โทษที! ศิษย์ข้าคือมหาเทพ - บทที่ 339 ทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จู!
บทที่ 339 ทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จู!
ในตอนที่เย่ชิวไป่ อยู่ขั้นต้นเสมือนเทพ เขาก็สามารถสังหารผู้เชี่ยวชาญครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิเพียงลำพังได้แล้ว
แล้วตอนนี้ ถ้าเขามาถึงขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิล่ะ เย่ชิวไป่จะทรงพลังแค่ไหน?
ความแข็งแกร่งของเขาจะเพิ่มขึ้นเท่าไหร่?
เรามาดูกัน!
ในตอนนี้ อาณาเขตดาบของเย่ชิวไป่ ได้รับการผสานระหว่างค่ายกลดาบสี่สมบูรณ์กับทักษะดาบไท่จู
พลังที่มันแสดงออกมานั้น มันมีพลังเทียบเท่าขอบเขตมหาจักรพรรดิได้เลย!
แม้แต่หลินเจี่ยที่กำลังเฝ้าดูอยู่ด้านข้าง เขาก็เริ่มขมวดคิ้วเล็กน้อย
ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม
พลังเช่นนี้ แม้เป็นเขาก็ต้องใช้เจตจำนงดาบเต็มกำลังเท่านั้นถึงจะต้านได้
ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ผู้ฝึกฝนดาบตรงหน้า เพิ่งทะลวงขอบเขตครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิเองนะ!?
หลินเจี่ยเห็นเย่ชิวไป่ ตั้งแต่เข้ามาที่คุนหลุนเทียนฉือ เขาเริ่มต้นจากขั้นแรกเสมือนเทพจนมาถึงขอบเขตในตอนนี้
ซึ่งถ้าเราพูดตามหลักเหตุผลแล้ว เย่ชิวไป่ทะลวงระดับอย่างก้าวกระโดดเช่นนี้ ย่อมทำให้รากฐานเต๋าของเขาไม่มั่นคง ดังนั้นขอบเขตของเย่ชิวไป่ในปัจจุบัน น่าจะยังแสดงพลังไม่ถึงครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิจริงๆ
อย่างไรก็ตาม หลินเจี่ยเห็นการโจมตีที่ปล่อยออกมาตอนนี้ มันมีความแข็งแกร่งพอๆ กับเขาเลย!
ต้องอย่าลืมนะว่า หลินเจี่ยคือครึ่งก้าวบรรพจารย์ดาบศักดิ์สิทธิ์!
ส่วนมู่ฉีเฉิงที่อยู่ด้านข้าง เขาก็ประหลาดใจมากเช่นกันและกล่าวว่า “ชายคนนี้เป็นนักดาบที่แข็งแกร่งมากจริงๆ”
ในตอนนี้ เงาดาบขนาดใหญ่ที่เย่ชิวไป่ ฟันออกไป มันได้ผสานควบรวมกัน
กลายเป็นทักษะ ซื่อเจ๋ไท่จู (ดาบสี่สมบูรณ์ผสานไท่จู) ในทันที!
ทักษะดาบพุ่งตรงไปยังคลื่นน้ำที่กลายเป็นหอกของซ่งหมิง!
เพียงครู่เดียว!
มวลน้ำกระเซ็นไปทุกที่!
ภายในสระเทียนฉือทั้งหมด เต็มไปด้วยคลื่นปั่นป่วน!
ในตอนนี้ คลื่นน้ำที่กลายเป็นหอกของซ่งหมิงก็สลายไปทันที
ทักษะซื่อเจ๋ไท่จู (ดาบสี่สมบูรณ์ผสานไท่จู) ของเย่ชิวไป่ มันไม่ได้หยุดเพราะเหตุนี้
ดาบนี้ยังเหลือพลัง มันพุ่งตรงไปด้านหน้าซ่งหมิงซึ่งกำลังยืนถือหอกค้างตกตะลึงอยู่ที่เดิม!
