Rating
กระบี่จงมา Sword of Coming กระบี่จงมา! Average 4.1 / 5 out of 225
Summary
มีเพียงกระบี่หนึ่งเล่มก็สามารถย้ายขุนเขา พลิกกลับมหาสมุทร กำจัดปีศาจ สยบมาร บงการเทพ คว้าดาว ฟันแม่น้ำ ทำลายเมือง ผ่านภา!
หนึ่งโลกธาตุขนาดใหญ่เต็มไปด้วยความลี้ลับมหัศจรรย์ ใจกลางฟ้าดินเคยมีปัญญาชนใช้หนึ่งกระบี่ฟาดฟันให้เกิดน้ำตกธารสวรรค์ คือความภาคภูมิใจสูงสุดของโลกมนุษย์ หน้าผาทะเลบูรพามีนักพรตไร้นามผู้หนึ่งที่ไม่ยินดียินร้ายกับสิ่งใด หวังเพียงให้ลมเย็นโชยมาปะทะใบหน้า แดนสุขาวดีปัจฉิมทิศมีหลวงจีนเฒ่าที่ชอบเล่าเรื่องราวให้ผู้คนฟัง เลี้ยงมังกรสวรรค์ไว้เก้าตัว พื้นที่กันดารแดนใต้มีจิตรกรตาบอดควบคุมหุ่นเชิดเกราะทองสูงเท่าเนินเขาให้เคลื่อนย้ายภูเขาใหญ่หนึ่งแสนลูก ปูแผ่เป็นภาพลายปัก
ในเส้นทางบำเพ็ญตน ผู้คนกล่าวกันว่าเมืองเล็กๆ เมืองนี้เป็นสถานที่ที่มีโชควาสนาอุดมสมบูรณ์ที่สุด
ตลอดสามพันปีเมืองแห่งนี้เสวยสุขกับโชคดีอันยิ่งใหญ่
ครั้นถึงคราวคืนค่าตอบแทนให้สวรรค์ เมืองเล็กแห่งนี้ใกล้จะธำรงต่อไปไม่อยู่
ผู้คนในเมืองบ้างเฝ้ารอความตาย บ้างขวนขวายหาทางรอดให้ลูกหลานออกจากเมือง
……
เด็กกำพร้านามเฉินผิงอัน นอกจากจะอาศัยอยู่ในตรอกที่ข้นแค้นที่สุดในเมือง ยังไร้ซึ่งโชควาสนาต่างจากเด็กคนอื่น
เมื่อวันหนึ่งเด็กหนุ่มยากจนที่เติบโตทางทิศเหนือผู้นี้ได้พบกับเซียนที่เหนือศีรษะมีกระบี่บินนับพันนับหมื่นประดุจฝูงตั๊กแตน
เขาจึงอยากไปเห็นปัญญาชนคนนั้น เห็นคลื่นยักษ์ที่โถมตัวเทียมฟ้าของทะเลบูรพา เห็นทะเลทรายสีเหลืองทองกว้างไกลนับหมื่นลี้ของแดนประจิม
และอยากไปเห็นภูเขาลูกโอฬารของแดนกันดารทางใต้ที่นักเล่านิทานเอ่ยถึงกับตาตัวเอง
ดังนั้น ในที่สุดวันหนึ่ง เด็กหนุ่มจึงสะพายกระบี่ไม้พาดหลัง มุ่งหน้าไปทางทิศใต้
เส้นทางชีวิตอันไร้ซึ่งโชควาสนาของเฉินผิงอัน เริ่มขึ้นแล้ว…
Show more
Pantera78
ตกลงเส้นเรื่องมันต้องการดำเนินไปไหน
จากแรกเริ่มเฉินผิงอันต้องการอายุยืนขึ้น(ตายข้าลง)ซึ่งก็สำเร็จแล้ว
ถึงปัจจุบันกลายเป็นพหูสูตรรู้แม่งแทบทุกเรื่อง(ไปเรียนรู้ตอนไหนวะ)
แล้วจะยังไงต่อ จะทำการค้าหรือจะฝึกตน
ทั้งที่เส้นเรื่องพยายามเน้นถึงเรื่องความสมเหตุผล
แต่แล้วทำไมตัวละครเฉินผิงอันมีความสำคัญนัก?
