I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - บทที่ 1747

ทุกคนต่างอยากหนีไปให้พ้น แต่ในใจก็รู้ดีว่าการหนีนั้นไร้ประโยชน์ ไหนจะเจอสัตว์ประหลาดแบบเสี่ยวหลี่อีก ก็ไม่มีทางหนีพ้นที่นี่ได้ ไม่ว่าจะวิ่งหนีอย่างไร สุดท้ายก็หนีไม่พ้น หนีความตายไม่พ้นจริงๆ

หวังลู่ควบคุมหมีขาวและพุ่งเข้าหาปีศาจเซียวหลี่ที่กำลังหลอมรวมสิ่งของต่างๆ คราวนี้ปีศาจเซียวหลี่ไม่ได้หลบหลีก เมื่อเห็นหมีขาวคำราม เขาก็ยื่นมือออกไปจับหมีขาวและอ้าปากกว้าง

หมีขาวที่หวาดกลัวอย่างมากถูกบังคับให้นอนลงกับพื้นโดยเอาหัวกดไว้ และมันไม่สามารถลุกขึ้นได้ไม่ว่าจะดิ้นรนมากแค่ไหนก็ตาม

ในวินาทีต่อมา บริเวณที่ฝ่ามือของหมีขาวและสัตว์ประหลาดเซียวหลี่สัมผัสกัน ก็เหมือนกับสิ่งอื่น ๆ ที่จมลงไปในฝ่ามือของเขาด้วย

“สัตว์เลี้ยงคู่ใจของฉันใช้การไม่ได้แล้ว!” หวังลู่ตกใจและอยากจะพาหมีขาวกลับไป แต่ไม่ว่าจะพาไปที่ไหน หมีขาวก็ถูกเซียวหลี่ดูดเข้าไปในฝ่ามือของเขาในพริบตา

ร่างกายของเซียวหลี่เปล่งแสงสีขาวประหลาดออกมาทั่วทั้งตัว โดยเฉพาะเส้นผมและดวงตาที่ดูแปลกประหลาดจนยากจะอธิบาย

ทุกคนในตระกูลหวังต่างรู้สึกอับอาย เดิมทีพวกเขาหวังจะพึ่งพาเหล่าสัตว์เลี้ยงคู่ใจของหวังลู่ แต่ตอนนี้แม้แต่สัตว์เลี้ยงคู่ใจของหวังลู่ก็ยังไม่ดีพอ พวกเขารู้สึกว่าสูญเสียที่พึ่งพิงไปแล้วอย่างกะทันหัน

โจวเหวินขมวดคิ้วและมองไปที่เสี่ยวหลี่ ระบบประมวลผลทำงานอย่างต่อเนื่อง วิเคราะห์กฎพลังของเสี่ยวหลี่ แต่ความเร็วในการวิเคราะห์นั้นช้ามาก

แต่สิ่งที่แน่นอนคือ เซียวหลี่มีพลังแห่งกฎแห่งกาลเวลาและอวกาศ แต่ก็มีความแตกต่างอยู่บ้าง บางทีอาจจะเป็นพลังแห่งกาลเวลาและอวกาศในตำนานก็ได้

ในชั่วพริบตา วัตถุเหล่านั้นก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของเซียวหลี่ ร่างของเซียวหลี่เปล่งแสงสีขาวประหลาดลอยอยู่กลางอากาศ ทั้งตัวดูเหมือนปีศาจสีขาวที่ห่อหุ้มด้วยแสงปีศาจ ผมสีขาวห้อยลงมาอย่างเงียบๆ เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง ดวงตาสีขาวดูเหมือนจะสะท้อนบาปของโลกได้

“โจวเหวิน ฉันควรทำอย่างไรดี?” หวังลู่เองก็ไม่รู้เช่นกัน และสถานการณ์ตอนนี้อยู่นอกเหนือการควบคุมของเธอแล้ว

จากคำแนะนำ [mimireadingapp] ดีมาก ๆ คุ้มค่าที่จะติดตั้งสำหรับคนรักหนังสือ และรองรับทั้งโทรศัพท์มือถือ Android และ Apple!

