ไท่หวง สูบกลืนสวรรค์ - ตอนที่ 35 ช่องเขาชีเฟิง

ตลอดทั้งคืน หลิวอู๋เสียใช้เวลาไปกับการฆ่าสัตว์อสูร

ฆ่าสัตว์อสูรขั้นสูงสุดสิบตัว ฆ่าสัตว์อสูรขั้นแปดสิบตัว สัตว์อสูรขั้นสองจะปรากฏตัวเฉพาะในส่วนลึกเท่านั้น แก่นอสูรจะเปลี่ยนเป็นของเหลวบริสุทธิ์ ปราณวิญญาณในตันเถียนของเขาค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้น

แสงแรกของวันปรากฏขึ้นทางทิศตะวันออก เช้าวันใหม่กำลังจะมาถึง เขาลุกขึ้นและมุ่งหน้าไปยังหุบเขา

ช่องเขาชีเฟิง!

สองด้านล้อมรอบด้วยภูเขา หน้าผาที่สูงชันเหมือนถูกดาบคมเฉือน เรียบลื่นเหมือนกระจก ผู้คนทั่วไปไม่สามารถปีนขึ้นไปได้ ธรรมชาติช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก

ด้านล่างหุบเขา มีถนนหินที่กว้างพอให้ม้าห้าตัววิ่งผ่านได้ เป็นเส้นทางที่ตระกูลสวีใช้ในการขนส่งสินค้าทุกครั้ง

ไกลออกไป!

ได้ยินเสียงล้อรถบดขยี้ก้อนหิน ขบวนรถม้าของตระกูลสวีมาอย่างช้า ๆ

ครั้งนี้มีผู้ดูแลตระกูลสวี นามว่าชี เป็นผู้คุ้มกันด้วยตัวเอง เขาเป็นยอดฝีมือระดับพลังกำเนิดฟ้า รับประกันได้ว่าสินค้าครั้งนี้จะไปถึงเมืองชางหลันอย่างปลอดภัย

หลังจากสูญเสียหินแร่ทองแดงไปหลายชุด หากชุดนี้ยังสูญหาย โรงตีอาวุธของตระกูลสวีคงต้องปิดตัวลงอย่างถาวร

“ทุกคนต้องเตรียมตัวให้พร้อม ผ่านหุบเขานี้ไป เราก็จะปลอดภัยแล้ว”

ผู้ดูแลชีตะโกนขึ้น ตระกูลสวีส่งนกพิราบมาให้เขาเมื่อวานนี้ โดยบอกว่าจะมียอดฝีมือมาช่วยพวกเขาในวันนี้ รับประกันความปลอดภัยของพวกเขา จึงกล้าที่จะผ่านหุบเขานี้อย่างกล้าหาญ

ใครกันแน่ที่จะช่วยพวกเขา ทุกคนในที่นั้นต่างก็ไม่รู้ แม้แต่ผู้ดูแลชี แม้แต่เจ้าตระกูลก็ยังไม่ได้พูดถึง

ทหารสิบห้านาย ชักกระบี่ออกมายืนอยู่ข้างรถ ครั้งนี้ขนส่งหินแร่ทองแดงสิบคัน มูลค่าหลายสิบล้านเหรียญทอง

ห้ามพลาดเด็ดขาด!

ครึ่งชั่วยามต่อมา ขบวนรถม้าเข้าสู่หุบเขา ผู้ดูแลชีสั่งให้ขบวนรถม้าแยกห่างจากกัน ระยะห่างระหว่างรถแต่ละคันประมาณสิบเมตร เพื่อป้องกันไม่ให้เกิดความโกลาหล

หากเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉิน จะสามารถสื่อสารกันได้

หุบเขายาวประมาณหนึ่งพันเมตร ใช้เวลาประมาณสิบนาทีเพื่อจะผ่านไป

ผ่านไปครึ่งทาง ยังไม่เจอกับดักและผู้ดูแลชีรวมถึงทหารคนอื่นก็โล่งใจ อาจเป็นเพราะยอดฝีมือของตระกูลสวีมาช่วยจัดการสิ่งกีดขวางบนถนน

เมื่อทุกคนคิดว่าภัยพิบัติได้คลี่คลายลง ฝนธนูนับพันก็พุ่งออกมาจากระยะไกล ราวกับฝนเทลงมาใส่ทหารตระกูลสวี

“มีเหตุซุ่มโจมตี เตรียมพร้อมรบ!”

