I Just Want To Play Games Quietly ฉันก็แค่อยากเล่นเกมเงียบๆเท่านั้นเอง - ตอนที่ 1686

ท่านจื่อเว่ยซิงเปรียบเสมือนจักรพรรดิผู้ทรงอำนาจมาตั้งแต่สมัยโบราณ ทรงทอดพระเนตรสิ่งมีชีวิตทั้งหลายจากยอดพระราชวังสิบสองสวรรค์ ราวกับว่าทุกสิ่งในโลกเป็นเพียงของเล่นในพระหัตถ์ของพระองค์

“จักรพรรดิเกิดมาเพื่อร่วงหล่นสู่ท้องฟ้า โชคชะตาทั้งหมดอยู่ในสิบสองภพ และสรรพสิ่งในท้องฟ้าและพื้นดินไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้” เมื่อเห็นความจริงที่ขัดแย้งกับท้องฟ้า ดาบน้ำแข็งลึกลับในมือของดาวสีม่วงก็ฟาดฟันเบาๆ และสวรรค์ชั้นที่สิบสองก็ถูกกดข่ม เบื้องล่าง โลกดูเหมือนจะถูกกดข่มอยู่ใต้พระราชวังแห่งสวรรค์

มันเล็กน้อยราวกับความจริง ภายใต้สวรรค์ทั้งสิบสองชั้น มันเปรียบเสมือนหยดน้ำในมหาสมุทร แทบจะไม่มีความสำคัญเลย

แต่ดวงตาที่ตี้ได้ยินนั้นดุร้ายราวกับดวงอาทิตย์สีทอง ปราศจากร่องรอยของการหลบหลีกหรือลังเล ร่างกายเปล่งประกายสีทอง แขนเหยียดออกไปจนสุด และหมัดก็พุ่งเข้าใส่สวรรค์ที่ถูกกดไว้บนท้องฟ้า

บูม!

พระราชวังลึกลับที่เปรียบเสมือนสัญลักษณ์แห่งโชคชะตา ถูกทำลายลงอย่างรุนแรงด้วยกำปั้นแห่งความจริง ซากปรักหักพังกระจัดกระจายไปทุกทิศทาง

ดีฟังราวกับทรราชบนโลกที่เดินสวนทางกับท้องฟ้า วิ่งอย่างบ้าคลั่งและเย็นชาสู่ท้องฟ้า พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าอย่างไม่หยุดยั้ง

เสียงคำรามดังไม่หยุดหย่อน โจวเหวินเห็นเพียงความลึกลับและคาดเดาไม่ได้ ราวกับว่าวังสวรรค์ที่มีพลังในการยับยั้งชะตาถูกความจริงแทรกซึมเข้าไป และกลายเป็นท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเศษซากร่วงหล่นลงมา ฉากนั้นช่างน่าตกใจและทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว ในขณะเดียวกันก็เหมือนมีเปลวไฟลุกโชนอยู่ในใจ เลือดทั่วร่างกายราวกับกำลังเดือดพล่าน

หากท้องฟ้าทำลายข้า ข้าจะต่อต้านท้องฟ้า หากจักรพรรดิฟันข้า ข้าจะฆ่าจักรพรรดิ ไม่มีใครในจักรวาลสามารถควบคุมชะตากรรมของข้าได้

ในสายตาของโจวเหวิน หากข้าได้ฟังคำพูดนั้น หากเทพสงครามโบราณผู้ไม่เคารพฟ้าดิน ไม่บูชาภูตผีปีศาจ และดูหมิ่นอำนาจของเทพเจ้า สวรรค์ทั้งปวงก็จะแตกสลาย

เมื่อวังแห่งสวรรค์ทุกแห่งพังทลายลง รอยร้าวเล็กๆ ก็ปรากฏขึ้นบนดาบเสวียนปิงในมือของท่านจื่อเว่ยซิง

เมื่อวังเทพแห่งแรกๆ แตกสลายไป ท่านจื่อเว่ยซิงยังคงสงบและเยือกเย็น แต่เมื่อเห็นวังเทพแตกสลายในพริบตา ตี้ติงก็ยังคงพุ่งทะยานขึ้นไปในอากาศอย่างไม่หยุดยั้ง ดวงตาของท่านจื่อเว่ยซิงที่อยู่หลังหน้ากากค่อยๆ เปลี่ยนเป็นลึกลับขึ้นเล็กน้อย

เมื่อวิหารสวรรค์สุดท้ายถูกทำลายโดยตี้หยิน ร่างกายของจุนจื่อเว่ยซิงจุนก็สั่นสะเทือน ดาบเสวียนปิงในมือของเขาแตกกระจายกลายเป็นเศษน้ำแข็งปลิวว่อนลงพื้น

