ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 36 พลังของม่านตาภูต

ปลายดาบกำลังหยาดหยดเลือด

“ติ๋ง!”

เสียงสูดปากดังทำลายความเงียบ ในดวงตาของทุกคนเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

พละกำลังของชายชุดสีดำที่ต่ำที่สุดคือระดับพลังกำเนิดฟ้า ทัพศิลาทลายไม่เก็บพวกขยะไว้ กลุ่มคนชั้นยอดเช่นนี้ แต่ไรมาก็ไร้เทียมทาน ไม่เคยมีคู่ปรับมาก่อน

วันนี้!

การเคลื่อนไหวของหลิวอู๋เสียให้บทเรียนแก่พวกเขาว่าระดับพลังกำเนิดฟ้าหาใช่จะไร้เทียมทาน มือกุมหน้าไม้สีดำอยู่แล้วอย่างไร เขาเห็นวิถีศรทุกดอกผ่านม่านตาภูตได้อย่างง่ายดาย

หน้าอกผู้ดูแลชีกระเพื่อมอย่างรุนแรง ลูกตาแทบถลน ขยี้ตำซ้ำแล้วซ้ำเล่า ศพบนพื้นกำลังบอกเขาว่าทุกอย่างนี้ล้วนเป็นเรื่องจริง

ผู้คุ้มกันตระกูลสวีกุมดาบในมือแน่น หยาดเหงื่อซึมผ่านเสื้อผ้าพวกเขาโดยไม่ทันได้รู้ตัว ลมสดชื่นพันผ่านทำเอาตัวสั่นด้วยไอหนาว

“ดี ดีนัก เดิมทีฆ่าสวะผู้หนึ่งข้ายังรังเกียจว่าจะทำมือตนเปื้อน ข้าจะทำให้เจ้าอยู่ไม่สู้ตาย ซ้ำยังจะทำให้ตระกูลสวีของพวกเจ้า่ฝังรวมกันทั้งหมด”

สูญเสียทหารทัพศิลาทลายไปนับสิบคนกลับไปก็ไร้คำอธิบาย ฆ่าหลิวอู๋เสียแล้วยังไม่พอให้ระบายไฟโทสะต้องให้ตระกูลสวีร่วมฝังไปด้วยกันถึงจะพอ

แววตาผู้บัญชาการชุดสีดำเผยสีแดงก่ำดันดุร้าย จิตสังหารกดดันแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ พลังเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง ระดับพลังชำระวิญญาณขั้นสาม ในหมู่ทัพศิลาทลายอย่างมากก็เป็นหัวหน้ากองพันผู้หนึ่ง

“ท่านเขย ท่านรีบหนีเถอะ พวกเราจะถ่วงพวกมันไว้เอง”

ผู้ดูแลชีพลันคำรามออกมาคำหนึ่ง ดาบยาวในมือเตรียมพุ่งออกมา ขวางผู้บัญชาการชุดสีดำให้หลิวอู๋เสียหลบหนีไป

“วันนี้พวกเจ้าทุกตัวล้วนต้องตาย ใครก็หนีไม่พ้น ฆ่าพวกมันให้สิ้น!”

เมื่อผู้บัญชาการชุดสีดำออกคำสั่ง ทหารที่เหลืออีกสี่สิบนายก็พุ่งเข้ามา พลังกำเนิดฟ้าแผ่ปกคลุมไปทั่ว ราวกับกรงขังอันใหญ่โต ม้าทั้งสองตัวส่งเสียงร้องโหยหวน กระชากเชือกขาดออกจากกัน แล้ววิ่งออกไปนอกหุบเขาผีเสื้อ ไม่สามารถทนแรงกดดันจากพลังสังหารได้

“ผู้ดูแลชี เจ้าปกป้องผู้คุ้มกันทุกคน ส่วนพวกนี้ข้าจัดการเอง!”