เสียงตะโกนดังขึ้น เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลสวีหยิบโล่ขึ้นมาจากรถม้า ตั้งรับอยู่ด้านหน้า ฝนลูกธนูที่ยิงเข้ามาถูกโล่กันไว้หมดแล้วร่วงหล่นลงพื้น

ในเวลาอันสั้น พื้นก็เต็มไปด้วยลูกธนู คนที่ซุ่มโจมตีพวกเขาคราวนี้ค่อนข้างเยอะ

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

จากทั้งสองฝั่งของช่องเขาชีเฟิง ปรากฏกลุ่มคนชุดสีดำกว่าห้าสิบคนออกมา พวกเขาแข็งแกร่งมาก ปิดกั้นทางออกและทางหนี เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลสวีถูกขังอยู่ในกลางหุบเขา ไม่สามารถถอยหรือรุกได้

“พวกคนตระกูลสวีฟังให้ดี วางอาวุธลง เราจะลองคิดดูว่าปล่อยพวกเจ้าไป หากไม่วางอาวุธ พวกเจ้าจะถูกฆ่า!”

ชายร่างใหญ่ในชุดสีดำเดินออกมาจากฝูงชน พลังชำระวิญญาณที่กดดันจนหายใจไม่ออกปกคลุมทั่วช่องเขาชีเฟิง ใบหน้าของผู้ดูแลชีเปลี่ยนสี ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันก็เคยถูกซุ่มโจมตี แต่ครั้งนี้มียอดฝีมือระดับชำระวิญญาณปรากฏตัวด้วย

“ผู้ดูแลชี เราจะทำอย่างไรดี!”

เหล่าผู้คุ้มกันของตระกูลสวีตื่นตระหนก รีบรวมตัวกัน ผู้ดูแลชีมีพลังแข็งแกร่งที่สุด ให้เขาตัดสินใจเร็ว ๆ ว่ายอมแพ้หรือสู้ตาย

เหล่าผู้คุ้มกันเหล่านี้รับเงินเดือนจากตระกูลสวี ไม่จำเป็นต้องเสี่ยงตาย อย่างมากก็แค่ย้ายออกจากเมืองชางหลัน แล้วหางานทำใหม่

แต่ก็มีผู้คุ้มกันหลายคนที่จงรักภักดีต่อตระกูลสวี พวกเขาเป็นศิษย์ของตระกูลสวี ครอบครัวของพวกเขายังอยู่ในเมืองชางหลัน หากยอมแพ้แล้วครอบครัวของพวกเขาจะเป็นอย่างไร เหล่าผู้คุ้มกันจึงทำได้เพียงมองหน้าผู้ดูแลชี รอคำสั่งจากเขา

“เตรียมพร้อมฝ่าวงล้อม!”

ผู้ดูแลชีสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วออกคำสั่ง เจ้าตระกูลส่งนกพิราบไปหาเขาเมื่อวานแล้ว บอกว่าจะมียอดฝีมือมาช่วย อาจจะซ่อนตัวอยู่รอบ ๆ

เหล่าผู้คุ้มกันสิบห้าคนยืนล้อมกันเป็นวงกลม เพื่อลดการบาดเจ็บให้น้อยที่สุด

ม้าตัวนั้นเริ่มกระสับกระส่าย พยายามดิ้นรนเพื่อจะหลุดจากเชือกแล้วหนีไปจากที่นี่

หน้าไม้ในมือชายชุดสีดำเล็งไปที่ผู้คุ้มกันทั้งสิบห้าคนของตระกูลสวี หน้าไม้สีดำชนิดนี้ มีแรงฆ่ามาก ปกติจะใช้ในกองทัพ ไม่ค่อยพบเห็นในท้องตลาด สามารถเจาะทะลุร่างกายของระดับพลังสั่งสมฟ้าขั้นเก้าได้อย่างง่ายดาย

ระดับพลังกำเนิดฟ้าหากไม่ระวัง ก็เป็นไปได้ว่าจะถูกศรสีดำนี้แทงทะลุ

“พวกเจ้าเป็นใครกันแน่ เหตุใดจึงมีหน้าไม้ที่ใช้ในกองทัพราชวงศ์ต้าเยี่ยนได้”

