จอมมารแค่อยากเป็นคนดี [反派少爷只想过佛系生活] - บทที่ 309 การฝึกอบรมด้านมนุษยธรรมของดาร์ก เดม่อน (2)

บทที่ 309 การฝึกอบรมด้านมนุษยธรรมของดาร์ก เดม่อน (2)

เมื่อมีเป้าหมาย ทุกอย่างก็ราบรื่นขึ้น

เขาฝึกฝน [ศาสตร์แห่งจิตตั้งมั่น] ครึ่งชั่วโมงก่อนเข้านอน ในใจพลันรู้สึกว่าเด็ก ๆ ทุกตัวน่ารักมาก

พอตื่นขึ้นมาในวันใหม่ก็รู้สึกแจ่มใสสุด ๆ!

หลังจากออกกำลังกายตอนเช้าเสร็จ ดาร์กก็อาบน้ำแต่งตัว ก่อนจะมานั่งลงที่โต๊ะ ทานอาหารเช้าที่รุกกี้เดวิมอนนำมาให้ ขณะอ่าน ‘เดลี่เสจ’ ของวันนี้ไปด้วย

แม้ว่า ‘เดลี่เสจ’ จะมีปัญหาอยู่บ่อยครั้ง แต่ก็สามารถติดตามเหตุการณ์ปัจจุบันและทันต่อเหตุการณ์เสมอ นี่จึงเป็นหนึ่งในเหตุผลหลักที่ดาร์กยังไม่ยอมเลิกอ่านมันจนถึงตอนนี้

ตัวอย่างเช่น ‘เดลี่เสจ’ ของวันนี้ พาดหัวข่าวเป็นภาพของเขาที่ถือการ์ด [ฟิวชั่น] อยู่บนเวทีของผู้เข้าแข่งขัน!

โลกนี้ยังไม่มีกล้องถ่ายภาพ แต่มีเทคนิคการบันทึกภาพอยู่มากมาย นั่นรวมถึงมีเทคโนโลยีการผลิตภาพแบบไดนามิกพิเศษ*[1]ด้วย

ดาร์กในภาพกำลังเหลียวหลังหันกลับมา ภาพนี้ทำให้ดาร์กตัวจริงถึงกับมุมปากกระตุก แล้วเขาก็หัวเราะออกมา!

แต่จู่ ๆ ดาร์กก็เกิดอาการหนาวสั่นขึ้นมา

จากนั้นเมื่อเขาอ่านต่อไปก็พบว่านี่เป็นรายงานข่าวง่าย ๆ เกี่ยวกับการประลองของน้องใหม่ที่สถาบันเซนต์แมเรียน

ข้อมูลส่วนบุคคลที่มีการเปิดเผยอยู่แล้ว สามารถรายงานต่อสาธารณชนผ่านหนังสือพิมพ์ได้ โดยมีเจ้าหน้าที่ซึ่งบังคับใช้กฎหมายรับผิดชอบหน้าที่ดูแลตรงนี้

ดาร์กขมวดคิ้วอย่างช่วยไม่ได้

รายงานข่าวนี้รวบรวมข้อมูลของเด็กทั้งเจ็ดคนมาเผยแพร่

ในหมู่พวกเขาทั้งเจ็ดคน ดาร์กเป็นคนแรกที่ถูกข่าวหยิบยกขึ้นมาพูดถึง โดยเน้นตัวตนไปที่คำว่า ‘บุตรแห่งวัลคีรี’ และ ‘ผู้ชนะดาวเด่น’

ตามมาด้วยเวอร์เธอร์ ‘บุตรแห่งวีรบุรุษ’ ซึ่งมีคำว่า ‘พ่ายแพ้’ กำกับไว้

จากนั้นจึงซาร่า ‘บุตรสาวแห่งปราชญ์โบราณ’…

“ซาร่า สวาติเป็นบุตรสาวของปราชญ์โบราณงั้นเหรอ?”

ดาร์กประหลาดใจอย่างมากเมื่อเห็นข่าวนี้

ไม่ใช่ทุกคนที่จะชอบพูดถึงภูมิหลังของพวกเขา

เขาจึงไม่รู้ภูมิหลังของซาร่าจนกระทั่งอ่านหนังสือพิมพ์ฉบับนี้

“ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเธอถึงมีความรู้สำรองมากมายขนาดนั้น แม้แต่การ์ดลี้ลับก็สามารถขัดเกลาได้ด้วย”

หลังจากพึมพำกับตัวเองแล้ว ดาร์กก็อ่านลงมาข้างล่างต่อ

อันดับที่สี่คือไดแอนนาซึ่งมีป้ายกำกับว่า ‘หมีแห่งราชอาณาจักร’ และ ‘ไข่มุกในกำมือ’*[2]

คนที่ห้าคือโดรอน กับคำว่า ‘ตระกูลโดรอน’

อันดับที่หกคือจัสติน กับคำว่า ‘อัศวินกริฟฟอน’*[3]!

