จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活] - บทที่ 322 ดาร์ก เดม่อนและค็อกคาทริซ (2)
บทที่ 322 ดาร์ก เดม่อนและค็อกคาทริซ (2)
ในช่วงเวลาสั้น ๆ คาบวิชาวอร์คราฟต์ของวันนี้ก็กลับมาน่าสนใจอีกครั้ง
ความตกใจในตอนแรกกลายเป็นบทสนทนาครึกครื้นหลังมื้ออาหาร
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการทำอาหารในห้องเรียน เกรงว่านี่น่าจะเป็นเนื้อหาที่จอมเวทฝึกหัดคาดไม่ถึง
วันนี้พวกเขากินไก่กันอย่างเอร็ดอร่อย แล้วพวกเขาต่างก็รู้สึกคาดหวังกับวิชาวอร์คราฟต์ในสัปดาห์หน้าด้วย
…
และหลังจากทานอาหารได้ไม่นาน เส้นทางไปถนนนักเดินทางก็เปิดออก
ดาร์กกำลังรอช่วงเวลานี้อยู่ ดังนั้นหลังจากเลยช่วงเที่ยงไป เขาก็เข้าสู่ถนนนักเดินทางพร้อมกับผู้คนมากมาย
แน่นอนว่าจุดประสงค์ของเด็กชายคือ ซื้อวัตถุดิบพื้นฐานสำหรับขัดเกลา [การ์ดท่าไม้ตาย] เพิ่มเติม!
สำหรับการขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] ดาร์กมีประสบการณ์ค่อนข้างมากอยู่แล้ว เขาแค่ต้องการใช้เวลาทดลองมากขึ้นเพื่อให้เข้าใกล้ความสมบูรณ์แบบที่สุดเท่านั้น
ส่วนเรื่องที่ว่าต้องขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: แปลงกาย] ให้สำเร็จอย่างไรนั้น ตราบใดที่มีขนของสัตว์อสูรมายาเหลืออยู่เพียงเส้นเดียว มีแต่ต้องเก็บมันไว้ชั่วคราวเท่านั้น
ขนของสัตว์อสูรมายามีมูลค่าหนึ่งพันคะแนน ซึ่งถือเป็นราคาที่แพงมาก
แม้แต่เขาก็ไม่สามารถจ่ายได้
แผนการในปัจจุบันของดาร์กคือพัฒนาความสามารถของตนเองผ่านการขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] หลาย ๆ ครั้ง จากนั้นจึงค่อยลองขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: แปลงกาย]!
…
แต่ทันทีที่เขาเข้าไปในถนนนักเดินทาง กลิ่นเปรี้ยวก็พัดโชยเข้ามา ทำเอาเขาต้องหันไปมองทันที
ดาร์กจำได้ว่าเมื่อสัปดาห์ที่แล้วถนนนักเดินทางดูสวยงามมาก แต่มาสัปดาห์นี้จู่ ๆ ที่แห่งนี้ก็กลายเป็นอเวจีสีชมพูไปแล้ว!
ไม่ว่าจะเป็นริบบิ้นสีชมพูที่ผูกไว้ตามชายคา หรือแผงลอยสีชมพูต่าง ๆ ที่วางอยู่หน้าร้าน และสิ่งของคู่รักที่วางเต็มถนนนักเดินทาง…
ทั้งหมดนี้ได้บ่งบอกถึงเทศกาลสำคัญอีกเทศกาลที่กำลังจะมาถึง
ไม่นานนัก ดาร์กก็นึกขึ้นได้ว่ามันเหลือเวลาอีกแค่เดือนเดียว ก่อนเทศกาลวาเลนไทน์วันที่ 14 กุมภาพันธ์จะมาถึง… แต่มันยังเหลือเวลาอีกเป็นเดือนไม่ใช่เหรอ?
“ร้านค้าพวกนี้รีบไปหน่อยไหมเนี่ย?”
ดาร์กพึมพำออกมาอย่างช่วยไม่ได้ แล้วสายตาก็ดันไปเห็นร่างที่คุ้นเคยสองคนกำลังเดินลับ ๆ ล่อ ๆ เข้าไปในร้านทำช็อกโกแลต!
ด้านนอกของร้านทำช็อกโกแลต มีการเขียนโฆษณาเกินจริงอย่างเห็นได้ชัดว่า ‘เรียนรู้วิธีทำช็อกโกแลตอย่างรวดเร็วภายในสองวัน รวมถึงการสอนและการฝึกอบรม!’