ผู้ดูแลชีสีหน้ามืดครึ้ม สถานะของคนกลุ่มนี้ไม่สามัญ ตอนแรกสงสัยว่าเป็นคนที่ตระกูลเถียนและตระกูลว่านส่งมา ตอนนี้ดูไปแล้ว เรื่องราวไม่ได้เรียบง่ายเช่นนั้น ตระกูลเถียนกับตระกูลว่าน ไม่มีทางซื้อหน้าไม้ชนิดนี้ได้ มีความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียว ว่ายังมีฝ่ายที่สามคอยสุมเชื้อเพลิง

“เดิมคิดว่าจะทิ้งพวกเจ้าไว้ ให้พวกเจ้าตายไปเอง พอรู้จักหน้าไม้สีดำแล้ว ก็ทำได้เพียงฆ่าปิดปากพวกเจ้าแล้วล่ะ”

หัวหน้าชายชุดสีดำแผ่จิตสังหารดุร้ายในดวงตา โบกมือคราหนึ่ง หน้าไม้ขึ้นลำ ส่งเสียงกึกกัก

สถานการณ์ในพื้นที่ แทบจะระเบิดแล้ว!

ลมหนาวเสียดกระดูก พัดมาจากช่องเขาอีกด้านหนึ่ง พัดเอาเศษหินบนยอดผาบางส่วนลงมาบนพื้นดิน ส่งเสียงแกรกกรากน้อย ๆ

เป๊าะ! เป๊าะ! เป๊าะ!

ต้นไม้คดงอมากมายที่เติบโตบนหน้าผา พวกมันหยั่งรากในรอยแตกของหน้าผา มีชีวิตรอดอย่างยากลำบาก

ยามนี้มีเสียงปรบมือดังมาจากบนหน้าผา ชายหนุ่มชุดครามนั่งอยู่บนลำต้นของต้นไม้คดเคี้ยว มองเห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้นด้านล่างได้อย่างชัดเจน

ชายชุดสีดำตกตะลึง นอกเหนือจากพวกเขา ยังมีคนอื่นอยู่ใกล้ ๆ ถึงกับไม่ทันได้สังเกต

ผู้คุ้มกันตระกูลสวีมองต้นไม้คอคดเคี้ยว เห็นใบหน้าอ่อนเยาว์นั่น หางตาก็กระตุก เผยรอยยิ้มขมขื่น

“ผู้ดูแลชี เมื่อครู่ท่านบอกว่าท่านเจ้าตระกูลส่งยอดฝีมือมาช่วยพวกเรา คงไม่ใช่เจ้าสวะนี่กระมัง?”

ช่วงนี้ฐานะของหลิวอู๋เสียในตระกูลสวีได้สูงขึ้นเล็กน้อย แต่ยังคงเป็นขยะในสายตาเหล่าผู้คุ้มกัน

ผู้ดูแลชีหัวเสีย ไม่รู้จะตอบอย่างไร จดหมายลับของเจ้าตระกูลไม่ได้ระบุว่าใครจะมา ทันทีที่ได้เห็นหลิวอู๋เสีย หัวใจก็จมลงสู่ก้นบึ้ง

ทหารสวมชุดสีดำคนหนึ่งเดินไปหาผู้บังคับบัญชา กระซิบสองสามคำ ดวงตาของผู้บังคับบัญชาชุดสีดำฉายแววประหลาด

“ไอ้หนู แกคือลูกเขยของตระกูลสวีน่ะหรือ?”

ผู้บังคับบัญชาชุดสีดำเสียงเย็นชา โบกมือให้ทหารสวมชุดสีดำทุกคนเล็งธนูไปที่หลิวอู๋เสียเพียงคนเดียว

“น่าสนใจดีนี่ ทัพศิลาทลาย วิ่งมายุ่มย่ามกับสายแร่ม่วงทองตระกูลสวีกองหนึ่ง ทำให้ข้าเปิดหูเปิดตาจริง ๆ”

หลิวอู๋เสียยืนกอดอก มุมปากปรากฏรอยยิ้มเย็นชา ทัพศิลาทลายแห่งราชวงศ์ต้าเยี่ยนแข็งแกร่งมาก มักประจำการอยู่ที่ชายแดน แทบไม่ปรากฏตัว ผู้คนที่รู้จักไม่มากนัก