“กลุ่มอัศวินกริฟฟอน…”

จู่ ๆ ความคิดของดาร์กก็เปลี่ยนไป

ในบรรดาอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ทั้งห้าคนของอาณาจักร อัศวินกริฟฟอนคือหนึ่งในนั้น เผลอ ๆ จัสติน เวย์น ก็เป็นบุคคลที่มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน

แต่พอดาร์กตรวจสอบเขาอย่างละเอียดก็พบว่า ‘ภูมิหลัง’ ที่ว่านี้ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกันเลย

แน่นอนว่าจัสติน เวย์นมีส่วนเกี่ยวข้องกับกลุ่มอัศวินกริฟฟอน แต่นั่นเป็นเพียงเพราะพ่อของเขาคือหนึ่งในหัวหน้าทีม และไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น

คนสุดท้ายในรายงานข่าวคือ เอ็มม่า

หนังสือพิมพ์เชื่อมโยงเธอกับ ‘ปราชญ์ลับ’ เพื่อสร้างลูกเล่นข่าว

ไม่รู้ว่า ‘ปราชญ์ลับ’ เห็นแล้วจะมีความคิดเห็นอย่างไร?

“อืมม…”

“ถ้าตามนิยายผู้หญิง ปราชญ์ลับน่าจะเป็นหนุ่มหล่อที่มีหน้าอมตะ แต่อายุแก่หน่อย พอเห็นหนังสือพิมพ์ฉบับนี้โดยบังเอิญ นอกจากไม่โกรธแล้ว ยังรู้สึกสนใจในความสามารถและรับเธอเป็นลูกศิษย์ส่วนตัว…”

“ง่ำ!”

ดาร์กกัดไส้กรอกในปาก แล้วน้ำเกรวี่ก็ล้นออกมาพร้อมกับกลิ่นหอมเข้มข้นที่ลอยอบอวลอยู่ในปาก

…

หลังอาหารเช้า

ดาร์กเก็บข้าวของใส่กระเป๋านักเรียนแล้วเดินออกไป

ตั้งแต่ไปที่นั่นครั้งหนึ่งในวันคริสต์มาส ดาร์กก็จำได้อย่างชัดเจนแล้วว่าห้องพักของศาสตราจารย์เคเซอร์อยู่ที่ไหน

อาศัยคีย์การ์ดที่แคลร์ทิ้งไว้ให้ เด็กชายเดินไปตามทางโดยไร้ซึ่งอุปสรรค และไม่นานนักเขาก็มาถึงประตูหอพักของศาสตราจารย์เคเซอร์

แต่เมื่อยกมือขึ้นเคาะประตู ดาร์กก็ขมวดคิ้วสงสัยว่าเขาทำตัวสบายเกินไปหรือเปล่า?

‘ลืมไปเลยว่าตอนคริสต์มาส ฉันมาพร้อมกับของขวัญ…’

แต่รอบนี้มาตัวเปล่าเลย…

“ความรักและความซับซ้อนของมนุษย์!”

ดาร์กเคาะหน้าผากของเขาอย่างเหนื่อยหน่ายใจ

แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังคงเคาะประตูหอพักของศาสตราจารย์เคเซอร์อยู่ดี

ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!

“ใครเหรอ? ให้ฉันเดานะ คนที่จะมาหาฉัน ก็อบลินตัวเหม็นผู้เดียวดายในเวลานี้…”

“???”

เมื่อได้ยิน ‘เสียง’ มาจากหลังประตู ดาร์กก็ตกตะลึง แม้แต่มือที่เคาะก็แข็งค้างกลางอากาศ

“ศาสตราจารย์ครับ?” เขาเอ่ยขึ้นอย่างลังเล

แต่ศาสตราจารย์เคเซอร์ยังคงพึมพำกับตัวเองไม่หยุด “มันไม่มีทางเป็นลิลลี่น้อยหรอก จริงไหม? แต่จะเป็นใครไปได้อีกนอกจากลิลลี่น้อย? หรือจะเป็นนีนี่น้อยกันนะ เฮ้! ไม่สิ อาจจะเป็นแฮกส์ เป็นไปได้ไหมว่ามือเท้าเทียมเขาพังก่อนกำหนด หรือว่าเผลอทำตก เฮ้อ คนคนนี้ พอแก่ตัวมาก็ไร้ประโยชน์…”

