ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 670-2 ออกจากถ้ำใต้ดิน (2)
ทุกคนต่างไร้คำจะพูด ของนี้ไปอยู่ในมือเจ้าพวกนี้แล้ว หนานอวิ่นเยวี่ยจะเอากลับไปได้จริงๆ หรือไง?
เก็บกวาดอยู่พักใหญ่ จางเวยอวี่ก็ไม่สนใจเรื่องพวกนี้เช่นกัน เอ่ยว่า “ไปเถอะ ต้องออกไปแล้ว! ทางนี้รอผู้อำนวยการหนานกลับมาแล้ว พวกเราค่อยหารือว่าจะเก็บยังไงอีกที”
พวกเขาผลัดกันพูดไปมา เตรียมที่จะถอนตัวออกไปแล้ว เวลานี้จู่ๆ เจียงหยวนหวาก็เอ่ยว่า “เหมือนจะลืมใครไปคนหนึ่ง”
ทุกคนทยอยมองไปทางเขา เจียงหยวนหวาเอ่ยเนิบช้าว่า “ฉินเฟิงชิงก่อนหน้านี้ก็เข้ามาเหมือนกัน ล่วงหน้าไปก่อน ตอนนี้เหมือนยังไม่กลับมา”
เพราะเจียงเชามอบของให้ฉินเฟิงชิง เขาจึงเห็นว่าฉินเฟิงชิงเข้ามา แต่สงครามระดับสูงยังไม่ทันเริ่ม เจ้าหมอนั่นก็เผ่นไปแล้ว ตอนนี้ยังไม่รู้ว่ามีชีวิตอยู่หรือตายแล้ว!
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ฟางผิงก็เอ่ยอย่างแปลกใจอยู่บ้าง “ฉินเฟิงชิงมาที่นี่?”
ฟางผิงไม่รู้เรื่องนี้จริงๆ เอ่ยอย่างหมดคำพูดว่า “สงครามใหญ่สิ้นสุดแล้ว เจ้าหมอนั่นยังไม่กลับมา… คงไม่ใช่จบเห่ไปแล้วหรอกนะ?”
ระหว่างที่พูด นอกเมืองก็มีร่างหนึ่งทะยานมาอย่างว่องไว หัวเราะว่า “ยินดีกับชัยชนะของมนุษยชาติ ยินดีกับชัยชนะประเทศจีน! ยินดีกับอธิการฟางที่สั่นสะท้านไปทั่วถ้ำใต้ดิน สร้างชื่อแพร่กระจายใต้หล้า! อวยพรให้กับมนุษยชาติ อวยพรให้กับอธิการฟาง!”
คนที่มาคือฉินเฟิงชิง เจ้าหมอนี่ประจบมาแต่ไกล ทุกคนกลับไม่ได้สนใจเรื่องนี้ พากันทยอยมองเขา ไม่สิ มองหัวของเขา!
ฟางผิงพึมพำว่า “เขาเป็นอะไร?”
“หือ?” หลี่หานซงก็ตกตะลึงเช่นกัน ไม่นานก็เอ่ยว่า “ฟางผิง เขาคงไม่ได้ทรมานตัวเองจนตายแล้วหรอกนะ?”
เวลานี้สถานการณ์ของฉินเฟิงชิงแปลกเกินไปจริงๆ เหนือหัวของเขาปรากฏลูกบอลทองคำขนาดใหญ่เม็ดหนึ่ง มีต้นไม้ขึ้นอยู่บนลูกบอลทองคำ แขวนไว้บนหัวของเขาแบบนั้น ดูพิลึกพิลั่นอย่างยิ่ง
ไม่ใช่แคพวกฟางผิงที่ตกตะลึงไป พวกอูชวนก็นิ่งอึ้งไปเหมือนกัน ผ่านไปสักพักจางเวยอวี่คล้ายจะมองบางอย่างออก เผยสีหน้าแข็งทื่อว่า “ไม่ช้าก็เร็วเขาต้องทรมานตัวเองตายแน่ๆ! เจ้าหมอนี่… คนของมหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้เป็นแบบนี้กันหมดแล้วหรือไง?”
ตาเฒ่าหลี่ขมวดคิ้วว่า “พวกเราไม่ได้เป็นแบบนี้!”
จางเวยอวี่แค่นเสียงขึ้นจมูก อูชวนกลับขมวดคิ้วว่า “เจ้าเด็กนี่… เจ้าเด็กนี่อย่าทรมานตัวเองตายจริงๆ แล้วกัน มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้จะสร้างแรงกดดันให้เขาเยอะเกินไปแล้ว”
ฟางผิงยังคงมองไม่ออกอยู่บ้าง ขมวดคิ้วว่า “เขาทําอะไรเหรอครับ?”
