I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1781

บทที่ 1781

เมื่อข้อมูลประชากรเกี่ยวกับสายเลือดของอสูรกายแพร่กระจายออกไป แก่นพลังสีม่วงก็ค่อยๆ ผสานเข้ากับร่างกายของโจวเหวิน

แคตตาล็อกสายเลือดเทพอสูรเป็นเทคนิคที่แปลกประหลาดมาก ซึ่งสามารถจำลองพลังของอสูรกายได้ทุกชนิด ซึ่งหาได้ยากมากในบรรดาเทคนิคทั้งหมด

แคตตาล็อกสายเลือดเทพปีศาจและพลังของเจียงหยานมีความคล้ายคลึงกัน แต่ไม่ตรงไปตรงมาเท่าพลังของเจียงหยาน และมีข้อจำกัดมากกว่า

ข้อจำกัดที่มากเกินไปโดยทางอ้อม ไม่ได้หมายความว่าอ่อนแอ ในทางกลับกัน ข้อจำกัดหมายถึงความเป็นไปได้ที่สูงขึ้น แคตตาล็อกสายเลือดเทพปีศาจก็มีข้อดีเช่นกัน

บูม!

โจวเหวินรู้สึกว่าร่างกายของเขามีการเปลี่ยนแปลงที่น่าอัศจรรย์ ดังนั้นจึงไม่เป็นการกล่าวเกินจริงหากจะบอกว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเหมือนกับการเกิดใหม่

เลือดทั่วร่างกายเดือดพล่านราวกับลาวา กำลังจะหลอมละลายร่างกายทั้งหมด

ตำนานเล่าว่า เมื่ออสูรกายถึงระดับหนึ่ง มันจะแปลงร่างเป็นมนุษย์ กระบวนการนี้เรียกว่าการแปลงร่าง ตอนนี้ร่างกายของโจวเหวินก็เปลี่ยนแปลงไปในลักษณะเดียวกัน โครงสร้างร่างกายโดยรวมดูเหมือนจะเปลี่ยนไป

แน่นอนว่า โจวเหวินไม่จำเป็นต้องแปลงร่างเป็นมนุษย์ และรูปร่างของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลง แต่ร่างกายของเขามีความเป็นไปได้มากขึ้น

ในที่สุด อาณาเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติใหม่ก็ถือกำเนิดขึ้น และแคตตาล็อกสายเลือดเทพปีศาจก็ได้รับการเลื่อนขั้นสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเรียบร้อยแล้ว

โจวเหวินเจิ้งต้องการทำความเข้าใจแคตตาล็อกสายเลือดของเทพปีศาจที่เลื่อนขั้นสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติอย่างละเอียด แต่ร่างกายของเขากลับเกิดการเปลี่ยนแปลงที่รุนแรงขึ้นอย่างกะทันหัน

พระสูตรลึกลับซึ่งไม่ได้เคลื่อนไหวมานาน ในที่สุดก็ปะทุขึ้นอีกครั้ง และการฝึกฝนแปดประเภทในขอบเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติก็ถูกรวมเข้าด้วยกัน เปรียบเสมือนอ่างเก็บน้ำแปดแห่ง ที่ส่งพลังงานทุกชนิดไปยังพระสูตรลึกลับอย่างต่อเนื่อง

ไม่ครับ พูดให้ถูกต้องก็คือ มันควรจะเป็นพลังงานที่สกัดได้จากพระสูตรลึกลับต่างหาก

ความรู้สึกสบายใจที่ไม่อาจเอ่ยออกมาได้แทรกซึมเข้าไปในทุกเส้นประสาทของโจวเหวิน ราวกับเขากำลังจะก้าวไปสู่ความเป็นอมตะ และความรู้สึกนั้นก็ฝังแน่นอยู่ในนั้นอย่างแยกไม่ออก

หากใครเห็นโจวเหวินในเวลานี้ จะต้องตกใจอย่างแน่นอน

โจวเหวินนั่งอยู่ตรงนั้น ไม่ได้ถูกล้อมรอบด้วยฟ้าร้องฟ้าผ่า และไม่มีพลังงานแผ่รัศมีใดๆ เขาลืมตาขึ้นมา ดวงตาพร่ามัว ดูเหมือนจะว่างเปล่าเหลือเกิน

มีรอยเหงื่อจางๆ บนผิว แต่แก้มสีชมพูระเรื่อทำให้หัวใจเต้นแรง

มองเผินๆ แล้วดูเหมือนว่าเด็กสาวที่กำลังตั้งครรภ์กำลังฝันอยู่ โดยมีรอยยิ้มคลุมเครืออยู่ที่มุมปาก

นี่เป็นเพียงความรู้สึกส่วนตัวของโจวเหวิน แต่ภายนอกแล้วมันไม่ได้น่ารื่นรมย์และอบอุ่นอย่างที่เห็น