ไปไหนก็ได้รับตำแหน่งพิเศษ
ทั้งที่ความสามารถก็ไม่ใช่ว่าจะมีมากพอ
llsvlnw
แม้งไม่ถึงบ้านสักทีกูจะบ้าตาย
Pantera78
ออกทะเลกู่ไม่กลับแล้ว
Pantera78
มีผู้ใดจะยินดีให้ชีวิตตัวเองตกอยู่ในกำมือคนอื่น
สำหรับนักสู้ผู้ฝึกฝนวรยุทธ ความตายเบาบางดุจขนนก
ถ้ามีใจจะปลดปล่อยควรมอบม้วนภาพให้กับเขาแล้วดูว่านในม้วนภาพจะเลือกอย่างไร ไม่ใช่ยึดม้วนภาพไว้แล้วอ้างส่งเดช
NewNeo
ที่อยากชุบชีวิตลูกนั่นเว่ยเซี่ยนครับส่วนพี่จูยอมรับใช้ทั้งกายใจ และที่เฉินเก็บม้วนภาพไว้เฉินเคยบอกสุยโย่วเปียนแล้วครับว่าที่เก็บไว้เพราะไม่รู้ว่าถ้าเอาให้คนในม้วนภาพไว้ถ้าตายจะชุบชีวิตได้ไหม เลยขอเก็บไว้ก่อน
Pantera78
ม้วนภาพถ้าถูกทำลายคนในภาพจะตายจริงๆจิตสิ้นวิญญาณสลาย
Pantera78
จูเหลี่ยนยอมติดตามรับใช้เพราะจูเหลี่ยนเชื่อว่าเผยเฉียนคือทายาทของตนที่กลับมาจุติใหม่
และหวังจะใช้วิธีปลุกจิตวิญญาณให้ในซักวันนึงเมื่อสถานการณ์หมาะสม
ตรงจุดนี้เคยมีกล่าวถึงในบทสนทนาของชุยตงชานกับจูเหลี่ยน
NAZA2001
สี่คนจากภาพวาดเนี่ยก็ไม่ได้โดนบังคับไม่ใช่หรอครับ เวลาปกติใครอยากไปไหนก็ไป จนถึงล่าสุดก็ยังไม่เคยโดนเรียกใช้อีกเลยหลังจากกลับจากใบถงทวีป
แถมที่สามารถตายแล้วเกิดวนๆได้เพราะพลังจากม้วนภาพ เพราะไม่งั้นต้องตายไปแล้วอย่างน้อย 2ใน4คน แล้วเงินที่ใช้ฟื้นคืนชีพเป็นของเฉินผิงอันครับ ส่วนจูเลี่ยนที่มารับใช้อยู่ข้างๆก็เพราะสมัครใจ จะเรียกว่าบีบบังคับหรือกำจุดอ่อนก็ยังไงอยู่ เพราะแต่แรกม้วนภาพก็ไม่ใช่จุดอ่อนแต่แรกแล้วหรือเปล่า(ตรงนี้ผมจำความสามารถทั้งหมดของม้วนภาพไม่ได้ครับ)
ส่วนกู้ซ่านเนี่ยผิดจริงและความผิดสมควรตายจริง แต่ว่าสมควรตาย ก็ไม่ได้หมายความว่าเฉินผิงอันจะทำใจฆ่าได้ไหวครับ ยกตัวอย่างเช่นคนในครอบครัวลงมือฆ่าผู้อื่นแล้วทุกคนบอกให้คุณฆ่าเขาซะ คุณอาจจะไม่สามารถลงมือด้วยตัวเองได้ เพราะตัวคุณหรือเฉินผิงอันไม่ใช่กฎหมายที่ไร้จิตใจครับ แล้วกู้ซ่านที่โหดร้ายเกิดมาจากสภาพแวดล้อมที่ไร้กฎเกณฑ์ครับ เฉินผิงอันเลยต้องสอนเขาด้วยตัวเองครับ ถึงแม้ดูเหมือนจะสายไปแล้วก็ตาม
Pantera78
สี่คนจากภาพวาดที่ได้รับมา ถ้าหวังจะเป็นบัณฑิตที่แท้อย่างใฝ่ฝัน