ต้องทราบว่า ในห้องเรียนไม่ได้มีบรรยากาศแบบนี้เลย แต่พวกนักเรียนปีหนึ่งที่ไวต่อสิ่งนี้มากกลับเริ่มลับอาวุธและเตรียมการอย่างเงียบ ๆ แล้ว
สงครามที่ไร้ซึ่งควันปืนได้ปรากฏออกมาแล้ว
…
การเจริญเติบโตของเด็กเป็นไปอย่างรวดเร็วเสมอ
กิจกรรมวันฮาโลวีน
งานเต้นรำวันคริสต์มาส
มันเพียงพอที่จะสอนให้พวกเขารู้ว่า ‘หมาโสด’*[1] คืออะไร
ในเมื่อหาคู่เต้นรำในวันฮาโลวีนหรือวันคริสต์มาสยังไม่ได้ เพราะงั้นวันวาเลนไทน์ก็จะเสียหน้าไม่ได้อีก
อีกอย่างวันวาเลนไทน์ถือเป็นเทศกาลที่ดีมาก ไม่ต้องกังวลว่าจะมีได้รับการตอบรับหรือไม่!
ในขณะเดียวกัน วันวาเลนไทน์และวันไวท์เดย์ก็ห่างกันถึงหนึ่งเดือนเต็ม
ผู้คนจะให้ของขวัญในวันวาเลนไทน์และจะได้รับของขวัญตอบแทนในวันวันไวท์เดย์ ซึ่งเป็นเวลาหนึ่งเดือนพอดี
แม้ว่าจะไม่ได้รับของขวัญคืนในท้ายที่สุด แต่ก็ไม่ใช่เรื่องยากที่คนอื่นจะจดจำได้
อีกอย่างมันไม่ใช่เรื่องน่าละอายใจด้วย
สำหรับคนที่คิดจะสารภาพรักต่อหน้าธารกำนัล คนเหล่านั้นก็คงได้แต่ขอให้คนพวกนั้นสิ้นใจตายตรงนั้น
ดาร์กมีความรู้สึกไม่ดีกับวันวาเลนไทน์มาโดยตลอด
ช็อกโกแลตและดอกกุหลาบคือของยอดนิยมที่มักให้กันเสมอ
แต่จะเลือกทางไหน มันก็เหนื่อยไปหมด
เส้นขนานของการรับและการให้เหมือนจะถูกทำให้ไขว้เกี่ยวกัน แต่ไม่ว่าอย่างไร สองเส้นทางนี้ก็ไม่มีวันบรรจบกันได้อยู่ดี
แต่ตั้งใจทำแบบนี้ ก็ดูมากเกินไปจริง ๆ!
…
น่าเสียดายที่ชีวิตล้วนแล้วแต่มีความจงใจ
ถ้าไม่สามารถแยกมันออกไปได้ ก็ทำได้แค่ประนีประนอม
จันทรุปราคายาวนานฉันใด หนทางก็ยาวนานฉันนั้น
เขาต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับมันให้ได้
วาเลนไทน์ปีนี้ เกรงว่าจะวุ่นวายเสียแล้ว
…
เด็กชายผมบลอนด์เดินเตร่ไปตามท้องถนนที่ประดับประดาไปด้วยริบบิ้นและของคู่รัก เขาซื้อวัตถุดิบต่าง ๆ อย่างช่ำชอง แล้วก็ได้รับกระดาษจดหมายกับการ์ดเล็ก ๆ มาเป็นของแถม
ก่อนถึงเวลาอาหารเย็น ดาร์กกลับมาที่หอพักพร้อมกับถุงใบใหญ่
ในขณะกินข้าวก็พักผ่อนไปในตัว
พอรู้สึกร่างกายหายเหนื่อย ดาร์กก็จิบน้ำแอปเปิ้ลยี่ห้อชัคคารุและเริ่มทำการทดลอง
การทดลองขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] อยู่ในขั้นตอนที่ค่อนข้างสมบูรณ์แล้ว
หลังจากผ่านไปหลายวัน เขาก็ได้รับข้อมูลเชิงลึกใหม่เกี่ยวกับรายละเอียดบางอย่าง
เริ่มการทดสอบใหม่ในเวลานี้จะสะดวกกว่า
คืนนี้ ดาร์กใช้เวลาเพียงครึ่งชั่วโมงขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] จนสำเร็จ แถมยังทำได้สำเร็จดีกว่าครั้งก่อน ๆ ด้วย
