I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1812

หลังจากโจวหลิงเฟิงจากไป โจวเหวินก็ใช้เวลาไตร่ตรองข่าวสารที่เกิดขึ้น

ปริศนาเกือบทั้งหมดได้รับการไขแล้ว และตอนนี้เหลือเพียงคำถามสำคัญเพียงข้อเดียวเท่านั้น

เมื่อคุณแม่ผู้เงียบขรึมเดินทางมาโดยเรือ เกิดอะไรขึ้นที่ทำให้แผนการของเธอไม่สำเร็จลุล่วง

ถึงขนาดที่โทรศัพท์มือถือและสัตว์เลี้ยงคู่ใจที่นักโทษแปลงร่างเป็นนั้นหายไป และถูกปู่ของโจวเหวินขุดขึ้นมาจากบ่อน้ำโบราณ

“มันอาจเกี่ยวข้องกับศึกชิงตำแหน่งเทพระหว่างราชวงศ์ชางและราชวงศ์โจวหรือเปล่า?” โจวเหวินครุ่นคิดกับตัวเอง จากข้อมูลทั้งหมดที่เขาได้รับมา ศึกชิงตำแหน่งเทพน่าจะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ บางทีนั่นอาจเป็นสาเหตุที่แม่ของอันจิงทำโทรศัพท์หาย

สงครามแห่งพระเจ้าผู้ทรงแต่งตั้งเริ่มต้นโดยนูวา แต่ความจริงแล้วนูวาไม่มีอยู่จริง นูวาคือเนื้อโลกต่างหาก

รูปปั้นนูวาในวัดนูวาเป็นรูปจำลองร่างมนุษย์ของพระแม่ได

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ในตำนานและนิทานปรัมปรานั้น จักรพรรดิเป็นผู้นำสงครามที่ได้รับพรจากเทพเจ้า และดูเหมือนจะมีข้อตกลงบางอย่างระหว่างเทพเจ้ากับมารดาของจิง และโจวเหวินต้องเชื่อมโยงทั้งสองเข้าด้วยกัน

“เป็นเพราะท่านลอร์ดตี้หรือเปล่าที่ทำให้แผนของแม่ของอันจิงล้มเหลวและทำให้เธอสูญเสียโทรศัพท์มือถือและไข่สัตว์เลี้ยงไป?” โจวเหวินคิดในใจ

หากแผนของแม่ของอันจิงประสบความสำเร็จอย่างสมบูรณ์ อันจิงจะมีโทรศัพท์มือถือและนักโทษตั้งแต่เริ่มต้น และยังสามารถฝึกฝนคัมภีร์เซียนลึกลับได้อีกด้วย อัตราการเติบโตของอันจิงจะเหนือจินตนาการ

หากปราศจากสิ่งเหล่านี้ คนเงียบๆ และคนธรรมดาทั่วไปก็คงไม่แตกต่างกันมากนัก ไม่ได้โดดเด่นเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมเธอถึงเกิดมาพร้อมกับความบกพร่อง

ตอนนี้จินตนาการไปก็ไร้ประโยชน์แล้ว โจวเหวินตั้งใจที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่งไปสุดขอบโลกโดยเร็วที่สุด เพื่อรับมือกับหายนะที่อาจเกิดขึ้นต่อไป

อีกไม่ถึงปี จักรพรรดิองค์ใหม่ก็จะประสูติแล้ว โจวเหวินไม่รู้ว่าหวังหมิงหยวนต้องการทำอะไร นี่เป็นปัญหาใหญ่ทั้งนั้น

ด้วยกำลังของโจวเหวินในปัจจุบัน ไม่เพียงพอที่จะรับมือกับสถานการณ์เช่นนี้ได้

แม้ว่าโจวหลิงเฟิงจะไม่รู้ว่าโอวหยางติงและหวังหมิงหยวนต้องการทำอะไร แต่คำพูดของโจวหลิงเฟิงก็สอดคล้องกับคำพูดของจิงเต๋าเซียน บางทีสิ่งที่หวังหมิงหยวนเกลียดที่สุดอาจไม่ใช่สิ่งมีชีวิตต่างดาว แต่เป็นมนุษย์

หากหวังหมิงหยวนกลายเป็นราชาแห่งมิติต่าง ๆ จริง ๆ แล้ว ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในเวลานั้น

“ฉันจะเลื่อนขั้นไปสู่จุดจบของโลกได้อย่างไร?” โจวเหวินนึกออกเพียงไม่กี่แห่ง หรือไม่ก็อาจจะเข้าไปในท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาวเพื่อค้นหามิติใหม่และดูว่าเขาจะหามิติระดับจุดจบของโลกเจอหรือไม่

โจวเหวินไม่มีเวลามาเสียเวลางมเข็มในกองฟางแบบนี้ เขาจึงวางแผนที่จะเริ่มจากภูเขาลาโอจุนก่อน

