I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1687

หลังจากแสงคล้ายหลุมดำหายไป บีมอนทรราชก็ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งในสายตาของโจวเหวิน โจวเหวินประหลาดใจที่พบว่าบีมอนทรราชเปลี่ยนไปมาก

บิเมิ่ง จอมเผด็จการร่างสูงใหญ่คนเดิมนั้น แท้จริงแล้วตัวเล็กลงมาก ตอนนี้เขาสูงเพียงประมาณสามเมตรเท่านั้น เมื่อเทียบกับคนก่อนแล้ว เห็นได้ชัดว่าเขาตัวเล็กลงไปหนึ่งระดับ แต่เขากลับแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม

หากบิมอนผู้เผด็จการคนก่อนดูอ้วนท้วนและเทอะทะ บิมอนผู้เผด็จการคนปัจจุบันกลับดูเหมือนสัตว์ประหลาดกล้ามโตไร้ซึ่งไขมันส่วนเกินแม้แต่น้อย

นอกจากนี้ ร่างกายของทรราชบีมอนก็มีการเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน ผิวหนังและเนื้อของมันดูดำสนิทราวกับทำจากเหล็กปริศนา ทำให้ผู้คนรู้สึกว่ามันทำลายไม่ได้

บีมอน ผู้ปกครองเผด็จการในปัจจุบัน ไม่ใช่สิ่งมีชีวิตที่มีเลือดเนื้อ แต่เป็นอสูรกายเหล็กกล้าที่เต็มไปด้วยพลังทำลายล้างมหาศาล

สิ่งที่แปลกประหลาดกว่านั้นก็คือ บิมอน จอมเผด็จการผู้ซึ่งเดิมทีมีเพียงเขาคู่เดียว กลับงอกเขาใหม่ขึ้นมาตรงกลางศีรษะ เขาที่ว่านั้นดูคล้ายกับเขาของยูนิคอร์น มันเป็นรูปทรงเกลียวตรง และมีแสงลึกลับส่องประกายอยู่ด้านในอย่างเลือนราง

โจวเหวินเปิดดูข้อมูลของบีมอนจอมเผด็จการ และต้องการตรวจสอบว่าคุณสมบัติและทักษะของเขาเปลี่ยนแปลงไปอย่างไร แต่กลับพบว่าบีมอนจอมเผด็จการได้เปลี่ยนชื่อของตนเองด้วย

ดีจุน บีมอน: ระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติ (พัฒนาได้)

ชะตากรรม: พลังอันไร้ขีดจำกัด กลืนกินภูเขาและแม่น้ำ ชะตากรรมแห่งจักรพรรดิ

Fate Soul: Violent Crown

วงล้อแห่งโชคลาภ: พลังสัมบูรณ์ (ระดับ S)

การสร้างความหวาดกลัว: ทรราช

ขอบเขตภัยพิบัติทางธรรมชาติ: ขอบเขตสูงสุด (ระดับมนุษย์)

กำลังส่ง: 199

ความเร็ว: 199

ส่วนสูง: 199 ซม.

พลังชีวิต: 199

ทักษะความสามารถ: กลืนภูเขา, หลบหนี, สัตว์ร้ายขนาดยักษ์, เจาะเกราะ, เจาะ, ฉีก, เขี้ยว, กัด, ไร้เทียมทาน, ไร้เทียมทาน

สถานะที่เกี่ยวข้อง: ถุงมือ

เมื่อเห็นว่าอาณาเขตของทรราชบีมอนยังคงอยู่ในระดับมนุษย์ โจวเหวินจึงรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ในชะตาของเขามีจักรพรรดิอยู่ และจิตวิญญาณแห่งชีวิตก็เปลี่ยนจากมงกุฎแห่งความรุนแรงไปเป็นมงกุฎแห่งความรุนแรงอีกชั้นหนึ่ง และคุณสมบัติของเขาก็ถึงขีดจำกัดของระดับมนุษย์แล้ว อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างสิ้นเชิง

“การเปลี่ยนแปลงในด้านคุณสมบัติและทักษะไม่ได้มากนัก ผมไม่รู้ว่าพลังการต่อสู้ที่แท้จริงเป็นอย่างไร” โจวเหวินพึมพำในใจ

ระดับของดันเจี้ยนเป่ยโต่วสูงพอสมควร เมื่อพิจารณาจากดันเจี้ยนลับที่ซ่อนอยู่ภายในแล้ว สมบัติที่ได้ก็น่าจะไม่เลว เดิมทีโจวเหวินคิดว่าอย่างน้อยเขาก็น่าจะเลื่อนขั้นไปถึงระดับนรกได้ แต่เขาไม่คิดว่าจะได้เลื่อนขั้นไปถึงระดับมนุษย์เสียด้วยซ้ำ