เงาดาบนี้เต็มไปด้วยจิตสังหาร มันทำให้ซ่งหมิงรู้สึกหวาดกลัวในจิตใจ
ต้องรู้ว่าเขาได้ยับยั้งขอบเขตของเขาไว้ โดยไม่ได้ทะลวงไปขอบเขตมหาจักรพรรดิ
ซึ่งพลังของซ่งหมิงที่ระงับไว้นี้มันทรงพลังมาก จนครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิธรรมดาไม่สามารถตอบโต้ได้!
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังเป็นอัจฉริยะผู้ภาคภูมิใจของสำนักเฉียนเหมิน (หอกศักดิ์สิทธิ์) อีกด้วย
เขาจะหวาดกลัวได้อย่างไรเมื่อเผชิญหน้ากับเย่ชิวไป่?
ซ่งหมิงกัดฟัน
เขาต้องพยายามละทิ้งความหวาดกลัวในจิตใจ
ในฐานะนักหอก หอกเปรียบเหมือนกับมังกร เขาควรคว้าหอกแล้วก้าวไปข้างหน้าอย่างไม่ลังเล!
หากพวกเขาหวาดกลัวก่อนที่จะต่อสู้ เจตจำนงเต๋าในจิตใจของเขาก็จะสั่นไหว แล้วหนทางของผู้ฝึกฝนหอกอันดับหนึ่งก็จะจบสิ้นลงทันที
เมื่อเขาคิดเรื่องนี้แล้ว
ซ่งหมิงกัดลิ้นของเขาเล็กน้อย เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของเขาในช่วงเวลานี้
ซ่งหมิงถือหอกยาวเจ็ดฉื่อด้วยมือข้างเดียว
เขางอข้อศอกแล้วยืดตรงออกทันที!
หอกในมือของเขาแทงออกไป ด้วยเจตจำนงหอกอันทรงพลัง!
ในตอนนี้ เจตจำนงหอกของซ่งหมิงก็กลายร่างเป็นมังกร!
เจียวหลงชูไห่! (มังกรท่องสมุทร)
มังกรที่กลายร่างมาจากเจตจำนงหอก พุ่งตรงไปยังเงาของทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จูที่เย่ชิวไป่ใช้โจมตีทันที!
เมื่อหลินเจี่ยเห็นฉากนี้เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย
แม้ว่าพฤติกรรมของซ่งหมิงจะดูน่ารังเกียจก็ตาม แต่ในฐานะศิษย์ของกองกำลังชั้นหนึ่ง และเป็นอัจฉริยะสำนักเฉียนเหมิน (หอกศักดิ์สิทธิ์) เขาสามารถปรับสภาพจิตใจและใช้ทักษะหอกตอบโต้โดยไม่เพลี่ยงพล้ำ
ก็ถือว่าสมควรแล้ว ที่เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นอัจฉริยะ!
ในตอนนี้เอง
เงาของทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จูก็ปะทะกับหอกที่แปลงร่างเป็นมังกรทันที!
ตูม!
ปราณจิตวิญญาณกระจัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง!
ตรงระหว่างจุดปะทะของทั้งสองทักษะ
เกิดโซนสุญญากาศขึ้นมาจริงๆ
ตรงโซนสุญญากาศนี้ ไม่มีน้ำเลยแม้แต่น้อย
หลังจากนั้นไม่นาน ก็เกิดรอยแตกมิติในพื้นที่แพร่กระจายออกมา!
เมื่อเย่ชิวไป่เห็นฉากนี้
เขาก็พยักหน้าเล็กน้อยเช่นกัน
จากขอบเขตทุรกันดาร มาสู่เมืองชายขอบของเขตแดนไร้พรมแดน
เริ่มจากเขตแดนทุรกันดาร
เย่ชิวไป่สามารถต่อสู้ข้ามสองขอบเขตได้!
ถึงแม้ครั้งนั้นจะใช้ไพ่ตายในการสังหารศัตรูก็เถอะ
หลังจากนั้น เมื่อเขามาถึงเมืองชายขอบของเขตแดนไร้พรมแดน เขาก็ยังสามารถข้ามระดับได้อีก
แน่นอนว่า เขาก็ต้องใช้ไพ่ตายทุกอย่างอีกครั้ง
และตอนนี้.