เหนือผืนดินที่ถูกทำลายล้าง ลาวาได้ปะทุขึ้นและท่วมท้นท้องฟ้า เทพเจ้าองค์หนึ่งอาศัยอยู่สูงเหนือเมฆ มองลงมายังผืนดินที่แห้งแล้ง ดวงตาของเขานั้นเฉยเมย ราวกับว่าไม่ได้มองพื้นดิน แต่กำลังมองโต๊ะทรายที่ไร้ชีวิต

“ทางแห่งสวรรค์คือทางของฉัน และทางนั้นเป็นไปตามธรรมชาติ”

ในความมืดมิด ดูเหมือนจะมีเสียงหนึ่งดังก้องอยู่เหนือร่างของเทพเจ้า และเมื่ออารมณ์ของเทพเจ้าเปลี่ยนแปลง โลกทั้งใบก็เปลี่ยนแปลงไปตามวัฏจักรของชีวิต

ทุกสิ่งเติบโตและเหี่ยวเฉา แผ่นดินสั่นไหว มหาสมุทรขึ้นและลง และยุคสมัยเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลาในสายธารแห่งประวัติศาสตร์อันยาวนาน

นั่นคือพลังอำนาจอันศักดิ์สิทธิ์ที่เหนือจินตนาการ และสิ่งที่พระเจ้าทรงคิดนั้นเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งทุกอย่าง

ร่างกายของโจวเหวินถูกบีบอัดอย่างควบคุมไม่ได้ด้วยพลังศักดิ์สิทธิ์นั้น บางครั้งก็เป็นน้ำ บางครั้งก็เป็นหิน บางครั้งก็เป็นหญ้า

เมื่อโจวเหวินเจิ้งถูกพลังเทพที่ไม่อาจต้านทานได้กระแทกเข้าอย่างจัง เขาก็เห็นว่าเทพบนฟ้าได้กลายเป็นอีกตนหนึ่งไปแล้ว มันเป็นเทพที่มีทั้งแสงและไฟฟ้า เขาไม่สามารถมองเห็นรูปร่างได้ แต่รู้สึกได้ว่ามีพลังเทพอันไร้ขอบเขตอยู่ในตัว ร่างกายสั่นไหว และโลกก็มืดมิดลง

“ขอให้มีแสงสว่าง” ความคิดทางจิตวิญญาณกำลังแผ่ขยายออกไป

แล้วแสงสว่างก็ปรากฏขึ้นในโลกที่มืดมิด

“ต้องมีต้นไม้แน่ๆ”

ดังนั้นจึงมีต้นไม้ต้นหนึ่งอยู่ในโลกที่ว่างเปล่า

“ต้องมีเมฆแน่ๆ”

ดังนั้นจึงมีเมฆอยู่เหนือท้องฟ้าที่ว่างเปล่า

สรรพสิ่งในท้องฟ้าและบนโลกล้วนถือกำเนิดขึ้นจากอากาศธาตุระหว่างความคิดนั้น และโลกที่มืดมิดและว่างเปล่าแต่เดิมก็ค่อยๆ เต็มไปด้วยสีสัน

เทพเจ้าทยอยปรากฏตัวออกมาทีละองค์ มีทั้งหมดแปดองค์ แต่ละองค์มีพลังอำนาจศักดิ์สิทธิ์ที่เหนือจินตนาการ เป็นพลังที่มนุษย์ทำได้เพียงมองขึ้นไป และโจวเหวินรู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงมดตัวเล็กๆ ที่ไร้ความสำคัญ

เทพเหล่านั้น โจวเหวิน ไม่เคยเห็นเขามาก่อน แต่จากพลังศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่รัศมีออกมาจากพวกเขา ก็สามารถคาดเดาได้ว่าพวกเขาเหล่านั้นน่าจะเป็นผู้ที่ฝึกฝนวิชาแปดอย่างที่โจวเหวินฝึกฝนอยู่

เพียงแต่ว่าขอบเขตความสามารถที่พวกเขาแสดงออกมานั้นเหนือกว่าสิ่งที่โจวเหวินจะสามารถเทียบได้ในตอนนี้มาก

หลังจากที่เทพเจ้าทั้งแปดปรากฏตัวทีละองค์ โลกก็กลับคืนสู่สภาพป่าเถื่อนหลังน้ำท่วมอีกครั้ง แต่บนพื้นโลกที่ถูกทำลายล้างนั้น กลับมีมนุษย์ที่อ่อนแอคนหนึ่งปรากฏขึ้นมาเพิ่มเติม

เนื่องจากมีด้านหลังเพียงด้านเดียว โจวเหวินจึงมองไม่เห็นว่าเป็นใคร ดูเหมือนจะเป็นเด็กสาว เธอพยายามอย่างหนัก เดินโซเซทุกย่างก้าว และดูเหมือนจะล้มได้ทุกเมื่อ