อูชวนเอ่ยอย่างจนใจ “สะพานฟ้าดินกลายพันธุ์ กลายพันธุ์มั่วซั่ว! ตอนที่พลังจิตใจปรากฏ เพราะพลังจิตใจไม่เพียงพอ สะพานฟ้าดินจึงขยายออกมาไม่ได้ ติดอยู่ตรงนั้น”
“ติดอยู่ตรงนั้น?”
ฟางผิงอึ้งไปแล้ว! ยังติดอยู่ได้ด้วย? เวลานั้นฉันก็กลายพันธุ์เหมือนกัน ไม่เห็นจะติดอยู่แบบนี้!
ด้านข้างนั้นจางเวยอวี่กล่าวเสริมว่า “เจ้าเด็กนี่ไม่รู้ว่าก่อเรื่องอะไร กินของมั่วซั่ว เหมือนจะเป็น… แกนปีศาจของต้นจันทน์หมุนระดับกลาง? ใช่ไหม? เขาคงไม่ได้ฟังคำล่อลวงจากใครหรอกนะ? แกนปีศาจต้นจันทน์หมุนระดับสูงกลืนเข้าไปแล้วบางทีอาจจะทำให้คนทะลวงถึงขั้นเจ็ด แต่ระดับกลางกลืนเข้าไปจะกลายพันธุ์ได้ง่าย… เขากลับไปกันใหญ่ เดิมทีสะพานฟ้าดินก็กลายพันธุ์อยู่แล้ว ตอนนี้ยังมากลืนแกนปีศาจต้นจันทน์หมุนอีก แกนปีศาจกับสะพานฟ้าดินจึงผสมปนเปกันไปหมด ตอนนี้งานยากแล้ว สะพานฟ้าดินจะเก็บเข้าไปยังเก็บไม่ได้”
ฟางผิงกลืนน้ำลายว่า “กลับเข้าไปไม่ได้?”
“ไม่ใช่ถึงกับเก็บเข้าไปไม่ได้ ประเด็นอยู่ที่พลังจิตใจของเขาไม่แข็งแกร่งพอ ตอนนี้ยังผสมวุ่นวายกันไปหมดอีก เขาเลยไม่มีวิธีเก็บกลับไป รอพลังจิตใจแข็งแกร่งขึ้นหน่อย บางทีอาจจะทำได้แล้ว”
ระหว่างที่พวกเขาพูดคุยกัน ฉินเฟิงชิงก็ทะยานมาถึงแล้ว ยิ้มหน้าบานเป็นกระด้ง เห็นทุกคนจ้องที่หัวของเขาก็หัวเราะว่า “เป็นยังไง? เท่ใช่ไหมล่ะ? ฉันถึงขั้นเจ็ดแล้ว…”
ทุกคนไร้คำจะโต้ตอบ เธอมั่นใจ! ตอนนี้เจ้าหมอนี่อยู่ขั้นเจ็ดที่ไหนกัน!
ผู้ฝึกยุทธ์ที่การปรากฏของพลังจิตใจติดอยู่ครึ่งๆ กลางๆ… แทบจะไม่เคยได้ยินมาก่อน มหาวิทยาลัยเซี่ยงไฮ้คิดอะไรแผลงๆ เกินไปแล้ว หลี่ฉางเชิงหนึ่งคน ฟางผิงก็เหมือนกัน ตอนนี้เพิ่มฉินเฟิงชิงขึ้นมาอีกคนแล้ว
ฉินเฟิงชิงไม่สนใจเรื่องนี้ เอ่ยอย่างเบิกบานว่า “ฉันยังคิดว่าต้องฆ่าต้นจันทน์หมุนขั้นเจ็ดซะอีก นึกไม่ถึงว่าฆ่าต้นจันทน์หมุนขั้นหกก็สามารถทะลวงด่านได้เหมือนกัน…”
ทุกคนหมดคำจะพูดอีกครั้ง ฟางผิงลังเลอยู่นาน สุดท้ายยังคงไม่พูดออกไป เอาเถอะ ในเมื่อนายคิดแบบนั้นก็ให้เป็นแบบนั้นเถอะ กลับเป็นอูชวนที่ส่งเสียงว่า “เขายังสามารถเลื่อนขั้นได้อีกหรือไง?”
