I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1779

บทที่ 1779

โจวเหวินไม่ใช่คนแปลกหน้าสำหรับหญิงสาวตรงหน้าเขา น้องสาวของอันเทียนจั่วเป็นคนเงียบๆ และจากมุมมองหนึ่ง เธอก็เป็นเหมือนน้องสาวของเขาเช่นกัน

แน่นอนว่าทั้ง Quiet และ Zhou Wen ต่างไม่ยอมรับความสัมพันธ์นี้

“หมายความว่ายังไง?” โจวเหวินหันไปมองดอกไม้น้อยแล้วถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“ท่านไม่อยากได้อาณาจักรหลักของฉีจื่อซานหรือ? อาณาจักรหลักของฉีจื่อซานอยู่ที่นาง นางคือแก่นแท้ของอาณาจักรที่มีชีวิต” จักรพรรดิกล่าวติดตลก

“มันหมายความว่าอย่างไรสำหรับเธอ?” ใบหน้าของโจวเหวินมืดครึ้มลง

“นางได้รับการฝึกฝนจากข้า แก่นพลังที่เหมาะสมกับนางย่อมเป็นแก่นพลังของภูเขาฉีจื่อซาน บัดนี้นางได้ใช้แก่นพลังของภูเขาฉีจื่อซานเพื่อเลื่อนขั้นสู่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติแล้ว เจ้าหมายถึงข้าอย่างไร?” จักรพรรดิกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

“คุณไม่ได้ส่งมอบแก่นหลักของอาณาเขตให้กับผม นี่เป็นการผิดสัญญาใช่ไหม” โจวเหวินกล่าวอย่างเย็นชา

“ฉันจะละเมิดสัญญาได้อย่างไร? ถ้าท่านต้องการให้ฉันมอบให้ท่านด้วยตนเอง ฉันสามารถดึงแก่นพลังออกจากร่างของนางแล้วมอบให้ท่านได้เลย” จักรพรรดิยิ้มอย่างมีความสุข “แต่ไม่มีแก่นพลังแล้ว แน่นอนว่านางจะไม่สามารถอยู่ในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้อีกต่อไป และจะไม่สามารถเลื่อนขั้นเป็นภัยพิบัติทางธรรมชาติได้อีกในอนาคต นอกจากแก่นพลังนี้แล้ว ก็ไม่มีแก่นพลังอื่นใดในโลกที่จะเทียบเท่ากับนางได้”

โจวเหวินกล่าวอย่างเฉยเมยว่า “คุณคิดว่าเรื่องนี้จะทำให้ฉันเสียใจไหม?”

“ถ้าเจ้าไม่เสียใจ ก็ไม่เกี่ยวกับสัญญาหรอก มันเป็นแค่การทำให้เจ้าเข้าใจว่าไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ เจ้าไม่ยอมจ่ายราคา และเจ้าอยากได้ของมีค่าเหล่านั้น จะมีสิ่งนั้นอยู่ในโลกได้อย่างไร? มันเป็นเรื่องที่ดี” จักรพรรดิกล่าวพร้อมรอยยิ้มว่า “หนุ่มสาวทั้งหลาย จงจำไว้ว่าโลกนี้ไม่ได้หมุนรอบตัวเจ้า ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าอยากทำ ไม่ว่าเจ้าต้องการอะไร เจ้าก็ต้องจ่ายราคาที่เหมาะสม ผลประโยชน์ที่เจ้าไม่ต้องจ่ายอาจทำให้เจ้าสูญเสียมากกว่าเดิม”

“ทีนี้ เจ้าจะเลือกอย่างไร? ข้าควรจะมอบแก่นแท้ของอาณาจักรให้เจ้าด้วยพระองค์เองหรือไม่?” จักรพรรดิยิ้มอย่างมีความสุข

โจวเหวินจะไม่รู้ความจริงที่จักรพรรดิตรัสได้อย่างไร ในเมื่อเขาต้องการหนังเสือ เขาก็พร้อมที่จะจ่ายราคา แต่เขาไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นเช่นนี้

แต่ถึงกระนั้น โจวเหวินก็ไม่เสียใจที่มาที่นี่ และไม่เสียใจที่เดิมพันกับจักรพรรดิ

สายตาของเขาหันไปมองไซเลนซ์ ซึ่งลอยอยู่กลางอากาศและขยับไม่ได้ อันที่จริง ก่อนหน้านี้โจวเหวินไม่เคยสังเกตไซเลนซ์อย่างละเอียด เพราะเขาไม่เคยสนใจคนคนนี้มาก่อน