เมื่อพูดจบ คนชุดสีดำห้าสิบคนก็ระเบิดพลังสังหารอันรุนแรงออกมา เพียงผ่านสงครามนับครั้งไม่ถ้วนบนสนามรบเท่านั้น พลังสังหารที่โหดร้ายเช่นนี้จึงถูกสร้างขึ้นได้

เมื่อได้ยินคำว่าทัพศิลาทลาย ผู้คุ้มกันทุกคนของตระกูลสวีตัวสั่น บางคนเข่าอ่อนนั่งแผละลงบนพื้น ใบหน้าซีดเผือดด้วยความกลัว

ทัพศิลาทลายไร้เทียมทาน ไม่มีใครหยุดยั้งได้ พวกเขาสิบกว่าคน ไม่พอให้พวกนั้นแคะขี้ฟันเลยด้วยซ้ำ

“ดีมาก ที่มองออกว่าพวกเราคือทัพศิลาทลาย แต่เจ้ารู้หรือไม่ว่าการเปิดเผยตัวตนของพวกเราหมายความว่าพวกเจ้าทุกคนจะต้องตาย”

ไม่มีใครสามารถสั่งให้ทัพศิลาทลายเคลื่อนไหวได้ หากมีคนรู้ว่าทัพศิลาทลายเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเมืองชางหลัน เรื่องนี้ไปถึงราชวงศ์ต้าเยี่ยน ไม่ว่าผู้บัญชาการทหารหรือทหาร จะต้องถูกลงโทษ

ผู้บังคับบัญชาพูดแต่ละคำอย่างช้า ๆ พลังสังหารอันรุนแรงปกคลุมทั่วทั้งหุบเขาพิศวง ปิดกั้นทางออกทั้งสองด้าน ทุกคนที่อยู่ที่นั่นจะต้องตายในวันนี้

“บอกข้ามา ว่าใครส่งพวกเจ้ามา ข้าจะพิจารณาให้พวกเจ้ามีชีวิตรอด”

ถึงที่สุดแล้ว หลิวอู๋เสียก็ไม่อยากทำเรื่องยุ่งยากกับทัพศิลาทลาย พวกมันแข็งแกร่งเกินไป เป็นกองทัพที่ดีที่สุดของราชวงศ์ต้าเยี่ยน หากถึงขั้นนั้นก็คงต้องยอมฉีกหน้าฆ่าปิดปากไปเสีย

“ฮ่า ๆ ๆ…”

หัวหน้าทัพศิลาทลายหัวเราะลั่น ส่วนเหล่าผู้คุ้มกันตระกูลสวีก็ร้องครวญครางด้วยความเจ็บปวด

“ท่านเขยคนดีของข้า อย่าทำให้ยุ่งยากเลย รีบหาทางหนีไปเสีย”

ผู้ดูแลชีอยากจะร้องไห้ บอกให้หลิวอู๋เสียรีบหาทางหนีไปเสีย อย่ามาอยู่ที่นี่ให้เกะกะ หากไม่อยู่ที่นี่ พวกเราก็จะยอมตายด้วยกัน หากไม่เช่นนั้น หากเจ้าตายไปแล้ว แล้วพวกเราหนีออกมาได้ จะทำอย่างไรกับท่านเจ้าตระกูล

“หนี?” หลิวอู๋เสียงงเป็นไก่ตาแตก แต่ก็ยังรู้สึกอบอุ่นใจอยู่บ้าง ที่ผู้ดูแลชีเป็นห่วงเขา “ข้าจะหนีไปทำไม ข้ามาช่วยพวกเจ้าต่างหาก”

ร่างของเขาลุกขึ้นยืนทันที มือขวากดลงไปที่ด้ามดาบ กระโดดลงมาจากหน้าผาสู่พื้นดิน ใช้เวลาไม่เกินสองลมหายใจ

“ฆ่ามันให้ตาย!”