สมควรปลดปล่อยเขาเหล่านั้นไป แต่ก็ยังเลือกเก็บภาพไว้เพื่อควบคุมคนเหล่านั้น สายศึกษาของเหวินเซิ้งควรใช้เหตุผลสยบใจคน ไม่ใช่กุมจุดอ่อนเอาไว้
ความผิดทีกู้ซ่านทำเช่นให้มังกรทำร้ายกินผู้ฝึกตนไปมากมาย ลำพังแค่ความผิดนี้ใครก็ฆ่าได้ ผิดถูกต้องแยกแยะและคดีต่างๆที่ก่อไว้ต้องชดใช้
ฆ่าคนชดใช้ชีวิต โดยเฉพาะคนบริสุทธิ์ยังไงก็ต้องชดใช้
และในบริบทของผู้ฝึกตนการจะพัฒนาก้าวหน้าเป็นเรื่องของสภาวะจิตใจและสติปัญญา หากไร้ซึ่งปัญญาอาจจะฝึกตนได้แต่ยากที่จะก้าวหน้า
ดังนั้นทุกคนที้มีการบรรลุระดับพลังได้สติปัญญาต้องไม่ด้อยและควรสามารถแยกจริงเท็จถูกผิดได้ และหากมีแค่สติปัญญาดีแต่สภาวะจิตใจไม่มั่นคงน่าจะสติแตกไปก่อนบรรลุพลังคงค้างคาแค่ด่านหน้าประตูไม่สามารถก้าวข้ามได้
NAZA2001
คุณอ่านไม่ถึงล่ะมั้ง!?
ตอนแรกเฉินผิงอันไม่รู้หรอกว่าผิดถูกคืออะไร มันก็เลยทำตามหลักการณ์เหตุผลในตำราเอา เพราะจะได้กลายเป็นคนดีอย่างที่หวังไว้ เพื่อให้ทุกๆคนจะได้ชอบตัวเอง เหตุการณ์นี้ทำให้เจ้าลัทธิลู่เฉินเหม็นหน้า เลยมาวนสร้างความลำบากให้
เหตุการณ์เด็กขี้มูกยืดหรือกู้ชานเนี่ยที่พระเอกไม่ฆ่าภายหลังพระเอกสารภาพว่าเป็นเพราะใจเห็นแก่ตัวของตัวเอง ที่ไม่อาจลงมือต่อครอบครัวผู้มีพระคุณ
หม่าขู่เสวียนเป็นลูกของคนที่ผลักครอบครัวของเฉินผิงอันไปสู่ความตาย ที่สักวันเฉินผิงอันจะมาแก้แค้น เฉินผิงอันกับหม่าขู่เสวียนเลยกลายเป็นศัตรูกัน(เพราะหนี้แค้นของพ่อแม่)
หลักการณเหตุผลในเริ่องก็คล้ายๆกับกฎหมายนั้นแหละ ทำให้บางครั้งเด็กๆทำผิดก็ควรให้อภัยและสอนไปด้วยเพราะเด็กไม่เข้าใจหลักเหตุผล บางคนก็ไม่ได้รับการสั่งสอนมา
ส่วนปฏิบัติกับคนพลังต่ำเหมือนบ่าวนี่ยิ่งไม่ใช่เลยเพราะคนที่มาเป็นบ่าวนี่แต่ละคนตัวเป้งๆทั้งนั้น
ส่วนที่เห็นว่าทำไมเฉินผิงเป็นเพื่อนกับคนอข็งแกร่งหรืออาวุโส เพราะแต่เดิมเฉินผิงอันไม่ใช่คนดีแต่เป็นคนฉลาดที่อยากเป็นคนดี ทำให้คุยหลักการณ์เหตุผลกับพวกตาแก่ทั้งหลายรู้เรื่อง
ส่วนเรื่องฆ่าคนนี่แล้วใหญ่เลยเพราะทั้งเรื่องอะไรที่อภัยได้ก็อภัยตลอดจนน่ารำคาญขนาดนั้นแท้ๆมาบอกหายใจผิดก็ฆ่านี่ก็เกินไป