เมื่อเปิดโทรศัพท์ โจวเหวินเลือกที่จะเข้าสู่แอปสำเนาของภูเขาเหลาจุน

ภูเขาลาโอจุนจำลองนั้นแปลกประหลาดและคาดเดาไม่ได้ เต็มไปด้วยพลังต้องห้ามอันน่าพิศวง แม้แต่คนธรรมดาจะผ่านประตูภูเขาก็ยังยาก นับประสาอะไรกับการสำรวจมิติอื่น

ข้อห้ามเหล่านี้แทบไม่มีผลกระทบต่อโจวเหวินเลย โจวเหวินเดินเข้าไปในภูเขาเหลาจุนและเริ่มสำรวจดันเจี้ยนภูเขาเหลาจุน

นกกระเรียนขาวที่หัวสะพานยังคงอยู่ที่เดิม ความคิดของโจวเหวินเคลื่อนไหวเล็กน้อย และพลังดาบก็สังหารนกกระเรียนขาวได้สำเร็จ

“การสังหารนกกระเรียนผู้ไร้เดียงสา ซึ่งเป็นสัตว์ร้ายระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ จะทำลายกฎแห่งเต๋า และภูเขาเหลาจุนจะแตกสลาย”

เมื่อได้รับข้อความแจ้งเตือนในเกม ยอดเขาลาโอจุนสีทองก็ถูกปกคลุมไปด้วยเมฆสีเลือดอย่างฉับพลัน และทะเลเมฆบนท้องฟ้าก็เคลื่อนตัวราวกับทะเลเลือดที่กำลังบีบคั้นยอดเขา เปลี่ยนภูเขาลาโอจุนทั้งลูกให้กลายเป็นเลือด

ในชั่วพริบตาเดียว ตัวร้ายที่เกิดจากการรวมตัวด้วยเลือดของโจวเหวินก็ตายลงทันทีอย่างไม่ทราบสาเหตุ เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายได้อย่างไร และหน้าจอเกมก็ดับลง

โจวเหวินไม่แปลกใจแต่กลับดีใจ ด้วยพละกำลังในตอนนี้ เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตัวเองตายได้อย่างไร ซึ่งหมายความว่าสำเนาของเหล่าจุนซานน่าจะมีบางอย่างที่เกี่ยวข้องกับวันสิ้นโลก

เมื่อเข้าไปในดันเจี้ยนอีกครั้ง คราวนี้ก่อนที่จะฆ่านกกระเรียนผู้บริสุทธิ์ โจวเหวินก็ได้เปิดอาณาจักรแห่งโลกขึ้นมา

แต่ขณะที่เหล่าจุนซานกำลังทำลายผนึก หน้าจอเกมก็ดับลงอย่างกะทันหันอีกครั้ง และเขาก็เสียชีวิตโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

“ภูเขาลาวจุนที่พังทลายนั้นน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ?” โจวเหวินรู้สึกตกตะลึงเล็กน้อย เขาเป็นผู้ที่สามารถต่อสู้กับผู้ทรงพลังระดับหายนะได้ ทำไมเขาถึงไม่มีโอกาสได้ต่อสู้บนภูเขาลาวจุนเลย จนต้องตายไปเสียอย่างนั้น

ฉันลองอีกสองสามครั้ง แต่ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิม ตราบใดที่ฉันฆ่านกกระเรียนผู้บริสุทธิ์และปล่อยให้เหล่าจุนซานทำลายผนึก เขาก็จะตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ

โจวเหวินพยายามไม่ฆ่านกกระเรียนผู้บริสุทธิ์ และรีบวิ่งเข้าไปในวัดเต๋าในเมืองจินติ้ง นกกระเรียนผู้บริสุทธิ์วิ่งไล่ตามเขาไป แต่ก็ไม่สามารถตามความเร็วของโจวเหวินทันได้เลย

ในวัดลัทธิเต๋า โจวเหวินได้เห็นสิ่งมีชีวิตมิติอื่น ๆ อีกมากมายที่มีรูปร่างคล้ายสัตว์เล็ก ๆ แต่ระดับพลังค่อนข้างต่ำ ไม่ดีเท่าพวกนกกระเรียนไร้เดียงสาในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ

จนกระทั่งโจวเหวินมาถึงลานบ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีต้นไม้ลำต้นคดงอปลูกอยู่ที่มุมลาน และมีวัวเขียวตัวหนึ่งผูกติดอยู่กับต้นไม้นั้น วัวเขียวตัวนั้นนอนหลับอย่างสนิทอยู่บนพื้น

เมื่อโจวเหวินเข้ามาใกล้ ชิงหนิวก็ตื่นขึ้นทันที ดิ้นหลุดจากบังเหียน และพุ่งเข้าหาโจวเหวินอย่างรวดเร็ว

“ภัยพิบัติทางธรรมชาติเหรอ?” โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยเมื่อเห็นพลังของวัวเขียวตัวนั้น

เดิมทีคิดว่าวัวเขียวตัวนี้จะเป็นพาหนะของจอมทัพไท่ซางในตำนาน หรืออาจจะเป็นสิ่งมีชีวิตแห่งวันสิ้นโลก แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าโจวเหวินจะคิดมากเกินไปแล้ว