แม้ว่าเสียงจะอยู่หลังประตู แต่ก็เบามากลงเรื่อย ๆ

ทว่าดาร์กก็ได้ยินอย่างชัดเจนอยู่ดี

คนที่พูดแบบนี้แน่นอนว่าคือ ศาสตราจารย์เคเซอร์ซึ่งมักจะทำตัวเปิดเผยอยู่เสมอ

ดาร์กสูดหายใจเข้าลึก และคิดว่าบางทีเขาอาจจะมาผิดเวลาก็ได้

“ทำไมเราไม่มาวันหลังนะ”

“เพราะอย่างไรแล้วก็ยังมีทางเลือกเป็นสกิล [ดื่มนม] อยู่”

“พรุ่งนี้ในคาบวิชาเวทมนตร์พื้นฐานก็ขัดเกลา [ท่าไม้ตาย: ดื่มนม] ไปก่อน!”

…

แกร็ก!

ช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ดาร์กกำลังคิดอยู่ ทันใดนั้น ประตูห้องพักตรงหน้าเขาก็เปิดออก แล้วศาสตราจารย์เคเซอร์ซึ่งอยู่ในชุดนอนสีน้ำเงินเข้มมีลายดาวประดับ พร้อมกับหมวกคลุมนอนก็ปรากฏตัวต่อหน้าดาร์ก

ศาสตราจารย์ก็อบลินที่มีผิวหนังเหี่ยวย่นบนใบหน้า เงยหน้าขึ้นมองเขา ทว่าดวงตาของเขาไม่ได้ดูสับสนอย่างที่คิด

“ปรากฏว่าเป็นเดม่อนน้อยนี่เอง! ทำไมเธอถึงได้มาหาฉันแต่เช้าล่ะ?”

แม้ภายนอกจะไม่ปรากฏชัด แต่ท่าทางของศาสตราจารย์เคเซอร์แตกต่างจากปกติอย่างเห็นได้ชัด

ดาร์กเหลือบมองเข้าไปในหอพักอย่างรวดเร็ว

การมองเห็นถูกจำกัดเพราะทางเข้าห้องที่แคบ แต่ดาร์กยังคงพอเห็นได้ว่าข้างในถูกตกแต่งอย่างเรียบร้อยและห้องของเขาก็ดูเป็นระเบียบมาก

แม้ว่าศาสตราจารย์เคเซอร์จะยังโสด แต่เขายังคงทำหน้าที่ดูแลบ้านได้เป็นอย่างดี

ไม่เห็นเหมือนกับภูตขี้เมาตนนั้นเลย

“อย่ามองแบบนั้น ฉันตื่นแล้ว ๆ”

ศาสตราจารย์เคเซอร์ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงความคิดของเขา และกล่าวคำเบา ๆ

ดาร์กไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพูดว่า “ศาสตราจารย์ครับ ผมมีเรื่องบางอย่างอยากปรึกษาครับ”

ศาสตราจารย์เคเซอร์ “งั้นเข้ามาก่อนสิ ถึงจะไม่ค่อยมีใครมาเยี่ยมฉัน แต่ฉันปล่อยให้เธออยู่ข้างนอกไม่ได้หรอก”

ดาร์กอยากจะบอกว่าคุณกำลังพูดส่งแขกชัด ๆ!

แต่เมื่อพิจารณาว่าทัศนคติของศาสตราจารย์เคเซอร์นั้นก็แปลกประหลาดอยู่แล้ว เขาจึงยับยั้งชั่งใจมากขึ้นเล็กน้อย

แน่นอนว่าขณะที่ศาสตราจารย์เคเซอร์เดินเข้ามาในห้อง

ดาร์กก็ได้เห็นขวดที่คุ้นเคยบนโต๊ะข้างใน มันเป็นขวดไวน์ภูต!

ไวน์ภูตขวดใหญ่ตอนนี้เหลือแค่ชั้นบาง ๆ

ดาร์กยังจำได้ว่าแค่สองแก้วเขาถึงกับล้มพับแล้ว แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าศาสตราจารย์เคเซอร์จะดื่มหมดขวดและยังคง ‘ตื่น’ อยู่!

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

นอกจากนี้ ใครเขาดื่มในตอนเช้ากัน?

ดาร์กมองไปรอบ ๆ และพบหนังสืออีกเล่มหนึ่งบนโต๊ะข้างเตียง ‘อัศวินเฒ่าแห่งชายแดน’ โดยมีที่คั่นหนังสืออยู่ที่หน้าหลังสุด

ดูเหมือนว่าศาสตราจารย์เคเซอร์จะปฏิบัติต่อของขวัญคริสต์มาสของเขาด้วยความกรุณายิ่ง

แต่สรุปแล้ว มันไม่เหมาะที่จะอยู่ที่นี่นาน ๆ

ได้ยินมาว่าบางคนเมาแต่ดูไม่เหมือนเมา ก็คือภายนอกพวกเขาดูเงียบขรึม แต่ภายในพวกเขาเมาไปแล้ว

ดาร์กตรงเข้าประเด็นทันที “ศาสตราจารย์ครับ ผมจะหาขนของสัตว์อสูรมายาได้ที่ไหนเหรอครับ?”