“ต้องวัดดวงแล้ว พูดยากเกินไป แต่ไม่ว่าจะพูดยังไง เส้นทางของผู้ฝึกยุทธ์ทิศทางหลักถูกก็เพียงพอแล้ว ส่วนทางลัดทางอ้อมขึ้นอยู่กับแต่ละคน ถ้าเขามีความมุ่งมั่นมากพอกลับไปหาวิธีสักหน่อยน่าจะทำได้เหมือนกัน แต่เหนือหัวของเขาที่ปลูกต้นไม้บนลูกบอลทองคำนี่ น่าจะอยู่สภาพนี้จนกว่าเขาจะทะลวงขั้นเจ็ดอย่างแท้จริง ถึงจะเก็บคืนสู่ร่างได้”
ฟางผิงหมดคำจะพูด กวาดตามองฉินเฟิงชิงแวบหนึ่ง เจ้าหมอนี่ยังทำท่าดีอกดีใจ ฝีมือน่าจะก้าวหน้าขึ้นจริงๆ ส่วนลูกบอลบนหัวนั้นเขาอาจจะไม่สนใจเสมอไป ประเด็นอยู่ที่นายแม่งอย่าเอาแต่กินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าได้หรือเปล่า จะกลายพันธุ์มั่วซั่วไปหมด!
ฉินเฟิงชิงก็ไม่สนใจพวกเขาเช่นกัน เข้าไปรวมตัวกับฟางผิงด้วยใบหน้าเบิกบาน เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ฟางผิง ครั้งนี้หาเงินได้เท่าไหร่? ฉันได้ยินว่าขั้นสุดยอดหลายคนต้องการฆ่านาย ได้เยอะหรือเปล่า?”
“ไม่เท่าไหร่”
“ไม่เท่าไหร่?” ฉินเฟิงชิงเอ่ยหยั่งเชิง “อย่างต่ำคงหาแสนล้านสินะ?”
ฟางผิงเข้าถ้ำใต้ดินได้ไม่นาน เขาคิดว่าตัวเองประเมินฟางผิงสูงพอแล้ว แต่ครุ่นคิดอีกทีก็เอ่ยว่า “ล้านล้าน? คงไม่ใช่หนึ่งล้านล้านจริงๆ หรอกนะ?”
ฟางผิงเอ่ยอย่างเรียบนิ่ง “ไม่เท่าไหร่จริงๆ อีกอย่างสิ้นเปลืองไปเกือบหมดแล้ว เหลือแค่หินพลังงานขั้นเก้าไม่กี่หมื่นจินเท่านั้น ยังได้สัญญาหนี้มาอีกหลายล้านล้าน…”
ฉินเฟิงชิงชะงักน้ำเสียงไป ก่อนจะเอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ร้ายกาจ ร้ายกาจจริงๆ! ฟางผิง ตอนนี้ฉันถึงขั้นเจ็ดแล้ว อยู่ในขั้นปรมาจารย์แล้วเหมือนกัน ครั้งหน้าจะทำการใหญ่เรียกฉันไปด้วยสิ อย่ามองว่าพวกหัวเหล็กทะลวงด่านก่อน ฉันอาจจะไม่ได้แข็งแกร่งกว่าฉันเสมอไป…”
พวกหลี่หานซงลองจับสัมผัสอยู่พักหนึ่ง พากันส่ายหน้าอย่างจนใจ นายแม่งขั้นเจ็ดจริงๆ หรือไง? นี่น่าจะนับว่าขั้นเจ็ดครึ่งก้าวเถอะ? นึกไม่ถึงว่ายังจะมีคนติดอยู่ครึ่งๆ กลางๆ ตอนปรากฏพลังจิตใจได้ด้วย ยอมจริงๆ!
ฉินเฟิงชิงทรมานตัวเองจนมีสภาพแบบนี้ ฟางผิงจนใจเหมือนกัน ไม่พูดโจมตีเขาอีก เจ้าหมอนี่มีความมุ่งมั่นแรงกล้า หน้าหนากล้าได้กล้าเสีย ลูกบอลสีทองบนหัวยังไม่สนใจเลย รอเขาถึงขั้นเจ็ดแล้วก็คงไม่มีอีก แต่ครุ่นคิดอยู่ค่อนวันยังคงเอ่ยออกไป “อย่าเพิ่งไปฆ่าขั้นเจ็ดเลย”
“หา?”
