WSSTH - สงครามจักรพรรดิทะยานสวรรค์ - บทที่ 4116 พระราชวังแห่งความตาย สนามประลองแห่งความตาย และระฆังแห่งความตาย

“ทั้งสองฝ่ายได้ลงนามในข้อตกลงแห่งความตายแล้ว”

ดวงตาของเหล่านักเรียนจากสำนักกฎหมื่นเป็นประกายเมื่อพวกเขาเห็นหยวนตงชุนโยนแผ่นศิลาเข้าไปในวังแห่งความตาย ฝูงชนยิ่งทวีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อนักเรียนและแม้แต่ครูอาจารย์มารวมตัวกันมากขึ้นหลังจากได้รับข่าวการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดครั้งนี้

“ต้วนหลิงเทียนกำลังจะต่อสู้แบบเอาชีวิตรอดกับหวังหยุนเซิงและศิษย์อีกสี่คนจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมอันเดียวดายงั้นหรือ?”

“เขาเป็นบ้าหรือเปล่า? เขาอยากตายหรือไง?”

ผู้ชมหน้าใหม่ที่มาชมการต่อสู้ชิงชัยครั้งนี้ต่างก็รู้สึกว่าต้วนหลิงเทียนอยากตายเสียเหลือเกิน เพราะพลังรวมของศิษย์ทั้งห้าแห่งสำนักวิญญาณดั้งเดิมนั้นมากพอที่จะทำให้พวกเขาไร้เทียมทานในบรรดาอัจฉริยะอายุต่ำกว่า 10,000 ปีในดินแดนพลังปราณ หวังหยุนเซิง บุตรศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักวิญญาณดั้งเดิม เป็นหนึ่งในอัจฉริยะรุ่นเยาว์ชั้นนำของดินแดนพลังปราณ และว่ากันว่าเป็นหนึ่งในผู้ท้าชิงตำแหน่งผู้นำสำนักวิญญาณดั้งเดิม ส่วนศิษย์อีกสี่คนก็เป็นศิษย์ชั้นนำของสำนักวิญญาณดั้งเดิมเช่นกัน แม้ว่าแต่ละคนจะไม่สามารถสู้กับหวังหยุนเซิงได้ หากทั้งสี่คนรวมพลังกัน พวกเขาย่อมสามารถฆ่าหวังหยุนเซิงได้อย่างแน่นอน แต่ถ้าหวังหยุนเซิงสู้กับพวกเขาในที่โล่ง เขาอาจจะหนีรอดไปได้ด้วยความเร็วที่เหนือกว่า อย่างไรก็ตาม ในพื้นที่แคบๆ อย่างวังแห่งความตาย เขาคงหนีความตายไม่พ้นหากต้องต่อสู้กับทั้งสี่คนในศึกเอาชีวิตรอด

“ฉันคิดว่าต้วนหลิงเทียนแค่พยายามข่มขู่พวกเขาเท่านั้น ฉันไม่คิดว่าเขาจะไปเซ็นสัญญากับหวังหยุนเซิงและคนอื่นๆ ด้วย”

“ฉันสงสัยว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ เขาไม่รู้หรือไงว่าหวังหยุนเซิงและคนอื่นๆ แข็งแกร่งแค่ไหน?”

“ฉันเดาว่าเขาคงไม่คิดอย่างนั้นหรอก ไม่งั้นทำไมเขาถึงทำแบบนี้? ไม่มีอัจฉริยะคนไหนที่อายุต่ำกว่า 10,000 ปี กล้าพูดว่าตัวเองสามารถเอาชนะพวกเขาทั้งห้าคนพร้อมกันได้หรอก ไม่ต้องพูดถึงการฆ่าพวกเขาเลย ต้วนหลิงเทียนอายุยังไม่ถึง 3,000 ปีด้วยซ้ำ… ฉันไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงคิดว่าตัวเองสามารถฆ่าพวกเขาได้”

“เขาไม่ใช่ศิษย์น้องของรองอาจารย์หยางเหรอ? ทำไมรองอาจารย์หยางไม่ห้ามเขา?”