“กำลังหาขนของสัตว์อสูรมายาอยู่เหรอ? ง่ายมาก!”

ศาสตราจารย์เคเซอร์ชี้ไปที่ตู้ติดผนังอย่างไม่ตั้งใจ แล้วลำแสงเวทมนตร์ก็พุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา ลวดลายคาถาปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าของตู้แขวนผนัง จากนั้นก็ค่อย ๆ โผล่ออกมาจากตำแหน่งที่ประตูตู้ควรจะอยู่ มันดูเป็นประตูที่มีขนาดเล็กอยู่บ้าง

ประตูเวทมนตร์เปิดออกอัตโนมัติ ข้างในนั้นแตกต่างจากมิติเวทมนตร์ของตู้เสื้อผ้าอย่างสิ้นเชิง

ด้านในของมิติเวทมนตร์ถูกคั่นด้วยกริดที่หนาแน่นมากมาย

วัตถุดิบต่าง ๆ ถูกลดขนาดและนอนแน่นิ่งอยู่ในตะแกรง

ในหมู่พวกมัน มีฉลากของบรรจุภัณฑ์ซึ่งเขียนกำกับไว้ว่า ‘ขนของสัตว์อสูรมายา’ อยู่

ดวงตาของดาร์กเป็นประกายและเขาก็ถามทันทีว่า “คุณจะขายสิ่งนี้ยังไงเหรอครับ?”

ศาสตราจารย์เคเซอร์ยิ้มอย่างมีเลศนัย “ขนหนึ่งเส้นยาวแปดถึงสิบเซนติเมตร ราคาหนึ่งพันคะแนน”

เปลือกตาของดาร์กกระตุกแทบจะทันที

ทำไมขนของสัตว์อสูรมายาถึงมีราคาแพงมากขนาดนี้?

ตอนที่พวกเขาขัดเกลาสัตว์อสูรมายาครั้งแรก พวกเขาได้รับวัตถุดิบสองชุดฟรี ๆ ด้วยซ้ำ

หากล้มเหลวในภายหลัง ก็สามารถซื้อชุดวัตถุดิบการสร้างทั้งหมดได้ในราคาเพียงหนึ่งร้อยคะแนนต่อหนึ่งชุด!

ในเวลานั้นทุกคนได้ทำการต่อรองราคาครั้งใหญ่แล้ว!

ดาร์กประเมินคะแนนของเขาและพบว่าคะแนนที่ดูเหมือนจะมีมากเมื่อมองแวบแรก พลันเหลือน้อยมากแล้ว

เขาหายใจเข้าลึก ๆ แล้วถามว่า “มีส่วนลดสำหรับการซื้อสามเส้นไหมครับ? แบบพวกส่วนลดพิเศษอะไรทำนองนั้น”

ศาสตราจารย์เคเซอร์ยิ้ม “เดม่อนน้อย ถ้าอยากได้ก็ต้องจ่าย ไม่มีใครช่วยฟรี ๆ หรอก เธอไปถามนีนี่ก็ได้ว่ามันยากแค่ไหนกว่าจะได้ขนของสัตว์อสูรมายามา”

“ผมแค่เปรียบเทียบเฉย ๆ น่ะครับ”

ดาร์กจ่ายคะแนนแล้วรีบออกไปจากหอพักของศาสตราจารย์เคเซอร์

เขารู้สึกได้เลยว่าศาสตราจารย์กลายเป็นบุคคลอันตรายหลังจาก ‘ดื่ม’

ถ้าเป็นเขาในยามปกติจริง ๆ อย่าว่าแต่ส่วนลดเลย เขาน่าจะให้มันฟรีด้วยซ้ำ!

แต่โสเภณีผิวขาวทั้งหมดก็ใช่ว่าจะดีเหมือนกันซะหมด

ถึงอย่างไร ดาร์ก เดม่อนก็ยังเป็นนักเรียนที่มีระเบียบวินัย

[1] การบันทึกภาพแบบไดนามิก คือการบันทึกภาพวิดีโอแบบสวิงในวงกว้าง หรือที่เราเรียกว่า High Dynamic Range Video

[2] มุกในกำมือ เป็นสำนวนจีน แปลว่าผู้เป็นที่รัก

[3] กริฟฟินหรือกริฟฟอน คือ เป็นสัตว์ในตำนานที่มีหัวกับปีกเป็นนกอินทรี และลำตัวเป็นสิงห์