ระบบจอมยุทธ์สุดโกงแห่งโลกคู่ขนาน - ตอนที่ 669-3 มีสงครามที่ไหนแปลกแหมือนห้องฉันบ้าง (3)

ไหวอวี่โมโหจนแทบระเบิด ทิศทางของเขาต้านสมุทร อันที่จริงราชาไหวก็ได้ยินเหมือนกัน ใช้พลังจิตใจสัมผัสได้ถึงฟางผิงที่กำลังพาคนไล่ต้อนไปอย่างฮึกเหิม จะโจมตีฆ่าจีเหยาให้ได้

ราชาไหวก็เงียบไปพักหนึ่ง สงครามนี้พ่ายแพ้อีกแล้ว! สามครั้ง! สามครั้งล้วนถูกทำลายในน้ำมือฟางผิง

“ฟางผิง…”

ราชาไหวหัวเราะเบาๆ ตอนนี้ยังเหลือยอดฝีมือขั้นเก้าอีกยี่สิบสองคน ครั้งนี้ตัวเองสูญเสียอย่างหนัก แม่ทัพสวรรค์ใต้บังคับบัญชาเข้าร่วมห้าคน ตายไปสามคน! ยังเหลืออีกสองคน! รวมกับอีกคนที่ไม่ได้เข้าไป ก็เหลือสามคนเท่านั้น ไม่ต่างอะไรกับเพื่อนคู่ทุกข์คู่ยากอย่างราชาเฟิงเท่าไหร่

แต่เขตแดนสิบเจ็ดทางใต้ของราชาเฟิงไม่ได้สูญเสียหนักขนาดนั้น แม่ทัพสวรรค์เหลืออยู่สองคน เขตแดนสิบแปดทางใต้เผ่าพืชปีศาจมีขั้นเก้าสิบสองคน เหลือแค่แปดคน อีกสองคนที่เหลือกลับเป็นแม่ทัพสวรรค์ของเหนือราชาราชสำนักอื่น รวมกับเผ่าสัตว์ปีศาจสิบคน ทั้งหมดเป็นยี่สิบสองคน ช่วงเวลาสั้นๆ ทำสงครามตายไปแล้วสิบคน!

ต่ำกว่าเหนือราชาแทบจะเป็นเพียงมด… นั่นก็ต้องดูด้วยว่าเป็นมดอะไร ขั้นเก้าไม่ใช่ไร้ความสำคัญจริงๆ ถ้าสามารถโจมตีฆ่ายอดฝีมือของดินแดนแห่งการเกิดใหม่ ทำความเสียหายให้ร่างแยกของราชานักรบพวกนี้ต่อได้ ตายไปก็ถือว่าคุ้มค่า แต่ถ้าไม่ได้ทำถึงขั้นนั้น ก็เป็นการสละชีพเปล่าประโยชน์แล้ว

ราชาไหวนิ่งไปพักหนึ่ง เห็นว่าคนของเผ่าสัตว์ปีศาจพยายามจะถอยทัพแล้ว จู่ๆ ก็มองไปทางจางเทา เอ่ยอย่างเรียบนิ่งว่า
“ข้ายอมรับความพ่ายแพ้! เขตแดนสิบแปดทางใต้ แหล่งแร่เมืองราชาสิบสองแห่งจะถูกย้ายออกไป ระดับสูงทั้งหมดถอนตัวออกไป หลีกทางให้พวกเจ้า เป็นยังไง!”

จางเทาเอ่ยสัพยอกว่า
“ผู้ฝึกยุทธ์ระดับล่างระดับกลางและคนทั่วไปล่ะ?”

“แล้วแต่เจ้า!” ราชาไหวพูดอย่างเลือดเย็น!