“ใครจะรู้ บางทีรองอาจารย์หยางอาจกำลังบำเพ็ญเพียรอยู่ในที่ลับก็ได้…”

ตามกฎแล้ว ต้วนหลิงเทียนไม่สามารถถอนตัวจากการต่อสู้เพื่อเอาชีวิตรอดได้อีกต่อไปหลังจากเซ็นสัญญาสัญญามรณะ มิเช่นนั้นเขาจะถูกตัดสินประหารชีวิตโดยสำนักกฎหมื่นข้อ ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีใครกล้าฝ่าฝืนสัญญามรณะ นอกจากนี้ ผู้ที่เซ็นสัญญาสัญญามรณะมักมีความมั่นใจในความสามารถของตนเอง

“เมื่อได้ลงนามในสนธิสัญญาแห่งความตายเรียบร้อยแล้ว พวกท่านทุกคนจึงสามารถเข้าไปในสนามประลองได้”

ภายใต้การนำของหยวนตงชุน หวังหยุนเซิง เหล่าศิษย์ร่วมสำนัก ต้วนหลิงเทียน และฝูงชนได้เข้าไปในวังแห่งความตาย

ห้องโถงกว้างใหญ่ที่มืดมิดสว่างขึ้นทันทีที่หยวนตงชุนโบกมือ ใจกลางห้องโถง มีบาเรียทรงกลมลึกลับโปร่งแสงที่สร้างขึ้นจากอาคมลอยอยู่กลางอากาศ

“นี่คือรูปแบบการฝึกฝนสำหรับสนามประลองแห่งความตาย มีเพียงครูผู้ปฏิบัติหน้าที่และอาจารย์ใหญ่ของโรงเรียนเท่านั้นที่สามารถควบคุมรูปแบบการฝึกฝนนี้ได้”

“ว่ากันว่ากำแพงนี้สามารถทนทานต่อพลังทั้งหมดของเทพสูงสุดขั้นพื้นฐานได้ ถ้าเป็นจริง กำแพงนี้ก็แข็งแกร่งอย่างแท้จริง!”

“ตามกฎแล้ว บาเรียจะไม่หายไปจนกว่าฝ่ายตรงข้ามคนใดคนหนึ่งจะตาย และห้ามมิให้ใครเข้าไปแทรกแซงระหว่างการต่อสู้ หากฝ่าฝืนจะถือว่าละเมิดกฎของสถาบัน และจะถูกลงโทษ”

“ต้วนหลิงเทียนไม่มีทางหวนกลับแล้ว น่าเสียดาย! อัจฉริยะผู้โดดเด่นกำลังจะตายในวังแห่งความตายในวันนี้”

“คุณพูดถูก… น่าเสียดายจัง…”

เกือบทุกคน รวมถึงหยวนตงชุน ต่างคิดว่าต้วนหลิงเทียนไม่น่าจะรอดชีวิตได้ เขานึกถึงความมั่นใจของหยางหยูเฉินที่ว่าต้วนหลิงเทียนจะสามารถฆ่าหวังหยุนเซิงและศิษย์คนอื่นๆ ได้ และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสงสัย อย่างไรก็ตาม จากความเข้าใจที่เขามีต่อหยางหยูเฉิน เขารู้ว่าหยางหยูเฉินจะไม่พูดเช่นนั้นอย่างไม่คิด หากต้วนหลิงเทียนสามารถฆ่าพวกเขาทั้งห้าคนได้ในวันนี้ เขาจะกลายเป็นอัจฉริยะรุ่นเยาว์อันดับหนึ่งในดินแดนพลังปราณ

‘ต้วนหลิงเทียนมีความสามารถที่จะฆ่าพวกนั้นได้จริงหรือ?’