หลังจากถอนตัวออกจากดันเจี้ยนเป่ยโต่ว โจวเหวินตั้งใจจะไปหาดันเจี้ยนอื่นเพื่อทดสอบความแตกต่างระหว่างจักรพรรดิปี้เมิ่งกับทรราชปี้เมิ่งคนก่อน

ก่อนที่โจวเหวินจะคลิกเพื่อเปิดสำเนาใหม่ เขาก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายอยู่ตรงหน้าทีม

“ท่านโจว เราต้องเปลี่ยนแผนแล้ว” ไป๋ซื่อเหมยรีบวิ่งมาจากด้านหน้าและกล่าวกับโจวเหวินด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม

“เกิดอะไรขึ้นตรงนั้นเหรอ?” โจวเหวินถามพลางใช้ความสามารถในการฟังสอดแนมไปด้านหน้า

เบื้องหน้ามีหุบเขา และมีแม่น้ำลึกครึ่งคนไหลผ่าน ในน้ำนั้น มีสัตว์ร้ายขนาดยักษ์นอนหงายอยู่ ดูเหมือนมันกำลังหลับอยู่

ชิราอิชิเมอิกระซิบอย่างหมดหวังว่า “เส้นทางที่เราออกแบบไว้แต่แรกนั้นหลีกเลี่ยงพื้นที่อันตรายบางส่วน จากการตรวจสอบของเรา พบว่าเดิมทีไม่มีพื้นที่ขนาดใหญ่ใกล้กับหุบเขา แต่ไม่รู้ทำไมถึงมีด้านที่กำบังจากน้ำอยู่ตรงนี้ สัตว์อสูรจินชิงอยู่ที่นี่ เกรงว่าคงไปทางนี้ไม่ได้”

เมื่อเห็นว่าโจวเหวินดูเหมือนจะไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสัตว์อสูรจินชิงที่กักเก็บน้ำได้ ไป๋ซือเหม่ยจึงอธิบายต่อไปว่า “สัตว์อสูรจินชิงที่กักเก็บน้ำได้อาจจะไม่โด่งดังในแผ่นดิน แต่ในต่างแดน ชื่อเสียงด้านความดุร้ายของมันเป็นที่รู้จักกันดี ทำลายเกาะขนาดใหญ่ไปหลายเกาะ แม้แต่กองกำลังที่แข็งแกร่งที่สุดในต่างแดนก็ยังทำอะไรมันไม่ได้ กู่กล่าวว่าสัตว์อสูรตัวนี้ไม่เพียงแต่อยู่ในระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเท่านั้น แต่อาจจะถึงจุดสูงสุดแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติด้วยซ้ำ และสัตว์อสูรจินชิงสีทองใสที่กักเก็บน้ำได้ตัวนี้ก็มีแนวโน้มที่จะอยู่ในต่างแดนอีกด้านหนึ่ง”

“นี่คือสัตว์อสูรสีทองจากต่างแดน” ฉี ยาซาไกเดินกลับมาพลางกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “เมื่อก่อนตอนที่ข้าเดินทาง ข้าเคยเห็นความโกรธเกรี้ยวของมันบนเกาะริวกิว ด้วยกีบเท้าเดียวของมัน เกาะหลายร้อยไมล์ถูกฉีกเป็นชิ้นๆ และจมลงสู่ก้นทะเล พลังของมันหาที่เปรียบมิได้ และน่ากลัวยิ่งกว่าสัตว์ร้ายระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติในอันดับรูบิคเสียอีก โชคดีที่ทีมสำรวจแนวหน้าค้นพบมันล่วงหน้าและไม่ได้ปลุกมันขึ้นมา ยังไม่สายเกินไปที่จะเปลี่ยนเส้นทาง แต่จะต้องเดินทางผ่านเส้นทางภูเขาอีกหลายร้อยเส้นทางเพื่อหลีกเลี่ยงสถานที่แห่งนี้”

“สัตว์อสูรสีทองใสที่ป้องกันน้ำได้ชนิดนี้คืออะไร? มันมีความสามารถอะไรบ้าง?” โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งและอยากจะถาม

“ร่างกายของมันแข็งแกร่งมาก เมื่อเกาะริวกิวถูกโจมตีด้วยพลังของเกาะหนึ่ง มันก็ไม่หลบเลยสักนิด และเกล็ดของมันก็ไม่ได้รับบาดเจ็บด้วยซ้ำ นอกจากนี้มันยังสามารถควบคุมกระแสน้ำในมหาสมุทรและสร้างคลื่นยักษ์ได้ ผมไม่รู้ว่ามันมีความสามารถอื่นอีกไหม” ฉีหย่าซาไกใช้เวลาคิดสักครู่ก่อนจะตอบ

“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องเปลี่ยนเส้นทางแล้ว คุณแค่ถอยกลับไปสามสิบไมล์แล้วส่งมันให้ฉันก็พอ” การพบเจอกับสัตว์ร้ายจากภัยพิบัติทางธรรมชาติที่ฝ่าฝืนข้อห้ามนั้นเป็นเรื่องหายาก และโจวเหวินก็ย่อมไม่อยากปล่อยโอกาสดีๆ แบบนี้ไปอย่างแน่นอน