เมื่อมองโจวเหวินด้วยสีหน้าสงบและซับซ้อน จากบทสนทนาระหว่างโจวเหวินกับจักรพรรดิ เธอก็เข้าใจแล้วว่าเกิดอะไรขึ้น

เดิมที Quiet คิดว่าตัวเองมีโอกาสที่ดี แต่เขาไม่คาดคิดว่ามันจะจบลงแบบนี้ และอดรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยไม่ได้

เธอพยายามอย่างหนักเพื่อพิสูจน์ว่าเธอไม่ได้ด้อยไปกว่าโจวเหวิน แต่ช่องว่างระหว่างทั้งสองกลับยิ่งกว้างขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากได้พบกับจักรพรรดิ จักรพรรดิแล้ว เธอก็คิดว่าในที่สุดเธอก็มีโอกาสที่จะตามทันหรือแม้กระทั่งแซงหน้าโจวเหวินได้ แต่เธอไม่คาดคิดเลยว่าเธอเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่งสำหรับการต่อรองของจักรพรรดิ จักรพรรดิ และโจวเหวินเท่านั้น

บางทีแม้แต่ไพ่ต่อรองก็อาจไม่นับรวม เพราะไพ่ต่อรองยังมีโอกาสที่จะชนะในการพนัน แต่เธอไม่มีโอกาสเลย ตราบใดที่โจวเหวินเอ่ยปากสักคำ เธอก็จะถูกริบความสำเร็จที่เธอทุ่มเทสร้างมาอย่างหนักไปทั้งหมดทันที

จากสิ่งที่จักรพรรดิตรัสเมื่อครู่ ตอนนี้ท่านเข้าใจอย่างลึกซึ้งแล้ว

“หนังสือเล่มนั้นไม่ใช่ของฉัน คุณเอาไปได้เลย” โจวเหวินกล่าวเบาๆ ขณะมองดู

เธอไม่ต้องการความเมตตาของโจวเหวิน และยิ่งไปกว่านั้นโจวเหวินก็ไม่ต้องการให้เธอได้รับความเมตตาด้วยซ้ำ เธออยากเริ่มต้นใหม่มากกว่า เพราะถ้าสำเร็จก็ไร้ความหมาย หากเธอยอมรับความเมตตาของโจวเหวินแล้ว เธอก็ไม่มีสิทธิ์พูดอะไรเกินกว่าโจวเหวินอีกต่อไป

“เฮ้ เจ้าได้ยินหรือเปล่า นางเต็มใจเสียสละตัวเองเพื่อเจ้า ช่างเป็นน้องสาวที่ดีอะไรเช่นนี้ เจ้าจะเลือกอย่างไร? เจ้าอยากให้ข้าเอาแก่นพลังของนางออกมาให้เจ้าตอนนี้เลยหรือ?” เสียงของจักรพรรดิ์ดังมาถึงหูของโจวเหวิน ความรู้สึกรังเกียจอย่างบอกไม่ถูกแล่นเข้ามาในหูของเขา

“แน่นอนว่าฉันต้องการแกนหลักของโดเมน” โจวเหวินกล่าวอย่างใจเย็น “แต่คุณกล้าพนันกับฉันหรือเปล่า?”

“อ้อ นายอยากจะพนันกับฉันเหรอ?” เพื่อนของเสี่ยวฮวาหันไปมองโจวเหวินด้วยท่าทีสนใจ

“กล้าไหมล่ะ?” โจวเหวินถาม

“เจ้าไม่จำเป็นต้องใช้กลยุทธ์ที่ผิดพลาดของเจ้าหรอก ข้าบอกเจ้าได้อย่างชัดเจนเลยว่าข้าจะรับเดิมพันทุกอย่าง แม้ว่าจะเป็นการเดิมพันที่ไม่ยุติธรรมก็ตาม เจ้าแค่มาคุยกันเรื่องวิธีการเดิมพันก็ได้” จักรพรรดิกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

“กฎการพนันของข้ายุติธรรมมาก ข้าอยากจะพนันโชคกับเจ้า” แม้ว่าจักรพรรดิจะตรัสอย่างชัดเจนว่าพระองค์จะทรงยอมรับการพนันที่ไม่ยุติธรรม แต่โจวเหวินไม่ได้ตั้งใจที่จะเสนอการพนันแบบนั้น