หลิวอู๋เสียพูดจบ ก็แปลงร่างเป็นดาวหาง หายตัวไปจากจุดเดิม บุกเข้าไปในฝูงชน ดาบสั้นพุ่งเข้าใส่ราวกับเขากวาง ไม่มีร่องรอยใด ๆ ให้ตามได้

พลังดาบเหมือนสายรุ้ง กระชากเศษหินบนพื้นขึ้นมา ก่อตัวเป็นพายุหมุน ลมพัดแรง หินพุ่งเข้าใส่หน้าผาทั้งสองข้าง ทำให้เกิดเสียงดังป๊อก ๆ

ผู้ดูแลชีชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจทันที เรียกพลังกำเนิดฟ้าออกมา ยืนเคียงข้างผู้คุ้มกันสิบห้าคน เตรียมพร้อมรับมือศัตรู

ผู้บัญชาการชุดสีดำไม่ขยับ ยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ขมวดคิ้วแน่นขึ้นเรื่อย ๆ

ขวับ ขวับ ขวับ!

เลือดพุ่งกระฉูด แต่ละดาบล้วนสมบูรณ์แบบ ไม่มีจุดอ่อนใด ๆ ให้จับได้ เหล่าคนชุดสีดำล้มลงทีละคน ก่อนที่พวกเขาจะสิ้นใจ ดวงตาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

ให้ความรู้สึกเหมือนกับว่าพวกเขาชนดาบสั้นของหลิวอู๋เสียเอง ไม่ใช่ถูกฆ่า ราวกับแมลงเม่าบินเข้ากองไฟ

ผู้คุ้มกันตระกูลสวีตัวสั่นเทา พวกเขาไม่ได้กลัวคนชุดสีดำ แต่กลัวพลังที่ระเบิดออกมาจากหลิวอู๋เสีย ที่ทำให้พวกเขารู้สึกหนาวเหน็บอย่างถึงใจ พลังนี้เหนือกว่าคนธรรมดามาก เทพเท่านั้นที่จะทำได้

ความตายยังคงดำเนินต่อไป ใบดาบแทงทะลุร่างของพวกเขา พลังดูดกลืนอันทรงพลังจากติ่งเทพสูบกลืนสวรรค์ในตันเถียนไหลออกมา ผ่านดาบยาว ร่างของชายชุดสีดำคนนั้นพลันกลายเป็นถุงหนังว่างเปล่า แก่นแท้ในร่างกายหายไปทั้งหมด

จากนั้น!

ติ่งเทพสูบกลืนสวรรค์หลั่งหยดน้ำหนึ่งออกมา ไหลเข้าสู่ตันเถียน พลังที่รุนแรงระเบิดออก

“พลังดูดกลืนกลืนกินสิ่งของต่าง ๆ ได้ ไม่น่าเชื่อว่าฆ่าคนก็ได้มาด้วย”

หลิวอู๋เสียเผยแววตาบ้าคลั่งออกมา ฆ่าคนเหล่านี้จนหมด สะสมของเหลวให้เพียงพอ น่าจะทะลุถึงระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นสามได้!

ฉากนี้สร้างความตระหนกให้กับทุกคนในที่นั้น รวมถึงผู้บัญชาการชุดสีดำด้วย มีเพียงปีศาจเท่านั้นที่ดูดกินเลือดเนื้อมนุษย์

“ท่านเขย… ท่านเขยเขาเป็นมนุษย์หรือปีศาจกันแน่…”

เหล่าผู้คุ้มกันเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก มีเพียงปีศาจเท่านั้นที่กินคนได้ วิธีการของหลิวอู๋เสียก็คล้ายกับการกินคนเช่นกัน เมื่อครู่นี้ยังเป็นคนมีชีวิตอยู่ แต่ตอนนี้กลายเป็นหนังคนไปแล้ว น่ากลัวมาก

“อย่าพูดเหลวไหล แน่นอนว่าท่านเขยเป็นคน”

ผู้ดูแลชีตีเขาที่แก้ม คนตัวเป็น ๆ ตัวเบ้อเร้อ หากเป็นเผ่าปีศาจ มองครู่เดียวก็รู้แล้ว

การฆ่ายังคงดำเนินต่อไป หมุนตัวหนึ่งรอบ หายตัวไปจากจุดเดิม เพลงเท้าเจ็ดดารา ปรากฏร่างสามร่างบนพื้นที่ โจมตีสามตำแหน่งพร้อมกัน ต้องใช้ความเร็วสูงสุดถึงจะทำได้ขนาดนี้

ผู้บัญชาการชุดสีดำอาศัยพลังชำระวิญญาณในที่สุดก็ขยับมือใหญ่มือหนึ่งพุ่งตรงไปที่คอหลิวอู๋เสียด้วยความเร็วสูง บดขยี้อย่างรุนแรง

คนชุดสีดำสี่สิบคน เหลืออยู่ไม่มากนัก เพียงสามลมหายใจรวยริน ฆ่าไปราวสามสิบคน เหลืออีกไม่กี่คนที่กัดฟันสู้

“ไอ้หนู ข้าจะบดขยี้กระดูกเจ้าให้แหลกละเอียด ทุกคนในตระกูลสวีต้องตาย ผู้ชายฆ่าทิ้ง ผู้หญิงส่งไปโรงชำเรา”

พูดออกมาอย่างเคียดแค้น ผู้บัญชาการชุดสีดำโกรธถึงที่สุด

เมื่อพูดจบ หลิวอู๋เสียก็หยุดการเคลื่อนไหวทันที ดวงตาของเขาไม่มีอารมณ์ใด ๆ เลย “เจ้าทำให้ข้าโกรธแล้ว ข้าจะทำให้เจ้ารู้ว่าอะไรที่เรียกว่าอยู่ไม่สู้ตาย”

มังกรมีเกล็ดย้อน ใครแตะเข้าต้องตาย!

หลิวอู๋เสียก็เหมือนกัน ตระกูลสวีเลี้ยงดูเขามาจนโต เปรียบเสมือนบ้านหลังที่สองของเขา พ่อตาก็รักเขาเหมือนลูกแท้ ๆ บุญคุณนี้เขาจดจำไว้ในใจเสมอ

คำพูดของผู้บัญชาการชุดสีดำ ทำให้ร่างของหลิวอู๋เสียแผ่กระจายพลังสังหารโหดเหี้ยมออกมาทั่วร่างราวกับเทพเจ้าแห่งการสังหาร

เขาละทิ้งการฆ่าคนชุดสีดำที่เหลือ แปลงร่างเป็นเงาพุ่งเข้าใส่ผู้บัญชาการชุดสีดำ

ดาบสั้นฟันลงกลางอากาศ ปราศจากรูปแบบกระบวนท่าใด ๆ เรียบง่าย ตรงไปตรงมา แต่กลับมีพลังมหาศาลจนทำให้ผู้บัญชาการชุดสีดำเปลี่ยนสีหน้า

มือทั้งสองข้างเข้าใกล้กันมากขึ้น ระยะห่างระหว่างทั้งสองคนห่างกันไม่ถึงสิบเมตร ทันใดนั้น

“ฉับ!”

ดาบสั้นของหลิวอู๋เสียถูกมือของผู้บัญชาการชุดสีดำปัดออกไป ทำให้เกิดคลื่นกระเพื่อมขึ้นกลางอากาศ แผ่กระจายไปทั่วทุกทิศทาง เกวียนขนของทั้งสองข้างเกือบจะพลิกคว่ำ

เท้าทั้งสองข้างติดกับพื้น กระโดดถอยหลังไปสิบเมตร กว่าจะยืนนิ่งได้

ตาของผู้บัญชาการชุดสีดำหรี่ลง ก่อนหน้านี้เขาเพียงใช้เจ็ดส่วนพลังเท่านั้น ก็เพียงพอที่จะฆ่าคนที่มีพลังถึงขั้นสูงสุดของระดับพลังกำเนิดฟ้าแล้ว

หลิวอู๋เสียสะบัดแขน มุมปากปรากฏรอยยิ้มร้ายกาจ พลังชำระวิญญาณขั้นสาม เขาไม่แม้แต่จะชายตาแล

ทั้งสองยืนประจันหน้ากัน เห็นความกล้าหาญไร้ขีดจำกัดในดวงตาของกันและกัน

“เจ้าทำให้ข้าประหลาดใจจริง ๆ ไอ้หนูระดับพลังกำเนิดฟ้าขั้นสอง พลังเทียบเท่าพลังชำระวิญญาณได้อย่างไร?”

ผู้บัญชาการชุดสีดำสูดหายใจเข้าลึก ๆ ระงับความโกรธในใจ สถานการณ์มาถึงขั้นนี้มิอาจยอมแพ้ได้

การต่อสู้ข้ามขั้นไม่ใช่เรื่องแปลก ฝึกฝนวิชาที่แข็งแกร่ง เรียนรู้ทักษะการต่อสู้ที่สูงส่งก็สามารถทำได้

ข้ามขั้นข้ามระดับพลังใหญ่ ๆ นั้นยากกว่าเล็กน้อย ข้ามหนึ่งหรือสองขั้นก็เพียงพอที่จะพลิกฟ้าพลิกแผ่นดิน

หลิวอู๋เสียทำได้อย่างไร?

ไม่มีใครรู้ รวมถึงผู้คุ้มกันตระกูลสวีด้วย ในความคิดของพวกเขา หลิวอู๋เสียเป็นสวะ หนุ่มเจ้าสำราญ ตัวล้างตัวผลาญ

คนแบบนี้หากเป็นสวะ พวกเขาก็ไม่ใช่แม้แต่สวะ

“กบในกะลาจะรู้เรื่องพระจันทร์บนฟ้าได้อย่างไร!”

หลิวอู๋เสียยิ้มเยาะอย่างดูถูก เท้าของเขาระเบิดแรงกระแทกอันทรงพลังออกมา ร่างกายของเขาพุ่งกระเด็นขึ้น แนบติดกับพื้น ก่อร่างเป็นพายุ ดาบสั้นในมือของเขาส่งเสียงดังสนั่น ปรากฏขึ้นในระยะสามเมตรจากผู้บัญชาการชุดสีดำ

“เพียงจับตัวเจ้าไว้ ข้าจะได้คำตอบที่ต้องการจากปากเจ้า!”

ผู้บัญชาการชุดสีดำกางนิ้วทั้งห้าออก แผ่ลมปราณเย็นยะเยือก ฝึกฝนวิชาฝ่ามืออันทรงพลัง

ทั้งสองต่อสู้กันอย่างรวดเร็ว ผลัดกันรุกผลัดกันรับ ทุกครั้งที่ปะทะกัน เกิดเสียงดังก้องกังวาน

“ตูม!”

ร่างกายของทั้งสองแยกออกจากกันอีกครั้ง เศษหินบนพื้นหายไป เผยให้เห็นพื้นที่ขนาดใหญ่ หยดเลือดไหลลงมาตามแขนขวาของผู้บัญชาการชุดสีดำ หยดลงบนพื้น

“ดาบคมดีนี่!”

ผู้ฝึกฝนระดับพลังชำระวิญญาณมีพลังปราณคุ้มครองร่างกาย ผู้ฝึกฝนระดับพลังกำเนิดฟ้าไม่สามารถทำลายการป้องกันของเขาได้ แต่หลิวอู๋เสียสามารถฉีกการป้องกันของเขาได้อย่างง่ายดาย และแทงทะลุแขนของเขา

ไม่เพียงดาบของเขาจะเร็วเท่านั้น แต่กระบวนท่าของเขายังแปลกประหลาดอีกด้วย พลังของเขายากที่จะคาดเดา

หยดเลือดไหลออกมาจากมุมปากของหลิวอู๋เสีย ดาบของเขาแทงทะลุแขนของเขา เขาก็ไม่รู้สึกดีนักเช่นกัน ฝ่ามือของเขาฟาดเข้าที่หน้าอกของเขา ทำให้หายใจไม่ออก

อาศัยร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา เขาสามารถต้านทานได้เพียงท่าเดียว หากเป็นคนอื่น คงกลายเป็นศพไปแล้ว

เคล็ดไท่หวงสูบกลืนสวรรค์หมุนเวียน ปราณวิญญาณพุ่งเข้าร่างของหลิวอู๋เสีย ศพสีดำที่นอนอยู่บนพื้นเริ่มหายไป กลายเป็นถุงหนังว่างเปล่าที่แห้งกรัง แก่นแท้ในร่างกายของพวกเขากลายเป็นของเหลวและไหลเข้าสู่ตันเถียนของหลิวอู๋เสีย

ของเหลวไหลเวียนไปทั่วร่างกายของเขา ความรู้สึกอึดอัดหายไป พลังของเขาแข็งแกร่งขึ้น

ผู้บัญชาการชุดสีดำเปลี่ยนสีหน้าทันที นี่มันวิชาอันเกรียงไกรอะไรกัน ความเร็วในการดูดซับปราณวิญญาณช่างน่ากลัวยิ่งนัก

“เจ้ามันปีศาจ!”

เขาร้องเสียงหลง สองมือเหมือนมังกรพุ่งเข้าใส่หลิวอู๋เสีย ไม่ให้โอกาสเขาดูดกลืนปราณวิญญาณต่อไป หากเขาดูดกลืนต่อไป คนต่อไปที่ตายต้องเป็นเขาแน่

ถูกยอดฝีมือกำเนิดฟ้าบีบให้จนมุมขนาดนี้ หากแพร่ออกไป ราชวงศ์ต้าเยี่ยนจะต้องตกตะลึงเป็นแน่

ทหารชุดสีดำห้าคนที่เหลือยืนอยู่ริมหน้าผา กลัวจนตัวสั่น เพื่อนของพวกเขาหายไปหมดแล้ว กลายเป็นถุงหนังว่างเปล่า

พวกเขาออกรบมาหลายปี เจอเรื่องโหดร้ายมานับไม่ถ้วน แต่ฉากตรงหน้ากลับพลิกผันความเชื่อของพวกเขา

หลิวอู๋เสียสูดหายใจเข้าลึก ๆ ดวงตาขวาของเขาค่อย ๆ เปลี่ยนไป ลึกซึ้งมากขึ้น ดวงตาลึกลับเปล่งประกายออกมา มองดูแล้วไม่ชัดเจนนัก ต้องมองใกล้ ๆ จึงจะเห็นว่าดวงตาเปล่งแสงแปลกประหลาดออกมา

เขาใช้วิชาม่านตาภูต รีบจบการต่อสู้ ไม่สามารถยืดเยื้อต่อไปได้ มิเช่นนั้นจะเกิดเรื่องยุ่งยากตามมา

หัวหน้าชุดสีดำพลันตัวสั่น ราวกับถูกพลังลึกลับบางอย่างควบคุม ไม่สามารถขยับตัวได้ ดวงตามองหลิวอู๋เสียโดยไม่รู้ตัว

พลังนี้แปลกประหลาดมาก มองไม่เห็น จับต้องไม่ได้ ไม่รู้ว่ามีอยู่จริงหรือไม่ แม้แต่ตัวเขาเองก็ไม่แน่ใจ

ทะเลวิญญาณระเบิดปราณวิญญาณอันแข็งแกร่งออกมา ตามเส้นเลือดไหลเข้าสู่ดวงตา ทะลุทะลวงอวกาศ

เมื่อสบตากัน หัวหน้าชุดสีดำรู้แล้วว่าเขาคิดผิด คิดผิดมหันต์ เขาเข้าใจแล้วว่าพลังนี้มาจากไหน

เห็นท่าไม่ดี จึงรีบหลับตาลง ถอยหลังไป แต่ก็ยังช้าไป

“อ๊าก!”

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้นจากปากของเขา ดวงตามืดบอดมีเลือดไหลออกมา กุมหัวร้องครวญคราง สองมือพุ่งลงมาตัดร่างทหารชุดสีดำที่อยู่ไม่ไกล ทหารชุดสีดำรายนั้นถูกฟันเป็นสี่ท่อน ร่างแหลกเหลวไม่มีชิ้นดี

ทันใดนั้น ทุกคนต่างตกตะลึง แม้แต่ผู้คุ้มกันของตระกูลสวีก็เช่นกัน

พวกเขาไม่ได้สัมผัสกัน เหตุใดผู้บัญชาการชุดสีดำจึงกรีดร้องออกมา

ดวงตาของเขาเหมือนถูกแทงทะลุด้วยหนามแหลมคม กลายเป็นหลุมดำสองหลุมที่น่ากลัวยิ่งนัก

ปราณวิญญาณโจมตี!

มีเพียงหลิวอู๋เสียเท่านั้นที่รู้ดีว่าปราณวิญญาณของเขาทะลุทะลวงผ่านทะเลวิญญาณของผู้บัญชาการชุดสีดำได้อย่างง่ายดาย ส่งผลให้ทะเลวิญญาณเสียหาย ไม่สามารถฟื้นตัวได้ในเวลาอันสั้น และอยู่ในภาวะสับสนวุ่นวาย

ฉวยโอกาสนี้ ร่างของเขาหายไปจากเดิม ดาบสั้นในมือพุ่งเข้าแทงไปที่จุดศูนย์กลางของร่างกายของชายชุดสีดำ ยังมีข้อมูลอีกมากมายที่ต้องทราบจากปากของเขา ยังไม่ถึงเวลาฆ่า

– โปรดติดตามตอนต่อไป –