“ฆ่ามันซะ” โจวเหวินรวบรวมพลังแห่งพรหม ร่างกายของเขาถูกห่อหุ้มด้วยเกราะสีทองอร่ามในทันที และเขาก็ซัดอสูรเซียวหลี่ด้วยหมัดเดียว

ลำแสงทำลายล้างพุ่งเข้าใส่ร่างของอสูรเซียวหลี่ พลังนั้นมากพอที่จะทำลายผู้ทรงพลังระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติได้ แต่ลำแสงนั้นกลับทะลุผ่านร่างของอสูรเซียวหลี่ไปโดยตรง และไม่สามารถสร้างความเสียหายใดๆ ให้กับร่างกายของเขาได้

สมาชิกทุกคนในตระกูลหวังที่เดิมทีเห็นการกระทำของโจวเหวินและคิดว่าโจวเหวินแข็งแกร่ง ต่างก็รู้สึกหนาวสั่นในเวลานี้ พวกเขาต่างพากันวิ่งหนีเอาตัวรอดไปทีละคน แม้จะรู้ว่าหนีไม่พ้น แต่ก็คงเอาชีวิตรอดไปได้อีกสักพัก

โจวเหวินปล่อยหมัดออกมาอย่างต่อเนื่อง พลังทำลายล้างระดับเทพไม่สามารถทำอะไรกับร่างของอสูรเซียวหลี่ได้ แต่กลับทะลุผ่านร่างกายของเขาไปราวกับว่าร่างของอสูรเซียวหลี่ไม่มีอยู่จริง

ร่างอสูรกายเซียวหลี่หายไปในพริบตาและลับสายตาไปจากทุกคน เมื่อปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง มือข้างหนึ่งคว้าศีรษะของเด็กตระกูลหวังคนหนึ่ง แล้วดูดเข้าไปในร่างทันที

โจวเหวินเปลี่ยนกลยุทธ์พลังชีวิตและพยายามโจมตีอสูรเซียวหลี่ด้วยพลังที่แตกต่างกัน แต่ไม่ว่าจะใช้พลังแบบไหน เมื่อฟาดฟันไปที่อสูรเซียวหลี่ ดูเหมือนจะฟาดฟันไปบนอากาศธาตุ ผ่านทะลุร่างกายไปโดยไม่สร้างความเสียหายใดๆ เลย

แต่แทนที่จะเป็นเช่นนั้น สัตว์ประหลาดเซียวหลี่กลับเทเลพอร์ตไปมาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไล่ตามสมาชิกตระกูลหวังที่หนีไปทุกทิศทุกทาง และดูดพวกเขาเข้าไปในร่างของตนทีละคน

หวังลู่เรียกสัตว์เลี้ยงคู่ใจให้พุ่งเข้าหาปีศาจเซียวหลี่ แต่ก็ยากที่จะได้ผลดี และปีศาจเซียวหลี่ก็ถูกดูดเข้าไปในร่างของเขาด้วย

“โจวเหวิน ฉันไม่น่าพาคุณมาที่นี่เลย” หวังลู่ถอนหายใจ

โจวเหวินกล่าวว่า “อย่าพูดเรื่องไร้ประโยชน์เลย หมอนี่ก็สร้างปัญหาอยู่บ้างเหมือนกัน ถ้าฉันเข้าใจถูก หมอนี่น่าจะเป็นผลผลิตจากระบบกาลเวลาและอวกาศ พลังของเขาน่าจะถึงระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติแล้ว แต่พลังของฉันน่าจะเหนือกว่าพลังของเขาในตอนนี้ แข็งแกร่งกว่า ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ดูดพลังของฉันไปโดยตรง แต่เพราะเขามีพลังแห่งกาลเวลาและอวกาศ พลังของฉันจึงแทบจะทำอะไรเขาไม่ได้เลย นี่แหละที่สร้างปัญหา”

“ทำไมมันถึงไม่โดนล่ะ?” หวังลู่ถามอย่างรวดเร็ว โดยหวังว่าจะช่วยโจวเหวินได้เหมือนปีที่แล้ว

“จากการคาดเดาของผม เขาน่าจะสามารถสลับไปมาระหว่างห้วงเวลาและอวกาศต่างๆ ได้ตามใจชอบ ดูเหมือนว่าพลังของผมจะโจมตีเขาเข้าแล้ว ที่จริงแล้ว ตอนนั้นเขาอยู่ในห้วงเวลาและอวกาศที่แตกต่างออกไปอยู่แล้ว ไม่ว่าพลังของผมจะแข็งแกร่งแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถทะลุผ่านห้วงเวลาและอวกาศได้ โจมตีเขาในห้วงเวลาและอวกาศที่แตกต่างออกไป…” โจวเหวินอธิบาย

“งั้นก็ไม่มีทางเลือกอื่นแล้วสินะ?” หวังลู่ถามด้วยความกังวล

“ถ้าหากฉันไม่มีพลังแห่งกาลเวลาและอวกาศ และไม่สามารถฝ่าฟันข้อจำกัดของกาลเวลาและอวกาศได้ ฉันก็คงช่วยเขาไม่ได้อยู่ดี น่าเสียดายที่ฉันมีเพียงพลังแห่งอวกาศ แต่ไม่มีพลังแห่งกาลเวลา นับประสาอะไรกับพลังแห่งกาลเวลาและอวกาศ” โจวเหวินถอนหายใจ