ทีละก้าว เด็กหญิงไม่รู้ว่าตัวเองล้มไปกี่ครั้ง จนในที่สุดเธอก็ไม่สามารถยืนขึ้นได้ต่อหน้าทะเลสาบ

และเธอยื่นมือออกไปทางทะเลสาบ แต่เธอก็ไม่ได้รับสิ่งที่ปรารถนาจนกว่าจะตาย แม้ว่าความปรารถนาของเธอจะเป็นเพียงน้ำสักจิบก็ตาม

“ศาสนาชินโตไม่มีความสุข มนุษยชาติล้วนเศร้าหมอง”

เสียงหนึ่งดังขึ้นข้างๆ โจวเหวิน เมื่อโจวเหวินหันไปมอง ก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่มองไม่เห็นใบหน้ายืนอยู่ข้างๆ เขา

แม้ว่าโจวเหวินจะมองไม่เห็นใบหน้าของเธอชัดเจน แต่เธอก็รู้ตั้งแต่แรกเห็นว่าเธอเป็นใคร และนั่นก็คือผู้หญิงที่หวังจือถอนหายใจ

โจวเหวินอ้าปากจะถาม แต่พูดไม่ออก (อ่านเพิ่มเติมได้ที่ www.uukānshu.com)

“เมื่อถึงเวลาต้องตัดสินใจ คุณจะเลือกระหว่างศาสนาชินโตกับมนุษยชาติได้อย่างไร?” หญิงสาวไม่ได้มองโจวเหวิน แต่จ้องมองไปยังจุดที่ท้องฟ้าและพื้นดินมาบรรจบกันในระยะไกล

เทพเจ้าแปดองค์ปรากฏขึ้นบนท้องฟ้าทีละองค์ หญิงสาวลุกขึ้นยืนอีกครั้งและเดินหน้าต่อไป แต่ทะเลสาบเบื้องหน้าเธอกลับหายไป และไม่มีอะไรเหลืออยู่ไกลสุดสายตา มันพังทลายไปหมดแล้ว เหมือนกับวันสุดท้ายของโลก

“คุณเป็นใคร…” โจวเหวินถามอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาเปล่งเสียงออกมา

หญิงผู้นั้นไม่ได้ตอบอะไร เธอเพียงแค่ยิ้ม และโลกก็พังทลายลงด้วยมือของเธอ อิโอริและเด็กสาวหายไปในควัน ทำให้โจวเหวินตื่นขึ้นจากโลกแห่งความฝัน

พลังแห่งการฝึกฝนทั้งแปดได้ถูกผสานรวมเข้าด้วยกันโดยคัมภีร์ลึกลับแล้ว จู่ๆ โจวเหวินก็ตระหนักว่าเขายังคงมีปัญหาเดิมอยู่

ขณะนี้เป็นช่วงเวลาที่สำคัญยิ่งสำหรับการควบคุมภัยพิบัติทางธรรมชาติ แบบฝึกหัดทั้งแปดแบบดั้งเดิมนั้นถูกจำลองขึ้นโดยคัมภีร์ลึกลับ และโจวเหวินเหวินไม่มีร่างกายที่จำเป็นสำหรับแบบฝึกหัดทั้งแปดนี้

ณ จุดนี้ เขาสามารถครอบครองพลังแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติทั้งแปดได้พร้อมกันอย่างแท้จริง โดยการผสานพลังแห่งการฝึกฝนทั้งแปดเข้ากับพระสูตรลึกลับ

โจวเหวินคุ้นเคยกับพลังทั้งแปดนี้เป็นอย่างดีอยู่แล้ว และในขณะเดียวกัน เขาก็ได้เห็นอนาคตของพลังทั้งแปดในภาพลวงตานั้นแล้ว

การที่มีภัยพิบัติทางธรรมชาติถึงแปดประเภทเกิดขึ้นพร้อมกันนั้น ยังไม่นับว่าสำหรับมนุษย์แล้ว แม้แต่การเข้าถึงสิ่งสูงสุดในมิติต่างๆ เหล่านั้นก็เป็นเรื่องยาก

แต่การคงไว้ซึ่งอำนาจทั้งแปดนี้หมายความว่าพวกเขาจะสูญเสียโอกาสในการรวมอำนาจการจัดการภัยพิบัติทางธรรมชาติของตนเองไว้ด้วยกัน

มีสองเส้นทาง เส้นทางหนึ่งสว่างไสว อีกเส้นทางหนึ่งเต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่แน่นอน

“คุณกำลังพยายามบอกฉัน หรือว่าคุณคืออีกหนทางของฉัน?” โจวเหวินไม่ลังเลเลย เขาใช้คาถาศักดิ์สิทธิ์ทันที พลังอันปั่นป่วนพุ่งเข้าสู่สมองของเขาในทันที และขอบเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติก็เริ่มก่อตัวขึ้นอย่างเป็นทางการ