โจวเหวินไม่ได้ต่อสู้กับกระทิงเขียวเช่นกัน และหลังจากใช้ความเร็วของเขาในการกำจัดมันแล้ว เขาก็ดำเนินการค้นหาทั่วทั้งยอดเขาทองคำแห่งเหล่าจุนต่อไป

อย่างไรก็ตาม โจวเหวินรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย นอกจากวัวเขียวและนกกระเรียนผู้ไร้เดียงสาแล้ว สิ่งมีชีวิตมิติอื่นๆ นั้นค่อนข้างอ่อนแอ แม้แต่ระดับความน่ากลัวก็มีน้อยมาก และบางตัวก็เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตระดับมนุษย์ที่ต่ำที่สุด

“ดูเหมือนว่าความลับที่แท้จริงของเหล่าจุนซานจะอยู่หลังจากที่ผนึกถูกทำลายแล้ว” โจวเหวินคิดพลางฆ่าสัตว์เล็ก ๆ ตัวหนึ่ง

เป็นไปตามที่คาดไว้ ตราบใดที่สัตว์เล็ก ๆ ถูกฆ่า ลัทธิเต๋าจะถูกทำลายไปโดยธรรมชาติ ส่งผลให้ภูเขาเหลาจุนทำลายผนึก แต่โจวเหวินก็ถูกฆ่าอีกครั้ง

โจวเหวินพยายามใช้สัตว์เลี้ยงหลายชนิดเพื่อปกป้องตัวเอง แต่ก็ไม่ได้ผลมากนัก พลังพิเศษอย่างการทำลายล้างความชั่วร้ายก็ไม่อาจช่วยหลีกเลี่ยงความตายอันแปลกประหลาดได้

“นี่มันอะไรกันวะ?” โจวเหวินเข้าใจอย่างชัดเจนแล้วว่าหลังจากที่เหล่าจุนซานทำลายผนึกแล้ว พวกเขาก็ไม่สามารถต่อสู้ได้อีกต่อไป และทำได้เพียงหาวิธีทำลายผนึกเท่านั้น

เนื่องจากเคยตายมาหลายครั้ง โจวเหวินจึงพอจะเดาได้บ้างในใจ

“ต่อให้ภูเขาลาโอจุนมีผู้ทรงพลังระดับหายนะ พวกเขาก็คงไม่แข็งแกร่งพอที่จะฆ่าฉันได้ในไม่กี่วินาที มันต้องเป็นพลังพิเศษเท่านั้น พลังชนิดนี้ไม่สนใจช่องว่างระหว่างระดับและพลัง และสามารถฆ่าเป้าหมายได้โดยตรง และพลังชนิดนี้จะทำงานก็ต่อเมื่อฉันฆ่าสิ่งมีชีวิตเท่านั้น พลังนี้จะเป็นความสามารถในการแลกเปลี่ยนชีวิตหนึ่งกับอีกชีวิตหนึ่งหรือไม่? ตราบใดที่ฉันฆ่าชีวิตหนึ่ง ชีวิตนั้นก็จะต้องตายอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้” โจวเหวินคิดในใจ

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ โจวเหวินจึงตัดสินใจลองอีกครั้ง คราวนี้แทนที่จะฆ่าสัตว์เหล่านั้นด้วยตัวเอง เขาเรียกจักรพรรดิซวนมาเพื่อฆ่านกกระเรียนผู้บริสุทธิ์เหล่านั้น

แน่นอนว่า โจวเหวินไม่ได้ฆ่านกกระเรียนผู้บริสุทธิ์ด้วยมือของตัวเอง หลังจากที่เหลาจุนซานทำลายผนึกแล้ว เกมก็ไม่ได้มืดลงอีก

“เสร็จแล้ว!” เมื่อเห็นจักรพรรดิซวนสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน โจวเหวินคิดว่าตนเองรอดพ้นแล้ว แต่ไม่นานก็รู้สึกอยากอาเจียนเป็นเลือดด้วยความหดหู่

หลังจากจักรพรรดิซวนสิ้นพระชนม์ วายร้ายสีเลือดก็สิ้นพระชนม์อย่างรวดเร็วเช่นกัน เพียงแต่ช้ากว่าก่อนหน้านี้เล็กน้อย

“กฎบ้าอะไรกันเนี่ย นี่มันนั่งด้วยกันได้ด้วยเหรอ?” โจวเหวินพูดด้วยความโกรธจนเกือบทำโทรศัพท์หล่น

การทำโทรศัพท์ตกพื้นนั้นไร้ประโยชน์อย่างแน่นอน และโจวเหวินก็สงบลงในไม่ช้าเพราะเขามีความคิดอื่น

7017k

ที่รัก กรุณาคลิกเข้าไปและให้รีวิวที่ดี ยิ่งคะแนนสูง การอัปเดตก็จะยิ่งเร็วขึ้น มีคำกล่าวว่า คนที่ให้คะแนนเต็มกับคนใหม่ ๆ จะได้พบภรรยาที่สวยงามในที่สุด!