แต่หลังจากทำสิ่งนี้เสร็จแล้ว เขาก็ไม่เร่งตัวเองอีก แค่นั่งเปรียบเทียบกับข้อมูลการทดลองที่บันทึกไว้ก่อนหน้านี้ ก่อนจะพบความแตกต่างบางอย่าง เลยต้องแยกแยะส่วนที่เหมาะสมที่สุดออกจากส่วนนั้น และบันทึกมันใหม่
การบันทึกข้อมูลมีความสำคัญมากสำหรับการทดลองประเภทนี้ ซึ่งดาร์กต้องทำซ้ำหลายครั้งเพื่อเพิ่มศักยภาพของมัน
ในการทดลองครั้งต่อ ๆ มา เขาได้ชดเชยข้อบกพร่องที่เหลือและมองหาวิธีแก้ปัญหาที่ดีกว่านี้ โดยอาศัยหลักการพื้นฐานที่ว่าด้วยการรักษาส่วนที่เหมาะสมที่สุดเอาไว้
หากล้มเหลวให้ไตร่ตรองและแก้ไข
หากสำเร็จให้ควบคุมการดึงข้อมูลและดำเนินการเพิ่มศักยภาพต่อไป
โดยทั่วไปแล้ว ความคืบหน้าของการทดลองจะสูงขึ้น โดยระดับความสมบูรณ์ของงานชิ้นหนึ่งจะสูงกว่างานอีกชิ้นหนึ่ง
แม้ว่าคืนวันศุกร์จะไม่ได้สำเร็จดั่งใจหวัง
แต่เขายังมีวันเสาร์กับอาทิตย์อยู่
หากลงทุนด้วยทรัพยากรทางการเงิน วัตถุดิบ และพลังงาน อย่างไรก็ย่อมประสบความสำเร็จเสมอ!
…
แล้ววันหยุดสุดสัปดาห์นี้ของดาร์กก็หมดไปกับการวิจัย [การ์ดท่าไม้ตาย]
บ่ายวันอาทิตย์ ในที่สุดเขาก็สามารถขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] จนเกือบสมบูรณ์แบบได้
เหตุผลที่ก้าวหน้าอย่างรวดเร็วนั้นไม่ใช่ความแข็งแกร่งของดาร์ก แต่เป็นเพราะเขาเลือกวัตถุดิบหลักมาได้สมบูรณ์แบบมากต่างหาก
หญ้าวัวของดาร์กเรียกได้ว่าเป็นแม่ของ [อูชิ] ส่วนน้ำหญ้าวัวที่ถูก [ชัคคารุ] หมักก็เป็นหนึ่งในวัตถุดิบหลักที่ใช้ในการขัดเกลาอูชิ เพราะแบบนี้พวกมันจึงเข้ากันได้ดี
ในทางตรงกันข้าม แม้ว่าขนของสัตว์อสูรมายาจะเข้ากันได้ดีกับท่าไม้ตาย [แปลงกาย] ของมอนสเตอร์ร้อยแปด แต่ธรรมชาติของสัตว์อสูรมายานั้นเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา และอาจไม่บรรลุผลตามที่ต้องการได้
คืนนั้นหลังจากที่ดาร์กพัฒนา [ท่าไม้ตาย: การดื่มนม] สำเร็จแล้ว เขาก็ใส่การ์ดเวทมนตร์ [ท่าไม้ตาย: การดื่มนม] ทั้งหมดลงในกระเป๋านักเรียนใบเล็ก แล้วเด็กชายก็มองดูอูชิสะพายกระเป๋านักเรียนสีชมพูใบเล็กไว้ด้านหลังอย่างคาดหวัง!
“มอ มอ มอ~”
อูชิร้องอย่างตื่นเต้นสุด ๆ
ในช่วงสองวันที่ผ่านมา มันทำงานอย่างหนักและให้ความร่วมมือในการทดลอง ‘ท่าไม้ตาย: ดื่มนม’ จนในที่สุดมันก็ได้ผล
ด้วยการ์ดท่าไม้ตายในกระเป๋านักเรียนใบนี้ ให้เดินวนรอบปราสาทก็ยังได้!
ในที่สุดก็มีสปิริตอีกตัวของเขาที่สามารถออกไปข้างนอกได้แล้ว!