ไม่ว่าหยวนตงชุนจะมีความคิดเห็นอย่างไร เขาก็ไม่ปรารถนาให้ต้วนหลิงเทียนตายในศึกแห่งชีวิตและความตาย เพราะต้วนหลิงเทียนเป็นน้องชายของหยางหยูเฉินเพื่อนเก่าของเขา น่าเสียดายที่เขาทำอะไรไม่ได้แล้วเนื่องจากได้ลงนามในพันธสัญญาแห่งความตายไปแล้ว มีเพียงเจ้าอาวาสสำนักหมื่นกฎเท่านั้นที่จะช่วยต้วนหลิงเทียนได้ในเวลานี้ อย่างไรก็ตาม เจ้าอาวาสจะไม่เข้าไปแทรกแซงเพราะความน่าเชื่อถือของเขาจะถูกตั้งคำถามหากเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับศึกแห่งชีวิตและความตาย

‘ตอนนี้ไม่มีทางถอยแล้ว’ หยวนตงชุนคิดในใจพร้อมถอนหายใจ จากนั้นเขามองไปที่ต้วนหลิงเทียนและศิษย์ทั้งห้าจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมอันโดดเดี่ยวด้วยสีหน้าเคร่งขรึมพลางกล่าวว่า “ข้าจะพาพวกเจ้าเข้าไปในลานประลองแห่งความตายเดี๋ยวนี้ อย่าขัดขืนพลังงาน และอย่าขยับเขยื้อนทันทีที่เข้าไปในลานประลอง รอจนกว่าระฆังแห่งความตายจะดังขึ้น มิเช่นนั้นพวกเจ้าจะถูกสังหารด้วยอาคมของลานประลอง”

ทันทีที่เสียงของหยวนตงชุนจบลง ต้วนหลิงเทียนก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลห่อหุ้มตัวเขาในทันที พลังนั้นส่งเขาและคนอื่นๆ เข้าไปในกำแพงทรงกลม

“ทุกคนโปรดอยู่ห่างจากลานประลองแห่งความตาย วังแห่งความตายจะไม่รับผิดชอบหากท่านถูกอาคมสังหารโดยบังเอิญ” หยวนตงชุนกล่าวเตือน

ฝูงชนต่างหยุดนิ่งเมื่อได้ยินคำพูดของหยวนตงชุน บางคนถึงกับอ้าปากค้างเมื่อนึกถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวของอาคมนั้นอีกครั้ง

ในขณะนั้น ชายหนุ่มคนหนึ่งที่ยืนอยู่ท่ามกลางฝูงชนส่ายหัวและถอนหายใจ “ต้วนหลิงเทียน ทำไมเจ้าถึงได้โง่เขลาเช่นนี้”

ชายหนุ่มคนนั้นไม่ใช่ใครอื่นนอกจากถานเฟย ซึ่งห้องของเขาอยู่ติดกับห้องของต้วนหลิงเทียน เขาเพิ่งรู้เรื่องการต่อสู้เอาชีวิตรอดของต้วนหลิงเทียนกับศิษย์ทั้งห้าจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยวในภายหลัง เขารู้สึกเสียดายที่ไม่ได้ไปอยู่ตรงนั้นก่อนหน้านี้ แม้ว่าเขาจะรู้ว่าต้วนหลิงเทียนจะไม่ฟังเขา แต่เขาก็ยังอยากจะห้ามต้วนหลิงเทียนอยู่ดี เขายังสงสัยว่าทำไมไม่มีใครพยายามห้ามต้วนหลิงเทียนเลยด้วยซ้ำ เพราะอย่างไรก็ตาม ในฐานะศิษย์น้องของหยางหยูเฉิน ต้วนหลิงเทียนน่าจะมีเส้นสายในสำนักมากพอสมควร แม้ว่าเขาจะเพิ่งเข้ามาไม่นานก็ตาม แม้ว่าคนอื่นๆ จะกังวลเรื่องการไปล่วงเกินสำนักวิญญาณดั้งเดิมโดดเดี่ยว พวกเขาก็ยังสามารถห้ามผ่านการส่งข้อความเสียงได้