มีข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการดำรงอยู่ของภัยพิบัติทางธรรมชาติระดับที่แทบจะเอาชนะไม่ได้นี้ แม้ว่าสัตว์อสูรจินชิงที่อาศัยอยู่ในที่หลบภัยใต้น้ำจะเป็นระดับสวรรค์จริง ๆ แต่ในแง่ของพละกำลังทางกายภาพ มันก็ไม่ได้เป็นคู่ต่อสู้ของผู้ฟังความจริงอย่างแน่นอน

“ท่านโจว ระวังตัวด้วย” ฉีหย่าซาไกไม่ได้พูดอะไรมาก และสั่งให้เหล่าศิษย์ของวังเฟยเซียนล่าถอยอย่างเป็นระเบียบ อย่างไรก็ตาม หลังจากไปได้เพียงไม่กี่ไมล์ สัตว์อสูรจินชิงผู้รักษาน้ำก็ตื่นขึ้นและโผล่ขึ้นมาจากน้ำ ยืนขึ้น ดวงตาสีทองราวคริสตัลคู่หนึ่งมองมาทางนี้ แสงสีทองในดวงตาราวกับดวงอาทิตย์ดวงเล็กๆ สองดวง

มันปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีแดงสด หัวคล้ายมังกร ลำตัวคล้ายสิงโต ความยาวลำตัวมากกว่าสิบเมตร แค่ยืนอยู่ตรงนั้นก็รู้สึกได้ถึงความน่าสะพรึงกลัว ดวงตาประหลาดจ้องมองมาอย่างหวาดผวา ยิ่งทำให้สภาพจิตใจของสำนักเออร์เทียนเฟยเซียงย่ำแย่ลงไปอีก ศิษย์ของข้า ขาของอูอูถึงกับหวาดกลัวเมื่อได้อ่าน www.uukanshu.com

“ดูเหมือนว่าสัตว์ร้ายตัวนี้จะรู้ถึงการมาถึงของเรานานแล้ว เพียงแต่แกล้งทำเป็นหลับ” โจวเหวินเข้าใจดีว่าสิ่งมีชีวิตระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติเช่นนี้มีสายตาและหูที่ยอดเยี่ยมมาก ดังนั้นเขาจึงไม่น่าจะหาพวกมันไม่เจอ

ถึงแม้ลมหายใจของสัตว์อสูรจินชิงที่ควบคุมน้ำจะน่าสะพรึงกลัว แต่โจวเหวินซึ่งคุ้นเคยกับการเห็นภัยพิบัติระดับรุนแรงมาแล้ว ก็คงคาดเดาได้ว่าเจ้านี่คงไม่ถึงระดับดาวม่วง แต่ก็แข็งแกร่งกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก อาจจะเป็นสัตว์อสูรระดับนรกก็เป็นได้

เมื่อเห็นว่าอสูรจินชิงที่มีพลังป้องกันน้ำแสดงท่าทีจะพุ่งเข้ามา โจวเหวินจึงนึกขึ้นได้และเรียกจักรพรรดิปี้เมิ่งออกมา เพื่อใช้อสูรจินชิงที่มีพลังป้องกันน้ำตัวนี้ทดสอบพลังการต่อสู้ของจักรพรรดิปี้เมิ่ง

เป็นพละกำลังประเภทเดียวกัน จักรพรรดิแข็งแกร่งกว่าผิวหนัง แม้จะเสียสัตว์อสูรจินชิงที่มีเกราะน้ำไป เขาก็จะไม่ถูกฆ่าในพริบตา เมื่อเสียสัตว์อสูรจินชิงที่มีเกราะน้ำไปแล้ว เขาก็จะเผยความจริงออกมา

หลังจากที่จักรพรรดิบิเมิ่งปรากฏตัว สัตว์อสูรจินชิงที่เดิมทีตั้งใจจะพุ่งเข้าใส่ก็หยุดชะงักโดยไม่คาดคิด มันกลอกตาประหลาดคู่หนึ่งขึ้นมามองสำรวจจักรพรรดิบิเมิ่งตั้งแต่หัวจรดเท้า ดูเหมือนว่าจักรพรรดิบิเมิ่งจะไม่รำคาญใจนัก

เมื่อโจวเหวินเห็นเช่นนั้น หัวใจของเขาก็ยิ่งแน่วแน่มากขึ้น และเขาสั่งให้จักรพรรดิปี่เมิ่งสังหารสัตว์อสูรทองคำ

ตี้จุนปี้เหมินใช้พลังของเขาลงบนพื้นดิน ทำให้พื้นดินหลายร้อยเมตรพังทลายลงในทันที และพุ่งเข้าหาอสูรจินชิงผู้พิทักษ์น้ำด้วยพลังลมมหาศาล