ในเวลานั้น ตี้ติงก็มาหาคุณจื่อเว่ยซิงเช่นกัน และกำปั้นที่ลุกโชนด้วยเปลวไฟสีทองก็พุ่งเข้าหาคุณจื่อเว่ยซิงอย่างโอหังและไร้เหตุผล

วังสิบสองสวรรค์แตกสลาย พลังของจักรพรรดิซีเว่ยซิงลดลงอย่างถึงขีดสุด เขากำดาบที่เหลืออยู่ไว้แน่นและพยายามฟันเข้าที่หมัดของตี้ติง แต่ในขณะที่หมัดและดาบปะทะกัน ดาบที่เหลืออยู่ก็แตกกระจายด้วยแรงระเบิด แสงสีทองส่องประกายออกมา หมัดของเขาพุ่งเข้าใส่หน้าอกของตี้ติง

เกราะน้ำแข็งลึกลับพลิ้วไหวราวกับผีเสื้อ เผยให้เห็นเรือนร่างอันงดงามและใบหน้าที่เย้ายวนของจื่อเว่ยซิงจุน ใบหน้าของเธอนั้นงดงามราวกับเทพธิดา จนผู้คนไม่อาจละสายตาไปได้

แต่กำปั้นของตี้อิงกระหน่ำใส่ใบหน้าอันงดงามอย่างไม่ปราณี ทำให้ใบหน้านั้นบอบช้ำอย่างหนัก ศีรษะที่เคยสวยงามและเปี่ยมด้วยศิลปะแตกกระจาย เลือดไหลนองราวกับกลีบดอกเบญจมาศ

ดาวสีม่วงที่ถูกชกเข้าที่ศีรษะ ร่างไร้หัวร่วงหล่นจากท้องฟ้า กลายเป็นแสงลึกลับเล็กน้อยแล้วสลายไป เหลือเพียงผลึกประหลาดตกลงบนพื้น เปล่งประกายดาวสว่างไสว ราวกับท้องฟ้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงตลอดกาล เปรียบเสมือนดาวเหนือโดยทั่วไป

“ออกล่าและสังหารสัตว์ร้ายแห่งภัยพิบัติทางธรรมชาติ จื่อเว่ยซิงจุน และค้นหาคริสตัลดาวจักรพรรดิ”

“ฆ่าได้โหดจริง ๆ!” เมื่อเห็น Di Listen ลอยอยู่บนฟ้าเหมือนเทพปีศาจโบราณ โจวเหวินถึงกับตะลึงในพลังของ Di Listen แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังตกใจเล็กน้อย

“มันคู่ควรที่จะเป็นสัตว์เลี้ยงคู่ใจของสวรรค์ 999 มันแข็งแกร่งและดุร้ายเกินไป” โจวเหวินเอื้อมมือไปหยิบผลึกจักรพรรดิดาวที่ตกอยู่บนพื้น พร้อมกับอดไม่ได้ที่จะประหลาดใจเมื่อได้เห็นคุณสมบัติของมัน

คริสตัลดาวจักรพรรดิ: ดาวแห่งโชคชะตาของจักรพรรดิสามารถได้รับการช่วยเหลือจากสวรรค์และโลกได้

โจวเหวินมองดูข้อมูลบรรทัดง่ายๆ นี้ แต่ก็ยังไม่เข้าใจความหมายอยู่พักหนึ่ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าผลึกดาวจักรพรรดินี้ควรจะเป็นสมบัติของสำเนาที่ซ่อนไว้ แต่สิ่งนี้มีประโยชน์อะไรนั้น ยากที่จะเข้าใจ

จากความหมายตามตัวอักษรแล้ว ควรกล่าวว่าจักรพรรดิคือผู้ที่ได้รับการเลือกสรรจากสวรรค์และโลก ดังนั้นชะตาชีวิตของพระองค์จึงสูงส่งยิ่ง และแม้แต่สวรรค์และโลกก็ยังจะช่วยเหลือพระองค์

แต่สิ่งนั้นมีประโยชน์อะไร?