หนึ่งเมืองประชากรหลายล้านหลายสิบล้านคน เขากลับไม่คิดสนใจ ตายก็ตายเถอะ! เขตหวงห้ามไม่ขาดแคลนคนพวกนี้อยู่แล้ว! เขาวางแผนจะละทิ้งเขตแดนข้างนอก ลดภาระฟื้นฟูกำลัง สามครั้งพ่ายแพ้สามครั้ง ทำให้เขาได้รับความเสียหายอย่างหนัก

สูญเสียขั้นเก้าทั้งสองของเมืองเยามู่ แม่ทัพสวรรค์ตายไปสามคน เสียเขตแดนข้างนอก… ตอนนี้เขาฉายสายตาไปยังร่างยอดฝีมือเผ่าพืชปีศาจขั้นเก้าแปดคนที่เหลืออยู่ในเขตแดนสิบแปดทางใต้ ถ้าสามารถรับขั้นเก้าแปดคนนี้มา อำนาจของเขาจะเพิ่มขึ้นพรวดพราดอีกครั้ง รอสงครามใหญ่เปิดฉากเต็มรูปแบบ เขาก็จะสามารถชี้นำสั่งการกองกำลังของตัวเองได้ ในดินแดนแห่งการเกิดใหม่จะครองความได้เปรียบมากที่สุด

สามครั้งที่ผ่านมา หน้าตาของเขาแทบไม่เหลือชิ้นดีแล้ว ไม่สนใจว่าจะขายหน้าอีกครั้งเช่นกัน ภายในสองสามปีนี้เขาไม่คิดจะให้ยอดฝีมือใต้อำนาจของตัวเองเข้าร่วมสงครามอีกแล้ว

ด้านข้างนั้นราชาเฟิงกัดฟันว่า
“ราชาไหว ยังมีโอกาส! แม่ทัพสวรรค์สามคนของข้าไล่ตามมาถึงแล้ว!”

มาถึงนั้นหมายถึงประตูทางเดิน ราชาไหวทำเป็นไม่ได้ยิน!

ไร้สาระ! คนของเจ้ายังมาไม่ถึง พวกจีเหยาหนีไปก่อนแล้ว งั้นเขาก็คงไม่มีใครให้สั่งการอีก!

เวลานี้ราชาไหวมองไปทางจางเทา เอ่ยด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น
“ข้าจะละทิ้งเขตแดนสิบแปดทางใต้ ราชานักรบ เจ้าต้องการจะกำจัดให้สิ้นซากอย่างนั้นหรือ?”

จางเทาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
“ไม่อยู่แล้ว ราชาไหวเข้าใจทะลุปรุโปร่งถึงขนาดนี้…”

“ไม่จำเป็นต้องเล่นละครของเจ้าแล้ว! ราชานักรบ ยอดฝีมือระดับเหนือราชา แดนเทพและดินแดนแห่งการเกิดใหม่ เจ้าถือเป็นคนไร้ยางอายที่สุดแล้ว! คิดจะถ่วงเวลาฆ่าคนของข้าต่ออย่างนั้นสินะ?”

ระหว่างที่ทั้งสองคนพูดคุยกัน พวกจีเหยาก็ทั้งรบและถอยไปด้วย ฝั่งประเทศจีนมีขวัญกำลังใจเต็มเปี่ยม โจมตีฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดขั้นแปดเป็นจำนวนมาก เวลานี้ฟางผิงเริ่มลงมือเข่นฆ่าผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดพวกนั้นแล้วเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ตอนที่ล้อมฆ่าฟางผิง มีผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดยี่สิบกว่าคน ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดห้าสิบกว่าคน แต่มาถึงตอนนี้ขั้นเจ็ดไม่ถึงยี่สิบคน ขั้นแปดไม่ถึงสิบคนแล้วเหมือนกัน

จางเทาไม่คิดใส่ใจ แค่นเสียงว่า
“ราชาไหว หยุดใส่ร้ายคนอื่นได้แล้ว! ฉัน…”

เขาพูดร่ำรี้ร่ำไรอยู่หลายประโยค ราชาไหวหน้าดำหน้าแดง เอ่ยอย่างโมโหว่า
“งั้นก็ต่อสู้หลั่งเลือดให้ถึงที่สุด ไม่ตายไม่เลิกรา!”

ในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ พืชปีศาจขั้นเก้าต้นหนึ่งก็ถูกฆ่าแล้ว! จางเทาเห็นว่าเขาจะระเบิดโทสะจริงๆ แล้ว เวลานี้จึงเอ่ยเสียงดังว่า
“หยุดไล่ฆ่าได้แล้ว! สงครามสิ้นสุดแค่นี้!”

“รัฐมนตรี! จะกลัวพวกเขาทําไม! ฆ่าพวกเขาให้หมด จะปล่อยจีเหยาไปไม่ได้!”