“ไม่มีอะไร นายระวังตัวหน่อยเถอะ ในใจน่าจะรู้ดี เป็นขั้นเจ็ดจริงๆ หรือเปล่า… นายคิดเอาเองเถอะ”
ฟางผิงไม่พูดมากเหมือนกัน เจ้าหมอนี่ก็ไม่ใช่คนโง่ น่าจะรู้ว่าตัวเองเกิดปัญหาแล้ว ตอนนี้เริ่มเข้ามาประจบน่าจะอยากให้ตัวเองช่วยเขาแก้ไขปัญหา ประเด็นอยู่ที่ฟางผิงไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทำยังไง กลับไปคอยถามเหล่าจางเถอะ
ทุกคนไม่สนใจฉินเฟิงชิงอีก แม้หลายคนจะมองหัวของเขาอย่างสงสัยแต่ก็ไม่มีใครพูดอะไร เก็บกวาดเรียบร้อยแล้วพวกเขาไม่ได้อพยพไปทั้งหมด เหลือผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดบางส่วนเฝ้าระวังอยู่ที่เมืองอู่อัน คนอื่นๆ ก็ออกจากถ้ำใต้ดินไปเมืองต้องห้าม
หลี่เจิ้นรออยู่ที่นอกทางเดินอยู่ตลอด รอจนเห็นทุกคนออกมา คนแรกที่เห็นคือฟางผิง ผ่านไปสักพักจึงเอยว่า “เธอทำให้ฉันคาดไม่ถึงอีกครั้งแล้ว”
ก่อนหน้านี้ฟางผิงต้องการเข้าไป เขาไม่คิดว่าฟางผิงจะเปลี่ยนอะไรได้จริงๆ แต่ตอนนี้เรื่องจริงพิสูจน์ให้เห็นแล้ว เจ้าหมอนี่ความสามารถอย่างอื่นไม่พูดถึง แต่ความสามารถเรื่องสร้างศัตรูถือเป็นอันดับหนึ่ง! เรื่องของถ้ำใต้ดินต้องห้ามเขารู้มาบางส่วนเหมือนกัน คนที่อพยพเป็นกลุ่มแรกๆ บอกกับเขาแล้ว ฟางผิงและหลี่ฉางเชิงเจ้าสองคนนี้ล่อขั้นเก้าออกไปจำนวนมาก นี่ถึงเป็นสาเหตุที่ทำให้สงครามครั้งนี้จบลงได้อย่างรวดเร็ว ได้รับชัยชนะ รวมถึงฟางผิงควักสสารไม่แตกดับออกมาจำนวนมาก นี่ก็เป็นจุดสำคัญที่ทำให้ราชาไหวไม่มีใจทุ่มเทไปกับสงครามทั้งหมด
ไม่พูดมากอีก หลี่เจิ้นมองไปทางทุกคนว่า “ทุกคนพักอยู่ที่นี่สักระยะหนึ่งเถอะ รอพวกรัฐมนตรีออกมาแล้วพวกเขาค่อยหารือเรื่องหลังจากนี้อีกที” พูดจบก็มองไปทางฟางผิง “เธอกับหลี่หานซงอย่าเพิ่งไป”
“ครับ!” ฟางผิงพยักหน้า ไม่นานก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า “ผู้บัญชาการ คืนหนังสือให้ผมได้แล้วครับ”
หลี่เจิ้นถลึงตาใส่เขา! ไอ้สารเลวนี้จะตรงเกินไปแล้ว!
ไม่ได้พูดอะไร หลี่เจิ้นปรากฏคัมภีร์หนังปีศาจและหนังสือคริสตัลขึ้นมาข้างหน้าตัวเองก่อนจะลอยไปหาฟางผิง ฟางผิงดูคล้ายเก็บกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ แต่พลังจิตใจกำลังเคลื่อนไหวอยู่ตลอด หลี่เจิ้นใบหน้าเขียวคล้ำแล้ว เจ้าเด็กนี่กำลังนับจำนวนหนังสืออยู่! แม่งเอ๊ย! ฉันให้เธอไปหมดแล้ว ยังจะฮุบหนังสือเธอไว้ได้หรือไง?
แค่นเสียงในลำคอแล้วหลี่เจิ้นก็หายไปจากที่เดิมในชั่วพริบตา จางเทาไม่กลับมาเขาไม่อยากจะสนทนากับเจ้าหมอนี่
หลี่เจิ้นไปแล้ว ฟางผิงกลับวูบไหวในใจ หลักฐานที่เขียนก่อนหน้านี้หลี่เจิ้นไม่ได้เก็บไป! พูดแบบนี้… ตัวเองอาจจะมาเก็บได้อีกครั้งน่ะสิ? แต่เขาทำไมไหว ฝีมืออ่อนแอเกินไป หรือว่า… จะขายให้เหล่าจางดี? จากนิสัยของเหล่าจางได้หลักฐานนี้ไป อาจจะเอาไปหาผลประโยชน์กับหลี่เจิ้น หลอกเอาเงินมาก่อนหนึ่งก็ได้ ถึงเวลานั้นแบ่งให้ตัวเองนิดหน่อยก็ไม่รู้ว่าจะได้หรือเปล่า
หลี่เจิ้นที่จากไปแล้วย่อมไม่รู้ว่าฟางผิงเกิดความคิดแบบนี้ในใจ ไม่งั้นเวลานี้ต้องซัดฝ่ามือใส่เขาให้ตายอย่างแน่นอน! นึกไม่ถึงว่ามีคนคิดจะรีดไถเขา! เขาไม่ได้ลืมเรื่องหลักฐาน แต่คนเยอะขนาดนี้เขาคร้านจะเอ่ยถึง ยิ่งไปกว่านั้นยังนึกไม่ถึงว่าฟางผิงจะมีความคิดแอบแฝงแบบนี้ได้