“หรือว่าสิ่งนี้จะเปลี่ยนผู้ที่ครอบครองมันให้กลายเป็นบุตรแห่งสวรรค์ผู้ถูกเลือกได้ จากนั้นทุกอย่างก็จะราบรื่น ไม่ว่าจะลมพัดแรงหรือฝนตก ฆ่าศัตรูหรือใช้เวทมนตร์ ไม่เพียงแต่จะไม่ตาย แต่ยังได้ผจญภัยอีกด้วย?” โจวเหวินอดคิดถึงตำนานของจักรพรรดิโบราณไม่ได้

ตำนานเล่าว่ามีบุตรผู้ถูกเลือกคนหนึ่งที่ต่อสู้กับตัวละครที่มีพลังเทียบเท่ากับนักเดินทางข้ามมิติ บุตรผู้ถูกเลือกคนนี้พ่ายแพ้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและกำลังจะถูกทำลาย แต่ใครจะรู้ว่าอุกกาบาตตกลงมาจากท้องฟ้า และศัตรูได้ถือกำเนิดขึ้นและถูกทำลาย กองทัพของเขาทำให้เขาเป็นผู้ชนะในที่สุด และเขาก็คือผู้ถูกเลือก

โจวเหวินไม่กล้าคาดหวังโชคแบบนั้น เขาเพียงแต่หวังว่าเขาจะไม่โชคร้ายเกินไป

พยายามดูดซับคริสตัลจักรพรรดิ แต่ผลลัพธ์บ่งชี้ว่าโจวเหวินไม่ใช่สัตว์เลี้ยงคู่ใจและไม่สามารถใช้คริสตัลจักรพรรดิได้

“ฉันจะไปแล้ว นี่มันสำหรับสัตว์เลี้ยงเหรอ?” โจวเหวินพูดไม่ออก ความฝันของเขาที่อยากเห็นลมและฝนหรือแค่ฝนตกก็พังทลายลงในทันที

“ถ้าหากใช้ได้เฉพาะสัตว์เลี้ยงคู่หู แล้วใครจะใช้ได้ล่ะ? ปีศาจน้อยยังอยู่ในช่วงพัฒนาการ ฉะนั้นฉันคงต้องเลือกสัตว์เลี้ยงคู่หูตัวอื่นมาใช้สิ่งนี้” โจวเหวินรู้สึกกังวลเล็กน้อย เมื่อรู้ว่ามันมีประโยชน์อะไร ถ้าใช้กับสัตว์เลี้ยงคู่หูแล้ว ผลดีจากการอ่าน UU ที่ www.uukanshu.com อาจจะไม่มากอย่างที่คาดหวัง และอาจส่งผลเสียด้วยซ้ำ

หากสิ่งนี้เป็นสมบัติล้ำค่าที่เปลี่ยนแปลงชีวิต และวิถีชีวิตเดิมที่เหมาะสมกับสัตว์เลี้ยงคู่ใจเปลี่ยนไป การใช้ชีวิตแบบจักรพรรดิจะมีประโยชน์อะไร?

ในแง่ของพลังการต่อสู้ ตอนนี้ตี้ติงเป็นพลังการต่อสู้ที่สำคัญที่สุดของโจวเหวิน สิ่งดีๆ ควรจะมอบให้แก่ตี้ติงตามธรรมชาติ แต่เนื่องจากโจวเหวินไม่รู้ว่าคริสตัลของจักรพรรดิมีอะไรอยู่ข้างใน เขาจึงไม่กล้านำตี้ติงไปเสี่ยงอันตราย

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง โจวเหวินก็เรียกปีศาจปี่เมิ่งออกมา หมอนี่เคยได้รับการเลื่อนขั้นเป็นระดับภัยพิบัติทางธรรมชาติมาก่อน และมีรูปแบบการดำรงชีวิตสองแบบ คือ พลังไร้ขีดจำกัด และการกลืนกินภูเขาและแม่น้ำ แม้จะเปลี่ยนไปใช้รูปแบบการดำรงชีวิตที่ไร้ประโยชน์ พลังการต่อสู้ก็คงไม่ลดลงมากนัก

และในชื่อยังมีคำว่า “จุน” อยู่ด้วย ซึ่งแทบจะไม่มีความเกี่ยวข้องกับจักรพรรดิเลย โจวเหวินตั้งใจจะลองใช้ดู

หลังจากถูกเรียกตัว บีมอนจอมเผด็จการก็กลืนคริสตัลจักรพรรดิเข้าไปโดยตรงตามคำสั่งของโจวเหวิน

ผลึกเหล่านั้นเข้าไปในช่องท้อง และกลุ่มดาวสีดำก็ผุดขึ้นมาจากท้องของไทแรนต์ บีมอนอย่างฉับพลัน ในไม่ช้า ร่างกายทั้งหมดของไทแรนต์ บีมอนก็ถูกปกคลุมด้วยแสงสีดำ ราวกับจุติลงไปในหลุมดำ

โจวเหวินได้ยินเพียงเสียงคำรามของบีมอนทรราชดังมาจากหลุมดำ และในไม่ช้าก็ไม่มีเสียงใดๆ อีก มีเพียงแสงคล้ายหลุมดำที่บิดเบี้ยวและเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา