ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 77 การต่อสู้ยามค่ำคืน

เงาร่างพุ่งลงมาจากต้นไม้ ชายชุดดำกว่ายี่สิบคนล้อมหลิวอู๋เสียไว้ตรงกลาง

“เจ้าหนู จะยอมปลิดชีพตัวเองเสียดี ๆ หรือจะให้พวกข้าลงมือ!”

เหลยเทาสูญเสียความสามารถในการต่อสู้ไปแล้ว บาดแผลที่แขนขวาเพิ่งจะห้ามเลือดได้ หากต่อสู้โดยพลการ บาดแผลจะต้องแตกออกอย่างแน่นอน มือซ้ายถือดาบเตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมการต่อสู้ได้ทุกเมื่อ

“พวกเจ้าเป็นคนของซ่างกวนไฉ?” หลิวอู๋เสียถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา

พวกเขาสวมชุดสีดำปกปิดใบหน้า มองไม่เห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริง

“ใกล้ตายแล้วยังพูดมากอีก! รับความตายเสีย!” กลุ่มชายชุดดำเคลื่อนไหวพร้อมกัน ดาบยาวในมือปล่อยกระบี่พลังแข็งแกร่ง กวาดเข้าใส่

ดวงดาวพร่างพราว แสงจันทร์ส่องสว่าง แม้จะไม่สว่างเท่าเวลากลางวัน แต่ก็ไม่เป็นอุปสรรคต่อการมองเห็นของทุกคน

ระดับพลังชำระวิญญาณตั้งแต่ขั้นห้าถึงขั้นแปดไม่เท่ากัน รวมตัวกันเป็นกระแสเหล็กกล้า แม้จะเป็นยอดฝีมือระดับพลังชำระวิญญาณขั้นสูง เมื่อเผชิญหน้ากับพายุโหมกระหน่ำจากยี่สิบกว่าคน ก็ยากที่จะป้องกันได้อย่างมีประสิทธิภาพ

เหลยเทาถือดาบยาวในมือ เตรียมพร้อมที่จะเข้าร่วมการต่อสู้

“เจ้าคอยดูอยู่ข้าง ๆ ป้องกันไม่ให้มีใครหนีไปได้” หลิวอู๋เสียตวาดลั่น ให้เหลยเทาเฝ้าอยู่ที่เดิม

ร่างกายพุ่งทะยานเข้าไป กลายเป็นเงาพราย การโจมตีของยี่สิบสี่คน ล้วนแต่พลาดเป้าหมาย

“ตูม!”

บนพื้นปรากฏหลุมลึกขนาดใหญ่ ถูกกระบี่พลังฉีกกระชาก หินแตกกระจาย

อวิ๋นหลานกับหนานกงฉียังไม่ได้ลงมือ โอบล้อมปิดกั้นเส้นทางหลบหนีของปี้กงอวี่ หลังจากฆ่าหลิวอู๋เสียแล้ว พวกเขาจึงจะลงมือ

ทุกคนต่างตกตะลึง หลิวอู๋เสียหลบการโจมตีที่ร้ายแรงได้อย่างไร?

ภาพติดตาอันน่าขนลุกหายวับไปจากวงล้อม ปรากฏขึ้นนอกวงล้อม ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหลิวอู๋เสียทำได้อย่างไร

“แค่พวกขยะอย่างพวกเจ้า ก็อยากจะฆ่าข้าอย่างนั้นหรือ!” ดาบสั้นถูกชักออกมา กลายเป็นลำแสงวาบผ่าน ตัดลงมาจากกลางอากาศ

วิชาดาบเลือดรุ้งมีชื่อเสียงในด้านความลึกลับ ไม่มีท่าทางที่สวยงามมากนัก เรียบง่ายและตรงไปตรงมา ทุกการฟันเล็งไปที่จุดอ่อนของมนุษย์

เพลงเท้าเจ็ดดาราถูกงัดออกมาใช้ราวกับภูตพราย วูบวาบไปมาระหว่างยี่สิบสี่คน พวกเขายังไม่ทันตอบสนอง ดาบสั้นก็ทะลุร่างของพวกเขาไปแล้ว

เร็วเกินไป!

เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ!

ความเร็วระดับพลังชำระวิญญาณ นั้นไม่เท่ากับหนึ่งในหมื่นของหลิวอู๋เสียเพลงเท้าเจ็ดดารา บ่มเพาะจนถึงขั้นสุดยอดแล้ว

เมื่อผสานกับม่านตาภูต การเคลื่อนไหวทุกอย่างของพวกเขา ในสายตาของหลิวอู๋เสียแล้วช้าลงหลายเท่า

“แย่ล่ะ!” ชายชุดดำที่เป็นผู้นำร้องเสียงแหลม สัมผัสได้ถึงลางร้าย

การโจมตีของพวกเขาทั้งหมดพลาดเป้าหมาย แต่กลับเป็นดาบสั้นของหลิวอู๋เสียที่ทำให้พวกเขาขนลุก

“ตาย!” พลังปราณราวกับรุ้งเจ็ดสี จิตสังหารอันน่าสะพรึงกลัว ฉีกกระชากอากาศ กวาดไปทั่วถนนหลวง

ชายชุดดำเหล่านี้ ยังไม่รู้ว่าหลิวอู๋เสียเข้าใจจิตสังหาร เมื่อปรากฏขึ้น ทุกคนก็ตัวสั่นราวกับถูกแกลบ ร่างกายถูกจิตสังหารตรึงไว้

“ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ…”

เลือดพุ่งออกมา กลายเป็นกระแสลมปราณอันไร้ขอบเขต ตัดต้นไม้ข้างทางจนแตกเป็นเสี่ยง ๆ

ร่างกายของมนุษย์ ยิ่งไม่สามารถต้านทานการกัดกร่อนของจิตสังหารได้ ศีรษะสีแดงสด ใบแล้วใบเล่า ระเบิดกลางอากาศ ร่างกายของพวกเขากลายเป็นหนังมนุษย์ในทันที แก่นแท้ในร่างกายถูกหลิวอู๋เสียกลืนกินทั้งหมด

ปะทะกันครั้งเดียว ชายชุดดำหายไปสิบคน!

หยุดนิ่ง!

รอบข้างตกอยู่ในความเงียบ ชายชุดดำที่เหลืออีกสิบสี่คน ยืนนิ่งอยู่กับที่ ทำอะไรไม่ถูก

อวิ๋นหลานและหนานกงฉีต่างมองหน้ากัน ในแววตาของพวกเขามีความตกตะลึงอย่างมาก

พวกเขารู้มานานแล้วว่าหลิวอู๋เสียสามารถท้าทายข้ามขั้นได้ และสามารถสังหารผู้ที่อยู่ในขั้นสั่งสมฟ้าขั้นห้าได้ในการโจมตีเพียงครั้งเดียว

แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่าเขาจะสามารถข้ามขั้นได้มากขนาดนี้ สังหารผู้ที่อยู่ในระดับพลังชำระวิญญาณได้ง่ายดายราวกับผักปลา

“ลงมือพร้อมกัน สังหารปี้กงอวี่ก่อน จากนั้นค่อยฆ่าไอ้สารเลวนี่” อวิ๋นหลานคำรามอย่างโกรธเกรี้ยว ไม่อยากรออีกต่อไปแล้ว

ชักอาวุธออกมา พุ่งเข้าใส่ ปลดปล่อยพลังชำระไขกระดูกอันน่าสะพรึงกลัว กดข่มปี้กงอวี่

“อู๋เสีย หาโอกาสหนีไปเสีย อย่าได้สนใจข้า!” ปี้กงอวี่คำราม บอกให้หลิวอู๋เสียหาโอกาสหนีไป ไม่ต้องสนใจพวกเขา

หลิวอู๋เสียรู้สึกซาบซึ้งใจเล็กน้อย จากความสัมพันธ์แบบต่างฝ่ายต่างได้ประโยชน์ในตอนแรก ตอนนี้พวกเขากลายเป็นเพื่อนกันแล้ว เขาจะทิ้งพวกเขาและจากไปคนเดียวได้อย่างไร

หลังจากผ่านเรื่องราวต่าง ๆ ในเมืองฉาน ปี้กงอวี่ก็ถือว่าหลิวอู๋เสียเป็นเพื่อน ไม่ใช่แค่คนที่ใช้ประโยชน์ได้อีกต่อไป หลิวอู๋เสียสัมผัสได้ถึงเรื่องนี้มานานแล้ว

“วันนี้พวกเจ้าหนีไปไม่ได้แม้แต่คนเดียว!” อวิ๋นหลานเร่งความเร็วในการโจมตี ปลดปล่อยพลังชำระไขกระดูกอันกว้างใหญ่ไพศาล พุ่งเข้าใส่ทุกทิศทาง ปี้กงอวี่ต้องต่อสู้กับคนสองคน โอกาสชนะมีน้อยมาก

ชายชุดดำสิบสี่คนที่เหลือขยับตัวกะทันหัน พวกเขาก้าวเท้าอย่างแปลกประหลาด ราวกับว่าพวกเขาเข้าใจวิถีแห่งค่ายกล

“ตั้งค่ายกล!” ชายชุดดำที่เป็นผู้นำคำรามเสียงต่ำ

ในพริบตา พวกเขาก็จัดรูปแบบค่ายกลที่ไม่รู้จักขึ้นมา

หลิวอู๋เสียเผยรอยยิ้มเยาะเย้ยที่มุมปาก “ค่ายกลขยะแบบนี้ ยังกล้าเอามาจำอวดอีก” เขาก้าวเท้าไปข้างหน้า เคลื่อนไหวอย่างอิสระในค่ายกล

ฉากนี้ทำให้ชายชุดดำทั้งสิบสี่คนตกตะลึง

บุคคลผู้นี้ไม่เพียงแต่มีพรสวรรค์ด้านศิลปะการต่อสู้ที่น่าทึ่งเท่านั้น แต่พรสวรรค์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุของเขายังเหนือกว่ารุ่นก่อน ๆ อีกด้วย พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะเข้าใจวิถีแห่งค่ายกลมากขนาดนี้

โลกนี้ไม่มีมนุษย์ที่สมบูรณ์แบบ

“ให้พวกเจ้าได้เห็นกัน ว่าสิ่งใดที่เรียกว่าวิถีแห่งค่ายกลที่แท้จริง!” ร่างกายพลิ้วไหวราวกับผีเสื้อหลากสี ยากจะคาดเดาว่าก้าวต่อไปจะปรากฏ ณ ที่ใด เสียงของหลิวอู๋เสียดังแว่วมาจากรอบทิศ

ดาบสั้นในมือแปรเปลี่ยนเป็นแสงหิมะยามตะวันร่วงโรย พุ่งเฉียดพื้น พจุดอ่อนของ ค่ายกล ที่นักฆ่าชุดดำสิบสี่คนตั้งขึ้นนั้นอยู่ที่ขาของพวกมัน

ผู้อื่นไม่อาจล่วงรู้ แต่หลิวอู๋เสียกลับมองทะลุได้เพียงชั่วพริบตา

“ฉัวะ!”

ขาของนักฆ่าชุดดำสองคนที่อยู่ทางขวาขาดสะบั้นพร้อมกัน กลายเป็นร่างกายท่อนบน นอนร้องครวญครางอยู่บนพื้น

“เร็วมาก!” ดวงตาของหัวหน้านักฆ่าชุดดำฉายแววหวาดกลัว ก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าว

พวกมันหวาดกลัว ดาบในมือของหลิวอู๋เสียทำให้พวกมันหวาดผวา รังสีเยือกเย็นที่แผ่ออกมา เพียงพอที่จะทะลุทะลวงจิตใจของพวกมัน

ใบหน้าเฉยเมย เดินตรงไปยังนักฆ่าชุดดำที่เหลืออีกสิบสองคน

การต่อสู้ในระยะไกลได้เข้าสู่ช่วงดุเดือด ปี้กงอวี่ก้าวถอยหลังไปเรื่อย ๆ จนเข้าไปในป่าทึบ

ต้องรบให้เด็ดขาด!

ร่างกายพุ่งทะยานไปข้างหน้า เปลี่ยนจากถอยเป็นรุกฉวยโอกาสที่นักฆ่าชุดดำยังไม่ทันได้สติ รีบลงมือก่อน

“พวกเรารีบไปรายงานเรื่องนี้ให้ประมุขหอทราบ!” หัวหน้านักฆ่าชุดดำออกคำสั่ง เรียกให้สหายมุ่งหน้าไปยังป่าทึบในระยะไกล

เห็นได้ชัดว่าพวกมันกับอวิ๋นหลานไม่ได้ร่วมมือกัน ในช่วงเวลาสำคัญ พวกมันเลือกที่จะหลบหนี

แล้วประมุขหอที่พวกมันพูดถึงคือใคร?

“คิดหนีหรือ?”หลิวอู๋เสียหัวเราะเบา ๆ “ข้าอนุญาตแล้วหรือ!”