เมื่อเย่ชิวไป่เผชิญหน้ากับซ่งหมิง
ขอบเขตของทั้งคู่คือครึ่งก้าวมหาจักรพรรดิเท่ากัน
แม้ว่าซ่งหมิงจะยับยั้งขอบเขตไว้ก็ตาม แต่ช่องว่างก็ไม่ใหญ่มากเกินไป
ขนาดเย่ชิวไป่ ใช้ทักษะผสานของค่ายกลดาบสี่สมบูรณ์กับดาบไท่จูแล้ว
แต่คู่ต่อสู้ก็ยังสามารถต้านทานทักษะนี้ไว้ได้
มันก็สามารถพูดได้ว่า ศักยภาพของศัตรูที่เย่ชิวไป่ เผชิญหน้านั้น มันสูงขึ้นเรื่อย ๆ นั่นเอง
ในตอนนี้เอง
ซ่งหมิงส่งเสียงคำรามเพื่อเริ่มโจมตีก่อนบ้าง
เขาเปลี่ยนมาถือหอกด้วยสองมือแทน
เขาเลื่อนมือทั้งสองมาจับที่ปลายหอกด้านล่าง แล้วยกหอกขึ้นเหนือหัว พร้อมกับแอ่นตัวไปด้านหลังจนสุด
หลังจากสะสมพลังจนได้ที่แล้ว เขาก็เหวี่ยงฟาดหอกลงมาทันที!
ต้าเผิงจ้านฉี! (วิหคต้าเผิงสยายปีก)
ตอนที่หอกถูกเหวี่ยงฟาด ปลายหอกด้านคมก็ฉีกกระชากจนน้ำกระจัดกระจาย กลายเป็นเส้นทางหอกพุ่งลงมา!
สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่า ทักษะนี้ทรงพลังขนาดไหน
เมื่อเห็นหอกฟาดลงมา เย่ชิวไป่ ก็แค่นเสียงอย่างเย็นชา และใช้ดาบของเขาเหวี่ยงเบา ๆ
ทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จูก็ฟันไปทางหอกอีกครั้ง!
แต่ในตอนนี้
เหนือเงาดาบทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จู
มีเจตจำนงแห่งชีวิตที่ไม่มีสิ้นสุดตามมา!
ทักษะตำราดาบไท่จู (ต้นกำเนิดเที่ยงแท้) ผิงซานเหอ! (สายน้ำขุนเขาอันเงียบสงบ)
ตูม!
ทั้งสองทักษะปะทะกันอีกครั้ง
รัศมีอันน่าสะพรึงกลัวปะทุขึ้น!
ที่ด้านล่างของเทียนฉือเกิดการระเบิดครั้งใหญ่!
ผู้คนรอบตัวไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากหยุดการโจมตีและหันไปป้องกันแทน พวกเขาสร้างกำแพงปราณออร่าปราณเพื่อต้านทานกระแสปราณจิตวิญญาณที่ปั่นป่วน!
กระแสปราณวิญญาณที่ปั่นป่วนพลุ่งพล่านอย่างต่อเนื่องที่ด้านล่างของเทียนฉือ!
เมื่อความวุ่นวายเริ่มสงบลง
ทุกคนต่างมองไปที่ผลลัพธ์ทั้งสองฝ่าย
ใบหน้าของเย่ชิวไป่ ยังคงสงบ แต่ลมปราณของเขาผันผวนเล็กน้อย
เห็นได้ชัดว่าการโจมตีเมื่อกี้นี้ ใช้ปราณจิตวิญญาณของเย่ชิวไป่ไปมหาศาล
แล้วอีกฝั่งหนึ่งล่ะ?
เมื่อทุกคนมองไปที่ซ่งหมิง ดวงตาของพวกเขาก็เบิกกว้างขึ้นทันที!
ทางด้านซ่งหมิง หอกแตกออกเป็นสามชิ้นในตอนนี้!