อันที่จริง ระหว่างการเดินทางไปยังวังแห่งความตาย ต้วนหลิงเทียนได้รับข้อความมากมายที่ห้ามปรามไม่ให้เขาต่อสู้ในศึกที่เสี่ยงชีวิต แต่เขากลับไม่สนใจคำเตือนเหล่านั้นเลย เพราะอย่างไรเสีย เขาจะยอมพลาดโอกาสดีเช่นนี้ในการแก้แค้นได้อย่างไร?

เมื่อต้วนหลิงเทียน หวังหยุนเซิง หงหลี่ และคนอื่นๆ เข้าไปในลานประลองแห่งความตาย ศิษย์อีกสามคนจากสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยวที่ออกจากที่ประชุมไปก่อนหน้านี้ต่างส่ายหัว คิดว่าต้วนหลิงเทียนคงต้องตายแน่ๆ พวกเขารีบไปยังวังแห่งความตายทันทีที่ได้รับข่าว

หูหลานฉี ศิษย์จากสำนักวิญญาณดั้งเดิมผู้โดดเดี่ยว ซึ่งเป็นรองเพียงหวังหยุนเซิงในสำนักหมื่นกฎ กล่าวเยาะเย้ยว่า “หวังหยุนเซิงฝีมือแย่ลงเรื่อยๆ เขาถึงกล้ารับคำท้าก็เพราะความช่วยเหลือจากหงหลี่และคนอื่นๆ…”

ศิษย์อีกคนหนึ่งหัวเราะเบาๆ แล้วกล่าวว่า “ในความคิดของข้า ศิษย์พี่หู่เหมาะที่จะเป็นบุตรศักดิ์สิทธิ์มากกว่า หวังหยุนเซิงอาจจะแข็งแกร่งกว่าเจ้าในอดีต แต่ตอนนี้อาจจะไม่ใช่แบบนั้นเสมอไป…”

“ถูกต้องแล้ว” ศิษย์อีกคนกล่าวเสริม “ทุกคนในวัดรู้ว่าท่านได้เป็นศิษย์เอกก็เพราะภูมิหลังของท่านนั่นเอง ท่านพี่หู หากท่านมีภูมิหลังเช่นนั้น ท่านก็จะยิ่งโดดเด่นกว่านี้อีก”

ในสนามประลอง ต้วนหลิงเทียนยืนอยู่ตรงข้ามกับหวังหยุนเซิงและเหล่าศิษย์ของเขา ขณะที่ฝูงชนยังคงเพิ่มมากขึ้น เขาได้ระดมพลังปราณผ่านเส้นเลือดสวรรค์ทั้ง 99 เส้น รอคอยเสียงระฆังแห่งความตายดังขึ้น

ในทำนองเดียวกัน หวังหยุนเซิงและศิษย์คนอื่นๆ ก็เตรียมพร้อมที่จะลงมือเช่นกัน

ในเวลานั้น หงหลี่กล่าวอย่างใจดีผ่านระบบเสียงว่า “น้องหยุนเซิง ทำไมไม่ลองลงมือจัดการเขาก่อนล่ะ? ถ้าเจ้าสามารถฆ่าเขาได้ด้วยตัวเอง ก็จะไม่มีใครกล้าตั้งคำถามถึงความสามารถของเจ้าอีกต่อไป แต่ถ้าเจ้าสู้เขาไม่ได้ พวกเราทั้งสี่คนก็จะเข้าไปร่วมมือกับเจ้า”

หวางหยุนเซิงรู้สึกซาบซึ้งใจกับข้อเสนอของหงหลี่เป็นอย่างมาก