หัวหน้าทัพศิลาทลายสั่งเสียงดัง ห้าสิบคันธนูจ้องไปที่หลิวอู๋เสียเพียงคนเดียว หากถูกยิงเข้า รับรองว่าต้องแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย

ไม่มีสัญญาณใด ๆ บอกก่อนว่าเขาจะโจมตี ทัพศิลาทลายขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาด ในการปราบแคว้นรอบข้าง ย่อมไม่ใช่เพียงลมปาก

เสียงธนูดังสนั่นหวั่นไหว เสียงดังหวีดหวิว เพียงชั่วพริบตา เหล่าลูกธนูนับพันนับหมื่นก็ล้อมรอบหลิวอู๋เสียไว้อย่างมิดชิด หนีไม่พ้นแล้ว

“พวกเจ้ารนหาที่ตาย ข้าก็ยินดีให้พวกเจ้าตาย!”

ร่างของเขาพุ่งลงมาจากหน้าผา ราวกับเป็นเหยี่ยวที่กางปีกออก ร่างกายของเขาร่วงลงอย่างรวดเร็ว เหล่าลูกธนูที่ยิงมาก็พุ่งเข้ามาใกล้

ดาบสั้นในมือของเขาเปล่งแสงสีแดงแปลกประหลาด ปกคลุมทั่วท้องฟ้า ลูกธนูที่เหมือนดาวตกก็แตกออกเป็นสองท่อน และร่วงลงมาจากท้องฟ้า

เช่นนี้ไม่มีทางหลบหลีกได้ ผู้ดูแลหลานเอามือปิดตาไว้ เขาไม่อยากเห็นหลิวอู๋เสียถูกยิงจนกลายเป็นรังผึ้ง

แกร๊ก!

……

ลูกธนูแตกหักมากขึ้นเรื่อย ๆ สองจังหวะหายใจก็ผ่านไปแล้ว ทันใดนั้น เท้าทั้งสองข้างยังไม่ทันลงพื้น ดาบสั้นก็ออกมือครั้งที่สอง พลังที่หายใจไม่ออกพัดผ่านทั่วทั้งหุบเขาชิงเฟิง

“พลังอันน่าเกรงขาม!”

กลายเป็นดาบสูงสุดที่รวมเอาหลักวิชาดาบเลือดรุ้งเข้าด้วยกัน ราวกับน้ำเลือดที่ไหลไปรอบ ๆ

“แย่ล่ะ!”

ผู้บัญชาการชุดสีดำตระหนักถึงความเลวร้าย พลังนี้เทียบเท่ากับขั้นสูงสุดของกำเนิดฟ้า นี่เป็นไปได้อย่างไร ข้อมูลที่ได้รับมาระบุว่าเขยของตระกูลสวีเป็นขยะ

เหล่าผู้คุ้มกันตระกูลสวีจ้องเขม็งราวกับเห็นผี ตาเบิกกว้าง เขยที่พวกเขาดูถูกมาตลอดระเบิดพลังอันทรงพลังเช่นนี้ ช่างเหลือเชื่อจริง ๆ

โดยเฉพาะผู้คุ้มกันที่เคยเยาะเย้ยหลิวอู๋เสีย รู้สึกหนาวสันหลังวาบ

ผู้ดูแลหลานดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของจดหมายจากหัวหน้าครอบครัวแล้ว เขาไม่ได้ระบุว่าเป็นใคร แต่ระบุนามหลิวอู๋เสีย คงไม่มีใครเชื่อ

ไม่ปล่อยให้พวกเขามีเวลาคิด กระบวนท่าฟันอากาศ คลื่นพลังอันทรงพลังพัดผ่านพื้นดินพร้อมบดขยี้อากาศ เศษหินขนาดเท่านิ้วมือกระเด็นไปทั่ว

เลือดพุ่งกระฉูด ทั้งสองด้านของหน้าผาถูกทาด้วยเลือดสีแดงสด ช่างงดงามเสียจริง

เพียงหนึ่งกระบวนท่า!

ฆ่าคนชุดสีดำสิบคน กลายเป็นศพไร้หัว ล้มลงกองกับเศษหิน เลือดไหลไปตามเศษหิน ซึมลงใต้ดิน กลิ่นคาวเลือดรุนแรงจนแสบจมูก

ในขณะนี้ ลมหนาวในหุบเขาชิงเฟิงหายไป ราวกับกำลังร่วมมือกับดาบเล่มนี้ ทั่วทั้งหุบเขาเงียบกริบ

– โปรดติดตามตอนต่อไป –