เอาชีวิตรอดบนรถไฟ ผมยกระดับทุกอย่างสู่ขั้นสุดยอด - บทที่ 118 ยุทธการที่สถานีที่สิบห้า การยึดป้อมสมาฟาคืน

บทที่ 118 ยุทธการที่สถานีที่สิบห้า การยึดป้อมสมาฟาคืน

บทที่ 118 ยุทธการที่สถานีที่สิบห้า: การยึดป้อมสมาฟาคืน

“นั่นมันรุนแรงมากเลยนะ”

เมื่อมองดูหนังสือสีทองที่แปลงโฉมไปอย่างสมบูรณ์ในมือ เย่ฉีหยานอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

“การเพิกเฉยต่อการต่อต้านแบบนี้ก็เหมือนกับการทำลายไอเทมนั้นแล้วก็ชุบชีวิตมันขึ้นมาใหม่ ผมไม่รู้ว่าความสามารถจะเปลี่ยนไปมากแค่ไหน ถ้าหากความสามารถในการขับไล่ภูเขาหิมะหายไป มันคงเป็นเรื่องน่าเสียดายไม่น้อย”

ระบบม่านแสงถูกเปิดใช้งานเพื่อการระบุตัวตน

【หนังสือแห่งความจริงและภาพลวงตา】

【ใช้พลังจิตจำนวนมาก เนรเทศศัตรูไปยังภูเขาหิมะลึกลับที่น่าพิศวงเป็นเวลาสิบนาที ในช่วงสิบนาทีนี้ เหตุการณ์การกินเนื้อคนบนภูเขาหิมะจะเกิดขึ้นซ้ำ 47 ครั้ง โดยสุ่มให้ศัตรูกลายเป็นหนึ่งในสมาชิก หากศัตรูเชื่อว่าเป็นความจริงในระหว่างเหตุการณ์การกินเนื้อคนทั้ง 47 ครั้งนี้ พลังจิตของพวกเขาจะลดลงอย่างมาก และโอกาสที่จะเสียสติก็จะเพิ่มขึ้น】

【เมื่อพลังจิตถูกใช้ไป เป้าหมายที่อยู่ในระยะที่กำหนดก็จะใช้พลังงานจิตในปริมาณเท่ากันด้วย】

การเนรเทศไม่ได้หายไป แต่กลับทวีความรุนแรงขึ้น

ในฐานะไพ่เด็ดราคาประหยัด นี่ก็ทรงพลังมากพอแล้ว

ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีอิทธิพลเชิงบวกของกลุ่มนั้นอีกด้วย

ถ้าเป็นคนอื่น พวกเขาอาจกังวลว่าจะลดความแข็งแกร่งทางจิตใจของตนเองลงอย่างมากในคราวเดียวได้อย่างไร

แต่สำหรับเขาแล้ว นี่ไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องพิจารณาเลยแม้แต่น้อย

“ไม่เลวเลยใช่ไหม? คราวนี้สามารถนำไปใส่ในช่องเก็บอาวุธได้แล้วใช่ไหม?”

หนังสือเล่มที่แล้วไม่ถือเป็นอาวุธ แต่ครั้งนี้ถือได้ โอเค นั่นหมายความว่าจะมีที่ว่างเหลือในกระเป๋าเป้ของฉันอีกที่เมื่อฉันออกไปข้างนอก

“ต่อไปคือสิ่งนี้”

【เวทมนตร์น้ำแข็ง – เครื่องยิงระเบิดหมุนหกกระบอก】

อาวุธที่ฉันยังไม่เต็มใจจะใช้

หวังว่าการปรับปรุงครั้งนี้จะช่วยแก้ปัญหาเรื่องกระสุนได้

“การระเหิด”

คราวนี้ เขาเลือกที่จะใช้พลังงานทางกายภาพของเขา

【139→39】

เช่นเดียวกับพลังงานทางจิตใจ มันใช้ไปถึง 100 คะแนนเต็ม

แสงสว่างสาดส่องไปทั่วทุกสิ่ง

ปืนใหญ่ฮาวิตเซอร์หกกระบอกซึ่งเดิมมีสีขาวนวล กลับมีสีเข้มขึ้นกว่าเดิม

การต่อต้าน? ไร้ประโยชน์

พลังแห่งการระเหิดบังคับให้มันบรรลุวิวัฒนาการขั้นสุดท้ายของตัวเอง

【ปืนใหญ่ลำแสงน้ำแข็งหกล้อ】

【มันมีแม็กกาซีนลำแสงไฟฟ้าขนาด 36 นัด ซึ่งต้องใช้พลังงานไฟฟ้าในการเติมแต่ละครั้ง มันสามารถใช้ระเบิดมือได้ และการระเบิดที่เกิดขึ้นจะทำให้เกิดผลแช่แข็ง】

เครื่องยิงระเบิดถูกแทนที่ด้วยปืนลำแสง และมันก็ไม่มีระดับความลึกเช่นกัน

เป็นไปได้หรือไม่ว่าการระเหิดแบบบังคับโดยไม่คำนึงถึงแรงต้านเช่นนี้ จะทำให้ระดับของสิ่งของนั้นหายไป?