เพียงแค่หลังจากการเดินทางทุกครั้ง มันต้องกลับมาหาเจ้านายเพื่อเติมพลังเวทมนตร์
แน่นอนว่าดาร์กไม่ได้รู้สึกหนักใจกับเรื่องนี้ ไม่เพียงเท่านั้น เขายังสั่งเหรียญสลักตราประจำตระกูลของตระกูลเดม่อนไว้ด้วย เพื่อให้อูชิใส่ตรานี้ไว้ตอนออกไปข้างนอก!
ตามกฎของสถาบันเซนต์แมเรียนแล้ว สปิริตไม่มีข้อจำกัดในการเดินเล่นไปทั่ว ดังนั้นอย่างน้อยที่สุดจนกว่ากฎใหม่ของโรงเรียนจะออกมา อูชิยังคงสามารถขยับตัวไปมาได้ตามต้องการ
หากมันสวมเหรียญสลักตราประจำตระกูลของตระกูลเดม่อนไว้ ก็จะไม่มีอะไรมากีดขวางทางมันได้
สปิริตตัวอื่น ๆ มองกระเป๋านักเรียนใบเล็กกับตราสลักประจำตระกูลของอูชิด้วยสีหน้าอิจฉา
น่าเสียดายที่พวกมันไม่สามารถใช้ [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] ได้ ส่วนอีบุยที่มีสกิลการรักษาแบบเดียวกันก็ใช้ได้แค่ร่างแบล็คบุยเท่านั้น ซึ่งนั่นต้องวิวัฒนาการด้วย [ราคะ III จันทรา]
ดังนั้นหากพวกมันต้องการออกไป ‘เดินเล่น’ พวกมันก็พึ่งได้แค่อูชิเท่านั้น!
ดวงตากลมโตของนินิมกลอกวนไปมาเป็นวงล้อ เห็นได้ชัดว่ามันเริ่มสนใจการเดินเล่นนี้เช่นกัน
ส่วนแคทมอนก็เพ่งความสนใจไปยังหนังสือภาพ เพื่อบอกเป็นนัยว่ามันไม่ได้อิจฉาเลยสักนิด…
…
ดาร์กลูบแก้มของอูชิ จากนั้นก็กลับหันไปที่โต๊ะทดลองอย่างพึงพอใจ และเริ่มการทดลองสุดท้ายของวัน
เขากำลังจะเริ่มขัดเกลา [ท่าไม้ตาย : แปลงกาย]!
ขนของสัตว์อสูรมายาชิ้นสุดท้ายคือ วัตถุดิบชิ้นสุดท้ายสำหรับ [ท่าไม้ตาย : แปลงกาย]!
ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเต็มก่อนที่เขาจะเสร็จสิ้นการทดลองนี้
ผลการทดลองไม่ใช่ความล้มเหลว แต่เป็นไปตามคาด
กล่าวได้อย่างเดียวว่าความสมบูรณ์ของการ์ดท่าไม้ตายนี้ยังไม่เพียงพอ และผลของ [การแปลงกาย] ก็ยังไม่เหมาะด้วย
ดาร์กถอนหายใจเล็กน้อยหลังจากบันทึกข้อมูลเสร็จ
ผลของการขัดเกลา [การ์ดท่าไม้ตาย] นั้นไม่ง่ายนัก และเขายังคิดตื้นเขินเกินไป
หากต้องการเรียนรู้บางสิ่งจริง ๆ เกรงว่าจะไม่สามารถทำได้ผ่านการทดลองซ้ำ ๆ อย่างเดียว
การวิจัยเชิงทฤษฎีเองก็มีความสำคัญเช่นกัน
แต่ถ้าต้องการสร้างความแตกต่าง ในทางทฤษฎีก็ต้องอาศัยการสอนแบบทุ่มเทของศาสตราจารย์เคเซอร์
แต่ศาสตราจารย์เคเซอร์ไม่ได้ศึกษาศาสตร์นี้มาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ดังนั้น เว้นแต่จะอุทิศเวลาให้กับมัน เป็นการดีกว่าถ้าพักการวิจัยเกี่ยวกับ [การ์ดท่าไม้ตาย] ไว้ก่อน
ยิ่งไปกว่านั้น การตะกละเกินกว่าจะเคี้ยวไหวก็ไม่ใช่เรื่องดี มันยังมีหัวข้ออีกมากมายที่ดาร์กต้องศึกษาในขณะนี้ และมันไม่ง่ายเลยที่จะเพิ่มเข้าไปอีกหัวข้อหนึ่ง
เขาทำได้เพียงล่าถอยก่อนเท่านั้น
[1] หมาโสด (单身狗) เป็นคำสแลงจีน หมายถึงคนโสด