เพราะโจวเหวินรู้ดีว่าความรู้ของเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกับความรู้ของจักรพรรดิ แม้ว่าจะเป็นวิธีการพนันที่เขาคิดว่าจะต้องชนะแน่ๆ ก็อาจจะไม่ชนะจริงๆ และอาจแพ้หนักกว่าเดิมด้วยซ้ำ

“เจ้าแน่ใจหรือว่าอยากเสี่ยงโชคกับข้า? เจ้าคงลืมไปแล้วสินะ สำหรับข้าแล้ว แม้โอกาสจะเป็นเพียงหนึ่งในล้าน แต่ถ้าข้าเต็มใจ มันก็คือ 100% ข้าขอแนะนำให้เจ้าเดิมพันกับสิ่งที่มีโอกาสชนะมากกว่า ลองอ่านหนังสือ www.uukanshu.com ดูสิ ตัวอย่างเช่น เจ้าสามารถเดิมพันว่าเจ้าเป็นผู้ชาย หรือว่าข้าจะไม่ตายในวันนี้ โอกาสที่เจ้าจะชนะก็จะมีมากขึ้น” จักรพรรดิโน้มน้าวข้าด้วยน้ำเสียงขมขื่น

“ไม่ ในเมื่อมันเป็นการพนัน มันต้องยุติธรรมที่สุด ฉันจะพนันโชคกับคุณ ถ้าคุณไม่ชนะ เธอก็จะไม่นับเป็นอาณาเขตหลัก ให้อาณาเขตหลักอื่นกับฉัน ถ้าฉันแพ้ อาณาเขตหลักของเธอก็ยังคงเป็นของคุณ การพนันครั้งก่อนยังคงมีผล และทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คุณต้องการ ตอนนี้ฉันจะช่วยคุณเอง” โจวเหวินส่ายหัว

“ถ้าอย่างนั้นก็แล้วแต่เจ้าเถิด เจ้าจะเสี่ยงโชคอย่างไร?” ในเวลานั้นฮ่องเต้ทรงสนใจเป็นพิเศษ พระองค์ต้องการทราบว่าโจวเหวินจะเสี่ยงโชคอย่างไร

“ผมอยากจะพนันกับคุณ ใครก็ตามที่ผมอยู่ด้วยจะอยู่รอดได้นานกว่า” โจวเหวินไม่ลังเลเลย และพูดวิธีการพนันที่เขาคิดไว้ออกมาตรงๆ

หลังจากได้ยินวิธีการเสี่ยงโชคของโจวเหวิน จักรพรรดิก็เข้าใจเจตนาของโจวเหวินในทันที และตรัสอย่างดูถูกว่า “เจ้ากำลังเสี่ยงโชคว่าข้าจะมีอายุยืนกว่าเจ้าใช่ไหม?”

“ไม่ ผมขอพนันว่าผมจะมีอายุยืนกว่าคุณ” โจวเหวินกล่าว

จักรพรรดิอดไม่ได้ที่จะตกใจเล็กน้อย เพราะวิธีการเล่นพนันของโจวเหวินนั้น เป็นไปไม่ได้เลยที่จะชนะ

หากจักรพรรดิยินดี นางก็สามารถฆ่าโจวเหวินได้ และนางก็จะชนะการพนันไปโดยปริยาย ดังนั้นนี่จึงเป็นเพียงวิธีการพนันที่ไร้ทางออก

จักรพรรดิช่างมีนิสัยแปลกจริง ๆ หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็เข้าใจความคิดของโจวเหวินในทันที และน้ำเสียงของเขาก็เย็นชาลง: “เจ้าคิดจริง ๆ หรือข้าจะไม่ฆ่าเจ้า? เจ้าอย่าได้ลองดีกับความอดทนของข้าเลย ความอดทนของข้ามีจำกัดมาก”

“คุณจะฆ่าผมก็ได้ แต่ถ้าคุณฆ่าผม คุณก็ไม่มีทางชนะ และสุดท้ายคุณก็จะแพ้พนันอยู่ดี” โจวเหวินกล่าวอย่างไม่ใส่ใจ

“ทำไมฉันถึงจะชนะไม่ได้ถ้าฉันฆ่าคุณ?” จักรพรรดิเองก็สงสัยเล็กน้อย เธอไม่เข้าใจว่าเธอคิดแบบนั้นได้อย่างไร ทำไมเธอถึงยังแพ้ถ้าฆ่าโจวเหวิน