นี่เป็นเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดีกันแน่?

ถ้าคิดให้ดีแล้ว มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร

ท้ายที่สุดแล้ว ไม่ว่าจะเป็นไพ่ปีศาจ ไพ่มังกร หรือแม้แต่ไพ่ดูหมิ่นศาสนา

ไพ่เหล่านี้ไม่มีระบบจัดอันดับ แต่พลังของพวกมันนั้นแข็งแกร่งอย่างปฏิเสธไม่ได้

และเกราะลอยตัวที่เพิ่งแปลงร่างเป็นรอยสักบนหลังของเขา ซึ่งปัจจุบันคือเครื่องหมายศักดิ์สิทธิ์ดวงดาวพเนจร ก็ไม่มีระดับเช่นกัน

บางที การหายไปของระดับอาจเป็นขีดจำกัดของการระเหิดของสิ่งของนั้นก็ได้?

ขนาดของกลุ่มตัวอย่างเล็กเกินไปที่จะสรุปได้อย่างแน่นอน

นอกจากนี้ แรงบันดาลใจที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันในระหว่างกระบวนการแปรสภาพนั้น ค่อนข้างคล้ายกับความรู้สึกที่เรามีอยู่ในขณะนี้

เย่ ฉีหยาน เรียกสถานการณ์นี้ชั่วคราวว่า “การยกระดับขั้นสูงสุด”

“เราต้องการไฟฟ้าอีกครั้ง แต่ฉันรู้สึกว่าเครื่องกำเนิดไฟฟ้าไม่เพียงพอ”

ถึงแม้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าของเขาจะได้รับการปรับปรุงแล้ว แต่มันก็เพียงแค่ทำให้กระบวนการใช้พลังงานง่ายขึ้นเท่านั้น

เช่นเดียวกับ Wyvern Stalker และปืนลำแสงรุ่นใหม่นี้ ทุกอย่างล้วนต้องใช้ไฟฟ้า

การสร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้าอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีกำหนดไม่ใช่ทางออกระยะยาว

“เราลองไปเช็คตลาดมืดกันดีไหม?”

เย่ฉีหยานวางคางลงบนมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

วันนี้ ฉันได้รับเหรียญรถไฟตรามังกรแล้ว ทำให้จำนวนเหรียญรถไฟทั้งหมดของฉันมีเป็นห้าสิบเก้าเหรียญ

งบประมาณที่เขาตั้งไว้สำหรับการอัพเกรดรถไฟ 100 ขบวนนั้นไม่ห่างจากงบประมาณที่เขาตั้งไว้มากนัก

“รออีกหน่อยแล้วค่อยปรับปรุงรถไฟก่อนดีกว่า ปัญหาเรื่องไฟฟ้าไม่ได้เร่งด่วนขนาดนั้น”

สร้างเครื่องกำเนิดไฟฟ้า ทำการระเหิด และติดตั้งปืนลำแสงให้กับทหารยาม

ขณะนี้มีอาวุธทั้งหมดห้าชนิด

ปืนใหญ่ลำแสง, ปืนกลหนักเมตตาอันยิ่งใหญ่, หอกสายฟ้าคลั่ง และปืนไรเฟิลสำหรับพลแม่นปืนระดับ 3 ที่ได้รับการอัพเกรดสองกระบอก

ถึงแม้ว่าทหารยามจะมีเลเวลเพียง 5 แต่พวกเขาก็ยังคงทรงพลังและเชื่อถือได้เช่นเคยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับศัตรูระดับสูง แม้ว่าจะถืออาวุธระดับสูงก็ตาม

ดำเนินการปรับปรุงและบูรณาการอุปกรณ์ให้แล้วเสร็จ

เย่ฉีหยานยืนอยู่ริมหน้าต่างรถไฟ ลูบชายกระโปรงของเธอเบาๆ

ท้องฟ้ามีเมฆมาก

พยากรณ์อากาศบนเรือซันนี่ดอลล์ระบุว่าวันนี้จะมีพายุฝนฟ้าคะนอง

มองไม่เห็นดวงอาทิตย์ แต่เส้นขอบฟ้าที่ทอดยาวไปไกลสุดสายตายังคงมองเห็นได้อย่างชัดเจน

เย่ฉีหยานไม่รู้สึกหวาดกลัวต่อสิ่งที่ไม่รู้จักที่อยู่นอกเหนือสถานที่แห่งนี้อีกต่อไปแล้ว

“ฉันสงสัยว่าชายผู้ยิ้มแย้มคนนั้นจะเอาตัวรอดในป่าได้หรือไม่”

ข้อตกลงได้เสร็จสิ้นแล้ว ที่เหลือก็ขึ้นอยู่กับตัวสัตว์เอง และมันไม่จำเป็นต้องกังวลมากนัก