พลันปรากฏกายต่อหน้านักฆ่าชุดดำอย่างรวดเร็ว ขวางทางพวกมันไว้

ดาบสั้นถูกสะบัดขึ้น จิตสังหารแผ่ซ่าน พลังดาบอันน่าสะพรึงกลัวก่อรูปเป็นม่านแสงปกคลุมลงมา กักขังนักฆ่าที่เหลืออีกสิบสองคนไว้กับที่ ไม่สามารถขยับเขยื้อนได้

พลังอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ พลังปราณระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นสี่ ช่างรุนแรงกว่าะดับพลังชำระวิญญาณขั้นสูงเสียอีก

ต้นอ่อนลึกลับในตันเถียนไท่หวง ปลดปล่อยพลังปราณธาตุไม้ที่น่ากลัวออกมา หลอมรวมเข้ากับแขนของหลิวอู๋เสียพลังปราณเกิดการเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ กลายเป็นกิ่งหลิว กวาดเข้าใส่ชายชุดดำทั้งหมด

“สู้!” ชายชุดดำสิบสองคน ตัดสินใจแล้ว ต้องตายไปพร้อมกับ หลิวอู๋เสีย

“พวกลิ่วล้อกระจอก!” ไม่รอให้พวกมันเข้ามา ดาบที่น่ากลัวก็ก่อตัวเป็นม่านฟ้า ปราบปรามชายชุดดำสิบสองคนจนขยับไม่ได้

เบื้องหน้าพลังที่ไร้เทียมทาน ขอบเขตที่เรียกว่า ไร้ค่า

“”ตูม!””

เสียงระเบิดดังขึ้นติดต่อกันกลางอากาศ ร่างกายของชายชุดดำระเบิดทีละคน เลือดเนื้อกระจายไปทั่ว

เหลยเทานั่งอยู่ไม่ไกลนัก เห็นเหตุการณ์ทั้งหมดนี้ชัดเจน ดวงตาเต็มไปด้วยความตกตะลึง

เขาตกตะลึงกับวิธีการสังหารของหลิวอู๋เสียจนไม่สามารถบรรยายความรู้สึกในขณะนี้ได้

ร่างกายที่แข็งแรงราวกับเสือดาว ร่างกายพุ่งลงมาจากอากาศ โบกดาบสามครั้งติดต่อกัน ก่อเป็นรูปกากบาท ชายชุดดำห้าคนสุดท้าย ล้มลงในทะเลเลือด กลายเป็นหนังมนุษย์

“จบแล้วหรือ?” เหลยเทาขยี้ตา

เขาคิดว่าจะต้องผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือด แม้หลิวอู๋เสียจะชนะ ก็คงชนะแบบเฉียดฉิว

แต่ความจริงไม่ได้เป็นเช่นนั้น การสังหารหมู่ข้างเดียว ชายชุดดำยี่สิบสี่คน ยังไม่ทันได้ลงมือจริง ก็ถูกสังหารจนหมดสิ้น

หลิวอู๋เสียสาวเท้าเข้าไปในป่าทึบ ดาบสั้นฟันลงอย่างแรง

ทั้งสามคนกำลังยันกันอยู่ ดาบที่พุ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน ทำให้อวิ๋นหลานถอนพลังกลับไปด้านข้าง รังสีดาบอันข่มขวัญทำให้เขาหายใจแทบไม่ออก

การต่อสู้หยุดลงกะทันหัน ทั้งสี่คนยืนอยู่ในพื้นที่สี่ส่วน มองหน้ากัน

“เจ้า… เจ้าฆ่าพวกมันได้อย่างไร?” หนานกงฉีชี้ไปที่หลิวอู๋เสีย พูดจาวกไปวนมา

ยอดฝีมือระดับพลังชำระวิญญาณทั้งยี่สิบสี่คน ถูกหลิวอู๋เสียฆ่าตายทั้งหมดภายในเวลาไม่กี่นาที

ปี้กงอวี่เหลือบมองหลิวอู๋เสีย แววตาฉายแวบหนึ่งของความประหลาดใจและตกตะลึง

ทุกคนต่างประเมินความแข็งแกร่งของหลิวอู๋เสียต่ำไป การท้าทายข้ามขั้นนั้นยากยิ่งกว่าขึ้นสวรรค์

“มีปัญหาอะไรหรือ?” มุมปากยกยิ้มเยาะหยันจาง ๆ

อวิ๋นหลานโกรธจนกัดฟันกรอด ชี้กระบี่ยาวในมือไปที่หลิวอู๋เสีย “พี่หนานกง ท่านช่วยยื้อปี้กงอวี่ไว้ ข้าจะฆ่ามันเอง”