“ถึงสงครามจะสิ้นสุดแล้ว ผู้แพ้สงครามก็ควรจะส่งมอบอาวุธออกมา! ไม่ทิ้งอาวุธไว้ ไม่อาจเลิกราง่ายๆ!”

ฟางผิงตะโกนเสียงดังอย่างไม่ยินยอม

จู่ๆ ราชาไหวก็หัวเราะว่า
“ราชานักรบ ทำการแลกเปลี่ยนสักหน่อยเป็นยังไง”

“ลองพูดมาสิ”

“มอบตัวฟางผิงให้ข้า เวลาที่สงครามใหญ่ปะทุขึ้น หากแดนเทพเป็นฝ่ายชนะ ข้าจะปกป้องชีวิตคนของดินแดนแห่งการเกิดใหม่สิบล้านคน!”

จางเทาม่านตาหดเกร็งเล็กน้อย ผ่านไปสักพักก็เอ่ยด้วยรอยยิ้มว่า
“เรื่องนี้ฉันจะลองครุ่นคิดดู ราชาไหวไม่จำเป็นต้องรอฉันครุ่นคิดแล้วจะพูดคุยกับนายอีกที แต่ฟางผิงพูดก็มีเหตุผล ให้จีเหยามอบอาวุธวิเศษออกมาเถอะ ไม่งั้นเธอคงออกจากเขตแดนสิบแปดทางใต้ไม่ได้!”

จางเทาเอ่ยอย่างเยียบเย็น
“ราชาหู ในเมื่อมาแล้วก็ไม่จำเป็นต้องหลบซ่อน! หากยังคิดจะรอฮุบผลประโยชน์ตอนสุดท้าย เวลานี้ก็ทำตัวดีๆ หน่อยเถอะ คิดว่าพวกเราไม่รู้ความคิดของพวกนายจริงๆ หรือไง! จีเหยาเข้าร่วมสงคราม ทิ้งอาวุธวิเศษเพื่อซื้อชีวิต อาวุธวิเศษขั้นเก้าแลกเปลี่ยนกับชีวิตของเธอ ไม่ถือว่าขาดทุน!”

ในอากาศนั้นปรากฏร่างหนึ่งขึ้นอย่างช้าๆ มองจางเทาไปแวบหนึ่ง ไม่นานก็ส่งเสียงว่า
“จีเหยา ทิ้งอาวุธวิเศษไว้!”

ตอนนี้จีเหยาโมโหจนอยากกระอักเลือดจริงๆ เลือดสดพรั่งพรูออกจากปาก! ราชาหูนึกไม่ถึงว่าจะให้เธอมอบอาวุธวิเศษออกไปจริงๆ? เธอไม่ยินยอม!

“จีเหยา อย่ารั้น แค่อาวุธวิเศษขั้นเก้าชิ้นหนึ่งเท่านั้น ไม่ได้สำคัญอะไร กลับมาเถอะ”

จีเหยาเผยสีหน้าทุกข์ระทม โยนอาวุธวิเศษออกไปทันที ไม่แม้แต่จะหันมอง ขี่เฟิ่งหวงออกไปอย่างรวดเร็ว

ข้างหลังนั้นฟางผิงรับอาวุธวิเศษไว้ หัวเราะว่า
“จีเหยา เธอเป็นคู่หูที่ดีที่สุดของฉันจริงๆ ทุกครั้งที่เจอเธอต้องเกิดเรื่องดีตลอด ฉันแทบทําใจฆ่าเธอไม่ลงแล้ว! ครั้งหน้าถ้าส่งคนหรืออาวุธวิเศษให้ฉันอีก ฉันจะไม่ฆ่าเธอก็ได้!”

“ฟางผิง!” จู่ๆ จีเหยาก็หันกลับมาตะโกนอย่างดุดัน “เจ้าอย่าเหิมเกริมเกินไป ต้องมีวันหนึ่งที่ข้าจะสังหารเจ้าให้ได้!”

“ฮ่าๆๆ! ใต้หล้าแห่งนี้ใครยังจะฆ่าฉันได้ น่าขำ!”

ฟางผิงหัวเราะเสียงดัง เวลานี้เขายังคงสู้ต่อไป แม้สงครามนี้จะไม่สามารถกำจัดยอดฝีมือถ้ำพวกนี้อย่างสิ้นซากได้ แต่เขตแดนสิบแปดทางใต้กลับถูกยึดครองแล้ว!