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังลู่ก็ยิ่งสิ้นหวังมากขึ้นไปอีก เมื่อเห็นคนในตระกูลหวังถูกปีศาจเซียวหลี่ดูดกลืนไปทีละคน เขาก็พูดอย่างทุกข์ใจว่า “ข้าไม่รู้จักพลังแห่งกาลเวลาและอวกาศ หรือแม้แต่สัตว์เลี้ยงคู่ใจแห่งกาลเวลาและอวกาศ ดูเหมือนว่าครั้งนี้เราคงต้องพ่ายแพ้จริงๆ”

“สัตว์เลี้ยงคู่ใจเหรอ?” โจวเหวินพึมพำ “คุณทำให้ฉันนึกถึงสัตว์เลี้ยงคู่ใจของคุณที่เดินทางข้ามเวลาและอวกาศขึ้นมาเลย~www.mtlnovel.com~” หวังลู่ดีใจมาก

“ไม่” โจวเหวินส่ายหัว

“แก…” หวังลู่ไม่รู้ว่าในใจเขารู้สึกอย่างไร เขารู้สึกว่าควรจะโกรธ แต่ในเวลานี้ เขารู้สึกว่าการโกรธดูเหมือนจะไม่มีความหมายอะไร

“แต่ฉันมีสัตว์เลี้ยงแปลกๆ ตัวหนึ่ง บางทีฉันอาจจะลองดูก็ได้” โจวเหวินไม่ได้กังวลว่าเขาจะตายที่นี่

เขาได้เห็นเบาะแสบางอย่างแล้วว่าสัตว์ประหลาดเซียวหลี่เติบโตขึ้นมาจากการดูดซับสิ่งต่างๆ ที่นี่ แต่จนถึงตอนนี้ ที่นี่ก็ยังไม่มีแม้แต่สิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ และไม่มีไข่คู่หูระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติอยู่ในสิ่งของที่ถูกคัดลอกมาด้วย

แม้ว่าเขาจะดูดซับทุกสิ่งทุกอย่างและผู้คนทั้งหมดที่นี่ได้ เขาก็ทำได้แค่ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเท่านั้น และเป็นไปไม่ได้ที่จะก้าวไปสู่จุดจบของโลก

ถึงแม้โจวเหวินจะฆ่าเขาไม่ได้ แต่เขาก็ช่วยโจวเหวินไม่ได้เช่นกัน

ส่วนกล่องที่หวังลู่ตั้งไว้ก่อนหน้านี้ โจวเหวินคาดว่าน่าจะว่างเปล่า หรือไม่ก็ไม่ใช่ไข่คู่หูระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติที่แท้จริงอยู่ข้างใน ไข่คู่หูระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติที่แท้จริงน่าจะอยู่ในกล่องที่หวังลู่มอบให้โจวเหวิน

โจวเหวินมาถึงพร้อมกับความชื่นชมในวิสัยทัศน์ของหวังลู่เล็กน้อย หากหวังลู่ได้นำไข่คู่หูระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติไปวางไว้ที่นั่นเพื่อทำการคัดลอก และคัดลอกไข่ที่เกี่ยวข้องกับภัยพิบัติทางธรรมชาติจำนวนมาก ซึ่งถูกดูดซับโดยอสูรกายเซียวหลี่ ปีศาจตนนั้นก็รู้ว่าตนเองจะเติบโตได้ไกลเพียงใด

“งั้นลองดูสิ!” หวังลู่พูดอย่างกังวลใจ

“ตกลง” โจวเหวินคิด และทันใดนั้นสัตว์เลี้ยงคู่ใจรูปร่างคล้ายเงาสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเขา มันคือสัตว์เลี้ยงคู่ใจจักรพรรดิปราณที่เขาเพิ่งได้มาเมื่อสักครู่นี้

“หวังว่ามันจะเป็นประโยชน์นะ” โจวเหวินสั่งให้จักรพรรดิซวนโจมตีอสูรเซียวหลี่

สัตว์เลี้ยงคู่ใจของจักรพรรดิซวนนั้นแปลกประหลาดมาก ไม่มีทักษะใดๆ แต่คุณสมบัติอื่นๆ กลับยอดเยี่ยม อย่างไรก็ตาม โจวเหวินเคยลองให้จักรพรรดิซวนไปต่อสู้มาก่อน และพบว่าจักรพรรดิซวนไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่ใจที่เก่งกาจในการต่อสู้ระยะประชิด