พูดจบ ร่างก็พุ่งทะยานขึ้นไป บุกตรงไปยังหลิวอู๋เสีย เพื่อล้างแค้นให้เซียวหมิงอี้ด้วยมือของตัวเอง

“ได้!” หนานกงฉีพุ่งเข้าหาปี้กงอวี่ การต่อสู้ปะทุขึ้นอีกครั้ง

“อู๋เสีย ระวังตัวด้วย!” ปี้กงอวี่ถูกหนานกงฉีล้อมไว้แน่นหนา ไม่อาจเข้าใกล้หลิวอู๋เสียได้

“ระดับพลังชำระไขกระดูกอย่างนั้นหรือ?” มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

กระบี่ของอวิ๋นหลานพุ่งเข้าใส่ วิชากระบี่ที่แปลกประหลาดและคาดเดาได้ยาก บีบให้หลิวอู๋เสียต้องวุ่นวายอยู่บ้าง

การรับมือกับระดับพลังชำระวิญญาณ เขาสามารถฆ่าได้ในการฟันเพียงครั้งเดียว แต่ระดับพลังชำระไขกระดูกนั้น กระดูกถูกหลอมด้วยปราณแท้จริง ทุกการเคลื่อนไหวราวกับเสียงฟ้าร้องคำราม พลังที่เกิดจากปราณแท้จริงนั้น ราวกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้

จนถึงตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่หลิวอู๋เสียได้ต่อสู้กับระดับพลังชำระไขกระดูก เขาต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง

ปรับตัว!

เขายังต้องการเวลาอีกสักพักในการปรับตัวให้เข้ากับจังหวะของระดับพลังชำระไขกระดูก จึงจะหาจุดอ่อนของอีกฝ่ายได้

ทะเลวิญญาณสีทองคลื่นลมปั่นป่วน พลังปราณสีทองที่น่าสะพรึงกลัวกำลังปั่นป่วน ทุกการเคลื่อนไหวของอวิ๋นหลาน หลิวอู๋เสียจดจำไว้ในใจ ในชั่วพริบตา เขาออกกระบี่ไปยี่สิบเจ็ดครั้ง

เมื่อถึงกระบวนท่ากระบี่ที่ยิบแปด กระบี่ของอวิ๋นหลานก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน กลับสู่กระบี่แบบดั้งเดิม กระบี่ชุดนี้มีทั้งหมด ยี่สิบเจ็ด กระบวนท่า ต่อเนื่องไม่สิ้นสุด

ทุกคนล้วนมีวิทยายุทธ์เฉพาะตัว หลิวอู๋เสียเองก็เช่นกัน ขอเพียงหาจุดอ่อนของวิทยายุทธ์ ก็สามารถทำลายมันได้

กระบี่ยี่สิบเจ็ดกระบวนท่าปรากฏขึ้นในใจของหลิวอู๋เสีย

วิชาม่านตาภูตถูกใช้งาน กระบวนท่าทุกรูปแบบ ถูกจำลองซ้ำแล้วซ้ำเล่าในทะเลวิญญาณสีทอง ภายในเวลาไม่กี่ลมหายใจ กระบี่ยี่สิบเจ็ดกระบวนท่าก็ปรากฏจุดบกพร่องร้ายแรงถึง แปด จุด

“วิชาม่านตาภูต สามารถมองเห็นข้อบกพร่องของกระบวนท่าได้ ช่างน่าอัศจรรย์ยิ่งนัก!”

หลบไปด้านข้างเลี่ยงกระบี่หนึ่ง หลิวอู๋เสียกระโดดขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่อวิ๋นหลานไล่ตามมาติด ๆ ทั้งสองยังคงต่อสู้กันบนต้นไม้ใหญ่ ลำต้นที่หนาเท่าแขน ถูกฉีกออกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยด้วยกระบี่ กลายเป็นขี้เลื่อยจำนวนนับไม่ถ้วน

“เจ้าหนู ข้าจะดูว่าเจ้าจะหลบได้นานแค่ไหน!” อวิ๋นหลานฆ่าฟันอย่างโหดเหี้ยม

หลิวอู๋เสียอาศัยเพลงเท้าเจ็ดดาราหลบเลี่ยงได้อย่างง่ายดาย ทำให้อวิ๋นหลานโกรธจนร้องลั่น

– โปรดติดตามตอนต่อไป –