ยึดครองเขตแดนหนึ่งแห่ง แม้จะไม่มีแหล่งแร่ขนาดใหญ่ นั่นก็ไม่เป็นไร เขตแดนหนึ่งแห่งพลังงานอุดมสมบูรณ์ สามารถให้ผู้ฝึกยุทธ์หลายคนมาฝึกวิชาได้ ทรัพยากรที่นี่มีมาก สามารถผลิตยาบำรุงได้ แหล่งแร่ขนาดเล็กบางส่วนต้องหลงเหลือไว้อยู่แล้ว รวมกับเมืองราชามีของดีไม่รู้ตั้งเท่าไหร่

สงครามนี้ได้กำไรอย่างมหาศาลแล้ว มนุษยชาติยึดครองเขตแดนแห่งหนึ่งได้ บางทีอาจจะมีผู้ฝึกยุทธ์เพิ่มขึ้นมาอีกนับล้านคน! นี่ก็คือกำไรของสงคราม!

ฟางผิงส่งเสียงหัวเราะดังลั่น หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง หัวเราะอย่างน่าชัง หัวเราะจนยอดฝีมือถ้ำใต้ดินทุกคนแทบจะจดจำเสียงหัวเราะนี้ไว้ทั้งหมด

“ฟางผิง!” ชั่วพริบตานี้ระดับสูงทั้งถ้ำใต้ดินก็จดจำคนผู้นี้ฝังใจ ครั้งหน้าเจอกันอีก ขอแคมีโอกาสต้องฆ่าเขาให้ได้!

ฟางผิงกำเริบเสิบสาน แม้จะได้ยินเสียงแค่นในลำคอของเหนือราชาทั้งสอง ก็ยังคงเผยสีหน้าไม่ใส่ใจ ล่วงเกินก็ล่วงเกินไปแล้ว เวลานี้แสร้งถ่อมตัวไปก็ไร้ประโยชน์อย่างมาก ครั้งหน้าฉันก็ปรับเปลี่ยนกลิ่นอาย เปลี่ยนกระทั่งใบหน้า พวกนายยังจะจำฉันได้หรือไง? คิดว่าฉันโง่ขนาดนั้นจริงๆ!

รอจนระดับสูงถ้ำใต้ดินถอยทัพไปแล้ว ยอดฝีมือประเทศจีนค่อยมองหน้ากัน เผยสีหน้ายากที่จะเชื่อ… สิ้นสุดแล้ว?

สงครามนี้… เทียบกับสงครามเทียนหนานครั้งก่อนยังเร็วและสูญเสียน้อยกว่าซะอีก สรุปแล้วฆ่าขั้นเก้าไปทั้งหมดสิบเอ็ดคน! ขั้นแปดฆ่าไปกว่ายี่สิบคน ขั้นเจ็ดสี่สิบห้าสิบคนเช่นกัน ตอนนี้ก็จบลงไปง่ายๆ แล้ว? ทั้งสงครามต่อสู้มาถึงตอนนี้ประมาณสิบสามชั่วโมงเท่านั้น!

ไม่ใช่สิ… ระเบิดสงครามอย่างแท้จริงคือตอนที่ฟางผิงเข้ามาในถ้ำใต้ดินทั้งหมดแล้ว… ไม่ถึงสองชั่วโมง!

พวกยอดฝีมือต่างสบสายตากกัน ชั่วพริบตานั้นบรรยากาศก็แปลกประหลาดขึ้นมาอยู่บ้าง ทำไมทุกครั้งที่ฟางผิงเข้าร่วมสงคราม ล้วนทำให้คนรับไม่ออกบอกไม่ถูกอยู่บ้าง

ในตอนที่พวกเขาจมดิ่งในความเงียบ ฟางผิงก็เอ่ยราวกับไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้นว่า
“ผมถังแตกแล้ว ปรมาจารย์ขั้นเก้าทั้งหมดที่นี่ ทุกคนติดหนี้ผมกว่าห้าหมื่นล้านแล้ว ถึงเวลาที่ต้องพูดประโยคนี้แล้วเหมือนกัน!”

บรรยากาศยิ่งแปลกประหลาดขึ้นไปอีก!