เย่ฉีหยานยืดตัวและหยิบผลสนขาวออกมาจากตู้เก็บพิเศษแล้วกัดกิน

“อันนี้รสชาติดียิ่งกว่า”

นาฬิกาพกแสดงเวลา 12:30 น. ซึ่งเป็นเวลาที่คุ้นเคย

วอล-อี ปลุกเจ้าของที่กำลังหลับให้ตื่นได้ตรงเวลาพอดี

เย่ฉีหยานยื่นน้ำอุ่นที่เตรียมไว้ล่วงหน้าให้ แล้วเอื้อมมือไปลูบหัวมัน

“ขอบคุณนะ วอลลี่ เราใกล้จะถึงจุดหมายแล้ว”

สายตาของเขามองตรงไปข้างหน้า

จุดเปลี่ยนแห่งโชคชะตาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

【จุดเปลี่ยนแห่งโชคชะตาได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว โปรดเลือกแพลตฟอร์มใดแพลตฟอร์มหนึ่งต่อไปนี้เพื่อทำการตัดสินใจของคุณ】

【1. ค่ายยึดคืนป้อมปราการสมาฟา (แพลตฟอร์มร่วมมือระดับ 7)】

【2, เมืองลอยฟ้า (พื้นที่ล่าสัตว์ระดับ 7)】

นี่เป็นแพลตฟอร์มรูปแบบใหม่ขึ้นอีกครั้ง

แล้วทำไมชื่อของตัวเลือกที่หนึ่งถึงดูคุ้นๆ จัง?

หลังจากนึกย้อนไปครู่หนึ่ง เย่ฉีหยานก็จำได้ว่าเคยเห็นชื่อนี้ที่ไหนมาก่อน

ในตัวเลือกของสถานีก่อนหน้านี้ นอกจากสถานีเดิมแล้ว ยังมีสถานีที่มีชื่อว่า “ป้อมปราการกัสมาฟา” ด้วยไม่ใช่หรือ?

อย่างไรก็ตาม ในตอนนั้น คำว่า “Goblin Legion Assault Battle” ถูกเพิ่มเข้าไปตอนท้าย

รูปแบบการป้องกันสถานีได้ถูกเปลี่ยนเป็นการทำงานร่วมกัน และชื่อได้ถูกเปลี่ยนเป็น “ยึดคืน” (Retake)

เป็นไปได้ไหมว่าเหตุการณ์ทั้งสองนี้เกิดขึ้นตามลำดับเวลา?

ฉันควรเลือกอันไหนดี?

เมืองลอยฟ้า…ไม่มีข่าวคราวใดๆ เลย แม้จะเป็นเพียงสถานที่ล่าสัตว์ แต่เย่ฉีหยานรู้สึกว่าหากเขายังคงเพิกเฉยต่อตัวเลือกแรกที่เกี่ยวข้องกับก็อบลินต่อไป มันอาจจะยิ่งทรงพลังมากขึ้นในครั้งต่อไป

“ฉันเลือกชานชาลาที่หนึ่ง ค่ายฝึกยึดคืนป้อมปราการสมาฟา”

เนื่องจากเรียกว่าเป็นความร่วมมือ จึงมีความเป็นไปได้สูงที่เขาจะไม่ใช่พนักงานขับรถไฟเพียงคนเดียวที่เข้ามาในสถานี

ผู้ที่สามารถเข้าถึงชานชาลาชั้นที่เจ็ดได้ ต้องเป็นพนักงานควบคุมรถไฟระดับที่หกขึ้นไป

เย่ฉีหยานเองก็อยากรู้ว่าพนักงานขับรถไฟระดับหกหรือเจ็ดคนอื่นๆ จะมีความแข็งแกร่งในระดับนี้มากแค่ไหน

【เลือกแพลตฟอร์มเสร็จสมบูรณ์】

โปรดนั่งลงและจับให้แน่น สถานีต่อไปของรถไฟคือ…

【ค่ายยึดป้อมปราการสมาฟาคืน】

ครึ่งชั่วโมงสุดท้ายของการเตรียมการผ่านไปอย่างรวดเร็วราวกับพริบตา

เมื่อสายฟ้าแลบลงมา ปีศาจตนหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า

รถไฟเริ่มเร่งความเร็วขึ้น

เขาฝ่าสายฝนปรอยๆ และแวะพักที่สถานีที่สิบห้าของเขา

เสียงหวีดของรถไฟดังขึ้น และนอกหน้าต่างก็เห็นสถานีรถไฟชั่วคราวที่สร้างจากไม้ รถไฟอีกขบวนก็มาถึงในเวลาเดียวกัน

【แพลตฟอร์มปัจจุบัน: ค่ายยึดป้อมปราการสมาฟา】

【นับถอยหลังเวลาพร้อมใช้งานท่าเทียบเรือ: 14:59:59】

【ขอให้โชคดี】

【เว็บไซต์นี้: ไม่เป็นอันตรายต่อคุณ】