ที่สำคัญ หน้าอกของซ่งหมิงมีรอยดาบสองอันที่ลึกพอที่จะเผยให้เห็นกระดูก!
เกิดรอยดาบตั้งแต่ไหล่จนถึงเอว!
ใบหน้าของซ่งหมิงก็เต็มไปด้วยความไม่เชื่อเช่นกัน
เขามองไปที่เย่ชิวไป่อย่างว่างเปล่า
จากนั้นดวงตาก็มองไปที่หอกที่แหลกเละคามือ
บนตัวหอก เจตจำนงหอกก็หายไปหมดแล้วเช่นกัน
ทันใดนั้น เขาก็ก้มศีรษะลงและมองที่หน้าอก ดวงตาของเขาก็ตื่นตระหนก!
ฟู่!
ทันใดนั้น บาดแผลทั้งสองบนหน้าอกมีเลือดไหลออกมามากมาย!
เลือดค่อย ๆ ไหลออกมา ทำให้น้ำในเทียนฉือกลายเป็นสีแดง
อัจฉริยะของสำนักเฉียนเหมิน (หอกศักดิ์สิทธิ์) ซ่งหมิง
เขาล้มลงเช่นนี้เอง…
เย่ชิวไป่ถือดาบอสูรทมิฬไว้ในมือข้างซ้าย และใช้มืออีกข้างของเขาทำเป็นนิ้วดาบ เขาใช้มันควบคุมเงาของทักษะดาบซื่อเจ๋ไท่จูที่อยู่ในบาดแผลของซ่งหมิง เพื่อโจมตีให้ถึงตาย!
ในตอนนี้ เย่ชิวไป่จ้องมองไปที่ผู้ฝึกตนคนอื่น ๆ ที่กำลังจะเข้ามาข้างหน้า ด้วยสายตาอันเฉียบคม
“มีใครอยากลองดูอีกไหม?”
หลังจากสิ้นประโยคนี้
ผู้ฝึกตนทั้งหมดมองไปที่นักดาบหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาไม่กล้าขยับตัวจริงๆ!
อีกด้านหนึ่ง
ผู้ฝึกฝนดาบที่ยับยั้งขอบเขตบ่มเพาะ ยังคงมุ่งโจมตีเสี่ยวเฮย!
เสี่ยวเฮยยอมรับการโจมตีอย่างอดทน โดยเขาไม่ตอบโต้เลย
อย่างไรก็ตาม ท่าทางของเขาสงบมาก
ราวกับว่า เขาไม่สนใจการโจมตีของผู้ฝึกฝนดาบแม้แต่น้อย
ตอนนี้ในฝั่งของเย่ชิวไป่ได้จัดการเรื่องนี้จบแล้ว
เสี่ยวเฮยก็ถอนสายตาของเขาออกมาเช่นกัน
ก่อนหน้านี้เขาได้เฝ้าดูสถานการณ์ของศิษย์พี่ใหญ่ของเขา
และตอนนี้ มันจบลงแล้ว
จู่ ๆ ร่างกายของเสี่ยวเฮยก็ประทุพลังออกมา!
เงาของเทพมารที่อยู่ข้างหลัง มันปล่อยปราณมารแห่งความมืดออกมา ปกคลุมทั่วร่างกายของเสี่ยวเฮย
ส่วนผู้ฝึกฝนดาบผู้นี้ ยังคงใช้ทักษะดาบของเขาสับร่างกายที่เต็มไปด้วยปราณมารอันมืดมิด!
แต่เสี่ยวเฮยไม่พบกับอันตรายใด ๆ เลย
เขากลับมามีสติอีกครั้ง แล้วมองไปที่ผู้ฝึกฝนดาบที่ทำสีหน้ามืดมนที่อยู่ตรงหน้าเขา และกล่าวอย่างเย็นชา “เจ้าทุบตีข้าจนพอใจหรือยัง? หลังจากข้าให้เจ้าเคลื่อนไหวมากมาย ตอนนี้ก็ถึงคราวข้าทุบเจ้าบ้างแล้ว!”
====================