดนั้นเผยความรู้สึกตื่นเต้นอย่างแรงกล้า ราวกับว่าเขาแทบจะรอไม่ไหวที่จะต่อสู้กับเย่เทียนทันที
“แกเป็นใครกันแน่? ทำไมดันมาเลือกฉันล่ะ?”
ในใจเย่เทียนกลัดกลุ้มสุดขีด ตกเป็นเป้าหมายของผู้ชายมีอำนาจอย่างไม่รู้อีโหน่อีเหน่ ความรู้สึกแบบนี้ไม่ว่าใครก็ไม่สบายใจหรอก
ยังไงซะอีกฝ่ายโทรหาเขาอย่างห้าวหาญ มีความมั่นใจในตัวเองสูงอย่างไม่ต้องสงสัยเลย!
“เรื่องนี้แกไม่จำเป็นต้องรู้แล้ว”
ในสายหัวเราะอย่างชั่วร้าย:
ฉันสามารถบอกความจริงกับแกก็ได้นะ!”
“แต่ว่า ถ้าหากแกสามารถหาฉันเจอ หรือเอาชนะฉันได้
เย่เทียนได้ยินดังนั้น ทั้งใจก็ร่วงหล่นลงไปสู่ก้นบึ้งตัดสินจากคำพูดพวกนี้ได้ไม่ยากเลยว่าชายลึกลับคนนี้ไม่ใช่พวกเดียวกันกับบริษัทนักฆ่าอย่างแน่นอน
แต่สิ่งนี้ทำให้เขาตื่นตัวมากขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย บริษัทนักฆ่าแห่งหนึ่งก็วุ่นวายมากแล้วตอนนี้มีศัตรูตัวฉกาจอีกคนที่ไม่รู้ว่ามาจากฝ่ายไหนอีกแม่งเอ๊ยนี่มันเรื่องอะไรกันแน่!
เย่เทียนกำลังจะพูดอะไร แต่ทางนั้นกลับตัดสายไปอย่างรวดเร็ว
ไม่เพียงแค่นั้น ความรู้สึกในการถูกจับตามองก็หายไปจนหมดสิ้น ราวกับว่ามันไม่เคยเกิดอะไรขึ้นเลย!
“แม่งเอ๊ย!”
เย่เทียนอดไม่ได้ที่จะด่าออกไป โทรกลับไปทันที แต่กลับกลายเป็นข้อความว่าปิดเครื่องแผ่ซ่านเข้ามา สิ่งนี้ทำให้ใบหน้าของเขามืดมนไปหมดโดยสิ้นเชิง
หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
เย่เทียนก็กดหมายเลขของหยวนเข่อเหวย สำหรับชายลึกลับที่หลบซ่อนอยู่ในความมืดและใส่ร้ายเขาเย่เทียนโกรธมาก
ถ้าไม่จับเขาออกมา ต่อไปเขาก็อย่าคิดว่าจะนอนหลับได้อย่างสบายใจเลย!
ไม่นานโทรศัพท์ก็โทรติด แต่เย่เทียนยังไม่ทันได้พูดอะไร หยวนเข่อเหวยก็บอกข่าวเขาก่อนแล้ว
“เย่เทียน เกิดเรื่องไม่ดีเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว! เมื่อกี้ฉันเพิ่งได้รับข่าวจากทีมสอบสวนการเสียชีวิตของคุณกู้ยี่เจ๋อ พบผู้ชายที่ใส่ร้ายคุณแล้ว!”
เย่เทียนตกตะลึง มุ่ยปากและพูดว่า: “หาคนที่ใส่ร้ายฉันเจอนี่ก็เป็นข่าวดีไม่ใช่หรือไง? ทำไมคุณถึงบอกว่าเป็นข่าวร้ายล่ะ?คุณไม่อยากเห็นฉันเจอเรื่องที่ดีหรือไง?”
“จะพูดแบบนี้ก็ไม่ผิดหรอก แต่อีกฝ่ายคือเสว่อิ่ง!”
หยวนเข่อเหวยก็ไม่ได้พูดร่ำไรพูดอย่างขมขื่นว่า: “เขาเป็นทหารรับจ้างที่มีชื่อเสียง สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ ตามฐานข้อมูลของเราเขาเป็นผู้แข็งแกร่งระดับฟ้า!”
ปัง!
เย่เทียนรู้สึกเพียงแค่มีเสียงฟ้าร้องในหัวของเขาและเขาสั่นสะท้านอย่างอดไม่ได้……